Het HondenForum

Ik heb verder geen tips, maar als je bach bloesems gaat proberen zou ik iets laten samenstellen specifiek voor zijn situatie. Flamme is toen met Taran bij een natuurgeneeskundige geweest meen ik, (ook) voor gedrag. Zou hij het ook doen als je ergens anders bent? Dus op bezoek 's avonds of een stuk in de auto rijden? Dan weet je misschien of het iets in huis is of echt iets vanuit hemzelf..

Inge O schreef:

DeDiana schreef:Of hij brengt de schemer in verband met iets anders en dan is het lastiger uitzoeken wat ooit de trigger is geweest.

Maar ook dat kan niet want in de winter begint het blijkbaar ook nadat het al uren donker ís.

O ja, inderdaad, dan heeft het dus echt met het tijdstip te maken en niet zozeer met de schemer.

Inge O schreef:Ik zou in ieder geval eens zijn schildklierfunctie laten testen, te trage werking kan rare angst geven. Hoewel het ook dan weer atypisch blijft dat het rond hetzelfde uur begint, er moét ergens een trigger zijn.

Schildklierfunctie is in januari getest omdat hij ook geen gram afvalt van dieet, maar die functie was prima.

We hebben toen meteen maar een algemene bloedtest laten doen, omdat hij tenslotte ook alweer 9 jaar is, en
het enige wat toen niet goed was, was één bepaalde leverwaarde (andere was wel goed). Hierop is het bloed opgestuurd naar Utrecht en zijn
er meer testen gedaan specifiek voor de lever en dat was helemaal in orde, dus conclusie van de arts was dat zijn lever prima was.
Het was een waarde die al vrij snel schommelt zei hij, dus het was puur voor alle zekerheid om het naar Utrecht op te sturen.
Ik weet ben toen alleen vergeten te vragen welke waarde niet goed was.

Anke schreef:Ik heb verder geen tips, maar als je bach bloesems gaat proberen zou ik iets laten samenstellen specifiek voor zijn situatie. Flamme is toen met Taran bij een natuurgeneeskundige geweest meen ik, (ook) voor gedrag. Zou hij het ook doen als je ergens anders bent? Dus op bezoek 's avonds of een stuk in de auto rijden? Dan weet je misschien of het iets in huis is of echt iets vanuit hemzelf..

Dat weet ik eigenlijk niet, ik ben om die tijd eigenlijk altijd thuis

edit: specifiek laten samenstellen en naar een natuurarts gaan is een eventuele volgende stap. Ik wil eerst even kijken of rescue
of een ander middel bij zijn klachten wat verlichting geeft of dat het gedrag hopelijk vanzelf weer wat minder wordt.

Inge O schreef:Hebben jullie misschien een (electriciteits-)nachttariefmeter die op een bepaald ogenblik omspringt en dan geluid maakt?

Nee, we hebben geen nachtmeter. Een paar avonden geleden reageerde hij wel op een tikje van de koelkast toen hij begon met vreemd doen, maar
de keren daarna heb ik dat tikje niet meer gehoord.

Heavy schreef:

Caro. schreef:

Heavy schreef:Raar hoor . Zou het een vorm van epilepsie kunnen zijn? Gebeurd het bij het inslapen of misschien juist bij diep slapen ? Heb je al eens iets rustgevends geprobeerd?

Dat was eigenlijk mijn eerst idee dat het een vorm van epilepsie is, alhoewel ik epilepsie alleen ken in de meest hevige vorm en die lijkt in de
verste verte niet op dit.
Het lijkt wel wat op de reactie na zo'n aanval, dat vreemde afwezige, starende. Maar hij piept dus ook soms erbij en geeft dan aan dat hij
de tuin in wil en dat is misschien weer helemaal a-typisch epilepsie en het feit dat het altijd rond dezelfde tijd gebeurt, lijkt mij ook niet bij
epilepsie horen, maar het was ook wel mijn eerst ingeving.

