Het HondenForum

Sanner schreef:Kiwi had ik ook alleen op de foto gezien.

O.a. deze foto's, daar werd ik gelijk verliefd op.

Dat snap ik

Figo heb ik ook niet echt gekozen. Hij was het enige reutje, wij kwamen met een beetje geluk i.p.v. 2 of derde ineens als eerst in aanmerking.
Er is door de fokker nog wel gekeken of ze hem ook bij ons vonden passen, voor zover je dat kan oordelen. En we hadden wel wat onderzoek gedaan naar de paps en mams. Dus dat is niet helemaal hetzelfde.

Nani heb ik eigenlijk wel van een plaatje gekozen. Ik moest wel goedgekeurd worden, en we hebben ook wel kennisgemaakt.
Maar bij die kennismaking heeft Figo, op 1 snuffel na, eigenlijk niet naar haar omgekeken. Figo vond de andere hond die daar woonde ( soort van labrador ) veel interessanter. Maar ik vond haar zo leuk en ik mocht haar gelijk meenemen, dat heb ik dus ook gedaan. Ze was al bijna voor m'n neus weggekaapt. Geen idee of het verstandig was, maar het voelde goed. Ik was heel eerlijk, niet eens zeker of we wel een tweede hond erbij moesten nemen destijds. Maar ik ging wel zelf zoeken en ik bleef bij Nani hangen, terwijl het idee eigenlijk een paar maatjes groter was.
Was in het begin wel even scheidsrechtertje spelen, maar ik heb er geen moment spijt van gehad. Zo'n in en in lief hondje. Ben blij dat ik buiten mijn boekje ben gegaan qua aanschaf. Mijn eerste reactie op jouw topictitel was dus eigenlijk 'Echt niet'.

Csiva komt ook van een wazig plaatje

Zo langzamerhand denk ik dat hoe meer je weet, hoe meer je zult afzien van een hond.
Gewoon kijken, heb je er een goed gevoel bij: dóen. Bij twijfel: niet doen. Het blijven wezens van vlees en bloed -- in elke familie komt wel een zwart schaap voor of een familielid met een rot plekje....

Ik denk dat als het uiterlijk van een hondje je zo treft vanaf een foto het bijna nooit verkeerd gaat.
Dan kan je al heel wat van hem/haar hebben alleen al door dat uiterlijk.
Ik heb Jop ook gekocht vanaf een foto van marktplaats en het gevoel van 'Ohh wat een dotje' is nooit meer overgegaan, ondanks dat het een heel apart hondje is.

Chira had ik van een plaatje, Napoleon heb ik ook van een plaatje.. ik heb zelfs mijn paard van een plaatje haha.. van beide tot op de dag van vandaag geen spijt!

ik was wel heel verliefd op Pom toen ik haar op de eerste foto's zag, en dat had ik minder met haar zusje. Slaat nergens op, was puur gevoel. Ze was zo'n lief kokosmatje haha, ik was helemaal om. Uiteindelijk zou de fokker kijken welke van de 2 het beste bij mij zou passen. Qua karakter had ik niet echt voorkeur, volgens mij heb ik wel aangegeven dat ik meer had met pup paars op gevoel. Die werd het uiteindelijk ook
Dit was de foto overigens

Mijn zusje had Kuda destijds ook van een marktplaats foto gekozen, die had van die leuke spikkels vond ze en wilde ze heel graag.

Aan Loki ben ik door Suzanne (van Cas) ook gekomen via marktplaats en ook via een plaatje eigenlijk gedacht "Oh ja ik wil hem" voordat we hem bezocht hadden. Eigenlijk had ik toen allang in mijn kop toen wij er heen gingen dat hij mooi met ons mee ging en helemaal geen spijt van gehad

Ik heb mijn Poolse collie Gina en Roemeense Bonnie ook van een plaatje op internet gekozen. Gina zat toen al in Frankfurt waar ik haar ben gaan ophalen en Bonnie zat nog in Roemenië alwaar ze pas op transport werd gezet ná betaling mijnerzijds.

