Mika is nu ruim een week van de pijnstilling af en het lijkt weer mis te gaan
Het stomme is dat ze eigenlijk alleen bij mij dat chagrijnige gedrag vertoont. Gister was mijn vriend weer eens mee met wandelen en ik vroeg hem om eens goed naar ons te kijken. Bij mij loopt Mika helemaal aan het einde van de lijn achter me en al loop ik op mijn allerlangzaamst moet ik haar toch meetrekken. Gollum en Rani hebben een veel hoger tempo. Op de pijnstilling liep Mika nog steeds zo bij mij maar toen rende ze wel meer als ze los was en leek ze wat vrolijker.
Toen ik mijn vriend Mika's lijn gaf liep ze ineens naast hem te huppelen, staartje hoog en een prima gangwerk. Toen hij de lijn weer aan mij gaf liep ze weer achteraan met de staart naar beneden
Mijn eerste gedachte was dat ze erg blij werd van mijn vriend omdat hij eigenlijk nooit met ze loopt en dat het misschien extra speciaal was dat hij de lijn nam? Dat Mika dan misschien door de pijn heen loopt? Maar na vandaag vraag ik me af of ze me eigenlijk nog wel leuk vind
Ik had vandaag bedacht dat ik de wandeling even ging filmen naar aanleiding van een ander topic. Misschien was dat anders dan anders, normaal ben ik nooit met mijn telefoon bezig tijdens het wandelen. Het ging ook op een gegeven moment mis dus stopte ik met filmen om in te grijpen. Alles was klaar en we liepen nog even naar ons vaste wandelclubje die even verderop aan het keuvelen waren. Mika kent alle honden maar heeft niet altijd zin om zich ertussen te mengen dus die bleef iets verderop staan met een hondje die ze leuk vond. Ik heb nog een paar keer gekeken en Mika keek me gewoon aan of was aan het snuffelen, ze gaat vaker even haar eigen gang. Na een minuut of vijf ging ik weer even kijken waar ze was en ze was nergens te bekennen
Ik wist echt even niet wat ik moest doen, gelukkig hielpen de meiden van het wandelclubje me. Iedereen ging zoeken, telefoonnummers uitgewisseld en allemaal een kant op. Ze hadden mij aangeraden om naar huis te lopen om te kijken of ze daar zou zijn. Dat durfde ik eigenlijk niet zo goed, om naar huis te gaan moet ze een drukke weg oversteken en ik was zo bang dat ze daar plat op de weg zou liggen.. En wat als ze daar niet zou zijn, dan zou ik gewoon van haar zijn weggelopen
Maar goed, ik deed het toch maar en gelukkig stond ze bij de ingang van het wandelgebied, nog niet bij de drukke straat! Er liep net een mevrouw op haar af, op een of andere manier zag ik dat ze zich over Mika wilde ontfermen dus ik zwaaide maar even naar haar en riep Mika. En die trut kwam niet eens gelijk
Uiteindelijk kwam Mika met zeer lage houding op ons afgelopen en ik snap echt niet waarom. Rani en Gollum hebben haar heel vriendelijk ontvangen en ik daarna ook. Maar ze leek heel bangig om aangelijnd te worden terwijl ik nog nooit boos ben geworden als ze naar me toe kwam.
Ik ben de mevrouw even later nog tegengekomen toen we naar huis liepen. Ze vroeg hoe het ging en vertelde me dat ze blij was dat ik naar haar zwaaide zodat ze wist dat het goed was. Ze had Mika zien staan en zag aan haar dat ze haar baas kwijt was. Natuurlijk stond ik gelijk te grienen op straat en die mevrouw ook bijna..
Wat een lieve mevrouw, ze zou Mika hebben meegenomen naar haar werk even verderop als er niemand was gekomen. Ik heb haar hartelijk bedankt.
Mika heeft dit echt nog nooit gedaan, ik ben er erg van geschrokken. Ik ga morgen ook maar weer bellen met de dierenarts om foto's van haar rug te laten nemen en misschien haar kop als dat kan, ze wil ook niet meer zoveel kauwen en haar tanden waren prima volgens de da. Of kan ik me misschien beter gelijk naar een specialist laten doorverwijzen?
Maar ook dat pas na een jaar.
Hopelijk weet je snel meer. 
