Allemachtig wat een relaxt, lief en leuk hondje heb ik erbij zeg
Ze is zo gemakkelijk, dat had ik echt niet durven verwachten en ik hou er ook echt nog wel rekening mee dat ze in de komende weken nog wel kan veranderen als ze wat meer gesettled is, want dit kan toch gewoon niet zó relaxt
Ze vindt het heerlijk om mee het bos in te gaan en reageert ook al heel goed als ik haar naam roep.
Zondagmiddag was ik met haar in het bos en toen kreeg ze ineens de kolder in de kop en trok een sprintje waardoor de 10-meterlijn uit mijn hand schoot.

Echt, ik snap ineens best dat mensen hun hond kwijt kunnen raken.

Van binnen schoot ik gelijk in de stress, maar ik ging door mijn knieën en riep haar enthousiast en toen kwam ze ook gelijk vrolijk aangerend om haar stukje long in ontvangst te nemen
Gisteren vond ze in het bos een stuk bot of iets dergelijks en dat kon ik zonder moeite ruilen voor wat lekkers. En ook wat eten betreft; zondag vond ze in de tuin een hotdogachtig iets en dat kon ik ook zonder gedoe uit haar bek trekken. Ik had op dat moment geen lekkers om te ruilen bij de hand dus dan maar zonder gezeik afgeven. Dat deed ze ook en daarna wel uitgebreid beloond en binnen iets lekkers voor haar gehaald, maar of ze dat nog kon linken? Ze was in ieder geval blij dat ze wat lekkers kreeg
Autorijden vindt ze echt een fantastisch iets. Ze springt 9 van de 10 keer zo in de auto en die andere keer moet ik haar even lokken met een voertje of til ik haar erin. En dan gaat ze gewoon op haar reet zitten en naar buiten kijken. Ze heeft ook al goed door dat ze moet blijven wachten als ik de auto deur open doe. Dat doe ik ook bewust met handgebaar en commando zodat ik haar het 'blijf' vast ongedwongen aan kan leren. Ze vindt het ook prima om met Shib even in de auto te wachten als ik snel iets moet halen in de winkel oid.
Gisteren appte een vriend dat hij in de buurt moest zijn en wel even langs wou komen met zijn dochtertje van bijna 1,5. Ik heb wel duidelijk gezegd dat ik geen idee had hoe ze zou reageren dus dat het ook kon zijn dat hij in 2 minuten weer buiten stond....
Ze snuffelde 2 keer en ging vervolgens op de bank liggen en het was prima ook.
Vanmiddag moest ik noodgedwongen even een nieuwe simkaart op gaan halen 3 dorpen verderop dus heb ik mijn moeder gevraagd of ik Shib en Malou langs mocht brengen.Ik heb ze zondag ook al meegenomen naar het huis van mijn ouders om vanuit daar te gaan wandelen met mijn vader en de honden. Gelijk ervoor gekozen om samen een stukje te wandelen en mijn moeder Malou vast te laten houden. Ze zullen toch aan elkaar moeten wennen aangezien ik over 2,5 week weer bijna 40 uur in de week weg ben en zij dan oppast. En ook dat gaat allemaal prima. "oh, dat leuke mensbaksel is weg? Nou, dan ga ik even bij de deur wachten en vervolgens een plekje zoeken in de woonkamer waar ik alles kan zien. Oh, dat redelijk onmbekende mensbaksel wil mij wat lekkers geven? Nou, dan ben je interessant en wel leuk ook hoor".
Dinsdagavond heb ik altijd training met Shib. Ik had al met mijn trainster afgesproken dat als Malou het aan zou kunnen ik haar mee zou nemen en afhankelijk van ook mee zou laten doen in de les. Mijn moeder is meegegaan. Ik heb Shib in haar handen geduwd en ben zelf met Malou rond gaan lopen daar. En dan krijg je dus uiteindelijk dit:
En nog wat later dit:
En ook met de kat gaat het super goed!
Ze vindt Koos nog steeds maar een raar en toch wel eng wezen, maar haar interesse overwint het toch. Ze hebben dus al een aantal keren gesnuffeld aan elkaar en ze loopt inmiddels, hetzij wat sneller dan normaal, langs hem af. Heel incidenteel is er nog een brommetje te horen. Het grommen en lip optrekken wat ze in het begin deed is verdwenen. En dan krijg je dus 's avonds zo'n resultaat:
Zodra ik me klaar maak om naar bed te gaan, springt ze zelf op bed en propt zich daar in een hoekje. Daar ligt ze dan ook de hele nacht tot een uur of 8 en dan vindt ze dat ik wakker moet worden. Shib vindt meestal rond een uur of 7 al dat ik wakker moet worden om te knuffelen, dus met die 8 uur kan ik prima leven
Oftewel; het is een extreem relaxt hondje. Zoals ik wel hoopte, maar in geen enkel opzicht had verwacht. Ik heb bewust mijn verwachtingen erg laag gehouden. En nu nog hoor. Ze moet niks, maar ik kijk vooral wat ze wil, leuk vindt en aankan. En dat is toch een hoop.
1 nadeel; ze is allergisch voor iets. Nog geen idee wat, maar ze was zich sinds zaterdagavond helemaal kapot aan het krabben en zo erg ook dat ik zondagochtend toch de DA heb gebeld voor een prednison spuit. Eerst die huid maar eens tot rust laten komen en dan kunnen we eens kijken waar de allergie precies zit. Volgens haar opvangadres uit Roemenië zou het waarschijnlijk gaan om een insectenbeet/vlooienallergie, maar het zou naar mijn idee ook zomaar een pollenallergie kunnen zijn. We gaan het zien. Ik heb in ieder geval voor de zekerheid granen en gevogelte vast van het menu geschrapt en dan zien we over een paar weken wel weer verder.