DeDiana schreef:Apple schreef:Hoe het met Apple gaat? Ja afgelopen tijd leek het aardig stabiel, ze mankte niet extreem maar was wel vrij rustig en was buiten zonder bal ook niet echt snel, maar goed dan denk je dat zullen wel hormonen zijn en ze zal het wel gewoon een beetje saai vinden hier in de buurt om te wandelen. (want als je een bal meenam deed ze niks anders dan rennen en gek doen, en ook in vreemde wandelgebieden liep ze veel beter mee) Nou had ze laatste tijd weer wat gekker gedaan normaal, dus ik dacht, even weer rustig aan, pijnstilling even regelmatig geven ipv af en toe een keer, niet apporteren, en dan van daaruit weer rechtlijnig bewegen opbouwen. (iom eigen DA)
Dus sinds een dag of 5 staat ze op 40mg caprodyl per dag, en ik heb verdorie een totaal andere hond in huis.
Blij, druk, brutaal, buiten huppelt ze heel goed mee, en ze springt 's morgens stiekem ook op bed (deed ze vroeger ook altijd)
Nou hoop ik natuurlijk dat als ik over 1,5 week weer ga afbouwen, dit zo blijft, maar het voelt wel heel naar eigenlijk dat ze blijkbaar die pijnstilling wel echt nodig heeft nu.
Lastig is dat soms met die teven ja... ik had het ook toen Mila ca. een maand na haar laatste loopsheid wat rustiger en minder enthousiast was dan normaal. Ik dacht ook dat ze vast last had van hormonen/schijnzwangerschap. Na een weekje van wat mat gedrag toch maar voor de zekerheid naar de da geweest en toen bleek dat ze een abnormaal hoge leverwaarde had (waarschijnlijk een virale infectie o.i.d.).
Fijn dat Apple nu weer haar normale zelf is op de pijnstilling!
Ik heb geen ervaring met overdosering of met dit medicijn, ik hoop dat een dubbele dosering niet veel kwaad kan.
Dat is ook niet niks! Vind dat inderdaad best wel lastig, wat is nou wel, en wat is nou niet normaal.
Bedankt voor de meelevende reacties!
Ik ga me er maar niet druk meer om maken, het is nou eenmaal gebeurd, voor nu maar even door blijven geven en hopen dat het daarna misschien niet nodig is. Het blijft toch wel troep.
@ Hewi, Apple heeft (naar alle waarschijnlijkheid) slijtage van haar kruisbanden.
Het is eigenlijk wachten op het moment dat de banden echt scheuren, zodat er een operatie te overwegen is.
Maar, als ze na deze rustperiode en periode met pijnstilling weer terug gaat naar hoe ze daarvoor was, overweeg ik wel weer terug te gaan naar orthopeed, om te kijken of een preventieve operatie misschien een optie is.
Een hond van haar leeftijd dag in dag uit op pijnstilling om zich fijn te voelen is ook niet echt een optie vind ik.
Ik merk ook dat ze naar honden een stuk stabieler en minder defensief naar grotere honden is, blijkbaar had het feit dat ze pijn had, zelfs daar invloed op
Ik zag het gelukkig meteen.