Hond-agressieve honden

[StormenRoxy]

Ik snap je verhaal,
Wij hebben Storm die vreet ook het liefste alle honden op die hij ziet.
We hebben hem getraind en het gaat nu super goed.
Maar als ik de tijd kon terug draaien had ik hem nooit opgehaald. Er zijn tijden geweest dat ik alleen met hem durfde te lopen met een muilkorf om, soms liep ik een km om om andere honden te ontwijken. Gelukkig is hij nu rustig en het is een schat van een beest maar ik had het mij zo anders voorgesteld.

Het is dat ik hem bijna niemand anders toevertrouw maar als er een goed baasje zou komen dan gaat hij wel.

[cornelia]

Onze Cas (gecastreerde Chow reu) was ook agressief naar honden. Niks mis mee als pup en jonge hond maar nu ik wat meer denk te weten vermoed ik dat hij toen onze derde hond er bij kwam teveel het gevoel heeft gekregen mede verantwoordelijk te zijn voor de roedel. Enfin, dit gevoel hebben wij hem dus ergens gegeven zonder dat wij ons realiseerde dat dit gaande was. Toentertijd was het "gewoon" een agressieve hond naar alle honden die niet bij ons hoorde. Wij wisten niet beter begin jaren 80.

We hebben het best wel lastig gehad met hem maar m.n. doordat anderen totaal geen idee hadden waarom wij probeerde te vermijden, waarom hij niet los liep. Ja, zelfs niet een klein vermoeden hadden waarom hij een muilkorf om had. Die mensen maakten het ons lastig door honden gewoon op hem af te laten denderen etc. En wij vermeden echt zoveel mogelijk, gingen met hem naar het industrieterrein etc. Maar ja, soms moest hij toch wel eens gewoon een blokje om. Enfin, en dat anderen geen idee hebben is nog tot daar aan toe maar dat zelfs na uitleg mensen hier schijt aan hadden. Dat is dus niet veranderd sindsdien. Je komt dus nog steeds van die "de wereld is alleen geschapen voor mij en de mijne" mensen tegen. We hebben voor die tijd veel geprobeerd, zoals hulp inroepen van Martin Gaus en zijn team etc. Maar nogmaals, tijden en inzichten waren toen anders.

Enfin, wij hebben bijna 15 jaar met Cas aangelijnd gewandeld en een heel enkele keer als alle sterren op 1 lijn stonden b.v. kon hij eens ergens aan een hele lange lijn wat rond neuzen. Was heel vaak niet makkelijk en soms had ik wel eens gedachtes die ik niet wou hebben zoals b.v. de rust die het zou geven als we van hem af zouden zijn. Toch ben ik blij dat we hem zolang hebben mogen houden.

Ik heb van die tijd wel een diep respect overgehouden voor mensen die hun hond waar dan ook aangelijnd houden. Ik vind aangelijnd lopen n.l. vaak "moeilijker" dan los laten. Je schijnt je dan n.l. altijd te moeten verantwoorden en binnen de wereld van "je hond moet los, dat is goed voor hem en het staat heel erg relaxed en cool" ben je altijd een beetje een "mislukte honden eigenaar" en zeker geen Cesar zoals al die anderen dus wel zijn Prima dat mensen gewoon door blijven wandelen, niet opgeven etc. etc. Iedereen moet daar met fatsoen op reageren, hou je honden bij je.

[80564M]

Ik zou het beslist niet kunnen. Of nou ja, misschien toch wel, als ik in de situatie kom, en dan zal ik het ook wel kunnen handelen en dan zal de hond me ook wel lief zijn.

Maar voor mij zijn honden ontspanning. Keutelen in het gras. 's Ochtends om 7 uur een rondje bos doen, en dan heerlijk wakker worden van het ochtendzonnetje en genietende honden. Vogeltjes. Een vroege jogger tegenkomen en aan de kant gaan en hoi zeggen. In de bosjes een reetje zien staan die je met je reebruine ogen aankijkt, en tegen je hond kunnen zeggen "neee, mag niet, doorlopen!"

Ik zou er weinig plezier aan beleven als ik mijn hond strak aan het 1-meter lijntje moet houden als ik andere honden tegenkom. Dat is voor mij niet ontspannend lopen.

[GrethavW]

[quote="cornelia"
Ik heb van die tijd wel een diep respect overgehouden voor mensen die hun hond waar dan ook aangelijnd houden. Ik vind aangelijnd lopen n.l. vaak "moeilijker" dan los laten. Je schijnt je dan n.l. altijd te moeten verantwoorden en binnen de wereld van "je hond moet los, dat is goed voor hem en het staat heel erg relaxed en cool" ben je altijd een beetje een "mislukte honden eigenaar" en zeker geen Cesar zoals al die anderen dus wel zijn Prima dat mensen gewoon door blijven wandelen, niet opgeven etc. etc. Iedereen moet daar met fatsoen op reageren, hou je honden bij je.[/quote]

Wat vind ik dit fijn om te lezen. Ik heb gekozen voor een klapkaak herplaatser en bewust ook.
Loop inderdaad met een lange lijn en geniet met volle teugen als hij op deze manier toch wat ruimte kan nemen en zoals vanmiddag heerlijk snuffelend sporen uitwerkt, muisjes uitgraaft en achter wegspringende kikkers aan kan.

