Het HondenForum

Gollum schreef:

Ikke93 schreef:Goed dat je naar de dierenarts bent gegaan! Zo zie je maar weer, nooit onderbuikgevoelens negeren!
Beterschap voor Mika!

Ik voel me nu eigenlijk een beetje schuldig dat ik niet zag dat ze pijn had. De dierenarts viel het wel gelijk op dat ze kortere stapjes maakte en haar rug boller maakte. Ze opperde al rugpijn voor ze Mika onderzocht had. En toen ze aan het 'knijpen' was zag ik ook duidelijk Mika's reactie.
Maar ja, ik ben geen dierenarts denk ik dan maar. Maar toch bloed m'n hart een beetje.

Kan ik me voorstellen, maar niet doen
Honden zijn meesters in het niet laten zien wat het probleem is

Vervelend dat ze pijn heeft, hopelijk knap ze snel op!
Beterschap voor Mika and don't be too hard on yourself.

Lief

Ik heb het idee dat Mika al wat vrolijker is! Gisteren daagde ze een jong reutje uit om te spelen en trok even wat sprintjes

Wat fijn! Had je gevoel dus toch gelijk

Gollum schreef:Ik heb het idee dat Mika al wat vrolijker is! Gisteren daagde ze een jong reutje uit om te spelen en trok even wat sprintjes

Fijn!

ranetje schreef:

Gollum schreef:Ik heb het idee dat Mika al wat vrolijker is! Gisteren daagde ze een jong reutje uit om te spelen en trok even wat sprintjes

Fijn!

Nou! Ik werd er zelf helemaal blij van
Het lastige is alleen dat Mika dan gelijk op op standje racekonijn gaat, dat lijkt me nog niet heel verstandig.

Gollum schreef:

ranetje schreef:

Gollum schreef:Ik heb het idee dat Mika al wat vrolijker is! Gisteren daagde ze een jong reutje uit om te spelen en trok even wat sprintjes

Fijn!

Nou! Ik werd er zelf helemaal blij van
Het lastige is alleen dat Mika dan gelijk op op standje racekonijn gaat, dat lijkt me nog niet heel verstandig.

Da's lastig.

Toch heb ik mijn honden nooit te veel beperkt.
Als ze een sprintje wilden trekken dan deden ze dat maar.
Alleen geen uren achter elkaar, dat remde ik wel even af door rustpauzes in te lassen.

ranetje schreef:

Gollum schreef:

ranetje schreef:

Gollum schreef:Ik heb het idee dat Mika al wat vrolijker is! Gisteren daagde ze een jong reutje uit om te spelen en trok even wat sprintjes

Fijn!

Nou! Ik werd er zelf helemaal blij van
Het lastige is alleen dat Mika dan gelijk op op standje racekonijn gaat, dat lijkt me nog niet heel verstandig.

Da's lastig.

Toch heb ik mijn honden nooit te veel beperkt.
Als ze een sprintje wilden trekken dan deden ze dat maar.
Alleen geen uren achter elkaar, dat remde ik wel even af door rustpauzes in te lassen.

Ik ben inderdaad ook doorgelopen na het spelletje en heb Rani de bulldozer maar even aan de lijn gehouden

Gollum schreef: Ik ben inderdaad ook doorgelopen na het spelletje en heb Rani de bulldozer maar even aan de lijn gehouden

Fijn!

Wat fijn dat er toch iets gevonden is en dat het nu ook al aan lijkt te slaan!
En verwijt jezelf niks. Het is je opgevallen dat ze anders dan anders was en hebt daar gelijk actie op ondernomen. Dat gedeelte mag je ook best zien. Anders liep ze nu nog met pijn rond, want 'ze is wat chagerijnig, maar ja ze wordt ook ouder hè'. Dat gebeurd heel vaak, maar je hebt gelijk gehandeld. En kijk nu, al lekker gesprint met een andere hond!

