Het HondenForum

schelsey schreef:Kweet dat iedereen gelijk heeft, mijn man en zoon zeggen net zelfde alsook hondenvrienden van mij.

Ik wil hem het niet meer aandoen maar hem verliezen wil ik ook niet, hij mankeert verder niets eigenlijk

Vind het zo triest, hij is altijd een sterke hond geweest, zelden ziek, kon uren wandelen en dat was zijn
lust en zijn leven, nu is hij na 30 min al moe en begin zwaar te hijgen.

Had altijd gedacht dat hij heel oud kon worden omdat ze gewrichten nog heel goed zijn.

Klote kanker !

Dood gaat hij toch en het verdriet is dan echt niet minder, je stelt het alleen uit.

Mijn belangrijkste argument om het niet te doen is de stress waar je hem mee opzadelt.

Dat is dus beetje het probleem ik vind bijna geen verhalen van mensen die het bij hun hond hebben laten doen

Uiteraard op verschillende forums men verhaal geschreven om zo hopelijk mensen te vinden die het hebben laten doen
slechts 1 persoon heb ik gevonden op misschien in totaal wel 40 verhalen, die heeft het laten doen met goed resultaat alleen
was de hond jonger en tumor veel kleiner, bij kenji heb ik het helaas veel te laat gezien daarom is het zo groot, nog groter dan een appelsien is het.

Ook sprak er iemand die er voor was geen horen in utrecht en daar zeiden ze dat totaal 6000 euro kost, tegen mij hadden ze gezegd
tussen de 1500 en 2000 euro

In Belgie is helaas geen goede verzekering voor honden dus alles is uit eigen zak te betalen

Ik ken iemand die het bij haar hond heeft laten doen.
Wat heeft die hond vreselijk moeten lijden, maar de baasjes zagen steeds wel weer een lichtpuntje waarop ze toch doorgingen. Tenenkrommend vond ik het.
De hond heeft miss iets langer geleefd, heel erg veel ellende gehad, en alsnog vroeg overleden

Wij kregen ook de keus om het te geven, maar hebben het niet gedaan.
Ik vind het een zinloos rekken van een hondenleven.

@kells, de meeste dierverzekeringen vergoeden het niet

Nogmaals TO, ik zou contact opnemen met de specialist om tot een weloverwogen beslissing te komen. Er zijn zeker ook honden die opknappen in het traject. Wat betreft de kosten, hou het laatste aan als indicatie.

Ik vind dat alsnog veel geld voor het rekken van een hondenleven. Welke kwaliteit van leven heeft de hond nog?
Dood gaat hij toch binnen afzienbare tijd. Gelukkig kunnen we voor dieren beslissen dat ze niet onnodig lang hoeven te lijden.
Om nog maar niet te spreken op wat voor impact het heeft op je persoonlijke leven, drie keer per week meer dan een halve dag kwijt.

Zijn toestand gaat achteruit merk ik de laatste dagen, in huis gaat het allemaal goed, hij eet goed, is vrolijk

Op wandel gaat het slechter, vanmorgen 30 min gewandeld, maar na 20 tal min ging hij al heel traag, ademhaling is zwaar en onregelmatig en hij likt aan mond, ogen diep in kasten, hij geraakte met veel moeite thuis.

Contact gehad met een chirurg die gespecialiseerd is in moeilijke schildklier operatie's.

Deze wil het wel proberen om toch weg te halen maar dan moet er eerst ct scan genomen worden
en hij moet de tumor natuurlijk zien

Ik denk dat dit nog enige optie is, voor bestraling is het te laat vrees ik, voor dit aan slaagt is hij er al misschien
niet meer.

Tis dus ofwel dit proberen en hopen dat het lukt, zoniet zal hij op de operatietafel sterven of het zo laten
en hem misschien binnen paar weken al zien sterven

Ik persoonlijk zou hem laten gaan.

