Het HondenForum

Ranetje, je hebt gelijk w.b. primair. Ik had de DA net aan de telefoon. Die zijn dat primair eigenlijk uitgesloten kon worden, omdat Sam dan al aanvallen had gehad moeten hebben voor zijn vijfde levensjaar.

Dit zei de dierenarts net aan de telefoon:

Ik ben net gebeld, krijg de uitslag nog via de mail. Maar de bloeduitslagen zijn goed. Er waren wel 2 leverenzymen wat laag, maar niet te laag/zorgwekkend. Wel is het zo, als Sam buikpijn ofzo krijgt, dat dan de hypothese onderzocht wordt, of Sam de aanval mogelijk nu heeft gekregen door bijv. een galsteen. Die kan zo heftig zijn, dat daar ook een aanval op kan komen. Maar Sam geeft nu totaal geen blijk van buikpijn of wat dan ook, dus die kans is klein. De zoutbalans was ook enigszins uit balans, m.a.w. natrium net een beetje hoog, chloor ook, kalium net wat laag, maar juist niet te of zorgwekkend. Dit kan ook komen, omdat hij giga gekwijld heeft in de aanval. Als hij een dag niet kwijlt, kan deze zoutbalans alweer goed zijn. Lipaas (vetafbrekend enzym) was wat hoog, maar ook weer niet te of spectaculair. Kortom kort door de bocht; het bloedbeeld wordt dan 'goed' genoemd. Niet iets wat de trigger aanwijst. Voor de ziekte van .............. (klinkt als Eddinson, nooit nog van gehoord) is Sam ook te gezond. Daar zou ook nog aan te denken zijn, maar het beeld van Sam past daar verder niet bij. Diagnose blijft voor nu; epileptiforme aanval, wel secundair, maar zonder oorzaak. (primair niet, dat zou voor 5e levensjaar dan al hebben moeten plaatsvinden)

Het zou ook nog de L4 in combi met de rabiës kunnen zijn geweest, dat dat net wat te veel bij elkaar was voor Sam. Rabiësvaccinatie is ook best heftig. Ik neem aan dat hij vorig jaar niet diezelfde vaccins tegelijk heeft gehad?

Je dierenarts zal de ziekte van Addison hebben bedoeld, denk ik? Al snap ik dan niet direct waarom als het enige probleem deze aanval was zonder sterke afwijkingen in het bloed. Je zou dan ook nog andere symptomen verwachten. Google er maar eens op om te zien of je er iets in herkent.

Tamara/Bayko schreef:Het zou ook nog de L4 in combi met de rabiës kunnen zijn geweest, dat dat net wat te veel bij elkaar was voor Sam. Rabiësvaccinatie is ook best heftig. Ik neem aan dat hij vorig jaar niet diezelfde vaccins tegelijk heeft gehad?

Je dierenarts zal de ziekte van Addison hebben bedoeld, denk ik? Al snap ik dan niet direct waarom als het enige probleem deze aanval was zonder sterke afwijkingen in het bloed. Je zou dan ook nog andere symptomen verwachten. Google er maar eens op om te zien of je er iets in herkent.

Ja, ziekte van Addinson idd, maar dan zou Sam meerdere klachten moeten hebben. Het werd even in de snelheid genoemd, dat je daar nog aan zou kunnen denken n.a.v. bloed (weet even niet n.a.v. welke afwijkende waarden), maar de rest van het beeld van Sam past daar niet bij.

Nee, Sam had vorig jaar niet de rabies. Misschien is het dan de combi geweest nu van rabies met L4, dat het een trigger was voor een aanval.

Ik zou alleen dan denken, dat hij erop zou reageren binnen bijv. 24uur na de enting. De enting was echter vrijdagavond.

Reactie op vaccinatie kan best een paar dagen overheen gaan.

Eigenlijk 'hoop' ik dat het de vaccinaties zijn geweest en geen andere onderliggende oorzaak.

Tamara/Bayko schreef:Reactie op vaccinatie kan best een paar dagen overheen gaan.

Eigenlijk 'hoop' ik dat het de vaccinaties zijn geweest en geen andere onderliggende oorzaak.

Ik ook. Als er geen herhaling komt (wat ik hoop, wat God, wat ben ik geschrokken), dan word er volgend jaar idd goed gesproken over de vaccinatie. Ik ben nu wel heel huiverig.

Wat een schrik inderdaad. Goed dat je gelijk doorgepakt hebt door onderzoek te laten doen. Ik hoop ook dat het te wijten is aan de vaccinaties en het eenmalig is geweest.