Vergeet trouwens ook niet dat een dierenarts weet waar die naar moet kijken en veel dieren op een dag voorbij ziet komen. Intussen heb ik gemerkt dat ik bij katten zoiets veel eerder opmerk terwijl anderen het zien als 'dat doet ie altijd al' of 'tja, het is een kat en die zijn soms wat maf'. Dat komt gewoon door het zien van heel veel katten en dus ervaring. Je kan jezelf niet verwijten dat je zulke subtiele dingen niet altijd opmerkt. Honden zijn ook meesters in het verbergen van pijn. En je hebt nu perfect gehandeld!

Wat fijn!!

hakunamatata schreef:Wat fijn dat er toch iets gevonden is en dat het nu ook al aan lijkt te slaan!
En verwijt jezelf niks. Het is je opgevallen dat ze anders dan anders was en hebt daar gelijk actie op ondernomen. Dat gedeelte mag je ook best zien. Anders liep ze nu nog met pijn rond, want 'ze is wat chagerijnig, maar ja ze wordt ook ouder hè'. Dat gebeurd heel vaak, maar je hebt gelijk gehandeld. En kijk nu, al lekker gesprint met een andere hond!

Vergeet trouwens ook niet dat een dierenarts weet waar die naar moet kijken en veel dieren op een dag voorbij ziet komen. Intussen heb ik gemerkt dat ik bij katten zoiets veel eerder opmerk terwijl anderen het zien als 'dat doet ie altijd al' of 'tja, het is een kat en die zijn soms wat maf'. Dat komt gewoon door het zien van heel veel katten en dus ervaring. Je kan jezelf niet verwijten dat je zulke subtiele dingen niet altijd opmerkt. Honden zijn ook meesters in het verbergen van pijn. En je hebt nu perfect gehandeld!

Tja inderdaad, dat was precies wat ik dacht, ze word ouder en hekseriger. Maar toen zat ik foto's van afgelopen maart te kijken en daar was het een enthousiast racekonijn en denderde ze Gol zo op haar rug. Dus zo bejaard was ze nog niet een paar maanden terug.
Mika is nog nooit ziek geweest in de vier jaar dat we haar hebben dus ik kende haar 'ik ben ziek' gedrag nog niet. Het word dus een klein heksje
Gollum en Rani zijn echt zielig wanneer ze ziek zijn, die vond ik heel duidelijk. Mika word dus chagrijnig.

Mika is nu ruim een week van de pijnstilling af en het lijkt weer mis te gaan
Het stomme is dat ze eigenlijk alleen bij mij dat chagrijnige gedrag vertoont. Gister was mijn vriend weer eens mee met wandelen en ik vroeg hem om eens goed naar ons te kijken. Bij mij loopt Mika helemaal aan het einde van de lijn achter me en al loop ik op mijn allerlangzaamst moet ik haar toch meetrekken. Gollum en Rani hebben een veel hoger tempo. Op de pijnstilling liep Mika nog steeds zo bij mij maar toen rende ze wel meer als ze los was en leek ze wat vrolijker.
Toen ik mijn vriend Mika's lijn gaf liep ze ineens naast hem te huppelen, staartje hoog en een prima gangwerk. Toen hij de lijn weer aan mij gaf liep ze weer achteraan met de staart naar beneden
Mijn eerste gedachte was dat ze erg blij werd van mijn vriend omdat hij eigenlijk nooit met ze loopt en dat het misschien extra speciaal was dat hij de lijn nam? Dat Mika dan misschien door de pijn heen loopt? Maar na vandaag vraag ik me af of ze me eigenlijk nog wel leuk vind

Ik had vandaag bedacht dat ik de wandeling even ging filmen naar aanleiding van een ander topic. Misschien was dat anders dan anders, normaal ben ik nooit met mijn telefoon bezig tijdens het wandelen. Het ging ook op een gegeven moment mis dus stopte ik met filmen om in te grijpen. Alles was klaar en we liepen nog even naar ons vaste wandelclubje die even verderop aan het keuvelen waren. Mika kent alle honden maar heeft niet altijd zin om zich ertussen te mengen dus die bleef iets verderop staan met een hondje die ze leuk vond. Ik heb nog een paar keer gekeken en Mika keek me gewoon aan of was aan het snuffelen, ze gaat vaker even haar eigen gang. Na een minuut of vijf ging ik weer even kijken waar ze was en ze was nergens te bekennen