Doe wat het beste is voor hem, denk vooral aan de laatste 10 jaar die je met hem hebt gehad. Veel sterkte

Weet je zeker dat zo'n heftige operatie datgene is wat je voor hem wil?
Er zijn al uitzaaiingen zei je, dus ook al krijgen ze deze tumor helemaal weg, de kanker zit alsnog elders in zijn lijf. En als ze hem niet helemaal weg krijgen groeit het gewoon weer lijkt me, tot hij er zoals nu als ik je update lees al het geval is weer last van krijgt.
Geef jezelf eens heel eerlijk antwoord op de vraag voor wie je dit traject nog in zou willen gaan: voor hem of voor jezelf?
Een hond leeft bij de dag en heeft geen besef van tijd of van hoe lang hij redelijkerwijs nog zou moeten leven. Een hoop pijn en ongemak voor een iets langer uitgesteld maar onvermijdelijk afscheid, is dat het voor hèm waard denk je?

Begrijp me niet verkeerd, wat je gaat doen is en blijft jóuw beslissing en als jij er zelf achterstaat is het okay. Maar realiseer je wel goed waarom je je besluit neemt, en wees eerlijk tegenover je hond. Dat is het minste wat je voor hem kunt doen als dank voor alle fijne jaren samen.

Heel veel wijsheid toegewenst.

Ik zie echt het nut niet om een dier wat al zo ziek is nog met allerhande behandelingen in leven te houden. Houden van is ook kunnen loslaten.

Ik ben zelf een hond verloren aan een schildkliertumor, deze niet laten behandelen. Mijn ervaring is dat het laatste stadium ontzettend snel gaat. Ik wil je dan ook heel veel sterkte wensen. Probeer nog zoveel mogelijk van elkaat te genieten!!

Ik quoot even iemand (weet niet meer wie) maar zo zie ik het ook:

Dood gaat hij toch en het verdriet is dan echt niet minder, je stelt het alleen uit.

Wat al gezegd is: houden van betekent ook loslaten. Ik zou mijn hond in deze conditie zo lang mogelijk een zo goed mogelijke tijd geven en er een streep onder zetten vóórdat leven echt lijden wordt.

Voor we het opgeven toch besloten naar die chirurg te gaan met hem voor een 2 de opinie en een ct scan

Als deze man zegt dat hij toch kan opereren dan gaan we dit toch doen.

Vanavond was hij toch weer terug goed, heel veel aandacht gevraagd, rollebollen op zijn kussen, dan op de zetel gaan liggen en roepen, dat is iets dat hij van pup af aan doet, allerlei hele harde geluiden maken, heel vocaal is hij, waarschijnlijk het malamute in hem en dan wil hij dat we bij hem komen en heel de tijd aaien over zen billen en zijn buik, nisha en kenji hebben samen even gespeelt en daarna lagen ze samen op het bed.

Als ik deze dingen hoor en zie dan denk ik, neen, wil nog niet opgeven

Kells schreef:

schelsey schreef:Voor we het opgeven toch besloten naar die chirurg te gaan met hem voor een 2 de opinie en een ct scan

Als deze man zegt dat hij toch kan opereren dan gaan we dit toch doen.

Vanavond was hij toch weer terug goed, heel veel aandacht gevraagd, rollebollen op zijn kussen, dan op de zetel gaan liggen en roepen, dat is iets dat hij van pup af aan doet, allerlei hele harde geluiden maken, heel vocaal is hij, waarschijnlijk het malamute in hem en dan wil hij dat we bij hem komen en heel de tijd aaien over zen billen en zijn buik, nisha en kenji hebben samen even gespeelt en daarna lagen ze samen op het bed.

Als ik deze dingen hoor en zie dan denk ik, neen, wil nog niet opgeven

Waarom? Opereren zal prima kunnen, maar wat win je er mee?

Ik begrijp het eerlijk gezegd ook niet, natuurlijk zal zo'n chirurg willen opereren, dat is nu eenmaal zijn vak. Maar wat doe je je hónd aan, dat is de vraag en daar lijk je behoorlijk gemakkelijk aan voorbij te gaan.
Ik vind het gewoon sneu voor je hond, onderzoeken, eventueel narcose en een nare operatie die zeker niet pijnloos zal zijn, en een pijnlijke weg naar herstel. En dan, voor hoe lang zal de hond hier zelf baat bij hebben?