Zamunda schreef:Wat een schrik inderdaad. Goed dat je gelijk doorgepakt hebt door onderzoek te laten doen. Ik hoop ook dat het te wijten is aan de vaccinaties en het eenmalig is geweest.

Ja, is was juist bang, dat de DA voorstelde e.e.a. nog af te wachten, of er evt. nog een 2e aanval zou komen, dus niet op voorhand een bloedonderzoek. Maar ze legde juist uit, dat je e.e.a. kunt uitsluiten met een bloedonderzoek. Het schijnt dat niet iedereen dat dan direct wil, mogelijk vanwege ook de kosten en vanwege de kans, dat zo'n aanval mogelijk ook maar eenmalig is, maar ik wilde juist niet afwachten, althans zeker niet qua bloedbeeld. De kosten maakt mij dan niet uit, een huisdier kost nu eenmaal geld.

Nanna schreef:Ik zou een hond van zijn leeftijd helemaal nooit meer laten enten..

De rabies moet simpelweg, wil ik Sam mee kunnen nemen op vakantie in buitenland.

Maar die andere entingen, daar ga ik me ook wel op orienteren nu, of ik dat nog wel wil.

Het klinkt mij wel logisch dat het door de combi van de enting kwam. Ik weet van mijn dierenarts dat er veel reacties op de enting zijn geweest.
Nou duimen dat dit het was en het gewoon daarmee klaar is!

Hilly45 schreef:Ranetje, je hebt gelijk w.b. primair. Ik had de DA net aan de telefoon. Die zijn dat primair eigenlijk uitgesloten kon worden, omdat Sam dan al aanvallen had gehad moeten hebben voor zijn vijfde levensjaar.

Dit zei de dierenarts net aan de telefoon:

Ik ben net gebeld, krijg de uitslag nog via de mail. Maar de bloeduitslagen zijn goed. Er waren wel 2 leverenzymen wat laag, maar niet te laag/zorgwekkend. Wel is het zo, als Sam buikpijn ofzo krijgt, dat dan de hypothese onderzocht wordt, of Sam de aanval mogelijk nu heeft gekregen door bijv. een galsteen. Die kan zo heftig zijn, dat daar ook een aanval op kan komen. Maar Sam geeft nu totaal geen blijk van buikpijn of wat dan ook, dus die kans is klein. De zoutbalans was ook enigszins uit balans, m.a.w. natrium net een beetje hoog, chloor ook, kalium net wat laag, maar juist niet te of zorgwekkend. Dit kan ook komen, omdat hij giga gekwijld heeft in de aanval. Als hij een dag niet kwijlt, kan deze zoutbalans alweer goed zijn. Lipaas (vetafbrekend enzym) was wat hoog, maar ook weer niet te of spectaculair. Kortom kort door de bocht; het bloedbeeld wordt dan 'goed' genoemd. Niet iets wat de trigger aanwijst. Voor de ziekte van .............. (klinkt als Eddinson, nooit nog van gehoord) is Sam ook te gezond. Daar zou ook nog aan te denken zijn, maar het beeld van Sam past daar verder niet bij. Diagnose blijft voor nu; epileptiforme aanval, wel secundair, maar zonder oorzaak. (primair niet, dat zou voor 5e levensjaar dan al hebben moeten plaatsvinden)

Suiker en nieren in orde?
Schildklier nagekeken?
Daarvan (schildklier) kan je volgens mij de uitslag overigens nog niet binnen hebben.
Verder geen echt alarmerende dingen zo te lezen.

Dus idd misschien iets eenmaligs of een hersentumor, maar dat laatste is uiterst zeldzaam heb ik begrepen dus daar gaan we maar niet van uit.

Stel dat het wel een genetische aanleg is, die je niet kunt aantonen (er is nog geen gen bekend bij de schapendoezen, die verantwoordelijk is voor mogelijk de epilepsie), dan zou het wel primair zijn (toch?).

Ja maar dat had je echt wel eerder gezien.
Niet pas op deze leeftijd.
Dat is tenminste de stellingname van de specialisten op dit gebied.

Daarnaast is een genetische aanleg voor een andere kwaal die epileptiforme toevallen veroorzaakt ook nog mogelijk.
En dan is het weer geen primaire epilepsie.

Komt epilepsie veel voor bij schapendoezen dat je schrijft dat er nog geen gen bekend is?