Het gebeurt niet specifiek bij het slapen, soms ligt hij ook gewoon met zijn ogen open, soms loopt hij normaal naar buiten en tref ik hem buiten zo aan.
Het is niet dat hij totaal nergens op reageert; laatst was hij ook zo vreemd en buiten in de tuin (ik laat hem meestal dan maar zo'n beetje met rust) en
toen werd er vuurwerk afgestoken. Toen kwam hij dus wel degelijk naar binnen.
Soms kan ik hem ook nog net wel bereiken en voorkomen dat hij zich echt gaat verstoppen. Gisteravond was hij redelijk normaal de hele avond (niet helemaal, maar lang niet zo erg als de avond ervoor) en hij was buiten in de tuin en stond wel wat wezenloos. Ik riep hem om binnen te komen, maar
hij reageerde niet, toen ik echt een strenge stem opzette, reageerde hij dan wel en kwam hij binnen.

Ik heb volgens mij nog rescue in huis, misschien is dat wel een idee om uit te proberen

Ik weet dat epilepsie bij mensen in heel veel verschillende vormen voorkomt. Sommige krijgen een aanval alleen tijdens hun slaap of juist bij inslapen of ontwaken. Ook lichte aanvallen waarbij ze nog bij bewustzijn zijn maar niet goed kunnen reageren. Sommige krijgen absances of juist alleen maar buikpijn en een licht gevoel in hun hoofd.

Als je nog Rescue in huis heb zou ik dat proberen. Als hij er rustiger van wordt weet je in ieder geval iets.

Het vreemde is ook dat het veel en veel erger is geworden na de narcose, dat is echt een enorm verschil en dat vind ik ook zo vreemd.
Dus of hij heeft psychisch(chemisch) een klap gekregen van de narcose of hij heeft er angst door ontwikkelt.

Ik heb nog Rescue, maar 7 maanden over datum en al geopend.
Ik kan vanmiddag even een nieuwe kopen bij de DIO, maar ik zat ook hiernaar te kijken:
http://www.bachremedie.be/?gclid=Cj0KEQ ... y=12283763

Wat is verstandiger om te doen?

Zou het met dementie te maken kunnen hebben?

Ik heb het niet zo op bach-druppels en aanverwante toestanden (is persoonlijk). Ik heb er nog nooit enig resultaat mee bereikt. Ik denk eerder in de richting van Inge. Ik heb voor de herders een Jr-etje gehad wat ook s'avonds hetzelfde vreemde gedrag vertoonde. Na máánden kwamen we erachter dat er op zolder een brandalarm hing wat kennelijk stuk was en voor ons nauwelijks hoorbare, hele hoge piepjes gaf. Toen dat vervangen was, was ook het angstprobleem over.

Ik heb nog steeds geen flauw idee wat het zou kunnen zijn maar kan 1 van jullie niet een week of twee gewoon standaard beneden slapen om te kijken of je zo het patroon kan doorbreken? En dan samen met die rescue of iets anders?
En kun je hem anders niet met een tuig aan gecontroleerd van die trap af laten lopen?

alm@ schreef:Ik heb het niet zo op bach-druppels en aanverwante toestanden (is persoonlijk). Ik heb er nog nooit enig resultaat mee bereikt. Ik denk eerder in de richting van Inge. Ik heb voor de herders een Jr-etje gehad wat ook s'avonds hetzelfde vreemde gedrag vertoonde. Na máánden kwamen we erachter dat er op zolder een brandalarm hing wat kennelijk stuk was en voor ons nauwelijks hoorbare, hele hoge piepjes gaf. Toen dat vervangen was, was ook het angstprobleem over.

Als het zoiets zou zijn, dan zou hij het ook overdag moeten hebben
Het enige in huis wat qua elektra anders is 's avonds, is de verlichting, maar daar heb ik op gelet of het op het moment begint dat ik de lampen
aan doe, maar dat is dus niet zo. Ook niet of we de tv aan of uit doen, computer aan of uit.
Ik heb dus werkelijk geen flauw idee waar het vandaan komt, behalve dat die narcose er iets mee te maken moet hebben, want sindsdien is het
vele malen erger dan daarvoor.

sirene schreef:Ik heb nog steeds geen flauw idee wat het zou kunnen zijn maar kan 1 van jullie niet een week of twee gewoon standaard beneden slapen om te kijken of je zo het patroon kan doorbreken? En dan samen met die rescue of iets anders?
En kun je hem anders niet met een tuig aan gecontroleerd van die trap af laten lopen?