Een tijd lang kon de lange lijn ook niet omdat hij mijn arm uit de kom rukte. Maar de laatste weken veranderd hij snel (bijna 3 jaar oud!!) en wordt rustiger in zijn hoofd.
Waardoor we nu beide kunnen genieten van een lange wandeling inclusief zwemmen.
Dat ik meer moeite moet doen om rustig te kunnen lopen, heb ik er heel graag voor over.
En wat ben ik dan blij dat we een lange adem hebben, want wat ben ik dol op deze hond.

Ondanks dat dit veruit de lastigste hond is die we ooit hebben gehad, heb ik er totaal geen spijt van.

edit: deze extra moeite is niet omdat hij bewezen hond agressief is trouwens. Er is nog nooit wat voorgevallen, zelfs geen snauw.
Alles uit voorzorg.

[DeDiana]

Ik zou er niet snel voor kiezen als ik het van tevoren zou weten. Maar als ik eenmaal voor een hond heb gekozen en die zou blijken hond- of mensagressief te zijn, zou ik er wel alles aan doen om er het beste van te maken. Dus wandelplekken, -tijden en manier van wandelen (aangelijnd bijvoorbeeld) aanpassen.

Toen ik 16 was had ik wel een Groenendaeler reu die écht niet met andere reuen kon, maar dat vond ik toen eigenlijk geen punt. Ik liep met hem op plekken waar we niemand anders tegenkwamen en anders had ik hem aangelijnd. Toen woonde ik wel in een dorp, waar het makkelijker was om zulke rustige plekken te vinden. En iedereen kende elkaar, dus andere hondeneigenaren hielden ook rekening met mijn 'asociale' hond.
Nu ben ik inmiddels zo gewend aan overal (los) te kunnen lopen met mijn honden, dat ik het wel wat jammer zou vinden als dat ineens ingewikkelder werd. Ik vind losloopwandelingen gewoon leuker, hoewel ik met name Amoz ook wel eens stukjes moet aanlijnen (vanwege als een dolle overal op af willen stormen ).

Overigens moet ik met Mila ook wel altijd enigszins opletten, want die heeft een hekel aan pups en ze kan op bepaalde typen honden heel fel reageren. Maar zij corrigeert alleen flink en gaat niet vechten of veroorzaakt geen verwondingen. Toch mag Mila daardoor met minder honden kennismaken dan Amy en Amoz, die nooit problemen met andere honden maken.

[dagmar88]

Ik zou het beslist niet kunnen. Of nou ja, misschien toch wel, als ik in de situatie kom, en dan zal ik het ook wel kunnen handelen en dan zal de hond me ook wel lief zijn.

Maar voor mij zijn honden ontspanning. Keutelen in het gras. 's Ochtends om 7 uur een rondje bos doen, en dan heerlijk wakker worden van het ochtendzonnetje en genietende honden. Vogeltjes. Een vroege jogger tegenkomen en aan de kant gaan en hoi zeggen. In de bosjes een reetje zien staan die je met je reebruine ogen aankijkt, en tegen je hond kunnen zeggen "neee, mag niet, doorlopen!"

Ik zou er weinig plezier aan beleven als ik mijn hond strak aan het 1-meter lijntje moet houden als ik andere honden tegenkom. Dat is voor mij niet ontspannend lopen.

Als. We hebben net uren met Charlie gelopen; welgeteld 6 honden op grote afstand gezien, geen enkele waar zij zich aan heeft gestoord. De meesten merkt ze niet eens op, daar heeft ze het te druk voor.
Ik loop met haar net zo ontspannen als met m'n stiksociale honden; misschien nog wel meer.
Er is ontzettend veel in haar geïnvesteerd omdat je daar niet onderuit komt en op deze leeftijd krijg je dat dubbel dwars terug

[GrethavW]

Ik zou het beslist niet kunnen. Of nou ja, misschien toch wel, als ik in de situatie kom, en dan zal ik het ook wel kunnen handelen en dan zal de hond me ook wel lief zijn.

Maar voor mij zijn honden ontspanning. Keutelen in het gras. 's Ochtends om 7 uur een rondje bos doen, en dan heerlijk wakker worden van het ochtendzonnetje en genietende honden. Vogeltjes. Een vroege jogger tegenkomen en aan de kant gaan en hoi zeggen. In de bosjes een reetje zien staan die je met je reebruine ogen aankijkt, en tegen je hond kunnen zeggen "neee, mag niet, doorlopen!"

Ik zou er weinig plezier aan beleven als ik mijn hond strak aan het 1-meter lijntje moet houden als ik andere honden tegenkom. Dat is voor mij niet ontspannend lopen.