Ik denk ook aan de entingen, kan soms voorkomen net als met vlooien druppels, dat heeft mijn kat eens gehad
Wel schrikken hoor, ik vind het vreselijk om te zien die aanvallen, hopelijk was dit éénmalig!

ranetje schreef:

Hilly45 schreef:Ranetje, je hebt gelijk w.b. primair. Ik had de DA net aan de telefoon. Die zijn dat primair eigenlijk uitgesloten kon worden, omdat Sam dan al aanvallen had gehad moeten hebben voor zijn vijfde levensjaar.

Dit zei de dierenarts net aan de telefoon:

Ik ben net gebeld, krijg de uitslag nog via de mail. Maar de bloeduitslagen zijn goed. Er waren wel 2 leverenzymen wat laag, maar niet te laag/zorgwekkend. Wel is het zo, als Sam buikpijn ofzo krijgt, dat dan de hypothese onderzocht wordt, of Sam de aanval mogelijk nu heeft gekregen door bijv. een galsteen. Die kan zo heftig zijn, dat daar ook een aanval op kan komen. Maar Sam geeft nu totaal geen blijk van buikpijn of wat dan ook, dus die kans is klein. De zoutbalans was ook enigszins uit balans, m.a.w. natrium net een beetje hoog, chloor ook, kalium net wat laag, maar juist niet te of zorgwekkend. Dit kan ook komen, omdat hij giga gekwijld heeft in de aanval. Als hij een dag niet kwijlt, kan deze zoutbalans alweer goed zijn. Lipaas (vetafbrekend enzym) was wat hoog, maar ook weer niet te of spectaculair. Kortom kort door de bocht; het bloedbeeld wordt dan 'goed' genoemd. Niet iets wat de trigger aanwijst. Voor de ziekte van .............. (klinkt als Eddinson, nooit nog van gehoord) is Sam ook te gezond. Daar zou ook nog aan te denken zijn, maar het beeld van Sam past daar verder niet bij. Diagnose blijft voor nu; epileptiforme aanval, wel secundair, maar zonder oorzaak. (primair niet, dat zou voor 5e levensjaar dan al hebben moeten plaatsvinden)

Suiker en nieren in orde?
Schildklier nagekeken?
Daarvan (schildklier) kan je volgens mij de uitslag overigens nog niet binnen hebben.
Verder geen echt alarmerende dingen zo te lezen.

Dus idd misschien iets eenmaligs of een hersentumor, maar dat laatste is uiterst zeldzaam heb ik begrepen dus daar gaan we maar niet van uit.

Stel dat het wel een genetische aanleg is, die je niet kunt aantonen (er is nog geen gen bekend bij de schapendoezen, die verantwoordelijk is voor mogelijk de epilepsie), dan zou het wel primair zijn (toch?).

Ja maar dat had je echt wel eerder gezien.
Niet pas op deze leeftijd.
Dat is tenminste de stellingname van de specialisten op dit gebied.

Daarnaast is een genetische aanleg voor een andere kwaal die epileptiforme toevallen veroorzaakt ook nog mogelijk.
En dan is het weer geen primaire epilepsie.

Komt epilepsie veel voor bij schapendoezen dat je schrijft dat er nog geen gen bekend is?

Ik weet niet of dat echt veel voorkomt maar de moeder van Sam had het ook. Schildklier is ook onderzocht en goed. Wat ik weet van schildklieronderzoek is dat je een snelle screening hebt en als je nav die uitslagen verder onderzoek wilt, dan wordt het opgestuurd naar Duitsland. Dat is 2 jaar geleden uitgebreid onderzocht. Nu werd puur de schildklier meegenomen in het onderzoek omdat ik het er extra bij wilde, het bloed was er immers. Sam heeft ook geen klachten die daar op wijzen.

Duidelijk Hilly
Dan ga ik gewoon duimen dat het niet terug komt

Hopelijk lag het dan toch aan de inenting, ik duim dat het bij deze keer blijft!

Nou, dat hoop ik ook, dat het hier bij blijft, want ik vond het echt heel akelig. Ik merk dat ik nu nog schrikachtig ben bij bep. geluiden van Sam. Dat moet ook even slijten denk ik. Hij is de nacht verder rustig doorgekomen en ik merk verder niet dat hij 'anders dan anders' is ofzo.

Als het echt eenmalig blijft, dan denk ik wel volgend jaar heel intens na over de entingen. Ik ben ook wel iemand, die blind op de dierenarts dan vertrouwt, ook omdat ik er simpelweg niet genoeg dan van weet, maar nu sta ik wel op scherp.