Ik wist echt even niet wat ik moest doen, gelukkig hielpen de meiden van het wandelclubje me. Iedereen ging zoeken, telefoonnummers uitgewisseld en allemaal een kant op. Ze hadden mij aangeraden om naar huis te lopen om te kijken of ze daar zou zijn. Dat durfde ik eigenlijk niet zo goed, om naar huis te gaan moet ze een drukke weg oversteken en ik was zo bang dat ze daar plat op de weg zou liggen.. En wat als ze daar niet zou zijn, dan zou ik gewoon van haar zijn weggelopen
Maar goed, ik deed het toch maar en gelukkig stond ze bij de ingang van het wandelgebied, nog niet bij de drukke straat! Er liep net een mevrouw op haar af, op een of andere manier zag ik dat ze zich over Mika wilde ontfermen dus ik zwaaide maar even naar haar en riep Mika. En die trut kwam niet eens gelijk
Uiteindelijk kwam Mika met zeer lage houding op ons afgelopen en ik snap echt niet waarom. Rani en Gollum hebben haar heel vriendelijk ontvangen en ik daarna ook. Maar ze leek heel bangig om aangelijnd te worden terwijl ik nog nooit boos ben geworden als ze naar me toe kwam.

Ik ben de mevrouw even later nog tegengekomen toen we naar huis liepen. Ze vroeg hoe het ging en vertelde me dat ze blij was dat ik naar haar zwaaide zodat ze wist dat het goed was. Ze had Mika zien staan en zag aan haar dat ze haar baas kwijt was. Natuurlijk stond ik gelijk te grienen op straat en die mevrouw ook bijna..
Wat een lieve mevrouw, ze zou Mika hebben meegenomen naar haar werk even verderop als er niemand was gekomen. Ik heb haar hartelijk bedankt.

Mika heeft dit echt nog nooit gedaan, ik ben er erg van geschrokken. Ik ga morgen ook maar weer bellen met de dierenarts om foto's van haar rug te laten nemen en misschien haar kop als dat kan, ze wil ook niet meer zoveel kauwen en haar tanden waren prima volgens de da. Of kan ik me misschien beter gelijk naar een specialist laten doorverwijzen?

Joh wat een verhaal. Ik kan geen raad geven maar ik wil je wel sterkte wensen

Natasja 2005 schreef:Joh wat een verhaal. Ik kan geen raad geven maar ik wil je wel sterkte wensen

Nou he, een hele lap. Maar ik ben het even kwijt in ieder geval. Bedankt!

Gollum schreef:Mika is nu ruim een week van de pijnstilling af en het lijkt weer mis te gaan
Het stomme is dat ze eigenlijk alleen bij mij dat chagrijnige gedrag vertoont. Gister was mijn vriend weer eens mee met wandelen en ik vroeg hem om eens goed naar ons te kijken. Bij mij loopt Mika helemaal aan het einde van de lijn achter me en al loop ik op mijn allerlangzaamst moet ik haar toch meetrekken. Gollum en Rani hebben een veel hoger tempo. Op de pijnstilling liep Mika nog steeds zo bij mij maar toen rende ze wel meer als ze los was en leek ze wat vrolijker.
Toen ik mijn vriend Mika's lijn gaf liep ze ineens naast hem te huppelen, staartje hoog en een prima gangwerk. Toen hij de lijn weer aan mij gaf liep ze weer achteraan met de staart naar beneden
Mijn eerste gedachte was dat ze erg blij werd van mijn vriend omdat hij eigenlijk nooit met ze loopt en dat het misschien extra speciaal was dat hij de lijn nam? Dat Mika dan misschien door de pijn heen loopt? Maar na vandaag vraag ik me af of ze me eigenlijk nog wel leuk vind