Als. We hebben net uren met Charlie gelopen; welgeteld 6 honden op grote afstand gezien, geen enkele waar zij zich aan heeft gestoord. De meesten merkt ze niet eens op, daar heeft ze het te druk voor.
Ik loop met haar net zo ontspannen als met m'n stiksociale honden; misschien nog wel meer.
Er is ontzettend veel in haar geïnvesteerd omdat je daar niet onderuit komt en op deze leeftijd krijg je dat dubbel dwars terug

Dat begin ik nu hier ook te merken en het geeft zoveel voldoening.

Rustige gebieden en tijden opzoeken vind ik niet erg. Ik loop toch het liefst in mijn dooie eentje.
Mijn boswandeling is perfect als ik geen mens tegen kom, heerlijk!
Dus dat is zeker geen straf, dat deed ik met mijn volkomen sociale Newfs ook al.

[Pepie]

Dol heeft moeite met staffords,niet met alle wel met veel die kom ik alleen maar tegen bij het plas en poeprondje. Ik kom ze ook wel bij de lange losloop wandeling tegen maar daar ken ik ze omzeilen zonder dat zij door heeft waarom wij omzeilen
Hierna wil ik een rottweiler reu..Ik vind het prachthonden met een goud karakter Stieken willen wij die nu al maar dan krijgt Vlo een ander leventje hier en dat wil ik niet.

[Jackira]

Het eerste jaar dat we Buck hadden heb ik ook nodig gehad om me te realiseren wat we in huis hadden gehaald en hoe daar mee om te gaan. Er zijn toen ook wat bijtincidenten geweest, zowel naar onszelf als andere mensen.

Met andere honden kon hij ook niet goed meer met een maand of tien. Hij had een aantal honden waar hij als pup mee had gespeeld in het bos en dat bleef goed gaan ( 2 herders, 2 duitse doggen en 2 dobermanns) , maar iets nieuws kon er niet meer bij. Met onze eigen andere honden was hij ontzettend lief.

Ik heb er mee om leren gaan en hij kan heel goed loslopen, wel zoek ik rustigere gebieden op. maar toch kan ik ook los met hem langs tegenliggers, zolang ik zelf oplet en anticipeer. Ik heb geen enkele moeite met zijn karakter en ben erg gek op hem. Hij is erg lief voor ons en alle bekenden. Vreemden in huis daar moeten we altijd mee oppassen, maar daar kan hij nog wel aan wennen op een gegeven moment. Kinderen kan hij nooit bij, maar dat hoeft ook niet.

Ik heb dus ook geen moeite met hond agressieve of mens agressieve honden als ze enigszins baasgericht zijn en de mogelijkheid bestaat om ze goed te kunnen trainen. Maar aan de andere kant vind ik het ook heerlijk om met de andere honden Balou en Dino te lopen, waar deze problemen niet spelen.

De meeste honden hebben wel enigszins jachtinstict, maar echte fanatiek jagende honden zou ik absoluut nooit willen. Dat is voor mij absoluut iets waar ik het helemaal niet meer van naar m'n zin zou hebben als ik zo'n hond uit moest laten. Die rassen trekken me ook helemaal niet.

[S@ndr@]

Nee ik vergeet niet dat er een rem op zit Maar zoals Zamunda al zegt, als ze onverwacht een sprint trekken heb je niet zoveel aan die rem denk ik.
Ik kreeg bij Max ook een flex omdat hij niet los zou kunnen, maar ik vond het nooit fijn lopen ondanks dat hij een rustige hond was, gelukkig bleek hij wel los te kunnen dus dat ding heeft jaren stof liggen hsppen

Er zit wel flink kwaliteitsverschil tussen flexen. Maar, ik loop ook liever met een jachtlijntje over m'n schouder dan met een grote flex van 650gram in mijn handen hoor .

En met dat spurtje: ja dan moet je even alle zeilen bijzetten, maar zéker wel dat je veel aan die rem hebt hoor. Die schiet niet door als je de juiste flex hebt voor de juiste hond. Je moet alleen zorgen dat je zelf je hond dan nog kunt houden, als je dat niet kunt moet je er geen lange lijn of flex aan hangen. Kun je dat wel dan werkt een flex prima.

Ik had zo`n grote Fle voor DuCain en hij is echt wel 1 of 2 keer in volle vaart ergens op afgestromd , heeft er op gekauwd en dat ding is nog steeds heel, dus dat moet wel een hele stevige zijn ik gebruik hem nu voor Sneeuw maar goed die weegt weinig

[Pepie]

Ik loop nog steeds met de flex van Dribbel
Ik loop trouwens liever met Dol dan met de labrador van mijn vriendin.Hartstikke vriendelijke hond sociaal maar ziet in iedere hond een feestje.Ze luistert als je fluit doe je dit niet dan volgt ze haar eigen weg.
Dol blijf bij mij daar kan ik bij wijze van uren meelopen zonder maar iets te hoeven zeggen.En dan kan ik ook nogeens niet fluiten

[dagmar88]

Ik zou het beslist niet kunnen. Of nou ja, misschien toch wel, als ik in de situatie kom, en dan zal ik het ook wel kunnen handelen en dan zal de hond me ook wel lief zijn.

