Het HondenForum

19. Samenwonend in een studio in Groningen waar ik geen huisdieren mocht houden. Maar na een lief mailtje toch toestemming gekregen. Nummer 2 kwam een jaar later, inmiddels in een eengezinswoning in een dorp

23, ik woonde al een aantal jaar op mezelf en omdat ik in Frankrijk zou gaan wonen met een luilekkerleven namen mijn ex en ik een hond.
Het liep ietsje anders en nu werk ik fulltime en heb ik een Husky in een klein appartement en nog hebben we het heel erg naar ons zin

Nog 1 maand 18, bijna 19 dus. Toen kwam Monky mijn AST

Ik was 18, woonde overal en nergens en kocht Macho
Geen woning dus maar we hebben ons prima samen weten te redden.

Ik was 18 en woonde met mijn ex in een kamer. De 2e kwam toen ik 19 was en alleen in een chalet woonde allebei niet erg handig gedaan maar ik heb er geen spijt van. Ik wilde altijd al een hond maar dat mocht nooit op mijn 18e kreeg mijn ex een pitbull aangeboden. Dat hadden we niet gedaan, wel een boomloze bull terrier gekocht.
Tyra kocht ik als herplaatser erbij toen ik in mijn uppie in een dorp woonde.
Ze hebben uiteindelijk voor veel regelmaat en gezelschap gezorgd.

Ik was 21jaar pasgetrouwd op een bovenwoning en zwanger, ik zou even een paar pups gaan halen voor kennissen die een kennel wilden beginnen, er was nog een klein teefje over en ik ben naar de bank gegaan en heb geld gehaald en haar gekocht zonder overleg een bouvier, en wat voor een.
Ze groeide uit tot een prachtige hond, overal waar ik ging, ging zij ook, zo vreselijk goed gehoorzaam en zo lief.
Een once in a lifetime hond.

Ik was 21 jaar. Ik woonde toen net 2 maanden samen. Een zwarte labrador: Norit!

Ik was 21 toen ik Babs uit het asiel haalde.
Ik woonde net samen en na een half jaar zeuren dat ik een hond wilde ging vriendlief dan eindelijk overstag

17, woonde nog wel bij m'n ouders maar Nilo is altijd mijn hond geweest. M'n ouders wilden dat ik een bijbaantje zou nemen en ik zag daar het nut niet zo van in, want ik was niet heel veeleisend qua uitgaven. Had genoeg aan m'n kleedgeld dus tja, waarom zou ik? Nou goed, dan mocht ik een hond als ik die zelf kocht en dan kon ik fijn blijven werken om cursussen (en later shows) te bekostigen. Volgens mij de beste beslissing die ze ooit hebben gemaakt, haha.

Van mijn ouders mocht ik nooit een hond, dus toen ik op mijn 15de met mijn toenmalige vriendje (en nog een heleboel mensen) een prachtige villa had gekraakt, was de eerste stap een pupje halen uit het asiel. Vriendje studeerde en ik werkte en zat op school. Florian was een middelmaat bastaardje en is 16 jaar lang mijn maatje geweest.

47 ik wilde altijd heel graag een hond, thuis hadden we ook een hond, maar ik werkte hele dagen en dat vond ik niets voor een hond. Dus ein-de-lijk toen we in Drenthe gingen wonen en ik halve dagen ging werken, kwam Pippydeflippy De beste keus die ik ooit heb gemaakt

Mijn eerste eigen hond kwam er toen ik 32 was, en nog in Spanje woonde. Ik was net verhuisd van Barcelona naar een klein dorpje, waar ik een deel van het jaar 2 banen had, en dan 's winters en 's zomers één. Ik was vrijgezel en woonde in een klein huisje met tuin. Max heb ik zelf uitgezocht in een goed asiel een paar dorpen verderop, nou ja eigenlijk koos hij mij uit Hij was toen geschat tussen de 1.5 en 2 jaar en ondanks dat hij vanaf moment één gek op mij was, nogal op zijn hoede met andere mensen en aanraking, en vooral met mannen. Uitzondering was als ze hem lieten apporteren, dat deed hij voor iedereen, maar aanraken dat mocht niet. Hij is zijn hele leven blijven veranderen en verder ontspannen daarin en ook al was het in sommige dingen best een gestoord hondje, ik heb er altijd een fantastisch maatje aan gehad die het niks kon schelen waar we waren, als ik erbij was dan was hij thuis.

