Het HondenForum

Stepper schreef:

blacky schreef: Waarom steeds de chemische troep ipv castreren?

Omdat ik dat leuk vind
Het middel brengt voor mijn hond voordelen, en een operatie is wegens de leeftijd niet echt een snelle stap. Makkelijke keuze dus; blije hond met mini kloten, en dat is alles wat ik wil.
Omdat iets chemisch is, is het niet meteen slecht.

Ik heb mijn hond ook twee keer chemisch laten castreren. De tweede keer pakte heel anders uit overigens dan de eerste keer. Ik zou er nooit voor kiezen om mijn hond zijn leven lang op die chemische castratie te houden. Hij is nu heel blij zonder zijn ballen en met de terug keer van de hormonen die deze chemische castratie ook weg haalde. Ik heb nu een gelukkiger hondje.

Ik heb trouwens gisteren met mijn DA en de specialist overlegt.
Heel verhaal, wat ik later op de dag uitgebreid zal vertellen maar nu even geen tijd voor heb.
Maar we gaan in elk geval eerst starten met de Ypozane, dat kan ik dinsdag ophalen.

Hopelijk doet de ypozane zijn werk

hopelijk doet het goed zijn werk. En hoeven er geen andere middelen aan te pas te komen.

hoop dat het helpt! Finn kreeg ook Ypozane toen zijn prostaat vergroot was, ook voelde ze dat zijn ene bal groter was wat een vermoeden deed rijzen op teelbalkanker. Maar zijn andere prognose was al slecht dus castreren had geen nut. Vandaar de Ypozane. Da zei dat meer mensen het gaven als ze niet wilden castreren, in gesprek daarover zelf zei ze dat ze het in die gevalln voorschreef, maar als een hond terugkerende prostaatklachten zou houden dat haar advies dan wel castratie zou zijn.

blondie schreef:hoop dat het helpt! Finn kreeg ook Ypozane toen zijn prostaat vergroot was, ook voelde ze dat zijn ene bal groter was wat een vermoeden deed rijzen op teelbalkanker. Maar zijn andere prognose was al slecht dus castreren had geen nut. Vandaar de Ypozane. Da zei dat meer mensen het gaven als ze niet wilden castreren, in gesprek daarover zelf zei ze dat ze het in die gevalln voorschreef, maar als een hond terugkerende prostaatklachten zou houden dat haar advies dan wel castratie zou zijn.

Om hier dan gelijk even op in te haken: dit was ook het advies van de specialist. Mede omdat het niet om een reu op leeftijd gaat, maar om een reu van net 3 jaar. Ze snapt mijn bezwaren richting de castratie door mijn ervaring met de implantaat. Wel werd er ook meegegeven dat het geen gegeven is dat de castratie hetzelfde uitpakt als de implantaat. Daar heeft ze veel wisselende ervaringen mee.
We starten nu gewoon met de Ypozane en als het goed is werkt dit ongeveer een half jaar, daarna gaan we hem gewoon weer controleren en dan ook via een echografisch onderzoek, dit omdat je dan een beter beeld hebt of het rustig of onrustig is daarbinnen. Dit zal inhouden dat Enzi een roesje moet, hij is doodsbang bij de DA dus hem fatsoenlijk onderzoeken zit er niet echt in.
Ook met dat idee in het achterhoofd, dat hij elke keer gecontroleerd moet worden, een roesje, de stress die daarbij kijken. Dat wil ik hem helemaal niet om de zoveel tijd aan gaan doen.

Ik hoop dus echt met heel mijn hart dat die prostaat gewoon normaal gaat doen, maar ik hou de castratie wel in mijn achterhoofd.
Wil gewoon dat mijn mannetje lekker gezond is en geen gedoe heeft. En als ik dat bereik door hem te castreren, dan moet dat maar, ook al is dat wat ik liever niet wil.

Nerazi schreef:

blondie schreef:hoop dat het helpt! Finn kreeg ook Ypozane toen zijn prostaat vergroot was, ook voelde ze dat zijn ene bal groter was wat een vermoeden deed rijzen op teelbalkanker. Maar zijn andere prognose was al slecht dus castreren had geen nut. Vandaar de Ypozane. Da zei dat meer mensen het gaven als ze niet wilden castreren, in gesprek daarover zelf zei ze dat ze het in die gevalln voorschreef, maar als een hond terugkerende prostaatklachten zou houden dat haar advies dan wel castratie zou zijn.

Om hier dan gelijk even op in te haken: dit was ook het advies van de specialist. Mede omdat het niet om een reu op leeftijd gaat, maar om een reu van net 3 jaar. Ze snapt mijn bezwaren richting de castratie door mijn ervaring met de implantaat. Wel werd er ook meegegeven dat het geen gegeven is dat de castratie hetzelfde uitpakt als de implantaat. Daar heeft ze veel wisselende ervaringen mee.
We starten nu gewoon met de Ypozane en als het goed is werkt dit ongeveer een half jaar, daarna gaan we hem gewoon weer controleren en dan ook via een echografisch onderzoek, dit omdat je dan een beter beeld hebt of het rustig of onrustig is daarbinnen. Dit zal inhouden dat Enzi een roesje moet, hij is doodsbang bij de DA dus hem fatsoenlijk onderzoeken zit er niet echt in.
Ook met dat idee in het achterhoofd, dat hij elke keer gecontroleerd moet worden, een roesje, de stress die daarbij kijken. Dat wil ik hem helemaal niet om de zoveel tijd aan gaan doen.

Ik hoop dus echt met heel mijn hart dat die prostaat gewoon normaal gaat doen, maar ik hou de castratie wel in mijn achterhoofd.
Wil gewoon dat mijn mannetje lekker gezond is en geen gedoe heeft. En als ik dat bereik door hem te castreren, dan moet dat maar, ook al is dat wat ik liever niet wil.

Duimen draaien! Ik snap je volkomen hoor! Hij is nog zo jong en wellicht in de toekomst misschien nog wel eens goed om te dekken? Mijn da is ook niet zomaar van het castreren of die richting opsturen, maar wat je zelf zegt, als het blijft terug komen is het ook niet fijn voor de hond en niet gezond. Voor nu dus even duimen dat de medicatie weer aanslaat en dat het prostaatprobleem weg blijft.

Iarik krijgt niet ieder half jaar een echo. Als Iarik last krijgt van zijn prostaat dan merk ik dat meteen. Hij krijgt dan direct een kuurtje en kan er weer zes a zeven maanden tegen aan.