Ik had vandaag bedacht dat ik de wandeling even ging filmen naar aanleiding van een ander topic. Misschien was dat anders dan anders, normaal ben ik nooit met mijn telefoon bezig tijdens het wandelen. Het ging ook op een gegeven moment mis dus stopte ik met filmen om in te grijpen. Alles was klaar en we liepen nog even naar ons vaste wandelclubje die even verderop aan het keuvelen waren. Mika kent alle honden maar heeft niet altijd zin om zich ertussen te mengen dus die bleef iets verderop staan met een hondje die ze leuk vond. Ik heb nog een paar keer gekeken en Mika keek me gewoon aan of was aan het snuffelen, ze gaat vaker even haar eigen gang. Na een minuut of vijf ging ik weer even kijken waar ze was en ze was nergens te bekennen

Ik wist echt even niet wat ik moest doen, gelukkig hielpen de meiden van het wandelclubje me. Iedereen ging zoeken, telefoonnummers uitgewisseld en allemaal een kant op. Ze hadden mij aangeraden om naar huis te lopen om te kijken of ze daar zou zijn. Dat durfde ik eigenlijk niet zo goed, om naar huis te gaan moet ze een drukke weg oversteken en ik was zo bang dat ze daar plat op de weg zou liggen.. En wat als ze daar niet zou zijn, dan zou ik gewoon van haar zijn weggelopen
Maar goed, ik deed het toch maar en gelukkig stond ze bij de ingang van het wandelgebied, nog niet bij de drukke straat! Er liep net een mevrouw op haar af, op een of andere manier zag ik dat ze zich over Mika wilde ontfermen dus ik zwaaide maar even naar haar en riep Mika. En die trut kwam niet eens gelijk
Uiteindelijk kwam Mika met zeer lage houding op ons afgelopen en ik snap echt niet waarom. Rani en Gollum hebben haar heel vriendelijk ontvangen en ik daarna ook. Maar ze leek heel bangig om aangelijnd te worden terwijl ik nog nooit boos ben geworden als ze naar me toe kwam.

Ik ben de mevrouw even later nog tegengekomen toen we naar huis liepen. Ze vroeg hoe het ging en vertelde me dat ze blij was dat ik naar haar zwaaide zodat ze wist dat het goed was. Ze had Mika zien staan en zag aan haar dat ze haar baas kwijt was. Natuurlijk stond ik gelijk te grienen op straat en die mevrouw ook bijna..
Wat een lieve mevrouw, ze zou Mika hebben meegenomen naar haar werk even verderop als er niemand was gekomen. Ik heb haar hartelijk bedankt.

Mika heeft dit echt nog nooit gedaan, ik ben er erg van geschrokken. Ik ga morgen ook maar weer bellen met de dierenarts om foto's van haar rug te laten nemen en misschien haar kop als dat kan, ze wil ook niet meer zoveel kauwen en haar tanden waren prima volgens de da. Of kan ik me misschien beter gelijk naar een specialist laten doorverwijzen?

Oh, jeetje dat is niet best. Ik ken het gedrag wel van één van mijn eigen honden. Hij speelt heel erg graag met de bal maar bij één van de spelletjes schoot het hem in zijn pootje hij piepte het uit. Ik heb hem toen bij me geroepen en even zijn pootje bekeken. Vanaf die tijd is hij bang van die bal en wil hij het spelletje wat hij zo leuk vindt niet meer spelen. Hij associeert de pijn die hij had met de bal. Misschien heb jij met haar gesport of was je met haar bezig en heeft ze zich toen zeer gedaan.

Ze koppelt misschien nu die pijn aan jou. Hoewel je er niets aan kan doen.
Bij ons was de oplossing een andere bal Maar ook dat pas na een jaar.

Klinkt niet echt lekker
In ieder geval verder onderzoek lijkt me een goed idee ja.

Ah, ze zit duidelijk niet lekker in haar vel... Hopelijk weet je snel meer.