Toen ik 31 was kreeg ik mijn eerste eigen hond, door een vriendin in de maag gesplitst die er vanaf wilde.
Er was totaal geen klik en 1.5 maand later is het diertje volkomen onverwacht overleden.
Een paar jaar later wilde ik ondanks heftige tegenwerpingen van mijn toenmalige echtgenoot toch weer een hond en dat was Doerak en is 10 jaar lang mijn maatje geweest.
En last but not least hebben we nu dan Rasta.

Ik was 19 en getrouwd en had een koopflat en een jR maar ik was opgegroeid tussen de honden en andere dieren

Net 20 jaar oud en samenwonend, toen hebben we Tyson uit het asiel gehaald. Precies 5 jaar later kwam de 2e asiel bull ,Jessy, er bij

Ik was 13 toen Floortje kwam. Nog bij mij ouders maar wel mijn hondje. In die zin dat ik er het meeste mee deed en ze ook met mij mee zou gaan als ik uit huis zou gaan. Dat heeft ze helaas niet gehaald, maar Benno, die een jaar later kwam, is wel mee verhuisd en ligt nu nog steeds lekker bij mij op de bank

23, samenwonend met mijn vriend. Luca is onze eerste hond
Ik studeerde toen nog.

37
Voor die tijd geen gelegenheid en toen eindelijk wel

Binnenkort komt de 2e hond hier die ik 'aanschaf' met mijn vriend. Toch ligt er hier nu een wit monster op de bank die ik kreeg toen ik 13 was. Is altijd mijn hond geweest, als ik wegging ging hij mee. (slapen bij mijn moeder bijv.) En er was geen twijfel over of hij mee zou gaan als ik uit huis ging. De katten zijn ook meegegaan trouwens. Dus allemaal mijn beestjes.

Dertig. We waren een avondje uit eten met de buren (9 maanden na ons trouwen) en toen we terug naar huis liepen vroeg ze of we nu kinderen wilde. Dus er schoot bij mij spontaan uit "Wij willen geen kinderen, wij willen honden! Maar dat kan niet zolang we allebei 5 dagen werken". En even spontaan vertelde buurvrouw dat zij zelf geen honden meer wilde, wegens te oud vond ze zelf, maar dat ze wel heel graag voor 2 dagen in de week een leasehond wilde.

En toen ging het razendsnel. Zowel Pieter als ik konden een dag in de week thuiswerken, en die 5e dag gingen we ook wel redden. Desnoods om en om een halve dag vrij nemen. En niet veel later sloten wij pupje Sam in onze armen

Mijn eerste hond op mijn eigen stekkie was Dushi. Ik was toen 23 en woonde een jaar samen op een appartement. Mijn vriend vond honden vies en wilde er geen. Het heeft me een jaar gekost. Maar toen ging hij overstag. Die twee werden al snel dikke vrienden. Ik werkte toen 32 uur per weke in de zorg. Voornamelijk late diensten, mijn man werkte in Duitsland en was vroeg van huis en vroeg thuis. We waren beide dus maar wat blij met wat gezelschap als we thuis waren. Overigens heeft Dushi krap vier maanden op de flat gewoond. Een week voor ze kwam kochten wij ons huis.

21 en samenwonend. Een Duitse herder herplaatser uit het asiel gehaald, Tessa.

