Het HondenForum

malinois schreef:Gvs is ook niet met 1 nacht beter dat duurt zeker 3 dagen voor er enige verbetering is

Inderdaad. Ik zou het echt nog even wat langer aankijken.

Ik heb moeder en zus naar google verwezen.
Ze heeft letterlijk al die symptomen die er bij gvs staan en daar staat ook dat dit meestal wordt verward met een hersenbloeding. Heel vreemd dat die d.a. dat niet heeft geopperd. Ze gaan haar nu toch samen proberen uit te laten en bespreken dit dan met d.a. Zou toch wat zijn als ze hierdoor ten onrechte wordt ingeslapen. Zus zegt: "Ja maar ze lijdt wel heel erg". Waarop ik zei dat dit alleen euthanasie rechtvaardigt als dat lijden uitzichtloos is.
Bedankt in ieder geval voor deze tip, zou weleens goud kunnen verdienen.

Xena heeft t gehad. 2 zware aanvallen binnen een week na elkaar... ze is geheel hersteld... misschien zus deze foto even laten zien nu anderhalf jaar na de aanvallen

Verhaal staat hier ook op t forum ergens...

Ik heb de andere linkjes gevonden...
Heel erg bedankt allemaal, ze hebben overlegd met d.a. en afgesproken het nog 3 dagen aan te zien. Ze krijgt iets tegen de misselijkheid.

kooi schreef:Ik heb de andere linkjes gevonden...
Heel erg bedankt allemaal, ze hebben overlegd met d.a. en afgesproken het nog 3 dagen aan te zien. Ze krijgt iets tegen de misselijkheid.

Goed zo. De duimen draaien voor een voorspoedig herstel. En ja, helaas zijn er nog steeds veel dierenartsen die niet op de hoogte zijn van GVS.

Ik duim dat je moeders hond opknapt de komende dagen

Eventjes vit. B 12 halen bij kruidvat oid en dagelijks geven.

Duimen draaien voor een goed herstel.

Even wat off topic (?!?)
Nou zit ik me alleen af te vragen of onze Bo dat ook niet kan hebben gehad. Die zou dus een hersenbloeding hebben gehad en is zoals in verhaal van Kooi ook de volgende dag door de da weer gezien. Bo hebben we toen wel in laten slapen. W.s. nog wel meer mensen die zich dit nu afvragen ?
Niet voor het een of ander maar wij dachten niet dat er een kans op herstel was, ook niet gezien de heftigheid van de symptomen. Wij vonden dat hij leed en dat deed hij ook. Maar hadden we even op ons tanden gebeten dan was het misschien nog goed gekomen ? Maar aan de andere kant, hij was 16,5 en hoeveel tijd had hij nog gehad ?

Goh, dit geeft toch wel even wat stof tot nadenken zeg.

Sneu, sterkte voor je moeder

cornelia schreef:Duimen draaien voor een goed herstel.

Even wat off topic (?!?)
Nou zit ik me alleen af te vragen of onze Bo dat ook niet kan hebben gehad. Die zou dus een hersenbloeding hebben gehad en is zoals in verhaal van Kooi ook de volgende dag door de da weer gezien. Bo hebben we toen wel in laten slapen. W.s. nog wel meer mensen die zich dit nu afvragen ?
Niet voor het een of ander maar wij dachten niet dat er een kans op herstel was, ook niet gezien de heftigheid van de symptomen. Wij vonden dat hij leed en dat deed hij ook. Maar hadden we even op ons tanden gebeten dan was het misschien nog goed gekomen ? Maar aan de andere kant, hij was 16,5 en hoeveel tijd had hij nog gehad ?

Goh, dit geeft toch wel even wat stof tot nadenken zeg.

Op die leeftijd zou ik er in ieder geval geen echte pijn in mijn hart van hebben.