Ik heb een afspraak voor morgen gemaakt, vond het lastig uit te leggen aan de telefoon. Ik heb iig om een uine- en bloedonderzoek gevraagd en een algeheel onderzoek. Oh zegt de assistente, een seniorencheck?
Dus we gaan op seniorencheck morgen [/quote]


Dat is wat ik ook dacht, ze is ruim 10 jaar toch?
Oudere mensen en dieren kunnen wat minder hebben als ze wat ouder worden misschien is dat het?

Misschien iets in haar hersens ... dementia?
Vervelend is dat
Zou een goeie massage helpen? misschien zit er wat vast? Crutz heeft net een certificaat gehaald voor honden sport massage.

sterkte ermee

Oeps, ik had alle berichten moeten lezen voordat ik reageerde.
Ze is niet alleen van jou weggelopen maar ook van de andere honden uit de roedel.
Misschien uitten ze zich zo omdat ze aanvoelde dat je het weglopen niet goed zou keuren (blusgedrag?)
Iemand gaf aan dat ze pijn aan jou zou kunnen koppelen, je hebt haar al ruim 4 jaar en al die tijd heeft ze hoofdzakelijk goede herinneringen. Het is voor mij moeilijk voor te stellen dat ze een pijnervaring aan jou zou kunnen koppelen en dan niet aan je vriend.
is ze weggelopen of was ze de weg kwijt (letterlijk of wist ze het gewoon niet meer)?
Lastige puzzel, zucht, kon je maar rondbanjeren in hun hersens. Zou het soms makkelijker maken maar vaak ook lastiger. Succes

mosquito1980 schreef:Misschien iets in haar hersens ... dementia?
Vervelend is dat
Zou een goeie massage helpen? misschien zit er wat vast? Crutz heeft net een certificaat gehaald voor honden sport massage.

sterkte ermee

Ja daar heb ik ook aan gedacht, misschien word ze wel dement. Maar dat niet meer willen kauwen op dingen waar ze wel van gaat kwijlen (en ook wil verdedigen) zit me niet lekker. Er is iets met die kop wat niet helemaal lekker gaat. Maar wat? Ik zal de da ook wel vragen wat te onderzoeken. Of misschien onder een roesje die bek goed open en binnen kijken.

Stapper schreef:Oeps, ik had alle berichten moeten lezen voordat ik reageerde.
Ze is niet alleen van jou weggelopen maar ook van de andere honden uit de roedel.
Misschien uitten ze zich zo omdat ze aanvoelde dat je het weglopen niet goed zou keuren (blusgedrag?)
Iemand gaf aan dat ze pijn aan jou zou kunnen koppelen, je hebt haar al ruim 4 jaar en al die tijd heeft ze hoofdzakelijk goede herinneringen. Het is voor mij moeilijk voor te stellen dat ze een pijnervaring aan jou zou kunnen koppelen en dan niet aan je vriend.
is ze weggelopen of was ze de weg kwijt (letterlijk of wist ze het gewoon niet meer)?
Lastige puzzel, zucht, kon je maar rondbanjeren in hun hersens. Zou het soms makkelijker maken maar vaak ook lastiger. Succes

Nou he, ik vind het gedrag ook zo lastig om te lezen. Als er medisch verder niks uitkomt ga ik maar eens naar een goede gedragsdeskundige kijken.

Wat een nare ervaring!
Kan me voorstellen dat je het even niet weet wat er speelt.
Over het kauwen, Apple had laatst ineens een traanoog en het oog was iets dikker aan 1 kant.
Wilde ook niet kauwen.
Waarschijnlijk een ontsteking geweest, NSAID gehad en het was al gauw over. Misschien dat ze ook zoiets heeft waardoor ze zich niet lkkr voelt?

Apple schreef:Wat een nare ervaring!
Kan me voorstellen dat je het even niet weet wat er speelt.
Over het kauwen, Apple had laatst ineens een traanoog en het oog was iets dikker aan 1 kant.
Wilde ook niet kauwen.
Waarschijnlijk een ontsteking geweest, NSAID gehad en het was al gauw over. Misschien dat ze ook zoiets heeft waardoor ze zich niet lkkr voelt?

