Het HondenForum

bouvierpoedel schreef:En beschrijven /laten tekenen dat de hond in aanleg ziek/kapot kan zijn en je geen verantwoordelijkheid neemt.

Dat kan dus juist niet: zo'n contract is niet rechtsgeldig omdat een hondenkoop onder consumentenrecht valt en je een deugdelijk product mag verwachten als koper. Tenzij je een particulier/hobbyist bent met 1 of 2 nestjes per jaar.

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Zoie schreef:

bouvierpoedel schreef:[Gewoon overdoen aan nieuwe eigenaar ipv adoptie en een bedrag laten betalen als zijnde onkostenvergoeding . En beschrijven /laten tekenen dat de hond in aanleg ziek/kapot kan zijn en je geen verantwoordelijkheid neemt.

Bij gewone verkoop heb je toch ook dingen als garantie ? Het product moet deugdelijk zijn, anders heb je recht op garantie, of de fabrikant die nu geeft of niet. Maar goed, kan zijn dat het dan anders ligt.

Adoptiecontracten zijn wat mij betreft ook onzin: kan toch niet zo zijn dat ik voor alles verantwoordelijk ben, maar de hond mijn bezit niet is.

Zit net te bedenken en verder .
Maar in wezen ging het niet om garantie want je koopt niet rechtstreeks van de fabriek/fokker maar van een schroothandelaar. Even oneerbiedig gezegt. Als je je pup verkoopt die je bij de fokker hebt gehaald dan vervalt de garantie ook.

Maar goed het ging hier eigenlijk over dat die stichting ermee bemoeide dat zij die hond niet in mocht laten slapen ,ja dan kun je iets anders verwachten dan je lief is.

Komt er dus op neer dat al die stichtingen eens moeten gaan kijken hoe ze dat wel kunnen verpakken.

Of het hele hond gebeuren uit de wet krijgen als produkt.
Maar ja dan krijg je weer dat de consument dat niet wil ,want die hebben hier toch het voordeel mee.

In de aannemerij wordt van tevoren bepaald wie scherprechter is bij geschillen. De gewone rechtbank of de raad van arbitrage.
Misschien is het handig als de hondenwereld ook een soort raad van arbitrage in het leven zou roepen, waarnaar ze kunnen verwijzen in overeenkomsten.
Het gewone recht heeft bewezen niet altijd even geschikt te zijn voor dit soort geschillen.
Ik weet niet of dat zo simpel te realiseren is hoor, dat zou iemand eens kunnen onderzoeken.

Ik vind die rijdende rechter een verschrikkelijk dom stuk vreten trouwens, maar dat terzijde.

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Vind ik ook hoor, ongeacht de juridische regels. Als ik een hond koop, van wie dan ook, dan is hij mijn verantwoordelijkheid en mijn zorg. Goed opletten als je hem koopt, misschien bij zo'n grote buitenlander eerst voor een paar tientjes heup- en elleboogfoto's laten maken.

tekkel schreef:

bouvierpoedel schreef:En beschrijven /laten tekenen dat de hond in aanleg ziek/kapot kan zijn en je geen verantwoordelijkheid neemt.

Dat kan dus juist niet: zo'n contract is niet rechtsgeldig omdat een hondenkoop onder consumentenrecht valt en je een deugdelijk product mag verwachten als koper. Tenzij je een particulier/hobbyist bent met 1 of 2 nestjes per jaar.

nou die zogenaamde hobbyfokkers met 1 of 2 nesten zijn ook al flink op hun bek gegaan bij een rechter hoor.

tekkel schreef:

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Vind ik ook hoor, ongeacht de juridische regels. Als ik een hond koop, van wie dan ook, dan is hij mijn verantwoordelijkheid en mijn zorg. Goed opletten als je hem koopt, misschien bij zo'n grote buitenlander eerst voor een paar tientjes heup- en elleboogfoto's laten maken.

ja zoals je soms bij 2ehands auto's ook wel hebt, zo'n anwb keuring om te zien wat de pijnpunten zijn. Niet eens zo gek..

sbientje schreef:

tekkel schreef:

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Vind ik ook hoor, ongeacht de juridische regels. Als ik een hond koop, van wie dan ook, dan is hij mijn verantwoordelijkheid en mijn zorg. Goed opletten als je hem koopt, misschien bij zo'n grote buitenlander eerst voor een paar tientjes heup- en elleboogfoto's laten maken.

ja zoals je soms bij 2ehands auto's ook wel hebt, zo'n anwb keuring om te zien wat de pijnpunten zijn. Niet eens zo gek..