Jawel, Pieter of ik kan gerust een week beneden slapen, alleen het gedrag begint dus niet met dat wij naar bed gaan, maar al vroeger op de avond,
pakweg een uur of 2 daarvoor.
De trap is echt heel erg gevaarlijk, zelfs de kat (en die zijn toch erg handig) gaat er super langzaam vanaf. Hij moet dan bijna verticaal de trap
aflopen en bovendien vrees ik dat als hij eenmaal die trap gelopen heeft, hij het ook zomaar gaat doen zonder ons en dat kan nog weleens
hele lelijke gevolgen hebben.
Moritz is er ooit opgegaan in een paniekaanval en is dus ook op de weg terg de trap naar beneden gevallen. Wij hoorden ineens een
enorme herrie 's nachts en dat was Moritz dus die de trap af was gevallen.

Wat ik nu even ga doen is hem 's avonds bij zijn eten rescue geven en dan nog voor het slapen gaan en verder ga ik mijn eigen
gedrag wat aanpassen (niet meer uitgebreid welterusten zeggen, hem wat minder knuffelen en dat soort dingetjes). Eens kijken of
hij toch icm de narcose en mijn wellicht bezorgde gedrag daarna (zegt Pieter ) dit ontwikkeld heeft.
Als dat niet helpt in ongeveer een week dan inderdaad een tijdje beneden slapen om te zien of toch dat slapen gaan er wat mee te
maken heeft, dat hij het voelt aankomen ofzo dat hij alleen gelaten wordt en dat het gedrag dan al eerder verandert.
Als dat ook niet helpt... ehhh dan maar weer verder zien.
Ik denk dat ik het zo maar ga doen en kijken wat er dan gebeurt.

Caro. schreef:

sirene schreef:Ik heb nog steeds geen flauw idee wat het zou kunnen zijn maar kan 1 van jullie niet een week of twee gewoon standaard beneden slapen om te kijken of je zo het patroon kan doorbreken? En dan samen met die rescue of iets anders?
En kun je hem anders niet met een tuig aan gecontroleerd van die trap af laten lopen?

Jawel, Pieter of ik kan gerust een week beneden slapen, alleen het gedrag begint dus niet met dat wij naar bed gaan, maar al vroeger op de avond,
pakweg een uur of 2 daarvoor.

Oja. Hmm, je spreekt steeds van verlatingsangst maar dat heeft er dus niets mee te maken lijkt mij. Of hij moet zich al twee uur van tevoren druk maken omdat jullie naar bed gaan. Dat lijkt me stug maar als je dat uit wilt sluiten kan dat ook door gewoon standaard een tijdje beneden te slapen.

De trap is echt heel erg gevaarlijk, zelfs de kat (en die zijn toch erg handig) gaat er super langzaam vanaf. Hij moet dan bijna verticaal de trap
aflopen en bovendien vrees ik dat als hij eenmaal die trap gelopen heeft, hij het ook zomaar gaat doen zonder ons en dat kan nog weleens
hele lelijke gevolgen hebben.
Moritz is er ooit opgegaan in een paniekaanval en is dus ook op de weg terg de trap naar beneden gevallen. Wij hoorden ineens een
enorme herrie 's nachts en dat was Moritz dus die de trap af was gevallen.

Nou het is een Peruaan en die zijn oha erg voorzichtig op zichzelf. Met een tuig naar beneden begeleiden is ws al eng genoeg om hem niet zelf naar beneden te laten gaan.

Ik denk dat een apparaat of iets anders waar hij bang van is toch het meest voor de hand liggend is. Ws iets wat er altijd al was maar wat hij nu door omstandigheden (narcose en iets waardoor hij een keer overstuur was?) is gaan generaliseren met andere geluiden.
Overdag alleen is geen enkele probleem of is hij dat nooit?

Misschien als je beneden gaat slapen hem een nieuwe veilige plek wijzen. Een holletje van een openstaande bench of met een tafel maken ofzo? En hem daar (verplicht) laten slapen. Dat is jouw veilige plek en daar blijf je liggen. En dan een week ofzo bij hem slapen.

sirene schreef:Nou het is een Peruaan en die zijn oha erg voorzichtig op zichzelf. Met een tuig naar beneden begeleiden is ws al eng genoeg om hem niet zelf naar beneden te laten gaan.