Ik ben zelf heel erg blij endankbaar dat ik mijn hond in juli van dit jaar een lijdensweg heb kunnen besparen en niet achteraf spijt heb van mijn eigen egoïsme omdat ik nog niet zonder haar kon. Ik mis haar nog iedere dag, maar dit gevoel zou ik op ieder moment hebben, ongeacht wanneer ik afscheid had genomen. Maar voor de hond is een lijdensweg bespaard gebleven door niet door te willen gaan tot het gaatje...

Ik hoop echt dat je achteraf geen spijt gaat krijgen van je beslissing.

schelsey schreef:Voor we het opgeven toch besloten naar die chirurg te gaan met hem voor een 2 de opinie en een ct scan

Als deze man zegt dat hij toch kan opereren dan gaan we dit toch doen.

Vanavond was hij toch weer terug goed, heel veel aandacht gevraagd, rollebollen op zijn kussen, dan op de zetel gaan liggen en roepen, dat is iets dat hij van pup af aan doet, allerlei hele harde geluiden maken, heel vocaal is hij, waarschijnlijk het malamute in hem en dan wil hij dat we bij hem komen en heel de tijd aaien over zen billen en zijn buik, nisha en kenji hebben samen even gespeelt en daarna lagen ze samen op het bed.

Als ik deze dingen hoor en zie dan denk ik, neen, wil nog niet opgeven

Meen je dat nou Wat sneu voor je hond dat hij een hoop ellende mee moet maken in de laatste maanden van zijn leven alleen omdat jij geen afscheid van hem kan nemen.
En om dan een korte tijd later alsnog dood te gaan aan de uitzaaiingen. Ik kan niet begrijpen dat je er zelfs maar over nadenkt.

schelsey schreef:Zijn toestand gaat achteruit merk ik de laatste dagen, in huis gaat het allemaal goed, hij eet goed, is vrolijk

Op wandel gaat het slechter, vanmorgen 30 min gewandeld, maar na 20 tal min ging hij al heel traag, ademhaling is zwaar en onregelmatig en hij likt aan mond, ogen diep in kasten, hij geraakte met veel moeite thuis.

Contact gehad met een chirurg die gespecialiseerd is in moeilijke schildklier operatie's.

Deze wil het wel proberen om toch weg te halen maar dan moet er eerst ct scan genomen worden
en hij moet de tumor natuurlijk zien

Ik denk dat dit nog enige optie is, voor bestraling is het te laat vrees ik, voor dit aan slaagt is hij er al misschien
niet meer.

Tis dus ofwel dit proberen en hopen dat het lukt, zoniet zal hij op de operatietafel sterven of het zo laten
en hem misschien binnen paar weken al zien sterven

Ik zou dit mijn hond niet aan willen doen, wees het voor en verwen hem lekker en laat hem gaan voor het een drama word, ik heb Baco ook laten gaan na diagnose maagtumor en natuurlijk had ik hem kunnen laten opereren om te zien hoe en wat maar dat zou gepaard gaan met revalideren en veel pijn en omdat ik het wil , denk aan je hond die heeft niets aan een operatie en toeters en bellen en misschien uiteindelijk jezelf ook niet, dikke verwendag en klaar

Eigenlijk heb ik dit pas besloten na een telefonisch gesprek gisterenavond met de oncoloog waar ik ben geweest, ik moest nog terugbellen om alles te bespreken wat ze hebben gevonden nadat ik al weg was met kenji

Ze zei dat de longen goed waren, limfklier verdikt maar niet aangetast geen uitzaaien zijn in de longen en dat de laatste punctie's weer aangaven dat er beetje kankercellen waren aan de zijkant
en heel veel ontstekingscellen in midden, uitzaaien beginnen altijd in de longen zei ze

Dit weet ik pas van gisterenavond eigenlijk

OPereren zou ik enkel laten doen als het kan, als de chirurg zegt dat hij niet alles kan weghalen en er deel moet blijven
zitten dan heeft het geen nut, bestraling willen we niet doen, te belastend voor de hond