Wat me wel opvalt is dat er verschrikkelijk veel DA's gaan voor een hersenbloeding of een Tia.
Ik kwam van de week ook iemand tegen met een kooiker die een Tia zou hebben gehad.
Uit wat de baas vertelde was voor mij eigenlijk wel duidelijk dat het een GVS was geweest.
Gelukkig heeft de baas zelf even afgewacht en het hondje liep 4 dagen na de aanval alweer heel aardig los mee het parkje in

Rana heeft ook een paar aanvallen gehad.
En ze krabbelde daar behoorlijk weer van overeind

cornelia schreef:Duimen draaien voor een goed herstel.

Even wat off topic (?!?)
Nou zit ik me alleen af te vragen of onze Bo dat ook niet kan hebben gehad. Die zou dus een hersenbloeding hebben gehad en is zoals in verhaal van Kooi ook de volgende dag door de da weer gezien. Bo hebben we toen wel in laten slapen. W.s. nog wel meer mensen die zich dit nu afvragen ?
Niet voor het een of ander maar wij dachten niet dat er een kans op herstel was, ook niet gezien de heftigheid van de symptomen. Wij vonden dat hij leed en dat deed hij ook. Maar hadden we even op ons tanden gebeten dan was het misschien nog goed gekomen ? Maar aan de andere kant, hij was 16,5 en hoeveel tijd had hij nog gehad ?

Goh, dit geeft toch wel even wat stof tot nadenken zeg.

Zou heel goed kunnen. Maar ik zou me niet al te schuldig voelen als ik jou was. 16.5 jaar oud inderdaad. Het is een beetje wat onze d.a. ook zei: je kunt het bijna niet fout doen. Inslapen is geen schande en het nog even aan zien ook niet. Het lijden lijkt mij toch aanzienlijk, moet je voorstellen dat je ogen een paar dagen alle kanten opdraaien.

Ik hoop dat het hier wel overgaat en ze nog een poosje samen kunnen zijn. Aan de andere kant is het wel een grote zorg voor mijn moeder, die tobt er zo over. Ik vind het overigens niet off topic hoor.

Ik denk gelijk aan GVS.
Mijn eerste hondje Gina had dit ook toen ze 12 jaar oud was. Dacht ook dat het einde verhaal was. Met veel zorg van onze kant knapte ze toch weer op. Is uiteindelijk 13 jaar geworden.
Dus niet te gauw opgeven.

mijn oude hond had ook eens een hele korte aanval,echt heel naar om te zien,ik had het er later met mijn DA over,zij zei dat ze nog weleens bij ernstige aanvallen welke dagen duren een klein beetje bloedverdunner intraveneus gaven,honden knapte daar zienderogen van op ,zéi zij hoor..

verder zelf geen ervaring mee..

ik hoop dat het hondje snel opknapt en dat ze nog een hele poos mee mag gaan

kooi schreef:

cornelia schreef:Duimen draaien voor een goed herstel.

Even wat off topic (?!?)
Nou zit ik me alleen af te vragen of onze Bo dat ook niet kan hebben gehad. Die zou dus een hersenbloeding hebben gehad en is zoals in verhaal van Kooi ook de volgende dag door de da weer gezien. Bo hebben we toen wel in laten slapen. W.s. nog wel meer mensen die zich dit nu afvragen ?
Niet voor het een of ander maar wij dachten niet dat er een kans op herstel was, ook niet gezien de heftigheid van de symptomen. Wij vonden dat hij leed en dat deed hij ook. Maar hadden we even op ons tanden gebeten dan was het misschien nog goed gekomen ? Maar aan de andere kant, hij was 16,5 en hoeveel tijd had hij nog gehad ?

Goh, dit geeft toch wel even wat stof tot nadenken zeg.

Zou heel goed kunnen. Maar ik zou me niet al te schuldig voelen als ik jou was. 16.5 jaar oud inderdaad. Het is een beetje wat onze d.a. ook zei: je kunt het bijna niet fout doen. Inslapen is geen schande en het nog even aan zien ook niet. Het lijden lijkt mij toch aanzienlijk, moet je voorstellen dat je ogen een paar dagen alle kanten opdraaien.

Ik hoop dat het hier wel overgaat en ze nog een poosje samen kunnen zijn. Aan de andere kant is het wel een grote zorg voor mijn moeder, die tobt er zo over. Ik vind het overigens niet off topic hoor.