Dan kan je hem ook verzekeren, als je 'gezonde' foto's hebt.

sbientje schreef:

tekkel schreef:

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Vind ik ook hoor, ongeacht de juridische regels. Als ik een hond koop, van wie dan ook, dan is hij mijn verantwoordelijkheid en mijn zorg. Goed opletten als je hem koopt, misschien bij zo'n grote buitenlander eerst voor een paar tientjes heup- en elleboogfoto's laten maken.

ja zoals je soms bij 2ehands auto's ook wel hebt, zo'n anwb keuring om te zien wat de pijnpunten zijn. Niet eens zo gek..

Dan blijf je als stichting natuurlijk ook met 100en honden zitten die niemand wil hebben . Wat ga je daarmee doen .? Operen of inslapen.?
Dan gaat het helemaal kapitalen kosten .

sbientje schreef:

tekkel schreef:

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Vind ik ook hoor, ongeacht de juridische regels. Als ik een hond koop, van wie dan ook, dan is hij mijn verantwoordelijkheid en mijn zorg. Goed opletten als je hem koopt, misschien bij zo'n grote buitenlander eerst voor een paar tientjes heup- en elleboogfoto's laten maken.

ja zoals je soms bij 2ehands auto's ook wel hebt, zo'n anwb keuring om te zien wat de pijnpunten zijn. Niet eens zo gek..

Dan blijf je als stichting natuurlijk ook met 100en honden zitten die niemand wil hebben . Wat ga je daarmee doen .? Operen of inslapen.?
Dan gaat het helemaal kapitalen kosten .

Ik vond het wel een hele rare uitspraak. De mensen hadden de hond al een jaar. Ze hebben hem voor een x bedrag gekocht. volgens mij staat er ook in het consumentenrecht dat je moet vergoeden tot de aanschaf prijs. Daarna is het goed totaallos.

Handiger was geweest dat de stichting de hond had terug gekocht. Dus de aanschafprijs had terug gegeven.

Opvallend vond ik het wel dat de hond niets van de mensen moest weten. Hij was gewoon bang van ze. Ze verweet later dat de hond bang was van de voorzitter van de stichting maar dan was ze zeker zijn eigen reactie op haar vergeten. Ook na de uitspraak wilde de hond niets van ze weten. Moest gewoon gedwongen worden tot contact.

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Tot op zekere hoogte heb je daar gelijk in. Toen ik Bonnie uit Roemenië had 'geadopteerd' bleek zij na een paar weken vol met hartworm te zitten. Ik heb de stichting op de hoogte gebracht en vervolgens zelf alle behandelingen (plus nog steeds de hartmedicatie) betaald. Vond ik totaal geen probleem. Al hád ik natuurlijk de stichting aansprakelijk kunnen stellen omdat zij die hartworm al veel langer had en zij mij dus een zieke hond hebben verkocht.
Maar goed, aan die behandelingen en de dagelijkse hartpilletjes ga ik niet failliet.
Maar wat als er nou een veel grotere onkostenpost qua ziekte moet worden betaald? Rekeningen van dierenartsen, vooral als het operaties zijn, kunnen al heel snel tot duizelingwekkende hoogte stijgen.
En als ik bijvoorbeeld bij een fokker voor 1000 of 1200 euro een pup koop en die moet na een half jaar allerhande dure operaties ondergaan voor aangeboren gebreken, tja, dan ga ik ook eens met de fokker om de tafel zitten.

Jaap* schreef:In de aannemerij wordt van tevoren bepaald wie scherprechter is bij geschillen. De gewone rechtbank of de raad van arbitrage.
Misschien is het handig als de hondenwereld ook een soort raad van arbitrage in het leven zou roepen, waarnaar ze kunnen verwijzen in overeenkomsten.
Het gewone recht heeft bewezen niet altijd even geschikt te zijn voor dit soort geschillen.
Ik weet niet of dat zo simpel te realiseren is hoor, dat zou iemand eens kunnen onderzoeken.

Ik vind die rijdende rechter een verschrikkelijk dom stuk vreten trouwens, maar dat terzijde.

Dát vind ik nou een geweldig goed idee.

(Ik deel je mening overigens over die rijdende rechter )

blacky schreef:Ik vond het wel een hele rare uitspraak. De mensen hadden de hond al een jaar. Ze hebben hem voor een x bedrag gekocht. volgens mij staat er ook in het consumentenrecht dat je moet vergoeden tot de aanschaf prijs. Daarna is het goed totaallos.