Ik denk dat een apparaat of iets anders waar hij bang van is toch het meest voor de hand liggend is. Ws iets wat er altijd al was maar wat hij nu door omstandigheden (narcose en iets waardoor hij een keer overstuur was?) is gaan generaliseren met andere geluiden.
Overdag alleen is geen enkele probleem of is hij dat nooit?

Misschien als je beneden gaat slapen hem een nieuwe veilige plek wijzen. Een holletje van een openstaande bench of met een tafel maken ofzo? En hem daar (verplicht) laten slapen. Dat is jouw veilige plek en daar blijf je liggen. En dan een week ofzo bij hem slapen.

Overdag alleen is geen enkel probleem. Natuurlijk ben ik er dan niet bij ( ), maar hij is altijd volledig kalm en relaxed als ik weer
thuiskom. Hij is max. 4 of 5 uur alleen (vaak meestal even 1 of 2 uur als ik weg ben) en absoluut probleemloos.
Ook nadat Kaya was overleden, was dit geen enkel probleem en juist toen hadden wij wel wat verwacht, maar het ging uitstekend.
Als ik 's ochtends beneden kom, dan ligt hij ook gewoon rustig. Geen enkel teken meer van stress of angst.

Ja, ik had ook al gelezen dat een bench soms kan helpen 's nachts, maar hij is daar totaal niet aan gewend en ik was bang dat ik het daarmee
alleen maar zou verergeren.
Hij kan liggen waar hij wil, maar eigenlijk ligt hij altijd op de bank op zijn schapenwollen kleedje met nog een heerlijk kussen erbij. Dus dat
is op zich al een heerlijk holletje. Ook heeft hij nog een kussen op de grond, maar daar ligt hij bijna nooit op.
Hij gaat nu meestal (bij dat vreemde gedrag) op de koude vloer in de gang liggen of staan en daar dus piepen en janken.
Bedenk me nu dat het misschien een idee is om ook een lekker kussen of kleed in de gang te leggen en misschien dat hij dan kalmeert
als hij daarop gaat liggen.

Qua geluid kan ik gewoon echt niets anders verzinnen wat 's avonds anders is dan overdag. Ja, de verlichting en de tv, maar de tv zet ik
meestal al even om 18.00 uur aan en dan begint het gedrag dus nog helemaal niet.
Ik pieker me suf, maar ik kan echt niets vinden: hij ligt soms al een uur lekker bij me en dan ineens begint het gedrag en dan is er dus totaal
niets veranderd qua elektra of geluiden in dat uur tijd.

Het tuig ga ik nog even over nadenken... wel is het ook zo dat boven het 'territorium' van de kat is en de twee tolereren elkaar, maar zijn
geen vriendjes. Het is ook wat sneu voor de kat als hij nu de nachten gestoord wordt door gemene Puchu
Maar goed, als het niet op een andere manier opgelost kan worden, dan moeten we wat natuurlijk, want het is sowieso sneu voor Puchu,
maar een beetje nachtrust stellen we zelf ook wel op prijs

Caro. schreef: Overdag alleen is geen enkel probleem. Natuurlijk ben ik er dan niet bij ( ), maar hij is altijd volledig kalm en relaxed als ik weer
thuiskom. Hij is max. 4 of 5 uur alleen (vaak meestal even 1 of 2 uur als ik weg ben) en absoluut probleemloos.
Ook nadat Kaya was overleden, was dit geen enkel probleem en juist toen hadden wij wel wat verwacht, maar het ging uitstekend.
Als ik 's ochtends beneden kom, dan ligt hij ook gewoon rustig. Geen enkel teken meer van stress of angst.

Nou ik denk echt dat je de verlatingsangst wel kunt schrappen dan. Zou wel vreemd zijn als hij dat dan ineens wel heeft terwijl jullie er wel zijn.

Ja, ik had ook al gelezen dat een bench soms kan helpen 's nachts, maar hij is daar totaal niet aan gewend en ik was bang dat ik het daarmee
alleen maar zou verergeren.

Ik heb het niet over een dichte bench hè. Gewoon een open bench. Met een doek erover bv.