Nee, ik ben er al over uit. Hersenbloeding of niet, Bo leed enorm die laatste 14 uur en ook gezien zijn leeftijd hebben we de goede keus gemaakt.
Wel denkt ik dat, nu we dit weten, ik eerder zou kiezen om situatie paar dagen aan te zien. Zeker bij honden die nog niet echt heel hoog bejaard zijn.
Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je moeder tobt. Het is ook een hele opgaaf om praktisch voor zo'n ernstige zieke hond te zorgen. En wat ik best heel moelijk vind is je zo machteloos te voelen en het beestje dan te moeten zien lijden. Ga er maar eens 24 uur naast zitten als je hond ligt te janken, onrustig is etc. etc. en je kunt niet veel doen. Heikele punt is dat je het hem niet kunt uitleggen.

Ik duim mee voor een goede afloop.

Goed om te lezen dat iedereen zo meedenkt. Het hondenforum als second opinion voor de DA.

Hier ook een hondje van 14 die in december een GVS heeft gehad. Mijn man dacht dat ze dood ging, het is ook een afschuwelijk gezicht! Ik hield GVS in mijn achterhoofd en heb de DA gebeld. In overleg besloten het even aan te kijken. De volgende dag was ze een klein beetje beter, maar het duurde een dag of 3 voor ze echt opknapte.

Ze heeft in mei haar 15e verjaardag gevierd, gezond en wel

Succes! Ik hoop dat de hond van je moeder ook nog even meegaat.

kooi schreef:Ik heb moeder en zus naar google verwezen.
Ze heeft letterlijk al die symptomen die er bij gvs staan en daar staat ook dat dit meestal wordt verward met een hersenbloeding. Heel vreemd dat die d.a. dat niet heeft geopperd. Ze gaan haar nu toch samen proberen uit te laten en bespreken dit dan met d.a. Zou toch wat zijn als ze hierdoor ten onrechte wordt ingeslapen. Zus zegt: "Ja maar ze lijdt wel heel erg". Waarop ik zei dat dit alleen euthanasie rechtvaardigt als dat lijden uitzichtloos is.
Bedankt in ieder geval voor deze tip, zou weleens goud kunnen verdienen.

Ik vond het ook vreselijk lijden toen Jack het had, we hebben echt alleen doorgezet omdat ook de DA ons verzekerde dat er een heel grote kans was dat hij er vrijwel helemaal bovenop zou komen. Jack lag daar echt met een blik alsof hij dood wilde. Volgens mij duurde het ook wel een dag of vijf voor hij echt weer flink opknapte, en hij bleef wat wiebelig in de achterhand, maar hij was gewoon weer stikvrolijk en liep de rondjes weer opgewekt mee.

Jack plaste trouwens gewoon waar hij lag de eerste dagen, als hij opstond viel hij om. Er moest ook constant iemand bij zijn, 's nachts sliepen zoon of ik naast hem. Het is echt niet niks, en als de prognose niet zo goed was geweest hadden we er echt een punt achter gezet. Ik zal het topic eens opzoeken.

edit: Topic over Jack en gvs: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... t=jack+gvs

Robbie schreef:Goed om te lezen dat iedereen zo meedenkt. Het hondenforum als second opinion voor de DA.

Eigenlijk echt onnozel hé, dat je dat hier dan moet horen

kooi schreef:Ik heb de andere linkjes gevonden...
Heel erg bedankt allemaal, ze hebben overlegd met d.a. en afgesproken het nog 3 dagen aan te zien. Ze krijgt iets tegen de misselijkheid.

Hopelijk wordt het beter. Een van mijn vorige honden heeft er zeker 3 gehad en overleefd dus het kan wel.

marian* schreef:

kooi schreef:Ik heb de andere linkjes gevonden...
Heel erg bedankt allemaal, ze hebben overlegd met d.a. en afgesproken het nog 3 dagen aan te zien. Ze krijgt iets tegen de misselijkheid.

