Het HondenForum

Jeetje, dat is schrikken
Hoe is de nacht gegaan?

Zie nu pas de foto van het leegpompen. Akelig inderdaad arme hond.
Gebeurt dat zonder verdoving?

Wat een toestand, zeg. Dat je dan ook nog moet wachten voor het invullen van een kaart is toch wel het toppunt.
Sterkte voor jullie en hopelijk komt het goed.

Oei dat is schrikken

Beterschap voor Jorla, ik hoop dat ze er goed doorheen komt!

Ja dat gebeurt zonder verdoving en we moesten niet alleen wachten op het invullen van de kaart maar ook op de behandeling van de patient voor ons. Terwijl ik inmiddels weet dat iedere minuut telt. Heb vannacht een poos gespeurd op het net om meer te weten te komen.

De mogelijke indicaties voor dit probleem zijn:

ras...check
leeftijd..check
een reeds aanwezige maag/darmaandoening...check
droogvoer... check
gulzigheid... check
veel drinken... check ( moderin)
een eerste graad verwant die het gehad heeft ( 60% kans)...check.

En niets over eventuele vlooienmiddelen die oraal worden ingenomen.om elf uur moeten we voor controle. Het gaat nu redelijk. vannacht wel een paar momenten onrustig en ze zakte bijna door haar poten van zwakte. Maar op een gegeven moment viel ze in een hele diepe slaap. Vanmorgen om zes uur medicijnen gekregen. Een uurtje terug werd ze weer even onrustig. Het zal nog wel even spannend blijven...bedankt voor de goede wensen.

Beterschap voor je hond en hopelijk knapt ze snel weer op

Heftig! Heel veel beterschap en hopelijk blijft het bij één keer

Wat een schrik zeg, hoop dat het allemaal goed is gegaan bij de DA controle!
Veel beterschap en hopelijk éénmalig

Jeetje, dat je zolang moest wachten
Gelukkig is het goed gegaan, hoop dat ze snel weer opknapt

Het ging goed bij de d.a.
De maag voelt weer normaal en haar hartslag was in orde. En wat heb ik toch een geweldig lieve hond, dat ze na die ervaring van gisteren toch weer keurig op die behandeltafel klom en het zich liet doen. Ze is niets van haar vertrouwen kwijt. Vraag me weleens af wat honden snappen van onze medische hulp...

We hebben het nog even gehad over een operatie omdat het zo vaak weer terug kan komen. Ik vind de behandeling heel akelig voor haar, maar ook het idee dat het kan gebeuren als ik er niet ben. Dat ze dan een hele nare, benauwde dood sterft.

Maar d.a. vond dat we dat gezien haar leeftijd niet meer moesten doen. Vanwege mogelijke risico's maar ook of het dat nog wel waard was in verhouding met haar gezondheid en levensverwachting. Maar ze komt wel uit oersterke lijnen, bracht ik aan. D.a. bevestigde dat ze inderdaad niet de indruk wekte al zo oud te zijn. Ik vind het moeilijk. Zou bijna denken om dan maar preventief te euthanaseren. Niet nu meteen, maar als het ondanks voorzorgsmaatregelen toch weer terug komt. Hoe denken jullie daarover?

Ik moet het nog ter sprake brengen, dat moeten wachten. Maar ze waren zo lief voor haar en ik was zo dankbaar dat ze haar konden helpen, dat ik eerst niets meer erover gezegd heb.

Fijn dat het zo goed gaat
Geef haar maar wat lekkers, hopen dat het niet terug komt

alinelaila schreef: Belachelijk. Hadden ze niet door wat de ernst van de situatie was? Ik zou daar toch een gesprek over aangaan, want inderdaad, elke minuut telt en dat je dan moet wachten is gewoonweg belachelijk.

Lang geleden had een van mijn vorige honden ook een dilatatie.
Ik belde de da om iets over half vijf in de middag en kreeg doodleuk het antwoord dat ik maar om zes uur op het spreekuur moest komen.
Daar was ik het niet zo mee eens en zei dat ik hem nú in de auto zette en eraan kwam. Waren ze niet blij mee maar op de praktijk werd me gezegd dat ik gelijk had gehad. Een excuus kon er echter niet vanaf.

