Het HondenForum

renee-uk schreef:

Caro schreef:

renee-uk schreef:ik heb eigenlijk niet zoveel karakterverschil meegemaakt bij mijn gecastreerde teven: de takketeven bleven takketeven en de prettiger in de omgang teven bleven prettig in de omgang.
gina en cerva zijn de enige die op latere leeftijd wat incontinent werden en gina kreeg een plofvacht en werd inderdaad dik van de lucht, maar dat is bij de rest van mijn gecastreerde teven allemaal niet gebeurd.

ik denk dat ik het zou laten doen bij tessa, wie weet helpt het haar juist de goede kant heen als ze van de hormoonschommelingen af is.

Daar ben ik dus bij Shep wel een beetje bang voor, voor dat aankomen. Ze weegt nu vaak al een paar kilo teveel terwijl ze minder eten krijgt dan ze volgens de verpakking zou mogen voor haar gewicht. Moet ik haar na de castratie dan nog veel minder eten gaan geven? Dan blijft er zo weinig over. Geeft jij Gina minder eten of geef je haar speciaal dieetvoer?
Incontinentie ben ik ook wel wat bang voor, weet niet hoe vaak dat voorkomt.

ik heb gina overgezet op versvoer indertijd, die kon nog maar zo weinig brokken eten dat ze de hele dag rammelde van de honger en meer kon echt niet omdat ze dan meteen dikker werd.
met vers kon ze in elk geval genoeg eten om niet meer de hele dag honger te hebben, al was ze in haar laatste jaren wel wat dikker dan ik mijn honden graag zie.
ze kreeg propalin vanwege de incontinentie en na even wat gepuzzel om de juiste dosering te vinden reageerde ze daar prima op.
ik weet niet hoe vaak het voorkomt die incontinentie, heb aardig wat teven gehad en een deel daarvan was gecastreerd maar alleen gina en cerva waren op latere leeftijd wat incontinent.

Vers kan ik haar niet geven want dat heb ik eerder geprobeerd, allerlei smaken en merken, maar ze moet het gewoon niet, weigert het te eten. Ach afwachten maar. Hoop in ieder geval niet dat haar karakter gaat veranderen want dat is nu perfect.

Sanne!! schreef:oké bedankt voor je antwoord!

Graag gedaan uiteraard

Caro schreef:

renee-uk schreef:

Caro schreef:

renee-uk schreef:ik heb eigenlijk niet zoveel karakterverschil meegemaakt bij mijn gecastreerde teven: de takketeven bleven takketeven en de prettiger in de omgang teven bleven prettig in de omgang.
gina en cerva zijn de enige die op latere leeftijd wat incontinent werden en gina kreeg een plofvacht en werd inderdaad dik van de lucht, maar dat is bij de rest van mijn gecastreerde teven allemaal niet gebeurd.

ik denk dat ik het zou laten doen bij tessa, wie weet helpt het haar juist de goede kant heen als ze van de hormoonschommelingen af is.

Daar ben ik dus bij Shep wel een beetje bang voor, voor dat aankomen. Ze weegt nu vaak al een paar kilo teveel terwijl ze minder eten krijgt dan ze volgens de verpakking zou mogen voor haar gewicht. Moet ik haar na de castratie dan nog veel minder eten gaan geven? Dan blijft er zo weinig over. Geeft jij Gina minder eten of geef je haar speciaal dieetvoer?
Incontinentie ben ik ook wel wat bang voor, weet niet hoe vaak dat voorkomt.

ik heb gina overgezet op versvoer indertijd, die kon nog maar zo weinig brokken eten dat ze de hele dag rammelde van de honger en meer kon echt niet omdat ze dan meteen dikker werd.
met vers kon ze in elk geval genoeg eten om niet meer de hele dag honger te hebben, al was ze in haar laatste jaren wel wat dikker dan ik mijn honden graag zie.
ze kreeg propalin vanwege de incontinentie en na even wat gepuzzel om de juiste dosering te vinden reageerde ze daar prima op.
ik weet niet hoe vaak het voorkomt die incontinentie, heb aardig wat teven gehad en een deel daarvan was gecastreerd maar alleen gina en cerva waren op latere leeftijd wat incontinent.

Vers kan ik haar niet geven want dat heb ik eerder geprobeerd, allerlei smaken en merken, maar ze moet het gewoon niet, weigert het te eten. Ach afwachten maar. Hoop in ieder geval niet dat haar karakter gaat veranderen want dat is nu perfect.

Waarom wil je haar dan castreren? Zonde, moet je met een tervueren met een goed karakter echt niet zomaar doen vind ik persoonlijk. Houden wat ze nu is. Je wil geen lekkende hond of een pittig intolerant gedoe met teefjes.

Vanwege wat ik eerder schreef, namelijk verhoogd risico om bmo te krijgen omdat haar laatste loopsheden niet normaal verliepen en omdat haar schijnzwangerschappen steeds erger worden. Voor Shep ook niet prettig om steeds 5 weken loops te zijn en blijkbaar niet goed voor haar baarmoeder.