Hij kan liggen waar hij wil, maar eigenlijk ligt hij altijd op de bank op zijn schapenwollen kleedje met nog een heerlijk kussen erbij. Dus dat
is op zich al een heerlijk holletje. Ook heeft hij nog een kussen op de grond, maar daar ligt hij bijna nooit op.
Hij gaat nu meestal (bij dat vreemde gedrag) op de koude vloer in de gang liggen of staan en daar dus piepen en janken.
Bedenk me nu dat het misschien een idee is om ook een lekker kussen of kleed in de gang te leggen en misschien dat hij dan kalmeert
als hij daarop gaat liggen.

Zonder er aandacht op te vestigen een kleed in de gang leggen kun je zeker doen maar ik denk dat je het niet beter maakt met hem plekjes te gaan wijzen en hem de keus te laten (omdat je er verder niet bij bent). Als hij bang is, is het denk ik juist goed om te laten zien dat hij op die plek veilig kan liggen, dat jij (of Pieter) er voor hem is en dat hij verder niet moet meuten. Dat bedoelde ik met die nieuwe plek. Rescue, een nieuwe, echt veilige plaats (waar hij moet liggen) en iemand die een week ofzo bij hem ligt.

Qua geluid kan ik gewoon echt niets anders verzinnen wat 's avonds anders is dan overdag. Ja, de verlichting en de tv, maar de tv zet ik
meestal al even om 18.00 uur aan en dan begint het gedrag dus nog helemaal niet.
Ik pieker me suf, maar ik kan echt niets vinden: hij ligt soms al een uur lekker bij me en dan ineens begint het gedrag en dan is er dus totaal niets veranderd qua elektra of geluiden in dat uur tijd.

Ik zou ook niet weten wat het kan zijn maar het kan goed dat het een geluid is dat jullie niet horen.
Hier _moet_ de stekker uit de magnetron want ik word niet goed van dat geluid van dat ding. Niemand anders hoort het. Maargoed, dat is niet iets wat ineens om 23u aangaat.

Het tuig ga ik nog even over nadenken... wel is het ook zo dat boven het 'territorium' van de kat is en de twee tolereren elkaar, maar zijn
geen vriendjes. Het is ook wat sneu voor de kat als hij nu de nachten gestoord wordt door gemene Puchu
Maar goed, als het niet op een andere manier opgelost kan worden, dan moeten we wat natuurlijk, want het is sowieso sneu voor Puchu, maar een beetje nachtrust stellen we zelf ook wel op prijs

Ja, dat laatste snap ik. Ik kan daar ook niet goed tegen.
Maar de kat moet toch geen enkele last van hem hebben? Puchu slaapt dan toch?

Heavy schreef:Hij wil dus of de tuin in of in de hal op de koele vloer liggen. Zou hij misselijk kunnen zijn? Ik heb nu toevallig Jip die misselijk is en die doet dan ook altijd zo raar . Hij loopt in een soort van slowmotion met gebogen kop . Lijkt in een soort van trance . Reageert niet op me . Wil naar buiten .Uiteindelijk maakt hij kotsgeluiden gevolgd door spugen .

Heavy staat gewoon op en kokhalst een paar keer en gooit het eruit .

Eet hij ook sneeuw ?

Nee, hij is echt niet misselijk. Als Puchu misselijk is, dan eet hij gras en kotst het er zo uit (en vreet het vrolijk weer op ).
Dat merk ik echt aan hem dan.

sirene schreef:

Caro. schreef: Overdag alleen is geen enkel probleem. Natuurlijk ben ik er dan niet bij ( ), maar hij is altijd volledig kalm en relaxed als ik weer
thuiskom. Hij is max. 4 of 5 uur alleen (vaak meestal even 1 of 2 uur als ik weg ben) en absoluut probleemloos.
Ook nadat Kaya was overleden, was dit geen enkel probleem en juist toen hadden wij wel wat verwacht, maar het ging uitstekend.
Als ik 's ochtends beneden kom, dan ligt hij ook gewoon rustig. Geen enkel teken meer van stress of angst.

Nou ik denk echt dat je de verlatingsangst wel kunt schrappen dan. Zou wel vreemd zijn als hij dat dan ineens wel heeft terwijl jullie er wel zijn.