Er zouden 2 soorten bestralingsmethode zijn, de ene is dus op 3 weken tijd 6 keer een oppervlakkige bestraling
die wel het gezwel kan stabiliseren maar das ook al, de andere is een bestraling 5 dagen per week 3 weken achter elkaar, daar kan het gezwel wel mee weg gaan maar tja, 3500 euro ten eerste is te veel en 15 bestralingen, geen van beide is
vind ik een optie want de bijwerkingen zijn niet mis

Als opereren kan en ze alles weghalen dan kan het genezingsproces beginnen, maar enkel met een ct scan kunnen ze zien of dat mogelijk is, ik hoop dus wel dat die chirurg eerlijk is want wil het echt niet laten doen als er een kans is dat er cellen achterblijven

Maar eerst en vooral die ct scan en kunnen ze echt goed zien wat de tumor veroorzaakt heeft, een ct scan is niet belastend voor hem, hij krijgt een licht roesje maar ik vind dat ik dat aan hem verplicht ben, ok, een hond weet niet dat hij dood
gaat maar pakt nu dat ze toch het kunnen verwijderen en hij na genezingsproces nog een hele tijd kan genieten van het leven
wie ben ik om dat af te pakken

Ik respecteer jullie mening en medeleven doet goed maar hoop wel dat door deze beslissing te nemen ik niet heel forum op mijn kop krijg het is al moeilijk genoeg en ik en mijn man zijn al dagen aan denken en bespreken, bellen met die en die, mailen naar verschillende dierenartsen enz

schelsey schreef:Eigenlijk heb ik dit pas besloten na een telefonisch gesprek gisterenavond met de oncoloog waar ik ben geweest, ik moest nog terugbellen om alles te bespreken wat ze hebben gevonden nadat ik al weg was met kenji

Ze zei dat de longen goed waren, limfklier verdikt maar niet aangetast geen uitzaaien zijn in de longen en dat de laatste punctie's weer aangaven dat er beetje kankercellen waren aan de zijkant
en heel veel ontstekingscellen in midden, uitzaaien beginnen altijd in de longen zei ze

Dit weet ik pas van gisterenavond eigenlijk

OPereren zou ik enkel laten doen als het kan, als de chirurg zegt dat hij niet alles kan weghalen en er deel moet blijven
zitten dan heeft het geen nut, bestraling willen we niet doen, te belastend voor de hond

Er zouden 2 soorten bestralingsmethode zijn, de ene is dus op 3 weken tijd 6 keer een oppervlakkige bestraling
die wel het gezwel kan stabiliseren maar das ook al, de andere is een bestraling 5 dagen per week 3 weken achter elkaar, daar kan het gezwel wel mee weg gaan maar tja, 3500 euro ten eerste is te veel en 15 bestralingen, geen van beide is
vind ik een optie want de bijwerkingen zijn niet mis

Als opereren kan en ze alles weghalen dan kan het genezingsproces beginnen, maar enkel met een ct scan kunnen ze zien of dat mogelijk is, ik hoop dus wel dat die chirurg eerlijk is want wil het echt niet laten doen als er een kans is dat er cellen achterblijven

Maar eerst en vooral die ct scan en kunnen ze echt goed zien wat de tumor veroorzaakt heeft, een ct scan is niet belastend voor hem, hij krijgt een licht roesje maar ik vind dat ik dat aan hem verplicht ben, ok, een hond weet niet dat hij dood
gaat maar pakt nu dat ze toch het kunnen verwijderen en hij na genezingsproces nog een hele tijd kan genieten van het leven
wie ben ik om dat af te pakken

Ik respecteer jullie mening en medeleven doet goed maar hoop wel dat door deze beslissing te nemen ik niet heel forum op mijn kop krijg het is al moeilijk genoeg en ik en mijn man zijn al dagen aan denken en bespreken, bellen met die en die, mailen naar verschillende dierenartsen enz

Ook na een CT kunnen ze natuurlijk nooit met zekerheid zeggen dat alles weg te halen is. Dat is pas nadat de snijranden onderzocht zijn en schoon zijn EN DAN NOG

Is al vastgesteld (door biopt) wat voor soort kanker het is? Want er zijn ook soorten die op veel diverse plekken in het lichaam en niet enkel de longen op kunnen duiken.
Sorry ivm weggehaalde zeer vroeg ontdekte knobbel bij een van m'n honden behoorlijk in verdiept de laatste tijd, zijn lymfeklieren voelen ook nog rustig, longen zijn op de röntgen schoon, snijrand (was maar 1 snijrand ivm locatie) schoon van kanker cellen maar wel wat onrustige cellen waarvan niemand weet hoe ze ontwikkelen en OF ze ontwikkelen.