Mijn persoonlijke ervaring is, dat als ik op een hond verliefd word dan is het altijd goed. Op één na zijn al mijn dieren (honden, katten, kleinvee) allemaal impulsief gekomen en heb ik nog nooit een seconde spijt van gehad.
De ene keer dat ik het eens goed wilde doen door zorgvuldig een fokker uit te kiezen, stambomen uit te pluizen, op de wachtlijst heb gestaan, tig keer op bezoek geweest bij de fokker voor en na nestgeboorte, is het gruwelijk mis gegaan.
Heb nooit een echte klik met de zo zorgvuldig uitgekozen pup gehad, kon niet met hem omgaan en hij niet met mij en heb hem uiteindelijk herplaatst.

Dus ik ga alleen nog maar voor de impulsaanschaf.

Sanner schreef:Kiwi had ik ook alleen op de foto gezien.

O.a. deze foto's, daar werd ik gelijk verliefd op.

Vooral de 2e foto

Tessa heb ik ook via het plaatje gekozen. Tenminste, ik klikte haar aan, omdat ze zo enorm aansprak op de foto's. Het verhaaltje klonk goed en toen we gingen kijken waren we verliefd.

Ik heb Max ook van een foto gekozen, hij werd op een ander forum ter herplaatsing aangeboden en ik wist meteen dat word mijn hond, een week later had ik hem thuis

Mijn vorige hond heb ik van een plaatje, ik zag de foto en wist gelijk dat het mijn hond was, nooit in die 9,5 jaar spijt van gehad.



Juno heb ik ook zo van de foto gekozen. Koste wel iets meer tijd om de beslissing te nemen. Ik was niet op zoek naar een hond erbij (ja uiteindelijk wel, maar niet op dat moment).
Ik was verliefd maar de timing was op alle fronten fout. Uiteindelijk na een jaar (toen stond ze nog steeds op de site) met behulp van een flinke duw van Hewi de knoop doorgehakt aangezien ik doodziek werd bij het idee dat ze niet bij mij zou komen nu wel eerst kennis gemaakt voor het echt definitief was omdat mijn oudje nogal eens kieskeurig kon wezen, maar die had gelukkig geen bezwaar. En ook hier na nu 1,5 jaar nog geen moment spijt van gehad.



Zolang je niet compleet op uiterlijk afgaat maar ook kijkt of het karakter globaal is wat je zoekt in een hond denk ik dat je niet zo snel fout kan gaan hierin al ligt dit ook een beetje aan je eigen flexibiliteit.

Mijn volgende hond zou ik trouwens zo weer van een foto en beschrijving alleen kiezen.

dre schreef: Mijn volgende hond zou ik trouwens zo weer van een foto en beschrijving alleen kiezen.

aangezien ik denk dat mijn volgende hond weer bij de dh rescue vandaan zal komen, zal het hier niet anders gaan

ik heb ooit een hondje gezien op dierenasiels.com en het was echt BOEM, dat is haar. maar oh wat was ze lelijk, scheef bekkie omdat ze geen tanden meer had, bruine traanstrepen om haar ogen. ze liep mank zowel voor als achter. ze was geschat tussen de 12 en 15 jaar. maar wat was ze een lieverd onze muffin. ze is nu alweer 6 jaar dood en toch mis ik haar enorm.
ellen

lieke schreef: Mijn persoonlijke ervaring is, dat als ik op een hond verliefd word dan is het altijd goed. Op één na zijn al mijn dieren (honden, katten, kleinvee) allemaal impulsief gekomen en heb ik nog nooit een seconde spijt van gehad.

Da's precies mijn ervaring. Zo ben ik aan bijna al m'n dieren gekomen door de jaren heen. Eerste indruk/blik goed? Dan blijft het ook goed. De ene keer dat ik twijfelde, bleek ik overigens ook gelijk te hebben.