Kells schreef:

kooi schreef:Zou bijna denken om dan maar preventief te euthanaseren. Niet nu meteen, maar als het ondanks voorzorgsmaatregelen toch weer terug komt. Hoe denken jullie daarover?

Is dit een serieuze vraag?

Inderdaad, ik zou het in ieder geval niet adviseren, ken Jorla niet, ben niet familiair met maagdilatatie (gelukkig), kan er iets aan gedaan worden? operatie?
Maak geen overhaaste beslissingen

Ze wordt elf in maart...dit is de eerste keer.
En ja, het is een serieuze vraag.
De behandeling is zeer belastend en de dood die ze kan sterven als ik niet in de buurt ben om de verschijnselen te herkennen is gruwelijk. Dat wil je niet voor je hond.

Eh, mijn hond heeft het nooit terug gehad en wij zijn nu vijf jaar verder? Hij is nog compleet gezond en alles? Daarbij, ze kan ook andere pijnlijke dingen krijgen als je er niet bij bent dus in dat daglicht kan je haar sowieso niet meer alleen houden.

mosquito1980 schreef:Zie nu pas de foto van het leegpompen. Akelig inderdaad arme hond.
Gebeurt dat zonder verdoving?

Bij Beau deden ze het met roesje maar liever doen ze dat niet. Maar Beau werd heel boos als ze dat blok in zijn bek wilde doen, wat ik ook wel begrijp. Zonder roesje kon ze hem dus niet behandelen.

Ik vind het niet zo'n rare vraag in het geval het zich weer voordoet. Onze heidewachtel kreeg het meteen na de behandeling terug en is alsnog overleden en ik heb er echt nog steeds spijt van dat ik hem dat aangedaan heb.

Dan laat je je hond 5 keer die behandeling ondergaan?
Ik zou dat erg egoïstisch vinden van mezelf. Over 2 maanden wordt ze 11, voor een berner is dat echt een topleeftijd. Het gaat nu goed met haar en ik kan het me nu niet voorstellen dat ik haar zou moeten laten gaan. Maar als dit op korte termijn een tweede keer gebeurt, ga ik ernstig met mezelf in beraad. Natuurlijk kán een hond ook aan andere gruwelijkheden overlijden, maar als de waarschijnlijkheid van een gruwelijke dood als je er niet snel genoeg bij bent, naar de 80% gaat, kun je je afvragen voor wie je doorgaat.

De andere optie; opereren is ook niet per se in haar belang.
Ze heeft progressieve artrose, staar en ze kwakkelt al jaren met die auto-immuunziekte. En ondanks de hoge dosering Moderin is 1 vlooienbeet voldoende om haar zich in 1 nacht half kaal te laten vreten van de jeuk.

Ik heb een keer een berner op 12.3 jarige leeftijd laten opereren aan een milttumor.
Ze leefde daar enorm van op. Tweede jeugd, echt. Dat duurde drie maanden. Dat najaar en winter kreeg ze in toenemende mate last van artrose, spondylose, HD en ging ze dementeren. Lange wandelingen bliefde mevrouw niet meer, draaide om en keerde huiswaarts als ik niet oplette.

Dus die beslissing zal ik ook niet snel kiezen. Een zware operatie, maar dan zit de maag weer vast en wordt de kans heel klein dat het weer gebeurt. Maar dan kan ze vervolgens van alles anders gaan mankeren. Dat doet ze al eigenlijk.

Bij een torsie, als de opgeblazen maag werkelijk omdraait, worden longen, hart, alvleesklier, milt en lever weggedrukt. Dat moet een zeer pijnlijke, angstige en benauwde dood zijn....