Ik was 25, single, woonde sinds mijn 23e in een appartement en had een baan van bijna 80 procent in het voortgezet onderwijs. Omdat ik het gevoel dat ik mijn leven lekker op de rit had en ik mijn ouders als oppas achter de hand had, kon er eindelijk een hond komen (van mijn ouders mocht het vroeger niet en de eerste anderhalf jaar dat ik werkte waren me in combinatie met het op mezelf gaan wonen intensief genoeg). Dat was Bo, een bruin labje. Mijn eerste grote hondenliefde.
Mijn leven nam echter een andere wending. Ik raakte arbeidsongeschikt en moest steeds iets meer van mijn gezondheid en kunnen inleveren. Bo was een enorme steun en troost voor me. Mensen vroegen wel eens of ze mijn hulphond was. Nou, nee, maar wél in mentale zin!
In september 2013 heb ik haar helaas moeten laten gaan. Krijg weer een brok in mijn keel nu ik dit zo zit te typen. Gelukkig kwam twee maanden later Joy in mijn leven. Een leven zonder hond is voor mij ondenkbaar geworden!

Ik was 37 toen Otto als pup kwam. Ik woonde (toen ook al) alleen en werkte vanuit huis.

12 jaar.zelf gezocht uitgekozen en verzorgd. Ik deed er alles mee.mijn ouders betaalde de da en voeding. Een Duitse herder genaamd zalto.

30 jaar en ik woonde alleen en werkte full time. Finn was 4 jaar toen ik hem kreeg/kocht, ik wilde altijd al een duitse herder, maar nooit aan een hond gedacht omdat ik dus full time werkte. Finn kwam op mijn pad en het moest gewoon zo zijn.

En toch is Bas mijn eerste hond, ondanks dat ik bij mijn ouders woonde. Bas erfde wij van opa en ik was het enige 'kind' wat hij accepteerde en ooit geaccepteerd heeft. Aanvankelijk was het wel de gezinshond, maar uiteindelijk kwam de echte zorg op mij aan. Toen mijn ouders geen duurder voer wilde betaalden, betaalde ik het zelf van mijn zakgeld en bijbaantjes (en toen ze zagen dat het beter voor de hond was, hebben ze het weer betaald hoor). Veel dingen betaalde ik al op jonge leeftijd voor hem, ja ook dierenartsbezoekjes als mijn ouders het niet snel genoeg deden. Ik was 12 toen hij onverwachts bij ons kwam. Hij was toen 3 jaar. 6 jaar later heb ik Winnie uit het asiel meegenomen. Maar dat was toch echt meer mijn moeders hond, alhoewel ik ook voor haar veel betaalde en veel met haar deed.
Met Bas behendigheid gedaan.

Ik was 21 toen ik uit huis ging. De honden bleven wel bij mijn ouders, maar waren weekend en regelmatig bij mij. Was sowieso vaste oppas. WE hebben enkele jaren op allerlei honden gepast en als opvanggezin voor het asiel gefungeerd. Toen Bas overleed kwam Kay al vrij snel. Dus feitelijk gezien is Kay dan mijn eerste hond? Voelt niet helemaal zo voor mij dus. Maar ik was dus 24 toen ik Kaytje ophaalde bij de fokker. Norah is dan nummer 2 en toen was ik 28 jaar.

13, woonde bij mijn ouders maar was mijn hond waar ik alles mee / voor moest doen. Was een herplaatser deze was al overleden toen ik op kamers ging. Op mijn 23ste was ikafgestudeerd en had mijn eerste baan en flatje en toen kwam Evert! Nu hebben we fatsoenlijke woning met tuin en een vriend erbij en Freek er ook nog bij haha. De hond van oma is hier ook nog regelmatig, want helaas gaat het niet zo goed met haar gezondheid.

22, nog thuiswonend, een bearded collie.

Ik was 42 toen we Fendi, onze am.bull uit het asiel hebben gehaald, weduwe, moeder van 2 kids (12 en 16), 2 jaar later kwam Suus, kleine kruizing, erbij.