De pup die hier nu woont sprak mij ook het meest aan bij het bekijken van de foto's. We zijn een keer gaan kijken en besloten om voor hem te gaan. We zijn nu pas een maand verder dus eigenlijk kun je er niet zo heel veel van zeggen, maar bepaalde karakterdingetjes die ik adhv filmpjes dacht te herkennen zie ik nu terug en die bevallen mij erg goed.
Maar wat Inge O zegt kan ook gebeuren. dat herken ik ook wel eerlijk gezegd.

Alleen van onze eerste hond heb ik geen foto gezien voor we gingen kijken, hij was ook de enige die ik als pup heb gekregen.
Maxje en Luna & Balu heb ik wel uitgezocht op foto's. Luna & Balu hebben we een paar uur rijden Duitsland in opgehaald, natuurlijk hadden we ze niet meegenomen als ze erg tegen zouden vallen. Tot nu toe heeft het steeds goed uitgepakt en zijn het allemaal wereldhonden. Al blijft Max toch mijn speciaaltje.

Eigenlijk kiest iedereen een hond op basis van het uiterlijk of een plaatje normaal gesproken. Je kiest bv een ras. Dat is al een plaatje. Dan ga je naar de fokker en laat je je een pup in de handen drukken. Welke pup dat is doet er in feite vaak niet toe want het zijn pups. Allemaal lief, allemaal mooi en allemaal 8 weken en dus blanco blaadjes zover dat kan.

Dus wie er eigenlijk een hond kiest op basis van karakter van de betreffende hond weet ik niet. Zal vast en zeker wel eens gebeuren maar meestal zegt een puppenkarakter echt niks. En ook een herplaatser zegt niks. Immers, hij wordt herplaatst dus zal in een ander leven ook een andere hond worden.

Ik heb Joy bij de fokker gewoon in handen gedrukt gekregen, ze was het laatste hondje uit het nest. Natuurlijk heb ik voor het nest geboren was contact gehad met de fokker, heb ik bij het nest gekeken en in de tussentijd geregeld contact gehad om bijgepraat te worden over de ontwikkeling van de pups. Ik vond het best spannend om niet zelf te kunnen kiezen en was bang om 'opgezadeld' te worden met het sukkeltje van het nest, maar vanaf het moment dat ik haar in mijn armen had was ik tot over mijn oren verliefd Een sukkeltje is ze allerminst, ze is bovendien prachtig (alleen een beetje klein) en heeft gisteren glansrijk de gedragstest voor hulphond doorstaan. Een wereldhond!

laeken schreef:Eigenlijk kiest iedereen een hond op basis van het uiterlijk of een plaatje normaal gesproken. Je kiest bv een ras. Dat is al een plaatje. Dan ga je naar de fokker en laat je je een pup in de handen drukken. Welke pup dat is doet er in feite vaak niet toe want het zijn pups. Allemaal lief, allemaal mooi en allemaal 8 weken en dus blanco blaadjes zover dat kan.

Dus wie er eigenlijk een hond kiest op basis van karakter van de betreffende hond weet ik niet. Zal vast en zeker wel eens gebeuren maar meestal zegt een puppenkarakter echt niks. En ook een herplaatser zegt niks. Immers, hij wordt herplaatst dus zal in een ander leven ook een andere hond worden.

Ik heb juist bij mijn pup zolang gezeten voor ik er één koos.In eerste instantie zijn ze allemaal leuk,maar je wil toch wel van al die leuke pups,de leukste ,mooiste ,liefste en slimste pup.
Ik vind juist een pup kiezen veel moeilijker als een oudere hond.
Terwijl ik best wel gauw met honden een klik heb of niet.

beatje schreef:

laeken schreef:Eigenlijk kiest iedereen een hond op basis van het uiterlijk of een plaatje normaal gesproken. Je kiest bv een ras. Dat is al een plaatje. Dan ga je naar de fokker en laat je je een pup in de handen drukken. Welke pup dat is doet er in feite vaak niet toe want het zijn pups. Allemaal lief, allemaal mooi en allemaal 8 weken en dus blanco blaadjes zover dat kan.