Nu lijkt alles weer normaal en ben ik reuze blij dat ik haar nog heb, extra dierbaar is ze me. Omdat ze er nog is, maar ik weet dat het zo voorbij kan zijn. Omdat ze zo dapper was en omdat we zo nauw aan elkaar verbonden zijn. De band wordt almaar hechter en niet dunner.
Ik wil haar beschermen tegen alle mogelijke narigheid. Voor zover dit in mijn vermogen ligt.

Fijn dat ze weer opgeknapt is
Over inslapen zou ik nog niet denken hoor, wie weet gebeurt het nooit meer, dat valt niet te voorspellen! Zinzi heeft het nu 2 keer gehad, 2 keer door stress, DA's gaan er nog steeds vanuit dat het door eten komt, eerste reactie was toen ook, oh dan heeft ze kans gezien de zak brokken leeg te eten, het is een labrador he......nou dat is dan heel knap, want die heb ik niet in huis Inge O heeft er een studie naar gedaan en er veel over geschreven, dat het juist niks met voer te maken heeft!

Beide keren is Zinzi onder narcose geweest, bij haar was de maag al begonnen met draaien, milt en lever waren al weggedrukt, gelukkig is het allemaal goed gekomen! Ook ik kreeg het advies om de maag vast te laten zetten, zeker omdat het een werkhond is, maar heb besloten dit nog niet te doen, ze heeft het gelukkig ook niet meer gehad *klopt heel hard af*

Ik zou haar gewoon goed in de gaten houden, als ze begint te drentelen en niet wil zitten/liggen, meteen naar de DA, dat zegt meestal genoeg en dan is de buik meestal ook al behoorlijk opgezet. Misschien was bij haar het vlooien middel wel de trigger, die zou ik dus sowieso niet meer geven, genoeg alternatieven.

Frolic schreef:Een maagdilatatie kan toch nog steeds voorkomen als een maag vastgezet is?
Of heb ik dat nou verkeerd onthouden?

En ik snap je vraag ook wel. Ik denk dat het er vanaf hangt hoe lang het duurt voor het weer gebeurt.
Het is wel een verschil of je een paar keer vlak achter elkaar moet gaan, of dat er een jaar tussen zit.

Vastzetten doen ze wel eens als er problemen zijn met maagtorsie (maag omdraaien), maagdilatatie vult de maag zich met gas, hier help vastzetten volgens mij niet

Fijn dat ze opgeknapt is Kooi
Jij kunt het beste beslissen wat best is voor Jorla, ik hoop dat je de beslissing voorlopig nog niet hoeft te nemen.

Beterschap! Hopelijk komt het nooit meer terug.

mosquito1980 schreef:

Frolic schreef:Een maagdilatatie kan toch nog steeds voorkomen als een maag vastgezet is?
Of heb ik dat nou verkeerd onthouden?

En ik snap je vraag ook wel. Ik denk dat het er vanaf hangt hoe lang het duurt voor het weer gebeurt.
Het is wel een verschil of je een paar keer vlak achter elkaar moet gaan, of dat er een jaar tussen zit.

Vastzetten doen ze wel eens als er problemen zijn met maagtorsie (maag omdraaien), maagdilatatie vult de maag zich met gas, hier help vastzetten volgens mij niet

Fijn dat ze opgeknapt is Kooi
Jij kunt het beste beslissen wat best is voor Jorla, ik hoop dat je de beslissing voorlopig nog niet hoeft te nemen.

Klopt, maar een dilatatie is de voorloper van de kanteling, zoals ik al schreef was het draaien bij Zinzi al begonnen en ik was er echt snel bij. Maar de dilatatie houd het niet tegen idd!

De eerste 48 kritieke uren zitten erop.
Het gaat goed met haar, ze is wel behoorlijk moe nog. Het vastzetten van de maag zou bij een volgende dilatatie een torsie kunnen voorkomen. Niet de dilatatie zelf. Inderdaad zal het een kwestie van tijd worden. Als ze nu maandenlang niet opnieuw last krijgt is het inderdaad anders dan wanneer het met een paar dagen of weken terug komt. Duimen en genieten nu, ze is er nog!