Maeve schreef:
Wat mij sowieso opvalt de laatste jaren is dat er minder selectie op karakters lijkt te zijn. Eerder waren het vooral Labradors, Goldens en af en toe een DH die hulphond werden toch? De Labradors vind ik over het algemeen best geschikt. En dan niet het plaat-voor-je-kop-type maar met de karaktertrekken die ik in Nora beschreef. Goldens vind ik eigenlijk al gevoeliger en daardoor minder geschikt. Herders idem. Maar ik heb ook al meerdere keren gehoord van Tollers als hulphond (al dan niet officieel), en persoonlijk vind ik ze daar niet geschikt voor. Misschien wel klusjes zoals de wasmachine in en uitpakken, deuren openen etc. Dat zouden ze best lollig vinden maar daar zo ik dan weer niet iets officieels van maken. Gewoon zelf lekker aan de slag met de clicker. Maar blindengeleidehonden of zelfs autismegeleidenhonden, ik vind het lastig
Daar zijn ze doorgaans veel te energiek en gevoelig voor. Dat is voor beide partijen vervelend. En als ik dan hoor dat Miranda op die beurs een witje als hulphond zag, wie bedenkt zoiets?
Dat een witte Herder, die toch enigszins bekend staan om hun zenuwachtige, angstige karakter, een goede hulphond zou zijn? Ik ben bang dat men een beetje doorschiet in het hele hulphonden idee.
Hier wil ik toch even op reageren.
Ikzelf heb een witte herder als blindengeleidehond. Ik heb vroeger ook altijd gezegd dat ik geen herder wou, juist omdat ik bang was dat ze te nerveus zouden zijn. Uiteindelijk is er toch gekozen voor een witte herder, net omdat ze zo rustig en alles behalve nerveus is. Ze is terughoudend naar vreemden toe wat je inderdaad nog wel eens ziet bij (witte) herders. Maar dat is in mijn situatie net een voordeel i.p.v. nadeel.
Ook een witte herder kan perfect gelukkig zijn met een leven als hulphond of blindengeleidehond. Het werk geeft hen mentale uitdaging (mijn hond vindt het echt leuk om te werken) en daarnaast mogen blindengeleidehonden ook spelen, loslopen enz. Mijn dag begint altijd eerst met een wandeling waarbij ze los mag lopen. Verder spelen we ook regelmatig en mag ze spelen met andere honden.
Een hond is niet alleen maar een ras, ze hebben ook elk hun eigen karakter. Daarnaast hangt ook veel af van hoe ze worden opgeleid en hoe de persoon met een beperking leert omgaan met zijn hond. Bij de school waar mijn hond vandaan komt staat het welzijn van de hond echt centraal en wordt er niet enkel geleerd om te werken met de hond, maar ook om samen leuke dingen te doen zoals wandelen en spelen.
Bovendien is er ook wel een matching. Echt niet iedere persoon met een handicap past bij bv een superkalme golden retriever... Ook mensen verschillen in karakter enz en sommige mensen zijn gewoon meer geschikt voor bv een herder dan voor een retriever, net zoals dat ook is bij mensen zonder beperking.
Ja, het risico bestaat natuurlijk dat de hond bij iemand terecht komt die misschien wat minder goed zorgt voor de hond of er minder goed mee overweg kan, maar dat is ook zo bij gewone huishonden die terecht komen bij mensen zonder beperking! Bij mij in de familie zitten er nog een heleboel honden. Ik ben de enige met een beperking, maar mijn honden zijn hier echt gelukkig hoor! We gaan elke dag wandelen, spelen, ... En dat zie ik met de andere honden in de familie toch niet...
Of alle hulphonden kindvriendelijk zijn... nee dat denk ik niet. Ik heb al gehoord van geleidehonden die bang zijn voor kinderen of het echt niet hebben voor kinderen (zonder dat ze agressief zijn uiteraard). Het lijkt mij vooral belangrijk dat je dat als baasje in goede banen kan leiden. Een hulp- of geleidehond mag niet agressief worden tegen kinderen en moet kinderen natuurlijk kunnen verdragen in zijn buurt. Echter, een hulp- of geleidehond moet niet noodzakelijk een grote kindervriend zijn. Als je als baasje dan weet dat je hond niet graag geaaid of zo wordt door kinderen, dan is het aan jou om zo assertief te zijn om de kinderen erop te wijzen dat de hond het bv niet graag heeft.
Hoe vaak zijn pups serieus? 
.