Dus wie er eigenlijk een hond kiest op basis van karakter van de betreffende hond weet ik niet. Zal vast en zeker wel eens gebeuren maar meestal zegt een puppenkarakter echt niks. En ook een herplaatser zegt niks. Immers, hij wordt herplaatst dus zal in een ander leven ook een andere hond worden.

Ik heb juist bij mijn pup zolang gezeten voor ik er één koos.In eerste instantie zijn ze allemaal leuk,maar je wil toch wel van al die leuke pups,de leukste ,mooiste ,liefste en slimste pup.
Ik vind juist een pup kiezen veel moeilijker als een oudere hond.
Terwijl ik best wel gauw met honden een klik heb of niet.

Ik vind alle pups leuk, schattig en geweldig (bij een ander ). Daarom kan ik helemaal niet kiezen. Ik vind idd. een volwassen hond kiezen veel makkelijker want dan is het karakter al min of meer gevormd.

laeken schreef:Eigenlijk kiest iedereen een hond op basis van het uiterlijk of een plaatje normaal gesproken. Je kiest bv een ras. Dat is al een plaatje. Dan ga je naar de fokker en laat je je een pup in de handen drukken. Welke pup dat is doet er in feite vaak niet toe want het zijn pups. Allemaal lief, allemaal mooi en allemaal 8 weken en dus blanco blaadjes zover dat kan.

Dus wie er eigenlijk een hond kiest op basis van karakter van de betreffende hond weet ik niet. Zal vast en zeker wel eens gebeuren maar meestal zegt een puppenkarakter echt niks. En ook een herplaatser zegt niks. Immers, hij wordt herplaatst dus zal in een ander leven ook een andere hond worden.

Ik heb wel bewust naar karakters gekeken. De pups waar ik geinteresseerd was nam ik apart en alleen mee en keek wat ze deden alleen en op voor hen vreemd terrein.
Verder kijk ik naar hun buitdrift en interesse in samenwerken... erg leuk hoor! En ik sta nog steeds 200% achter mijn keuzes.

malinois schreef:

laeken schreef:Eigenlijk kiest iedereen een hond op basis van het uiterlijk of een plaatje normaal gesproken. Je kiest bv een ras. Dat is al een plaatje. Dan ga je naar de fokker en laat je je een pup in de handen drukken. Welke pup dat is doet er in feite vaak niet toe want het zijn pups. Allemaal lief, allemaal mooi en allemaal 8 weken en dus blanco blaadjes zover dat kan.

Dus wie er eigenlijk een hond kiest op basis van karakter van de betreffende hond weet ik niet. Zal vast en zeker wel eens gebeuren maar meestal zegt een puppenkarakter echt niks. En ook een herplaatser zegt niks. Immers, hij wordt herplaatst dus zal in een ander leven ook een andere hond worden.

Ik heb wel bewust naar karakters gekeken. De pups waar ik geinteresseerd was nam ik apart en alleen mee en keek wat ze deden alleen en op voor hen vreemd terrein.
Verder kijk ik naar hun buitdrift en interesse in samenwerken... erg leuk hoor! En ik sta nog steeds 200% achter mijn keuzes.

Ik had nog nooit naar een pup gekeken eerlijk gezegd, niet om voor mijzelf uit te kiezen in ieder geval. De keren dat ik met een nest pups te maken had, o.a. van Bluf waren er wel altijd een of 2 die er voor mij uitsprongen. En dat had ik bij het nest van Aki ook. Hij en nog een dame vond ik fantastisch. Er was overigens geen keus meer aan reuen, maar de keuze was voor mij al gevallen op Aki, en toen ik het nest zag en meemaakte was dat nog zo. Maar ook de dame die ik voor ogen had bleek ook toen ik ze in levende lijve zag ook voor mij een erg leuke hond .
Voor mij zou het niet werken om zomaar een pup in handen gedrukt te krijgen en dat ze dan zeggen "die is voor jou!".