Hier mijn topic http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 8#p7410647

Het lijkt erop dat je doorzoekt tot je een mening vind die past bij je eigen gevoel/bij wat je diep in je hart wil
Geen afscheid kunnen nemen van je hond en daarom doorgaan tot het gaatje.

Je hond word natuurlijk ook gewoon gezien als een soort testgeval voor anderen , de wetenschap kan niet vooruit als ze die niet hebben.
Zou het mijzelf en die hond niet aan willen doen. Goed is goed denk ik maar of je nu 10 of 15 word. Leeftijdgetalletjes zitten in onze kop en niet in die hond zijn benul en beleving.
Kus op de kop en laten gaan als het nodig is en het koesteren dat hij in je leven is geweest.

ellen

Das een mooie Ellen

mosquito1980 schreef:Das een mooie Ellen

vond hem wel toepasselijk
ellen

Heel mooi inderdaad Ellen.

En zoals crutz zei, ze kunnen nooit met 100% zekerheid zeggen dat er nergens uitzaaiingen zitten.

Ik snap dat je je hond niet wilt afgeven, maar doe je hem er een plezier mee om zijn leven te rekken ?

Toen bij onze hond schildklierkanker werd geconstateerd hebben wij weloverwogen de beslissing genomen om hem te laten gaan. Hij was nog maar net 9 jaar. Onze dierenarts gaf aan dat de hond ook zou kunnen stikken in zijn eigen slijm door de schildklierkanker. Dit is een ontzettend nare dood. Dit wilden we hem besparen.

Hoe moeilijk het ook is, houden van is ook loslaten !!!!! 1 van de moeilijkste dingen des levens.

Heel veel sterkte in deze moeilijke situatie.

schelsey schreef:
Ik respecteer jullie mening en medeleven doet goed maar hoop wel dat door deze beslissing te nemen ik niet heel forum op mijn kop krijg het is al moeilijk genoeg en ik en mijn man zijn al dagen aan denken en bespreken, bellen met die en die, mailen naar verschillende dierenartsen enz

Je houdt van je hond en hebt het stinkend moeilijk met een hele pijnlijke situatie. Iedereen hier kent dat gevoel. Van de zijlijn meekijken en meepraten is een stuk makkelijker.

Ik wens je veel sterkte toe. Verwen je hond maar lekker.

Vanmorgen heeft kenji een zware pijnaanval gehad en ben toen naar dierenarts gegaan om hem opnieuw te laten onderzoeken
van waar die pijnaanval kwam, dierenarts wilde echo's nemen van belangrijke organen en bot, afspraak stond om 19.uur voor de echo's

Zijn nu net terug, alle organen zijn in orde eigenaardig genoeg maar limfklieren zijn ook aan de linkerkant aangetast nu, tumor drukt nu ook op zijn luchtpijp.

Verder niets gevonden vanwaar die pijn aanval kwam, hij voelt zich beter nu, maar heb dan ook amper iets gedaan met hem

Gebrek aan zuurstof kan de boosdoener zijn misschien denk dierenarts

Na een goed gesprek met de dierenarts en besef dat er echt niets meer aan te doen is besloten geen onderzoeken
meer te doen en zeker geen operatie's of radiotherapie

Hij staat vanaf morgen op cortisone en tramadol bij pijnaanvallen, de cortisone zal hem een tijdje verlichting geven aan de luchtpijp

En gewoon beste van maken, verwennen, hele korte stukjes wandelen en erop letten dat hij niet buiten adem geraakt

Eens hij zelfs in rust toestand problemen krijgt met ademhaling moeten we hem laten gaan en dit kan al vlug zijn

Het kan allemaal zo vlug gaan, half jaartje terug dacht ik dat hij 15 kon worden

Heel verstandig besluit!

Sterkte.