Hilly45 schreef:Nou, dat hoop ik ook, dat het hier bij blijft, want ik vond het echt heel akelig. Ik merk dat ik nu nog schrikachtig ben bij bep. geluiden van Sam. Dat moet ook even slijten denk ik. Hij is de nacht verder rustig doorgekomen en ik merk verder niet dat hij 'anders dan anders' is ofzo.

Als het echt eenmalig blijft, dan denk ik wel volgend jaar heel intens na over de entingen. Ik ben ook wel iemand, die blind op de dierenarts dan vertrouwt, ook omdat ik er simpelweg niet genoeg dan van weet, maar nu sta ik wel op scherp.

Mijn Moritz had de laatste dagen voor zijn dood zware epilepsie (secundair, hij had Ehrlichia) en nog altijd als Puchu even schokt in zijn slaap, dan schrik ik op.
Epilepsie is echt enorm naar om te zien.

Caro. schreef:

Hilly45 schreef:Nou, dat hoop ik ook, dat het hier bij blijft, want ik vond het echt heel akelig. Ik merk dat ik nu nog schrikachtig ben bij bep. geluiden van Sam. Dat moet ook even slijten denk ik. Hij is de nacht verder rustig doorgekomen en ik merk verder niet dat hij 'anders dan anders' is ofzo.

Als het echt eenmalig blijft, dan denk ik wel volgend jaar heel intens na over de entingen. Ik ben ook wel iemand, die blind op de dierenarts dan vertrouwt, ook omdat ik er simpelweg niet genoeg dan van weet, maar nu sta ik wel op scherp.

Mijn Moritz had de laatste dagen voor zijn dood zware epilepsie (secundair, hij had Ehrlichia) en nog altijd als Puchu even schokt in zijn slaap, dan schrik ik op.
Epilepsie is echt enorm naar om te zien.

Ja, ik had het nog nooit gezien en vond het ook vreselijk. Je kunt dan niets, behalve zorgen dat hij zich niet bezeerd. Hij hoort je niet meer, dat vond ik ook vreselijk.

Caro. schreef:

Hilly45 schreef:Nou, dat hoop ik ook, dat het hier bij blijft, want ik vond het echt heel akelig. Ik merk dat ik nu nog schrikachtig ben bij bep. geluiden van Sam. Dat moet ook even slijten denk ik. Hij is de nacht verder rustig doorgekomen en ik merk verder niet dat hij 'anders dan anders' is ofzo.

Als het echt eenmalig blijft, dan denk ik wel volgend jaar heel intens na over de entingen. Ik ben ook wel iemand, die blind op de dierenarts dan vertrouwt, ook omdat ik er simpelweg niet genoeg dan van weet, maar nu sta ik wel op scherp.

Mijn Moritz had de laatste dagen voor zijn dood zware epilepsie (secundair, hij had Ehrlichia) en nog altijd als Puchu even schokt in zijn slaap, dan schrik ik op.
Epilepsie is echt enorm naar om te zien.

Mijn eerste hond had epilepsie (vermoedelijk secundair) en is te jong gestorven.
Dat is nu al 27 jaar geleden, maar ik schrik nog steeds als er een hond wat vreemd met de poten gaat bewegen.

ranetje schreef:

Caro. schreef:

Hilly45 schreef:Nou, dat hoop ik ook, dat het hier bij blijft, want ik vond het echt heel akelig. Ik merk dat ik nu nog schrikachtig ben bij bep. geluiden van Sam. Dat moet ook even slijten denk ik. Hij is de nacht verder rustig doorgekomen en ik merk verder niet dat hij 'anders dan anders' is ofzo.

Als het echt eenmalig blijft, dan denk ik wel volgend jaar heel intens na over de entingen. Ik ben ook wel iemand, die blind op de dierenarts dan vertrouwt, ook omdat ik er simpelweg niet genoeg dan van weet, maar nu sta ik wel op scherp.

Mijn Moritz had de laatste dagen voor zijn dood zware epilepsie (secundair, hij had Ehrlichia) en nog altijd als Puchu even schokt in zijn slaap, dan schrik ik op.
Epilepsie is echt enorm naar om te zien.

Mijn eerste hond had epilepsie (vermoedelijk secundair) en is te jong gestorven.
Dat is nu al 27 jaar geleden, maar ik schrik nog steeds als er een hond wat vreemd met de poten gaat bewegen.

Ik ben dus niet de enige, die dan zo alert gaat worden. Sam rollebolt ook nog wel graag over zijn kussen, maar zo hoorde ik het gister, dat hij een aanval had, dus het grappige speelse, waar ik dan zo om moest lachen, daarvan word ik nu heel alert.