Ik koppelde het eerst ook niet aan verlatingsangst, maar omdat hij laatst dus de hele nacht doorging en toen Pieter op de bank ging liggen,
hij stil werd, dacht ik ineens dat het (ook) verlatingsangst was.
Dus hij wordt angstig van iets in de loop van de avond, wordt 'alleen' gelaten met zijn angst als wij gaan slapen en dat resulteert dan 's nachts
in verlatingsangst.
Maar goed... ik verzin ook maar wat, want ik heb dus ook geen idee van de oorzaak van dit alles.

sirene schreef:

Caro. schreef:

Ja, ik had ook al gelezen dat een bench soms kan helpen 's nachts, maar hij is daar totaal niet aan gewend en ik was bang dat ik het daarmee
alleen maar zou verergeren.

Ik heb het niet over een dichte bench hè. Gewoon een open bench. Met een doek erover bv.

Hij kan liggen waar hij wil, maar eigenlijk ligt hij altijd op de bank op zijn schapenwollen kleedje met nog een heerlijk kussen erbij. Dus dat
is op zich al een heerlijk holletje. Ook heeft hij nog een kussen op de grond, maar daar ligt hij bijna nooit op.
Hij gaat nu meestal (bij dat vreemde gedrag) op de koude vloer in de gang liggen of staan en daar dus piepen en janken.
Bedenk me nu dat het misschien een idee is om ook een lekker kussen of kleed in de gang te leggen en misschien dat hij dan kalmeert
als hij daarop gaat liggen.

Zonder er aandacht op te vestigen een kleed in de gang leggen kun je zeker doen maar ik denk dat je het niet beter maakt met hem plekjes te gaan wijzen en hem de keus te laten (omdat je er verder niet bij bent). Als hij bang is, is het denk ik juist goed om te laten zien dat hij op die plek veilig kan liggen, dat jij (of Pieter) er voor hem is en dat hij verder niet moet meuten. Dat bedoelde ik met die nieuwe plek. Rescue, een nieuwe, echt veilige plaats (waar hij moet liggen) en iemand die een week ofzo bij hem ligt.

Ah ja, ik snap wat je bedoelt. Ik denk dan zelf dat het plekje wat hij al 9 jaar heeft voor hem het veiligste aan zal voelen, maar wellicht doordat
er iets (wat dan ook) veranderd is, is een nieuwe veilig en beschut plekje wel een goed idee
en inderdaad open dan en in beginsel wellicht een lekkere kluif er 's avonds in zodat hij het, net als een pup, een veilig en leuk plekje gaat vinden.

sirene schreef:

Caro. schreef:

Het tuig ga ik nog even over nadenken... wel is het ook zo dat boven het 'territorium' van de kat is en de twee tolereren elkaar, maar zijn
geen vriendjes. Het is ook wat sneu voor de kat als hij nu de nachten gestoord wordt door gemene Puchu
Maar goed, als het niet op een andere manier opgelost kan worden, dan moeten we wat natuurlijk, want het is sowieso sneu voor Puchu, maar een beetje nachtrust stellen we zelf ook wel op prijs

Ja, dat laatste snap ik. Ik kan daar ook niet goed tegen.
Maar de kat moet toch geen enkele last van hem hebben? Puchu slaapt dan toch?

De kat slaapt bij ons op bed en ik vermoed maar zo dat Puchu niet braaf naast het bed gaat liggen, maar er gezellig bij komt liggen

Maar goed, ik ga nu eerst de rescue proberen icm wat meer negeren van de hele handel. Als dat niet op zeer korte termijn verbetering geeft,
dan ga ik voor de afgedekte open bench en een tijdje beneden slapen en zien of de onrust in de avond hiermee dan ook afneemt

Ik zou hem een thundershirt aantrekken. Je weet nooit hoe een koe een haas vangt en ik heb er mooie ervaringen mee. Gewoon proberen!

En het begint echt 's avonds als het donker wordt? Gaat er dan een lamp aan die misschien bromt, kan goed zijn dat jullie dat niet horen maar hij wel.
Wat ik alleen niet snap is dat jullie hem uren dwaas in de tuin laten staan staren, roep die hond bij je, geef hem steun, zo doorbreek je nooit iets

Heavy schreef:Misselijkheid gaat ook niet over als er iemand bij je komt liggen . Lijkt toch het meeste op angst . Ik hoop dat de Rescue helpt . Ik heb ooit ook een hond gehad die 's nachts bang werd . Ik kwam er maar niet achter waarvan. Hij ging in de bench en toen was het over .