Dat zou ze dan al hebben gehad voor de 3 weken NSAID, tijdens kauwde ze ook niet. Je zou denken dat de pijnstilling zou moeten helpen bij een ontsteking. Ik zag alleen verbetering in haar activiteit. En een hond die eigenlijk baknijd heeft en zo haar kauwdingen laat afpakken vind ik echt raar.

Het klinkt misschien stom maar zou een tumor in haar hoofd effect op haar kauwgedrag hebben?

Moeilijk is het als je niet precies iets kan aanwijzen. Wat een schrik moet je hebben gehad toen ze weg was, gelukkig goed afgelopen.

Je gaf ergens aan dat als ze last van haar lijf heeft dat ze dan geen sprintjes zou gaan trekken. Hou je daar echter niet aan vast. Onze boxer heeft o.a. spondylose en kan op 1 wandeling verschillende dingen laten zien van sjokkend mee lopen tot sprintje trekken over het veld (maar sjokt daarna weer mee).

Qua kauwen, ze heeft een neustumor en bij de scan is eruit gekomen dat er al een gedeelte bot van de bovenkaak weg is. Ze kauwt evengoed nog gewoon. Daar zou je toch bij denken dat het pijn zou moeten doen. Je ziet haar echter wel bewust een kant kiezen met kauwen.

Het is al heel wat dat je ziet dat ze anders kauwt, dat had je in het begin nog niet gezien dus je bent weer een stapje verder in je observatie. Denk ook eens aan de nek, stel dat daar iets van hernia zou zitten dan doet de halsband pijn maar ook met kauwen zetten ze kracht in de nek.

joyce83 schreef:Moeilijk is het als je niet precies iets kan aanwijzen. Wat een schrik moet je hebben gehad toen ze weg was, gelukkig goed afgelopen.

Je gaf ergens aan dat als ze last van haar lijf heeft dat ze dan geen sprintjes zou gaan trekken. Hou je daar echter niet aan vast. Onze boxer heeft o.a. spondylose en kan op 1 wandeling verschillende dingen laten zien van sjokkend mee lopen tot sprintje trekken over het veld (maar sjokt daarna weer mee).

Qua kauwen, ze heeft een neustumor en bij de scan is eruit gekomen dat er al een gedeelte bot van de bovenkaak weg is. Ze kauwt evengoed nog gewoon. Daar zou je toch bij denken dat het pijn zou moeten doen. Je ziet haar echter wel bewust een kant kiezen met kauwen.

Het is al heel wat dat je ziet dat ze anders kauwt, dat had je in het begin nog niet gezien dus je bent weer een stapje verder in je observatie. Denk ook eens aan de nek, stel dat daar iets van hernia zou zitten dan doet de halsband pijn maar ook met kauwen zetten ze kracht in de nek.

Ja ik was zo geschrokken! Het is echt niks voor haar om zomaar terug richting huis te gaan, ik snapte er niks van. Ik laat haar maar niet meer uit zicht..
De nek is een goede, bedankt! Ze loopt naar mijn mening ook vaak met haar kop 'uit het lood', dat zou ook passen bij de nek. Mika laat ook tempoverschillen zien net als jouw boxer, los vind ik haar beter lopen dan aan de lijn. Goed om dit op te schrijven, dan heb ik beter in mijn hoofd wat ik de dierenarts moet vertellen.
Mika draagt een tuig maar wie weet zit dat niet lekker.

Gollum schreef:

mosquito1980 schreef:Misschien iets in haar hersens ... dementia?
Vervelend is dat
Zou een goeie massage helpen? misschien zit er wat vast? Crutz heeft net een certificaat gehaald voor honden sport massage.

sterkte ermee

Ja daar heb ik ook aan gedacht, misschien word ze wel dement. Maar dat niet meer willen kauwen op dingen waar ze wel van gaat kwijlen (en ook wil verdedigen) zit me niet lekker. Er is iets met die kop wat niet helemaal lekker gaat. Maar wat? Ik zal de da ook wel vragen wat te onderzoeken. Of misschien onder een roesje die bek goed open en binnen kijken.