Handiger was geweest dat de stichting de hond had terug gekocht. Dus de aanschafprijs had terug gegeven.

Opvallend vond ik het wel dat de hond niets van de mensen moest weten. Hij was gewoon bang van ze. Ze verweet later dat de hond bang was van de voorzitter van de stichting maar dan was ze zeker zijn eigen reactie op haar vergeten. Ook na de uitspraak wilde de hond niets van ze weten. Moest gewoon gedwongen worden tot contact.

Dat laatste is niet zo heel raar hoor. En dat zegt niets over goed of slecht zijn geweest.

bouvierpoedel schreef: Dan blijf je als stichting natuurlijk ook met 100en honden zitten die niemand wil hebben . Wat ga je daarmee doen .? Operen of inslapen.?
Dan gaat het helemaal kapitalen kosten .

Dat hoeft niet. Er is dan in elk geval geen verborgen gebrek meer, en je kan dan afspraken maken over het delen vd kosten bijvoorbeeld. Misschien wordt de stichting dan ook wat zorgvuldiger met welke dieren ze hierheen haalt.

tekkel schreef:

bouvierpoedel schreef: Dan blijf je als stichting natuurlijk ook met 100en honden zitten die niemand wil hebben . Wat ga je daarmee doen .? Operen of inslapen.?
Dan gaat het helemaal kapitalen kosten .

Dat hoeft niet. Er is dan in elk geval geen verborgen gebrek meer, en je kan dan afspraken maken over het delen vd kosten bijvoorbeeld. Misschien wordt de stichting dan ook wat zorgvuldiger met welke dieren ze hierheen haalt.

Misschien wel goed zo'n uitspraak om er je voordeel mee te doen en eens anders naar jezelf te kijken als stichting.
En zal ook wel weer de slechtere ertussen uit filteren.
.

tekkel schreef:Misschien wordt de stichting dan ook wat zorgvuldiger met welke dieren ze hierheen haalt.

dit zou natuurlijk het beste zijn.

bouvierpoedel schreef:

tekkel schreef:

bouvierpoedel schreef: Dan blijf je als stichting natuurlijk ook met 100en honden zitten die niemand wil hebben . Wat ga je daarmee doen .? Operen of inslapen.?
Dan gaat het helemaal kapitalen kosten .

Dat hoeft niet. Er is dan in elk geval geen verborgen gebrek meer, en je kan dan afspraken maken over het delen vd kosten bijvoorbeeld. Misschien wordt de stichting dan ook wat zorgvuldiger met welke dieren ze hierheen haalt.

Misschien wel goed zo'n uitspraak om er je voordeel mee te doen en eens anders naar jezelf te kijken als stichting.
En zal ook wel weer de slechtere ertussen uit filteren.
.

Precies. De stichting in het programma verkocht elk jaar 250 buitenlandse honden, werd gezegd. Da's toch ook gewoon een keiharde hondenhandelaar??

lieke schreef:

Zoie schreef:

lieke schreef: Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

het hangt er een beetje vanaf, als iedereen, fokker en stichting, redelijkerwijs alles hebben gedaan wat je mag verwachten, en eerlijke info hebben gegeven, vind ik dat de kosten voor jou zijn. Een hond is nu eenmaal geen wasmachine, het is een onvergelijkbaar produkt, je hebt te maken met een dier van vlees en bloed voor wiens welzijn je de verantwoordelijkheid neemt.

Tot op zekere hoogte heb je daar gelijk in. Toen ik Bonnie uit Roemenië had 'geadopteerd' bleek zij na een paar weken vol met hartworm te zitten. Ik heb de stichting op de hoogte gebracht en vervolgens zelf alle behandelingen (plus nog steeds de hartmedicatie) betaald. Vond ik totaal geen probleem. Al hád ik natuurlijk de stichting aansprakelijk kunnen stellen omdat zij die hartworm al veel langer had en zij mij dus een zieke hond hebben verkocht.
Maar goed, aan die behandelingen en de dagelijkse hartpilletjes ga ik niet failliet.
Maar wat als er nou een veel grotere onkostenpost qua ziekte moet worden betaald? Rekeningen van dierenartsen, vooral als het operaties zijn, kunnen al heel snel tot duizelingwekkende hoogte stijgen.
En als ik bijvoorbeeld bij een fokker voor 1000 of 1200 euro een pup koop en die moet na een half jaar allerhande dure operaties ondergaan voor aangeboren gebreken, tja, dan ga ik ook eens met de fokker om de tafel zitten. )

ik zou in het geval van een fokker, van te voren informeren hoe hij fokt. Wat doe hij om gebreken te voorkomen ? enz.

