Het HondenForum

MirandaH schreef:Bedankt voor het delen van jullie ervaringen. Mijn emoties zitten nogal hoog, dus hier en daar ook wel een brok in mijn keel. Zoals ik in mijn openingspost al schreef, ik wil ze er niet bij hebben. Ik denk dat mijn dochter van 2 het beter zou kunnen handelen dan mijn zoontje van 4. We bereiden hem al een tijdje voor dat als je oud en ziek bent, je uiteindelijk dood gaat. We hebben het gehad over de hondenhemel, daar is ook Bo, de hond van opa en oma.

Maar toen ik hem vroeg of hij haar nog wil zien als ze ineens dood is, toen merkte ik uit zijn antwoord dat hij het niet begreep, want vol tranen zei hij dat hij haar altijd nog wilde zien. En daarna zei hij dat ik altijd bij hem moest blijven. Mijn zoontje is erg gevoelig en legt soms verbanden die ik niet altijd aan zie komen. Ik vind het fijn om te lezen dat meer van jullie zeggen ze er wel bij te betrekken, is het niet bij het inslapen dan wel bij het begraven. Ik herinner me nu dat we dat bij onze hamsters vroeger ook wel deden. En mijn zusje gaf nog de tip om eens wat aangereden wild of zo te zoeken en dan over het dood zijn even te praten. Dat hebben we in het verleden wel gedaan, maar nu even iets bewuster.

En ja misschien ben ik egoistisch als ik ze buitensluit van het inslapen. Als mijn zoon een jaar of 8 zou zijn zou ik het overwegen, maar nu wil ik niet om hen hoeven denken. Ik wil er alleen voor Tessa even zijn en voor niemand anders. Even nog mijn onverdeelde aandacht. Voor het aller, allerlaatst.