JetEuphoria schreef:Wat vind je makkelijk? Ben er ruim een half uur geweest.
Als een hond ademhalingsproblemen heeft is een half uur naar de hond kijken en algemeen onderzoek doen niet persé genoeg. Voorbeeldje: tijdje geleden kwam een Chihuahua'tje op consult, hondje was erg benauwd vaak, hoestte erg veel. Dit volgens de eigenaren want tijdens consult was er niets aan de hand. Wel was ze mager en ze zag er algemeen gewoon slecht uit.
Neusgaatjes waren goed, en het verhemeltje zag er ook normaal uit (niet verlengd dus). Niets aan de hand? Natuurlijk wel want het hondje was knap benauwd. Niet tijdens de slaap of in rust maar bij opwinding begon ze verschrikkelijk te hoesten. Dus: een een scopie gepland.
Meteen bij de ingaan van de luchtpijp beginnen de problemen:
Dit zijn de bekerkraakbeentjes of arytaenoides. Erg opgezwollen en met oedeem.
Dan verder de luchtpijp in:
De ringen van de luchtpijp zoijn goed zichtbaar, met daarboven het dorsale membraam. Dat helaas de luchtpijp ingezogen wordt, in plaats van netjes het 'dakje' te vormen.
Dan even 'achteruit' de neusholte inkijken:
De neusschelpen zijn zó verdikt dat er totaal geen mogelijkheid is normaal adem te halen.
Diagnose: tracheahypoplasie en neusschelpstenose met secundair oedeem en ontsteking van de arytenoides. Dat was aan de buitenkant dus totaal niet te zien want alles wat je van buiten kon bekijken zag er normaal uit. Hondje heeft intussen luchtwegverwijdende medicijnen en ontstekingsremmers gekregen en leeft intussen een bijna normaal leven (hoest niet meer en is niet meer benauwd, is zelfs bijna een halve kilo aangekomen).
Wil allemaal niet zeggen dat dit bij jouw hondje ook zo is (ik ken je hondje niet en uit je beschrijving kan ik weinig opmaken) maar het feit dat ze in slaap geen last heeft je je dierenarts bij oppervlakkig onderzoek niets gevonden heeft sluit BOS of andere luchtwegaandoeningen helaas niet uit. Gezien het ras heeft ze 100% zeker misvormde luchtwegen dus als ze niet goed ademhaalt is het wellicht toch de moeite waard om even verder onderzoek te doen, bijv. door een scopie. Misschien is wachten tot ze ongeveer uitgegroeid is wel een goed idee, maar goed bekijk dat maar met je dierenarts.
En volgende keer geen kortsnuit kopen. De ellende die je jezelf er mee op de hals haalt is niets in vergelijking tot de hel waar die arme beestjes zelf in terecht komen, vanaf de dag dat ze geboren worden. Het is gewoon ondenkbaar dat er ooit een hond zónder neus maar mét normale ademhaling gefokt wordt, en zelfs als het mogelijk zou zijn, dan zou de weg er naar toe nog steeds één weerzinwekkend proefdierexperiment zijn met miljoenen onschuldige slachtoffertjes die rochelend, stikkend en oververhit na een te kort leven op walgelijke manier aan hun eind komen. De ergste dierproeven zijn er niets bij. Gewoon niet doen dus.
Volgens mij gaat het aardig langs elkaar heen.