Toen we gingen verhuizen kwam ik erachter . Toen vond ik muizenkeutels
Maar jij hebt katten

Haha, nee geen muizen hier

Wat lastig om er de vinger achter te krijgen! Hopelijk trekt het gedrag de komende tijd bij.

Lunatic schreef:En het begint echt 's avonds als het donker wordt? Gaat er dan een lamp aan die misschien bromt, kan goed zijn dat jullie dat niet horen maar hij wel.
Wat ik alleen niet snap is dat jullie hem uren dwaas in de tuin laten staan staren, roep die hond bij je, geef hem steun, zo doorbreek je nooit iets

Lamp heb ik heel erg op gelet of het dan begint, maar nee, er is geen enkele reactie als ik de lampen aandoe.

Uren staat hij natuurlijk niet dwaas in de tuin Het begint rond 21.30 uur en we gaan rond 23.00/23.30 uur naar bed.
Het is ook pas 2.5 week in deze mate aan de gang, dus ik probeer allerlei tactieken. In eerste instantie haalde ik hem uiteraard naar binnen,
maar het enige wat hij wilde, was weer naar de tuin. Dus liet ik hem in de tuin (of als de tuindeur open stond, ging hij zelf naar buiten) en ging
daar weer verder wezenloos staan. Dat keek ik dan 10 of 15 minuten aan of er een verandering kwam, maar niks en dan haalde ik hem weer
naar binnen. Probeerde hem af te leiden met spelen of een lekkere kluif, maar daar reageert hij helemaal niet op.
Ik heb hem ook niet in de tuin gelaten, gewoon binnen gehouden en dan begint hij te janken voor de tuindeur en houdt dit ook gewoon
1 of 2 uur vol (tot ik naar bed ga). Stuur ik hem op zijn plek, gaat hij daar verder jammeren.
Ga ik bij hem zitten, dan loopt hij weg en gaat hij weer voor de tuindeur zitten piepen.
Nu, sinds zaterdag (dus pas 2 avonden, waarvan hij gisteravond het maar minimaal had), probeer ik het te negeren. Zaterdagavond heeft
hij een tijd gestaan in de tuin, is toen gaan liggen (maar niet lekker liggen, ook zo wazig liggen) en toen heb ik het langer aangekeken om te
zien of hij er zelf uit zou komen en weer naar binnen zou komen.
Daarnaast hebben we een aantal keer echt een probleem gehad om hem binnen te krijgen: dan wilde ik naar bed, kon hem niet vinden (hij gaat
altijd 's avonds laat een plasje doen in de tuin nog), riep ik hem en lokte ik hem, maar niks. Toen ben ik alvast make-up af gaan halen, tanden
poetsen, nou ja, je kent het wel en heb ik hem zo'n half uur zo gelaten om te zien of hij alsnog uit zichzelf kwam. Dat deed hij dus niet en
toen zijn we gaan zoeken en stond hij achter de blokhut tussen de coniferen verschoven. Ja, natuurlijk breekt mijn hart dan ook als hij
daar zo staat. Hij reageerde op niks en uiteindelijk is Pieter ertussen gekropen en heeft hem zijn halsband en lijn omgedaan om hem mee
naar binnen te krijgen.

Juist nu denk ik dat het wellicht beter is om er dus niet op te reageren, om er geen aandacht aan te besteden, maar dat is puur van tactiek
wijzigen om te zien of dat wat uithaalt en uiteraard moet je op een bepaald moment wel reageren, want ik laat hem niet zo staan als wij
gaan slapen natuurlijk.
Dus misschien heb ik er juist wel teveel op gereageerd en daarom probeer ik nu het andere uit om te zien of het (min of meer) negeren
wat vruchten afwerpt.

Ik weet niet meer wanneer het exact is begonnen bij onze Franse bulldog vroeger, maar die wilde toen ze wat ouder was ineens alleen nog maar in de schuur slapen. Eerst sliep ze altijd gewoon binnen in de kamer tot ineens ze een keer bij de keukendeur ging staan en naar de schuur liep. Tot ze is overleden heeft ze dus in de schuur geslapen wel in haar mandje dat wij braaf (nu ja ons mam, ik was nog te jong) naar de schuur brachten.

Kun je misschien een keertje langer opblijven en kijken wat hij buiten gaat doen als je hem niet naar binnen haalt?

