Ik weet niet echt waar je vandaan haalt dat ik:maart schreef:Als het te diep zit, kun je er gewoon niets aan doen.Kirra schreef:Dit dus.Tara schreef: Het lijkt me heel naar om zo angstig te zijn voor iets waar je in het dagelijks leven zoveel mee geconfronteerd wordt.
Of ze nou kinderen of volwassenen zijn, islamitisch of niet.
Ik vind het ook goed van de ouders die hun kinderen vertellen dat ze er maar gewoon langs moeten lopen.
Het wordt erg lastig als je alle honden in Nederland wilt ontwijken, lijkt mij...
Mijn nichtje is gewoon bang, pure schrik.
Als je zelf nergens bang voor bent, heb je gemakkelijk spreken en kun je je beide handjes kussen. Maar een beetje respect voor iemand anders angsten kun je wel opbrengen lijkt me.
Altijd dat stoer gepraat over hoe leuk je eigen honden zijn en dat een ander die dan ook maar fantastisch moet vinden en anders kan die ander wel even een paar motten krijgen en een paar vooroordelen over hoe slecht opgevoed die wel niet moet zijn.![]()
Voor een ander kunnen zijn vogelspinnen ook wel de meest pluizige harige beesten ter wereld zijn, no way dat ik daar eens ff ga naast zitten op de bank omdat ik dat gezegd word en me niet moet aanstellen.
Kom daar mee af en ik loop hysterisch gillend weg (ooit een deur ingetrapt ervoor zelfs, dan pas drong het tot de ander door dat het echt niet om te lachen is, levensgevaarlijk kan lachen met een ander zijn angsten zijn)
1) nergens angsten voor heb
2) stoer praat over hoe fantastisch mijn honden zijn
3) iedereen ze fantastisch moet vinden
4) ik ga motten?
5) de kinderen slecht opgevoed zijn
6) ik het grappig vind
ik denk dat er nog wel meer punten zijn.
Wat jij geciteerd hebt, geef ik juist aan dat het mij lastig lijkt voor de mensen die zo bang zijn voor iets wat zo veel voorkomt in Nederland.
Ik zie niet in waarom ik dan geen respect geef aan die mensen.
Ik ging achteruit toen dat meisje zo ging gillen, ik gaf ze meer ruimte.











. 