Maar voor mij zijn honden ontspanning. Keutelen in het gras. 's Ochtends om 7 uur een rondje bos doen, en dan heerlijk wakker worden van het ochtendzonnetje en genietende honden. Vogeltjes. Een vroege jogger tegenkomen en aan de kant gaan en hoi zeggen. In de bosjes een reetje zien staan die je met je reebruine ogen aankijkt, en tegen je hond kunnen zeggen "neee, mag niet, doorlopen!"

Ik zou er weinig plezier aan beleven als ik mijn hond strak aan het 1-meter lijntje moet houden als ik andere honden tegenkom. Dat is voor mij niet ontspannend lopen.

Als. We hebben net uren met Charlie gelopen; welgeteld 6 honden op grote afstand gezien, geen enkele waar zij zich aan heeft gestoord. De meesten merkt ze niet eens op, daar heeft ze het te druk voor.
Ik loop met haar net zo ontspannen als met m'n stiksociale honden; misschien nog wel meer.
Er is ontzettend veel in haar geïnvesteerd omdat je daar niet onderuit komt en op deze leeftijd krijg je dat dubbel dwars terug

Dat begin ik nu hier ook te merken en het geeft zoveel voldoening.

Rustige gebieden en tijden opzoeken vind ik niet erg. Ik loop toch het liefst in mijn dooie eentje.
Mijn boswandeling is perfect als ik geen mens tegen kom, heerlijk!
Dus dat is zeker geen straf, dat deed ik met mijn volkomen sociale Newfs ook al.

Absoluut. Ze is gewoon ontzettend fijn en gezellig om mee te lopen. Weet precies wat er van haar verwacht wordt, luistert griezelig goed en staat constant met ons in contact.
Ze wéét ook hoe braaf ze is en vindt zichzelf geweldig

We doen niet zo vaak lange wandelingen, omdat dat snel saai wordt voor haar.
M'n vriend zuchtte gisteren dat het zo'n verademing was om alleen met haar op pad te zijn, tegenover die twee druktemakers

[Izzie_Anneke]

ik denk dat het heel persoonlijk is.
ik heb geen problemen met een hondagressieve hond, zelfs niet met een mensagressieve hond en ik deal gewoon met het karakter dat een hond heeft als ie mijn hond wordt.
overal is wel een mouw aan te passen en dat hond- en/of mensagressieve is maar een klein deel van het geheel.
ik neem na rietje ook gerust weer een hond met een of meer handvatten als dat zo uitkomt.
ik zal niet voor een jager kiezen maar als ie dat blijkt te zijn als ie er eenmaal is, komen we daar ook wel weer uit.
als ik een klik heb met die hond redden we het ook met de problemen wel, is die klik er niet moet de hond maar op een ander baasje wachten.
dan weet ik van te voren al dat het niks wordt en dat zou niet eerlijk zijn naar de hond toe en ook niet naar mezelf.

Precies dat. Als je van je hond houdt, dan verzin je een oplossing. Het is allemaal echt niet het einde van de wereld

Dit is zoals het hier gegaan is. Maar niet zo makkelijk. Ik denk dat het met ervaring en zelfvertrouwen te maken heeft.

Toen Izzie haar tanden liet zien naar een mens ben ik me gek geschrokken. En dat kwam omdat ik géén idéé had hoe ik het beste kon reageren. Ja, het is op te lossen. Hier is een gedragstherapeut in huis geweest die Iz heeft geobserveerd, bevestigt heeft dat het angst was en me heeft geleerd hoe ik moet handelen. En me nogmaals op het hart gedrukt heeft dat herplaatsers tijd nodig hebben. Ondanks de klik die ik direct met haar had heb ik er echt over nagedacht of het wijffie hier wel op haar plek is. En het is pas sinds kort dat ik echt kan zeggen dat ze hier hoort.

Met mijn eerdere, hondagressieve, hond wist ik wat ik moest doen om de problemen te ontlopen. Maar toch wilde ik liever niet nog een keer 14 jaar constant op mijn hoede wandelen. Als Izzie hetzelfde gedrag als Luna had vertoond, had ik ff gebaald maar dat was voor mij beter te handelen, omdat ik het vertrouwen heb dat ik een hond kan begeleiden die andere honden niet ziet zitten. Nu leer ik van Izzie weer nieuwe dingen waardoor mijn vertrouwen in mezelf als hondenbaas groeit. Maar niet helemaal vanzelf.