Neeltje schreef:Ik weet niet meer wanneer het exact is begonnen bij onze Franse bulldog vroeger, maar die wilde toen ze wat ouder was ineens alleen nog maar in de schuur slapen. Eerst sliep ze altijd gewoon binnen in de kamer tot ineens ze een keer bij de keukendeur ging staan en naar de schuur liep. Tot ze is overleden heeft ze dus in de schuur geslapen wel in haar mandje dat wij braaf (nu ja ons mam, ik was nog te jong) naar de schuur brachten.

Kun je misschien een keertje langer opblijven en kijken wat hij buiten gaat doen als je hem niet naar binnen haalt?

Dat heb ik dus min of meer bekeken door het enkele keren ook te laten gaan en dan blijft hij dus buiten stil staan, oren in zijn nek, staart
laag, en kijkt een beetje wezenloos/starend.
Als hij het naar zijn zin zou hebben buiten, zou ik geen enkel probleem ermee hebben als hij 's avonds lekker in de tuin wil liggen, maar
hij heeft het helemaal niet naar zijn zin.

J

Easy_Rider schreef:Je zegt dat hij aan de ogen is geopereerd. Kan het dan niet zo zijn dat hij met schemer gewoon zijn zicht verliest?

Hij is aan een tumortje op zijn ooglid geopereerd, dit woekerde aan de binnenkant van zijn ooglid door.
Er is dus niks aan zijn oog op zich gedaan en de dierenarts verzekerde mij dat het geen enkel risico voor zijn oog zelf zou zijn, omdat dit er
niets mee te maken had (behalve dan dat het er 2 mm bij vandaan zit natuurlijk).

Maar goed, je weet het niet... ik neem zomaar aan dat als er iets geks was gebeurd bij de operatie dat de dierenarts mij dit verteld zou hebben.
Als het vreemde gedrag echter niet afneemt, dan ga ik wel weer naar de dierenarts om te overleggen, al is mijn ervaring dat ze met gedrag
nu niet de sterkste oplossers zijn Wel is de assistente gedragsdeskundige en heeft mij ooit met een sproeiende kat goed geholpen,
dus wellicht kan zij hier dan iets mee.

Zijn ogen zijn verder gewoon helder, niet rood geworden na de operatie (alleen de huid die geschoren was bij zijn wenkbrauw), geen blauwe/grijze
gloed over zijn ogen of wat dan ook.

,

Easy_Rider schreef:Heeft hij hechtingen in het ooglid gekregen? Kunnen die pijnlijk zijn misschien?

Ja hij had een aantal hechtingen, die zijn met hele lange uiteindes gemaakt zodat ze het oog niet zouden irriteren.
Het waren oplosbare, maar ze gingen niet vanzelf weg en zijn er afgelopen week uitgehaald en toen is nog gekeken naar het wondje
en het zag er allemaal prima uit.
Hij veegt ook niet met zijn ogen langs iets, wat hij al heel snel doet omdat hij allergieën heeft en zodra hij last krijgt van zijn ogen, begint
hij langs de bank te vegen tegen de jeuk. Maar niets van dit alles

Nachtdieren, vleermuizen of uilen ik roep maar wat en heb geen idee of ze voorkomen waar je woont

billy schreef:Nachtdieren, vleermuizen of uilen ik roep maar wat en heb geen idee of ze voorkomen waar je woont

Ja die komen hier wel voor, vleermuizen zeker, maar het vreemde gedrag begint in huis en daar heb ik ze geloof ik niet

Ik weet het gewoon echt niet Tot nu toe is hij vrij rustig, tot 45 minuten geleden sliep hij en toen hij wakker werd wilde hij op
een normale manier de tuin in. Daar ging hij in het gras liggen en kwam na 20 minuten weer binnen.
Toen begon hij weer een beetje vreemd te doen en nu wil hij steeds weer naar buiten, maar mag dus niet meer, omdat ik hem dan heel
moeilijk nog binnenkrijg.
Hopelijk op een rustig nachtje nu... hij heeft vanaf vanmiddag 3 x 4 druppels rescue gekregen, maar het wisselt dus van avond tot avond
het gedrag, van niet, tot een beetje tot heel erg, dus er is nog weinig van te zeggen.