De schrik zit er wel goed in, maar bij jullie dus ook, als je eenmaal zo'n aanval van je hond hebt meegemaakt.

Hilly45 schreef:De schrik zit er wel goed in, maar bij jullie dus ook, als je eenmaal zo'n aanval van je hond hebt meegemaakt.

Ja dat vergeet je niet meer.
Van de mensen op het forum epilepsiebijhonden.nl hoor je het zelfde.

Het is iets dat de meesten nooit meer helemaal kwijtraken.
De scherpe kantjes gaan er wel af hoor op den duur

Oeh de L4 enting... daar heb ik al veel van dergelijke reacties van gelezen.... mijn da wil het spul dan ook absoluut niet gebruiken.

Wat een schrik. Gelukkig dat Sam nu weer is opgeknapt.
Misschien kun je de fokker navragen hoe het precies zit met de epilepsie van de moeder. Epilepsie bij de schapendoes is (gelukkig) vrij zeldzaam, dus als er in een lijn meerdere honden zitten is dat zeker interessant om na te gaan. Bij zijn moeder zou het dan ook op latere leeftijd zijn?

Je kunt ipv enten ook titeren. Dit doen ze in Zuidhorn. Mocht een waarde dan toch te laag zijn ( wat niet waarschijnlijk is op zijn leeftijd) dan kun je gericht enten.
Ik heb ook al veel enge verhalen gehoord over de nieuwe Weil enting.
Sterkte, hopelijk blijft het bij deze ene aanval.

heb het topic niet helemaal gelezen, maar wil je wel even heel veel sterkte wensen. Sam is speciaal en moet wel even heel snel weer de ouwe Sam zijn.

kitty schreef:Wat een schrik. Gelukkig dat Sam nu weer is opgeknapt.
Misschien kun je de fokker navragen hoe het precies zit met de epilepsie van de moeder. Epilepsie bij de schapendoes is (gelukkig) vrij zeldzaam, dus als er in een lijn meerdere honden zitten is dat zeker interessant om na te gaan. Bij zijn moeder zou het dan ook op latere leeftijd zijn?

Ja, Velta, de mieder, had het ook op oudere leeftijd. Ik zal ze eens bellen.

Nawosh schreef:Je kunt ipv enten ook titeren. Dit doen ze in Zuidhorn. Mocht een waarde dan toch te laag zijn ( wat niet waarschijnlijk is op zijn leeftijd) dan kun je gericht enten.
Ik heb ook al veel enge verhalen gehoord over de nieuwe Weil enting.
Sterkte, hopelijk blijft het bij deze ene aanval.

We hebben het idd al over titeren gehad. Dat schijnen ze meende ik nu nog niet te doen maar volgend jaar wel.

Ik ben echt nu op mijn hoede qua enting en ga niet zomaar meer enten. Nou ja, ik deed het ook niet zomaar, maar ging wel puur af op de dierenarts omdat ik er zelf zo weinig van af weet.

Kells schreef:

Nawosh schreef:Je kunt ipv enten ook titeren. Dit doen ze in Zuidhorn. Mocht een waarde dan toch te laag zijn ( wat niet waarschijnlijk is op zijn leeftijd) dan kun je gericht enten.
Ik heb ook al veel enge verhalen gehoord over de nieuwe Weil enting.
Sterkte, hopelijk blijft het bij deze ene aanval.

Dat doen ze in Roden ook wel, maar Weil is niet te titeren voor zover ik weet..

Klopt, Weil wordt veroorzaakt door een bacterie en op ziektes veroorzaakt door bacteriën kan je niet titeren.

Weil kun je niet titeren
Maar er zijn nog genoeg da die de L2 gebruiken ipv de L4

Ik leg net de telefoon neer. Velta, de moeder van Sam, is geboren in maart 1999 en kreeg epilepsie in juni 2009. Ze was toen dus 10jaar. (net als Sam nu is).
In het nest van Sam zijn geen verdere meldingen over epilepsie.

Velta is er uiteindelijk aan overleden in augustus 2010, omdat Velta bijna maandelijks en later wekelijks epilepsie aanvallen kreeg.

Er is bij Velta geen bloedonderzoek gedaan. In die tijd was het meer, dat de dierenarts dan aangaf; Sommige honden krijgen het, ze lijden er niet echt aan, ze komen na een aanval weer bij etc. Wel kreeg Velta medicamenteuze behandeling, zonder resultaat.