Ik kreeg ook geen pup in handen gedrukt en ben juist voor een andere pup gegaan dan degene die me qua plaatje het meest aansprak.

Ik heb Blacky eigenlijk ook alleen van een stukje omschrijving en plaatje.
En dan was het nog een hele slechte foto.
Het kon me eigenlijk ook niet zo schelen het uiterlijk als hij maar met Ruby een klik had en de katten niet op at.
Dat iedereen hem dan toch wel in zijn hart zou sluiten hier in huis wist ik toch wel.
En niet alleen in huis hij heeft er verschillende om zijn pootje gewikkeld.
Hij heeft een best apart karakter maar ik ken de gebruiksaanwijzing.
En we hebben gelijk na de eerste date met Ruby dan ook mee genomen.
Tot op de dag als vandaag nog geen seconde spijt gehad hij hoort gewoon bij ons.
We zijn ook stiekem helemaal in love

Nog nooit een hondje alleen op basis van een foto genomen.
Ik denk ook niet dat ik dat in de toekomst zou doen.

Ik zou het wel durven doen, met de gedachte in mijn achterhoofd dat er mogelijk nog veel werk in gestoken moet worden.
De enige hond waarbij ik bijna uitsluitend op basis van zijn fantastische karakterschets op een asielsite heb gekozen heeft me achteraf maanden bloed, zweet en tranen gekost aan training.
Mijn jongste reu heb ik pas te zien gekregen op de dag van het ophalen en hij past me als een handschoen.

Beide honden hier als een impuls gekocht.
De teckel was nadat we bij een bevriende fokker puppies gingen knuffelen, en zij vroeg of we belang hadden bij die lieve teef aangezien zij meer gebaat was bij een kleine roedel en meer persoonlijke aandacht. Dus we gingen heen om te knuffelen en liepen weg met een 1 jarige teef in onze handen. Geen moment spijt van gehad.

De amstaff kwamen we tegen op een foto op de site van de fokker, dus contact opgenomen en zij heeft ons een beschrijving gegeven.
Ze zijn haar uiteindelijk komen brengen vanuit belgie en toen is ze ook gebleven. Heel veel werk aan die toen 7 maand jonge teef maar nu is het een heerlijke knuffel die af en toe een flink ongeleid projectiel is maar graag voor de baas wil blijven werken.

Lies de poes heb ik trouwens ook van een plaatje, ben ik toen ook gewoon gaan halen niks bedenktijd en ook geen spijt.
Later zou ik er nog een poes bij halen en er was zoveel keus niet te doen.
Maar toen zach ik dat haar broertje er nog was toen heb ik hem genomen, als kroop hij weg ik ben niet zo moeilijk.
En ze doen het prima samen vullen elkaar helemaal aan

Micron komt ook van een plaatje ,deze foto maar dan onbewerkt ,hij heette toen nog Andy.
Dat koppie straalt al loederigheid uit vond ik toen



Abra komt ook van een plaatje die we zagen op een aan ons gestuurde link, Jan had toen hij in het asiel was overigens wel de keuze uit meerdere pups en dat werd toen Abra.

Bij gioia had ik het laatste teefje en dus geen keuze in welke ik zou krijgen. Ik had een foto van de 3 gekregen en had wel al gelijk het idee dat deze pup het zou worden (was de pup met het meeste wit).

Kwa karakter wist ik niets totdat ik haar ging ophalen. Maar ze bevalt me prima en is eigenlijk alles wat ik wilde.
Eigenlijk zelfs meer (ik had niet verwacht dat ze zo lief zou spelen met de maltheser van mijn ouders)