[renee-uk]

ik denk dat het heel persoonlijk is.
ik heb geen problemen met een hondagressieve hond, zelfs niet met een mensagressieve hond en ik deal gewoon met het karakter dat een hond heeft als ie mijn hond wordt.
overal is wel een mouw aan te passen en dat hond- en/of mensagressieve is maar een klein deel van het geheel.
ik neem na rietje ook gerust weer een hond met een of meer handvatten als dat zo uitkomt.
ik zal niet voor een jager kiezen maar als ie dat blijkt te zijn als ie er eenmaal is, komen we daar ook wel weer uit.
als ik een klik heb met die hond redden we het ook met de problemen wel, is die klik er niet moet de hond maar op een ander baasje wachten.
dan weet ik van te voren al dat het niks wordt en dat zou niet eerlijk zijn naar de hond toe en ook niet naar mezelf.

Precies dat. Als je van je hond houdt, dan verzin je een oplossing. Het is allemaal echt niet het einde van de wereld

Dit is zoals het hier gegaan is. Maar niet zo makkelijk. Ik denk dat het met ervaring en zelfvertrouwen te maken heeft.

Toen Izzie haar tanden liet zien naar een mens ben ik me gek geschrokken. En dat kwam omdat ik géén idéé had hoe ik het beste kon reageren. Ja, het is op te lossen. Hier is een gedragstherapeut in huis geweest die Iz heeft geobserveerd, bevestigt heeft dat het angst was en me heeft geleerd hoe ik moet handelen. En me nogmaals op het hart gedrukt heeft dat herplaatsers tijd nodig hebben. Ondanks de klik die ik direct met haar had heb ik er echt over nagedacht of het wijffie hier wel op haar plek is. En het is pas sinds kort dat ik echt kan zeggen dat ze hier hoort.

Met mijn eerdere, hondagressieve, hond wist ik wat ik moest doen om de problemen te ontlopen. Maar toch wilde ik liever niet nog een keer 14 jaar constant op mijn hoede wandelen. Als Izzie hetzelfde gedrag als Luna had vertoond, had ik ff gebaald maar dat was voor mij beter te handelen, omdat ik het vertrouwen heb dat ik een hond kan begeleiden die andere honden niet ziet zitten. Nu leer ik van Izzie weer nieuwe dingen waardoor mijn vertrouwen in mezelf als hondenbaas groeit. Maar niet helemaal vanzelf.

iedere hond is anders en als je een specifiek probleem bij een hond op een bepaalde manier hebt opgelost kan diezelfde manier bij een volgende hond met hetzelfde probleem wel eens helemaal niet werken.
ik denk dat het allerbelangrijkste bij een herplaatser met issues is dat je naar je hond blijft kijken en je aanpak aanpast aan de hond.
en van elke hond leer je weer andere dingen, uitgeleerd ben je nooit

[Valerie]

Het enige wat ik jammer vind aan Jigzy's gedrag naar andere honden is dat ze niet mee kan met de groepswandelingen. Ook heeft mijn zus een hond (teef) en dat probeer ik niet eens met haar. Dat soort dingen zijn jammer maar dat is niet iets wat elke dag gebeurd. In die zin heb ik er ook niet zoveel last van.
Ik vind haar jaaggedrag en fixatie op dieren een stuk lastiger. Gister sprong ze in de sloot omdat ze vissen zag bewegen en het haar wel een goed idee leek om die te vangen dan denk ik weleens sjeezus beest doe normaal.

[S@ndr@]

Ik prijs mezelf nog gelukkig hoor dat ze alleen die ganzen jongen zo heerlijk vind dat ze ze zelf wil vangen om te barfen, en dan blijft ze dus vast tot die weer groot zijn en de ganzen wegtrekken. dus is altijd tijdelijk, maar ik wil toch ieder jaar weer kijken of ik het eruit krijg...... dat wegsjesen en niet meer bereikbaar zijn vind ik Honden die andere honden slopen is niet acceptabel, maar ik vind honden die andere zoogdieren slopen ook niet acceptabel, gewoon omdat je er bij staat en eigenlijk buiten spel wordt gezet door je hond, in het beste geval krijg je een middenvinger tot ze klaar zijn

[Valerie]

Zij gaat ook niet meer los hoor. Of het nou een hommel, kikker, konijn, ree of vos is, ze vindt het allemaal prima. Ze discrimineert niet
Als ik de keuze zou krijgen om of haar hondagressie weg te halen of haar jaaggedrag dan kies ik toch echt voor het verwijderen van dat laatste. Dat is een stuk lastiger in het dagelijkse leven.

[S@ndr@]

ik volg en dan is Sneeuw haar obsessie maar tijdelijk kun je nagaan

[Manu]

Gister sprong ze in de sloot omdat ze vissen zag bewegen en het haar wel een goed idee leek om die te vangen dan denk ik weleens sjeezus beest doe normaal.

Klinkt als dé partner in crime voor Manu, die is ook zo debiel.