Hopelijk wordt het beter. Een van mijn vorige honden heeft er zeker 3 gehad en overleefd dus het kan wel.

Drie keer... Dat lijkt me echt heel akelig.

Die misselijkheid is trouwens alleen maar het gevolg van die draaierigheid. Die hond weet niet meer wat onder of boven is, en daar worden ze kotsmisselijk van. Ik heb al eerder die discussie gevoerd, maar medicijnen om die maag tot rust te brengen zijn een soortvervolgsymptoombestrijding. Ik douwde Primatour in Jack en dat hielp. Volgens mij moet je het zien alsof je hond constant in een achtbaan en ook nog eens op zee zit. En vanaf het moment dat die ogen niet meer heen en weer schieten, dan gaat het echt beter worden.

Ik duim dat het helemaal in orde komt!

Ik geloof dat ik mijn moeder niets had gezegt over eventuele GVS op die leeftijd . Wat win je ermee en wat levert het op .?

Je wint ermee dat ze weet dat haar hond heel waarschijnlijk op korte termijn beter wordt en dat ze daarna nog samen verder kunnen leven en genieten, voor zolang als het duurt. Of dat ze anders zelf een geïnformeerde keuze kan maken om alsnog in te laten slapen. Wat win je er mee door niks te zeggen?

Ik hoop dat Poedel snel opknapt, lijkt me akelig.

bouvierpoedel schreef:Ik geloof dat ik mijn moeder niets had gezegt over eventuele GVS op die leeftijd . Wat win je ermee en wat levert het op .?

Dat t beeste nog prima kan herstellen en mee kan...

bouvierpoedel schreef:Ik geloof dat ik mijn moeder niets had gezegt over eventuele GVS op die leeftijd . Wat win je ermee en wat levert het op .?

Ik heb daar ook over nagedacht.
Maar dan behandel ik haar als handelingsonbekwaam tot op een bepaalde hoogte. Ik vond dat ik haar toch behoorde te informeren over de féiten. Zij dacht dat Nora niet meer zou opknappen, terwijl de kans erg groot is dat dit wel gebeurt.

Ik had haar gisteravond laat nog even aan de telefoon. Hond knapt wat op, maar weigert om te eten of te drinken. Dus tips gegeven probeer bouillon en/of probeer kip.
En daarnaast weer het verhaal dat je het eigenlijk niet verkeerd kunt doen. Dat je je moet afvragen wat je ermee wint en wat het oplevert. Hond is 15 over een paar dagen, als ze nu opknapt, wat volgt er dan? Dat ik spijt had van de operatie op mijn oude berner destijds en ik dat nu niet meer zou doen. Dat ze voor zichzelf een grens moet vaststellen: zoveel uren of dagen kijk ik het aan...
Ik acht haar heel goed in staat om zelf te beslissen wat het beste is voor haar en haar hond op basis van de juiste informatie.

Door het niet te zeggen kan ze de euthenasie gewoon plaats laten vinden als haar beslissing , nu word het een paar dagen hangen of wurgen met een hond van 15 die eigenlijk al over de datum heen is en waar ze erg van houd en zich zorgen over maakt . Wat wint die hond er uiteindelijk mee , ook niet echt veel. Eigenlijk meer omdat wij hem niet kunnen missen en het er dan op gooien dat hij nog een paar fijne jaren kan hebben en gelukkig samen zijn.

Euthanasie lijkt mij een verdedigbare optie maar dat moet toch écht de beslissing van de eigenaar zelf zijn, Bouvierpoedel. En dan aan de hand van de feiten zoals die er liggen en niet aan de hand van foute informatie van de dierenarts. Eigenlijk zegt Kooi het veel mooier: je behandelt haar als handelingsonbekwaam door dit soort dingen niet te zeggen.

Ik zou blóedlink zijn als mijn naasten belangrijke dingen over mijn eigen hond niet tegen me zeggen omdat ze er vanuit gaan dat ik dan een beslissing neem die de hunne niet zou zijn.