Ik zou idd ook mee laten tellen in hoeverre de fokker het voor geld doet. Betaal ik 1500 voor een pup, dan ligt het voor mij toch even anders dan wanneer ik 200 betaal. Al helemaal als die 200 voor een hond van een stichting is, waar veel mensen vrijwillig geld en tijd in stoppen ter wille van dierenwelzijn.

Dan nog moet de stichting natuurlijk alles op orde hebben, en geen honden verkopen op valse voorwaarden, maar dan zijn de kosten ook in principe voor mij.

Hoe zit dat eigenlijk met stichtingen , zijn er ook bij die een flink salaris cashen.?

bouvierpoedel schreef: Dan blijf je als stichting natuurlijk ook met 100en honden zitten die niemand wil hebben . Wat ga je daarmee doen .? Operen of inslapen.?
Dan gaat het helemaal kapitalen kosten .

Tja maar dat heeft een particulier of gewone fokker ook. Als ik een mechelaar ouder dan 6 maanden ga kopen doe ik dat alleen maar met hd/ed fotos. En als t niet goed is hoef ik de hond niet.

bouvierpoedel schreef:Hoe zit dat eigenlijk met stichtingen , zijn er ook bij die een flink salaris cashen.?

wij denken van wel, maar het is erg moeilijk hard te maken. Het omgekeerde kan m.i. wel: gewoon een goede stichting uitzoeken.

Ze hebben die hond een jaar in huis gehad maar hij moet niets van de (voormalige) eigenaars weten. Daar zet ik dus al mijn vraagtekens bij.

Jaap* schreef:In de aannemerij wordt van tevoren bepaald wie scherprechter is bij geschillen. De gewone rechtbank of de raad van arbitrage.
Misschien is het handig als de hondenwereld ook een soort raad van arbitrage in het leven zou roepen, waarnaar ze kunnen verwijzen in overeenkomsten.
Het gewone recht heeft bewezen niet altijd even geschikt te zijn voor dit soort geschillen.
Ik weet niet of dat zo simpel te realiseren is hoor, dat zou iemand eens kunnen onderzoeken.

Ik vind die rijdende rechter een verschrikkelijk dom stuk vreten trouwens, maar dat terzijde.

Nou, dat zou nog niet eens zo'n gek idee zijn Alleen ga de mensen maar vinden die daar de tijd & verstand van hebben om zoiets op te zetten.

Suuz! schreef:

Jaap* schreef:In de aannemerij wordt van tevoren bepaald wie scherprechter is bij geschillen. De gewone rechtbank of de raad van arbitrage.
Misschien is het handig als de hondenwereld ook een soort raad van arbitrage in het leven zou roepen, waarnaar ze kunnen verwijzen in overeenkomsten.
Het gewone recht heeft bewezen niet altijd even geschikt te zijn voor dit soort geschillen.
Ik weet niet of dat zo simpel te realiseren is hoor, dat zou iemand eens kunnen onderzoeken.

Ik vind die rijdende rechter een verschrikkelijk dom stuk vreten trouwens, maar dat terzijde.

Nou, dat zou nog niet eens zo'n gek idee zijn Alleen ga de mensen maar vinden die daar de tijd & verstand van hebben om zoiets op te zetten.

Belanghebbenden zouden eens een goede specialist in bouwrecht kunnen consulteren. Er zijn ontzettend veel overeenkomsten, en die kan je zo vertellen of er mogelijkheden zijn en hoe je zoiets dan zou moeten aanpakken.
Ik weet er wel iemand voor.

Marian* schreef in het andere topic:

Vikash is weer terug naar het opvanggezin en wacht op een nieuwe baas.
http://dogsadoptionsnederland.nl/index.php?p=news&id=3

kortom: er is voor niks zo gesleept met het arme beest!

Wat een sukkels allemaal!