Ik ga ook liever midden op de dag lopen als er veel honden en mensen zijn, dan heb je minder kans op wild. Hij zwemt gewoon om hekken heen en brede sloten over zodat hij bij ganzen kan komen ook erg lastig. Toch heb ik dat liever dan dat hij niet met andere honden zou kunnen. Al heb ik daar geen ervaring mee natuurlijk. Dus dat gok ik maar even voor het gemak. Ik vind het zo heerlijk om te zien als hij vol gas over het strand rent.

[Valerie]

Gister sprong ze in de sloot omdat ze vissen zag bewegen en het haar wel een goed idee leek om die te vangen dan denk ik weleens sjeezus beest doe normaal.

Klinkt als dé partner in crime voor Manu, die is ook zo debiel.

Ik ga ook liever midden op de dag lopen als er veel honden en mensen zijn, dan heb je minder kans op wild. Hij zwemt gewoon om hekken heen en brede sloten over zodat hij bij ganzen kan komen ook erg lastig. Toch heb ik dat liever dan dat hij niet met andere honden zou kunnen. Al heb ik daar geen ervaring mee natuurlijk. Dus dat gok ik maar even voor het gemak. Ik vind het zo heerlijk om te zien als hij vol gas over het strand rent.

Ik ben vorige week ook op het strand geweest met haar maar dan wel op een rustig stukje, ik denk niet dat dat op Noordwijk gaat lukken
Op dit moment merk je gewoon niets aan haar hondagressie. Pas als een hond bovenop haar springt gaat het mis maar goed wanneer gebeurt zoiets nou
Dat over sloten zwemmen doet Jigzy ook of gewoon in het kanaal achter de eendjes aan zwemmen. Ren je daar als een idioot langs de kant om haar maar niet uit het oog te verliezen. Nou ja hulde aan de lange lijn

[Kita]

Wat een knapperd, die Duuk! Respect dat je het gelijk zo goed onder controle hebt genomen en gehouden!

[Manu]

Gister sprong ze in de sloot omdat ze vissen zag bewegen en het haar wel een goed idee leek om die te vangen dan denk ik weleens sjeezus beest doe normaal.

Klinkt als dé partner in crime voor Manu, die is ook zo debiel.

Ik ga ook liever midden op de dag lopen als er veel honden en mensen zijn, dan heb je minder kans op wild. Hij zwemt gewoon om hekken heen en brede sloten over zodat hij bij ganzen kan komen ook erg lastig. Toch heb ik dat liever dan dat hij niet met andere honden zou kunnen. Al heb ik daar geen ervaring mee natuurlijk. Dus dat gok ik maar even voor het gemak. Ik vind het zo heerlijk om te zien als hij vol gas over het strand rent.

Ik ben vorige week ook op het strand geweest met haar maar dan wel op een rustig stukje, ik denk niet dat dat op Noordwijk gaat lukken
Op dit moment merk je gewoon niets aan haar hondagressie. Pas als een hond bovenop haar springt gaat het mis maar goed wanneer gebeurt zoiets nou
Dat over sloten zwemmen doet Jigzy ook of gewoon in het kanaal achter de eendjes aan zwemmen. Ren je daar als een idioot langs de kant om haar maar niet uit het oog te verliezen. Nou ja hulde aan de lange lijn

Ik ken dat. En gewoon niet stoppen
Manu heeft één hond waar hij echt agressief op reageert, die duikt er dan wel bovenop. Het is nog een Husky ook.
Die mensen laten hun hond ook los als ze ons aan zien komen, want dan is hij liever Klinkt debiel, maar ik til Manu dan op. Alleen de voorkant hoor. Anders hangt hij er echt in.

[lieke]

Ik heb 6 jaar met een hondagressieve (en mensagressieve) hond geleefd. Alles wat in zijn persoonlijke zone kwam, hing-ie in.
Wát een ellende. En ik kreeg een steeds grotere hekel aan hem. Uiteindelijk heb ik hem alleen maar zo lang gehouden uit een misplaatst gevoel voor verantwoordelijkheid en pure koppigheid omdat ik een hekel had aan een hond 'zomaar wegdoen als je er voor hebt gekozen'.
Nou, toen hij eenmaal weg was (nadat hij een kind had gebeten en niet zo zuinig ook), viel er een last van mijn schouders.
Nooit, maar dan ook nooit meer wil ik een hond (of ander dier) die onbetrouwbaar is. Ik kan en wil niet met agressie omgaan.
En dan bedoel ik échte agressie. Niet een keer een snauw of een grauw wat met een brul of even in het nekvel pakken afgelopen is.
Maar ik ga nooit meer angstig om me heen scannen de straat over. Het eerste de beste dier dat dergelijk gedrag vertoont gaat bij mij eruit. En als mij dat een slechte baas maakt, soit.
Ik heb mijn dieren voor mijn plezier, niet voor mijn verdriet.

[dagmar88]

Gister sprong ze in de sloot omdat ze vissen zag bewegen en het haar wel een goed idee leek om die te vangen dan denk ik weleens sjeezus beest doe normaal.

Klinkt als dé partner in crime voor Manu, die is ook zo debiel.