Stapper schreef:Oeps, ik had alle berichten moeten lezen voordat ik reageerde.
Ze is niet alleen van jou weggelopen maar ook van de andere honden uit de roedel.
Misschien uitten ze zich zo omdat ze aanvoelde dat je het weglopen niet goed zou keuren (blusgedrag?)
Iemand gaf aan dat ze pijn aan jou zou kunnen koppelen, je hebt haar al ruim 4 jaar en al die tijd heeft ze hoofdzakelijk goede herinneringen. Het is voor mij moeilijk voor te stellen dat ze een pijnervaring aan jou zou kunnen koppelen en dan niet aan je vriend.
is ze weggelopen of was ze de weg kwijt (letterlijk of wist ze het gewoon niet meer)?
Lastige puzzel, zucht, kon je maar rondbanjeren in hun hersens. Zou het soms makkelijker maken maar vaak ook lastiger. Succes

Nou he, ik vind het gedrag ook zo lastig om te lezen. Als er medisch verder niks uitkomt ga ik maar eens naar een goede gedragsdeskundige kijken.

Hoe goed jou relatie ook is met haar. Ze kan alsnog de pijn die ze heeft aan jou koppelen. Dit gaat wel over als de pijn wegblijft als ze met jou bezig is. Waarschijnlijk is door het stoppen met de medicatie de pijn terug gekomen en koppelt ze die weer aan jou omdat jij alles met haar doet wat haar pijn oplevert. En dat laatste kan alles zijn. Wandelen, spelen enz.

Ik hoop dat de oorzaak heel erg snel gevonden wordt. Want dit is echt niet leuk.

Ben jij de enige die haar aanlijnt?

Dat wandelen an sich wèl leuk is (met je vriend bv) maar dat het aanlijnen de pijnassociatie geeft?

Dan is het nl logisch dat ze met jou nauwelijks wil lopen, en met je vriend wel.
Het maakt ook logisch waarom ze weg wil lopen (aanlijnen volgt immers meestal op loslopen) en het maakt ook logisch dat ze in zo'n nare gedrukte houding stond toen je haar terugvond nadat ze zelf verder gelopen was.
Jij was dolblij dat je haar weer had, maar hebt waarschijnlijk wel op dat moment de riem erbij gepakt om haar aan te lijnen.


Totaal andere situatie, maar voorbeeld wat associatie kan doen:
Habibi gaat meestal mee naar stal. Ze mag níét in de weilanden van mij, verder dan schrikdraad is een duidelijke no go.
Een week of 2 geleden ging ik mijn paard uit de wei halen. Ik liep dus van Habibi af, richting mijn paard.
Op dat moment liep Habibi blijkbaar net te ver, en raakte het schrikdraad. (gebeurt normaal dus echt nooit)
Veel paniek, kermen etc. Maar niet echt ernstig natuurlijk gelukkig. (wel fiks pijnlijk)
Ben naar haar toe gelopen, even gekeken wat er was, en daarna redelijk vlot over op de orde van de dag. Alles leek immers prima.
Maar sinds 2 weken heb ik een probleem als ik nijn paard uit de wei wil halen.
Op het moment dat ik de wei in ga, en richting mijn paard loop, raakt Habibi volkomen in de stress. Ikmoet enorm opletten dat ze niet wegloopt. (en ze is totáál geen wegloper) onrustig heen en weer lopen, weg willen, piepen etc.
Dit komt best goed uiteindelijk, ik zit er bovenop en ben er mee bezig.
Maar dit is dus typisch associatie.

Ze is in dit geval specifiek bang voor het moment dat ik in de wei richting mijn paard loop.



Misschien dat iets dergelijks, dus de pijnassociatie van aanlijnen, meespeelt in de problemen die er nu zijn?
Neemt overigens niet weg dat ik zéker zou willen weten wat er qua pijn aan de hand is.

In mijn voorbeeld is dat heel duidelijk, die eenmalige tik van het stroomdraad.

Bij Mika is het jou nog niet helemaal helder waar de pijn zit.


Sterkte met haar!