Jaap* schreef:

Suuz! schreef:

Jaap* schreef:In de aannemerij wordt van tevoren bepaald wie scherprechter is bij geschillen. De gewone rechtbank of de raad van arbitrage.
Misschien is het handig als de hondenwereld ook een soort raad van arbitrage in het leven zou roepen, waarnaar ze kunnen verwijzen in overeenkomsten.
Het gewone recht heeft bewezen niet altijd even geschikt te zijn voor dit soort geschillen.
Ik weet niet of dat zo simpel te realiseren is hoor, dat zou iemand eens kunnen onderzoeken.

Ik vind die rijdende rechter een verschrikkelijk dom stuk vreten trouwens, maar dat terzijde.

Nou, dat zou nog niet eens zo'n gek idee zijn Alleen ga de mensen maar vinden die daar de tijd & verstand van hebben om zoiets op te zetten.

Belanghebbenden zouden eens een goede specialist in bouwrecht kunnen consulteren. Er zijn ontzettend veel overeenkomsten, en die kan je zo vertellen of er mogelijkheden zijn en hoe je zoiets dan zou moeten aanpakken.
Ik weet er wel iemand voor.

Heel simpel gezegd: Je moet alleen een arbitrage commissie hebben en het dan in de contracten opnemen. Mogelijkheden zijn er wel, alleen even bedenken wie je in die commissie moet zetten.

Tara schreef:

Zoie schreef:
Adoptiecontracten zijn wat mij betreft ook onzin: kan toch niet zo zijn dat ik voor alles verantwoordelijk ben, maar de hond mijn bezit niet is.

Zo werkt het dus wel. Voor fokkers geldt dit net zo, geen zeggenschap meer, maar wel de verantwoordelijkheid dat er een deugdelijk product wordt afgeleverd. Daarom moet je je verstand er ook gewoon altijd bijhouden en zorgen dat je jezelf ingedekt houdt.
Het enige waar ik dan wel weer van moet zuchten is de stellige aanname dat HD een "genetisch erfelijke aandoening" is.

Ik vind dat als je een hond van de stichting koopt en de stichting vindt dat je voor alles verantwoordelijk bent, dat je ook het recht hebt om eigen beslissingen t.z.v. het leven van die hond te nemen.
Het kan niet zo zijn dat in geval van bijv. euthanasie de stichting opeens kan zeggen dat dat niet mag.
Of dat je verplicht bent om een operatie van 3500 euro te laten doen.
Als je de lusten en lasten hebt, moet je dat beslissingsrecht er ook bij hebben.

Elk contract dat anders zegt is volgens mij niet rechtsgeldig.

edit: En zo lang het een "goed" is dat je koopt kan je reclameren over verborgen gebreken als die zich kort na de overdracht openbaren.

Heavy schreef:In het adoptiecontract stond dat de nieuwe eigenaar de medische kosten moet kunnen opbrengen .
Daar heeft mevrouw toch ook voor getekend?
Nu snap ik wel dat 3500 euro een heel bedrag is .

Maar wat ik niet snap is dat als ze dan echt niet aan het geld kunnen komen en besluiten hem te laten inslpaen waarom gaan ze dan de stichting daarvan op de hoogte stellen?
Is dat verplicht?
Had ze dat dan niet beter na inslapen kunnen doen ik vraag me af wat de gedachten daarachter was.

Lijkt me toch dat ze tot een oplossing met de stichting heeft willen komen en die was er , de stichting bied aan de helft te betalen en de andere helft kon verspreid betaald worden.

Staat in veel adoptiecontracten dat ze 'contact met de stichting moeten opnemen (of toestemming moeten vragen) bij euthaneseren van de hond'.

Sommige mensen doen dat dus ook braaf. Ik heb het overigens altijd pas ná het inslapen gedaan, als een soort geste van mijn kant om ze het te laten weten.

Zoals jij het doet lijkt me ook veel handiger Lieke
Het voorkomt een hoop gekrakeel

Tara schreef:Ik vraag me af of stichtingen er niet verstandiger aan zouden doen om honden 'om niet' te plaatsen, zonder contract.
Om dan toch kostendekkend te kunnen zijn zou je de adoptanten kunnen verplichten een donatie van €... te doen, of noem het voor mijn part administratiekosten. Maar op die manier kun je misschien formeel het idee van consumentenkoop omzeilen, en daarmee jezelf vrijwaren van allerhande onvoorziene kosten zoals nu hier. Je zult dan alleen wel realistisch moeten zijn en bedenken dat je geen zeggenschap meer hebt over de hond die je herplaatst hebt. Maar goed, dat had je toch al niet.

Donatie van administratiekosten en reiskosten misschien?
Klopt, dat hadden ze toch al niet