Ik ga ook liever midden op de dag lopen als er veel honden en mensen zijn, dan heb je minder kans op wild. Hij zwemt gewoon om hekken heen en brede sloten over zodat hij bij ganzen kan komen ook erg lastig. Toch heb ik dat liever dan dat hij niet met andere honden zou kunnen. Al heb ik daar geen ervaring mee natuurlijk. Dus dat gok ik maar even voor het gemak. Ik vind het zo heerlijk om te zien als hij vol gas over het strand rent.

Ik ben vorige week ook op het strand geweest met haar maar dan wel op een rustig stukje, ik denk niet dat dat op Noordwijk gaat lukken
Op dit moment merk je gewoon niets aan haar hondagressie. Pas als een hond bovenop haar springt gaat het mis maar goed wanneer gebeurt zoiets nou
Dat over sloten zwemmen doet Jigzy ook of gewoon in het kanaal achter de eendjes aan zwemmen. Ren je daar als een idioot langs de kant om haar maar niet uit het oog te verliezen. Nou ja hulde aan de lange lijn

Precies, niemand die wat ziet. Alleen een uitermate lollig hondje dat druk bezig is
Ik kan zelden met haar spelen zonder "pottenkijkers", de lol straalt er vanaf en mensen vinden haar zo lief en braaf
Gisteren reageerde ze voor het eerst in jaren positief op een andere hond. We stonden de fietsen nog op slot te doen, dus had even geen kans haar af te leiden.
Jolig mechel reutje van een maand of 8, met bananen in z'n oren.
Net als Jigzy is ze erg zwart/wit, dus ook daar mocht ze niet op af, helaas. Gelukkig heeft ze thuis genoeg vriendjes.

Jagen op katten en vogels is er helemaal uit. Gisteren liepen we door een groep bijzondere (nijl?)ganzen met kleintjes. Dan wijst ze ze aan, is ze een brave meid en mag ze haar piepertje even vasthouden.
Een wegschietende kat voor de fiets hetzelfde, ze kijkt even, wordt de hemel in geprezen en loopt trots verder.
Met konijntjes, ratten en egeltjes blijft het gewoon een hysterische ongedierteverdelger

[Pepie]

Ik prijs mezelf nog gelukkig hoor dat ze alleen die ganzen jongen zo heerlijk vind dat ze ze zelf wil vangen om te barfen, en dan blijft ze dus vast tot die weer groot zijn en de ganzen wegtrekken. dus is altijd tijdelijk, maar ik wil toch ieder jaar weer kijken of ik het eruit krijg...... dat wegsjesen en niet meer bereikbaar zijn vind ik Honden die andere honden slopen is niet acceptabel, maar ik vind honden die andere zoogdieren slopen ook niet acceptabel, gewoon omdat je er bij staat en eigenlijk buiten spel wordt gezet door je hond, in het beste geval krijg je een middenvinger tot ze klaar zijn

Het heeft Dol toen ze jonger was haast haar leven gekost Zag ze een konijntje en daar ging ze achteraan en toen stond ze midden op de rijksweg Daar hebben we goed op ingezet en nu is ze gelukkig terug te roepen.Ik begrijp je helemaal..ik moet dat ook niet

[S@ndr@]

deed Sneeuw heel in het begin ook, die wou de auto's hoeden was een slecht plan........... gelukkig doet ze het nu niet meer

[Sulluna]

Ik heb ook een hond agressieve hond gehad, was van mijn ex. Een 4 jarige Stafford X hazewind ( wat een combi he, haha) reu. Teefjes ging over het algemeen wel, met Luna ging het super. Maar een reu, die at hij het liefst op. Schuimbekken, tandenklappen soms zelfs in de lijn happen etc. Zijn hele lichaam trilde dan van opwinding. Buiten droeg hij altijd een muilkorfje en kwam hij nooit van de lijn. Wij hadden in een buurt een speelveld, daar gingen wij wel eens naar toe en als er niemand was kon hij even met Luna los. ( er was daar maar 1 ingang). Bezoek moest hun honden thuis laten en de tussendeur ging altijd dicht.

Ik had er nooit moeite mee, eerlijk gezegd. Ik vond het gewoon normaal.

Maar toen het uitging en wij ieder onze eigen hond mee namen.. Zag ik hoe fijn het is om een hond te hebben die heel sociaal met soortgenoten is. Ik loop over al, altijd zonder spanning. Iedereen die ik ken, neemt zijn honden gezellig mee als ze op bezoek komen en ik sluit graag aan met groepswandelingen. Dat was dus ook mijn enige keiharde eis voor een 2e hond, een sociale naar soortgenoten. Ik besef mij dat het rijkdom is, omdat ik jarenlang anders gewend was.
Maar nee, ik heb er veel van geleerd maar nooit meer. Ik begin er echt nooit meer aan.

Rechts Bando en links Luna.