Lothian schreef:Euthanasie lijkt mij een verdedigbare optie maar dat moet toch écht de beslissing van de eigenaar zelf zijn, Bouvierpoedel. En dan aan de hand van de feiten zoals die er liggen en niet aan de hand van foute informatie van de dierenarts. Eigenlijk zegt Kooi het veel mooier: je behandelt haar als handelingsonbekwaam door dit soort dingen niet te zeggen.

Ik zou blóedlink zijn als mijn naasten belangrijke dingen over mijn eigen hond niet tegen me zeggen omdat ze er vanuit gaan dat ik dan een beslissing neem die de hunne niet zou zijn.

Ze wilde hem al in laten slapen ,waarom zou ik daar nog tussenin gaan zitten wroeten met wat ik vind . De DA vond dat en ik vind wat anders. Blijft een oud beest van 15 en voor mij zou het voldoende zijn om hem in te laten slapen als de baas dat wil.

bouvierpoedel schreef:

Lothian schreef:Euthanasie lijkt mij een verdedigbare optie maar dat moet toch écht de beslissing van de eigenaar zelf zijn, Bouvierpoedel. En dan aan de hand van de feiten zoals die er liggen en niet aan de hand van foute informatie van de dierenarts. Eigenlijk zegt Kooi het veel mooier: je behandelt haar als handelingsonbekwaam door dit soort dingen niet te zeggen.

Ik zou blóedlink zijn als mijn naasten belangrijke dingen over mijn eigen hond niet tegen me zeggen omdat ze er vanuit gaan dat ik dan een beslissing neem die de hunne niet zou zijn.

Ze wilde hem al in laten slapen ,waarom zou ik daar nog tussenin gaan zitten wroeten met wat ik vind . De DA vond dat en ik vind wat anders. Blijft een oud beest van 15 en voor mij zou het voldoende zijn om hem in te laten slapen als de baas dat wil.

Daar zit wat in BP
Als het hondje toch in feite al op was.......

Maar wat als ze achteraf ergens zou horen dat het veel waarschijnlijker een GVS is geweest en ze haar laatste hondje nog een tijdje vrolijk en wel om zich heen had kunnen hebben?

Ik ken haar niet, maar ik zou zelf godvergeten boos en verdrietig zijn als ik zo mijn hond zou kwijtraken.

kooi schreef:

bouvierpoedel schreef:Ik geloof dat ik mijn moeder niets had gezegt over eventuele GVS op die leeftijd . Wat win je ermee en wat levert het op .?

Ik heb daar ook over nagedacht.
Maar dan behandel ik haar als handelingsonbekwaam tot op een bepaalde hoogte. Ik vond dat ik haar toch behoorde te informeren over de féiten. Zij dacht dat Nora niet meer zou opknappen, terwijl de kans erg groot is dat dit wel gebeurt.

Ik had haar gisteravond laat nog even aan de telefoon. Hond knapt wat op, maar weigert om te eten of te drinken. Dus tips gegeven probeer bouillon en/of probeer kip.
En daarnaast weer het verhaal dat je het eigenlijk niet verkeerd kunt doen. Dat je je moet afvragen wat je ermee wint en wat het oplevert. Hond is 15 over een paar dagen, als ze nu opknapt, wat volgt er dan? Dat ik spijt had van de operatie op mijn oude berner destijds en ik dat nu niet meer zou doen. Dat ze voor zichzelf een grens moet vaststellen: zoveel uren of dagen kijk ik het aan...
Ik acht haar heel goed in staat om zelf te beslissen wat het beste is voor haar en haar hond op basis van de juiste informatie.

Precies, als jou moeder nog goed van geest is, dan is de beslissing aan haar met alle mogelijke informatie voorhanden.

Ik had laat ook iets met mijn moeder, niet de DA maar haar HA die ik even flink door elkaar wilde schudden totdat ik
besefte dat dit totaal niet aan mij is. Zolang mijn moeder ze allemaal op een rijtje heeft, is het altijd haar beslissing of wij het er nu mee eens zijn of niet.
Je kan dat niet van haar afnemen alsof ze een klein kind zijn.