[Sulluna]

Wat ik me dan afvraag he en dit is niet persoonlijk naar jou maar in het algemeen, heb je aan een flexlijn wel controle over je hond als die echt zou willen knokken? Ik vind het rotdingen en niet erg stevig ook, dat draadje of lintje waar ze aan lopen is zo kapot

Ik heb geen knokker, maar wel een sterke hond aan de flex die zeer flink in de riem kan hangen bij het zien van een overstekend ree. En nee, de lijn is niet zo kapot. Mijn flexlijn is van stevig lint, berekend op zware honden. Kan tot tien meter en hoe langer de lijn hoe minder de controle uiteraard (omdat ze in een straal van tien meter dan van links naar rechts kunnen). Maar ik hengel haar zó naar binnen als het zou moeten (is oha niet nodig, want ze komt gewoon als ik dat vraag). Het gevaar zit er vooral in dat áls ze al een spurt in heeft kunnen zetten voordat ik het doorheb er gewoon een veel grotere kracht op je arm komt op het moment dat je de rem indrukt (of het einde van de lijn is bereikt). Als je de hond dan niet kunt houden vlieg je er natuurlijk achteraan en kun je dus beter een kortere flex nemen. Heb ik de flex kort staan dan heb ik net zoveel controle als aan een riem, ware het niet dat ik de flex altijd aan een tuig heb zitten. Dat maakt dat ik minder fijne controle heb dan met een riem aan de halsband. Om dat op te vangen zou ikzelf bij een knokker een halsband met korthouder omdoen.
Verder bouw ik niet enkel op de flex/riem, maar blijf ik bezig met opletten en appèl.

Nou, ik moet eerlijk zeggen. Vorig jaar liep ik met Nikki op het strand ( toen mocht sultan nog niet los) en ik had een "echte" flex, voor honden tot 50kg. Sultan weegt 25. Sultan zag een meeuw en rende dus met de flexi.. KLANG. gebroken.. Echt waar, hij brak gewoon.. Dus daar liep ik, en mijn husky rennend op het strand Dus ik zou toch niet blind vertrouwen op een flex, ik schrok er toen erg van.. Zo hard was de klap helemaal niet en Sultan woog de helft van wat de flexi kon hebben..

[dagmar88]

Wat ik me dan afvraag he en dit is niet persoonlijk naar jou maar in het algemeen, heb je aan een flexlijn wel controle over je hond als die echt zou willen knokken? Ik vind het rotdingen en niet erg stevig ook, dat draadje of lintje waar ze aan lopen is zo kapot

Ik heb geen knokker, maar wel een sterke hond aan de flex die zeer flink in de riem kan hangen bij het zien van een overstekend ree. En nee, de lijn is niet zo kapot. Mijn flexlijn is van stevig lint, berekend op zware honden. Kan tot tien meter en hoe langer de lijn hoe minder de controle uiteraard (omdat ze in een straal van tien meter dan van links naar rechts kunnen). Maar ik hengel haar zó naar binnen als het zou moeten (is oha niet nodig, want ze komt gewoon als ik dat vraag). Het gevaar zit er vooral in dat áls ze al een spurt in heeft kunnen zetten voordat ik het doorheb er gewoon een veel grotere kracht op je arm komt op het moment dat je de rem indrukt (of het einde van de lijn is bereikt). Als je de hond dan niet kunt houden vlieg je er natuurlijk achteraan en kun je dus beter een kortere flex nemen. Heb ik de flex kort staan dan heb ik net zoveel controle als aan een riem, ware het niet dat ik de flex altijd aan een tuig heb zitten. Dat maakt dat ik minder fijne controle heb dan met een riem aan de halsband. Om dat op te vangen zou ikzelf bij een knokker een halsband met korthouder omdoen.
Verder bouw ik niet enkel op de flex/riem, maar blijf ik bezig met opletten en appèl.

Nou, ik moet eerlijk zeggen. Vorig jaar liep ik met Nikki op het strand ( toen mocht sultan nog niet los) en ik had een "echte" flex, voor honden tot 50kg. Sultan weegt 25. Sultan zag een meeuw en rende dus met de flexi.. KLANG. gebroken.. Echt waar, hij brak gewoon.. Dus daar liep ik, en mijn doodzieke husky rennend op het strand Dus ik zou toch niet blind vertrouwen op een flex, ik schrok er toen erg van.. Zo hard was de klap helemaal niet en Sultan woog de helft van wat de flexi kon hebben..

Dat staat er toch.
En zo doe ik het ook. Vind het fijn, extra zekerheid. Maar ze heeft ook nog gewoon een werkend stel oren en weet heel goed waar de flexlijn eindigt.
Knallen op dat ding stel ik niet op prijs en dat soort situaties zijn makkelijk te voorkomen.

[Manu]

Die flexi's zijn pas pokkedingen als je kak moet rapen
Normaal zit hij keurig naast me, maar stop of niet, als er dan een kat in zicht komt lig ik toch altijd weer gevloerd
Ik zit niet zo stevig op mijn hurken