Ik zou haar wel laten castreren.
Goed, ik heb weinig ervaring met gecastreerde teven. Tessa is onze eerste teef en ik wilde haar ook niet laten castreren omwille van haar karakter. Ik was bang dat ze (nog) feller zou worden.
Toen het punt daar was dat ik nauwelijks nog een keus had, heb ik haar wel laten castreren en het is me alleen maar meegevallen.
De vrees voor een fellere hond is ongegrond gebleken. Zoals anderen ook al aangegeven hebben is ook Tessa juist stabieler geworden, doordat ze geen last meer had van die hormoonschommelingen.

Wat mij over de schreef zou halen is dat IK een hond die zoveel hormoonschommelingen ondervindt een gelijkmatiger leven zou willen geven. En misschien houdt dat dan in dat ze feller wordt, maar dan weet je wel wat je aan haar hebt. Ze heeft dan minder moodswings en dat lijkt mij voor alle partijen wel wat fijner.

laeken schreef:Ik zou me over afvallen geen zorgen maken. Meer om gedrag. Afvallen kan bij een hond helemaal niet veel kwaad. Gedrag kan zich wel wortelen en als een hond elke loopsheid naar gedrag toont kan dat natuurlijk op termijn inslijten.

Het is vooral voor haar naar, denk ik. Het is tussen de loopsheden in een blije actieve hond. Rond de loopsheden niet. Nu is om de 6 maanden absoluut niet erg, maar de periode dat ze dus blij en actief is wordt wel steeds korter. Ze is nu 2 weken loops, maar 6 weken geleden begon ze alweer aan haar vaste riedel. Dat duurt waarschijnlijk tot halverwege juli. Halverwege september zou het dan weer van voor af aan beginnen, als ze niet weer eerder loops wordt.

laeken schreef:Het is gewoon heel erg dubbel en net wat je belangrijk vindt. Ik heb een incontinente herderteef gehad door castratie. Dat is lastig. Ook kon ze niks meer eten want ze werd net als de hond van Fenella dik van lucht. Ook werd ze zeer teef-agressief en ook naar castratenreuen werd ze intolerant. Verder bleef het wel een leuke hond. Met een gebruiksaanwijzing door castratie.

Het zal dus een afweging worden en een beetje geluk erbij.

Met andere honden kan ze nu ook al niet, uit angst dan. Ze valt niet meer uit, maar wordt er wel vreselijk zenuwachtig van. Daar ben ik het bangste voor, dat het een vals kreng wordt. Dat heb ik inderdaad hier een aantal keer gelezen, maar ook meegemaakt. Teef die samenleefde met een reu, al 5 jaar, ging na de castratie zo erg met die reu knokken dat ze hem wilde vermoorden.
Spelen doet ze ook alleen met Tay (die niet gecastreerd wordt, tenzij medisch noodzakelijk) of met de hond van mijn schoonouders. Dat is wel een teef, maar daar moeten we nu al dicht op zitten. Maar het klinkt wel enorm k u t zoals die teef van jou werd.

laeken schreef:Dus de basis is zo duidelijk dat ik daar geen toestanden verwacht.

De basis is hier niet helemaal stabiel. Met bekende honden is ze echt super lief en heel tolerant.

Dank jullie wel allemaal voor het meedenken! Ik heb gelukkig nog even om zelf alles af te wegen, maar voor nu neig ik wel naar castratie.

Denk dat het in elk geval heel belangrijk is dat je je reu intact weet te laten. Dat gaat meestal prima want juist reuen kunnen meestal wel ongecastreerd oud worden. Soms met wat ondersteuning maar verder gaat dat normaal gesproken wel.
Wat ik denk is dat je het misschien inderdaad gewoon moet doen. Als ze echt zo van streek raakt en zo instabiel is heb je niet heel veel te verliezen toch? De enige angst die ik zou hebben is agressie. Maar als een hond nu juist angstig is en niet dominant kan castratie zorgen voor een meer zelfverzekerd karakter wat soms sociale contacten ten goede komt. Ze kan nu ook niet met vreemde honden dus dat kan alleen maar beter worden. Ik zou haar dan na de castratie niet meer laten spelen met grote teven. Ik hou niet van teven die spelen maar wel pittig zijn want ze slaan snel om en dan is het bal. Veel meer bal dan bakkeleiende reuen want die drinken daarna vaak samen een biertje en dan is het prima bij wijze van spreken. Die teven krijgen spleetogen en vergeten dat soort knokkerij vaak nooit meer. Mijn teef haatte bepaalde teven en die stond ze echt naar het leven. Zij was vrij dominant als jonge hond maar nooit agressief. Dat werd ze dus na castratie wel. In ongeveer 6 maanden tot een jaar was ze zover dat ze geen enkele teef meer kon verdragen behalve loopse teven. Daar werd ze helemaal verliefd op Dat kwam echt door castratie want ze leek wel een reu kwa gedrag. Piepen, patsen, plassen met de poot omhoog en meer. En ze werd enorm verdedigend. Ze liet in het donker niemand meer in de buurt komen en ook thuis werd ze zo waaks dat ze soms vastgebonden moest worden omdat ze de meteropnemer echt wel kon vermoorden. Maar ik hield van die hond en naar mij en vrienden bleef ze een uitermate lieve betrouwbare hond die super goed kon luisteren wat ook wel meehielp natuurlijk.

Succes met beslissen, ik hoop dat het zo uitpakt als je wenst en dat ze weinig problemen krijgt na castratie. Genoeg succesverhalen dus hou je daar maar aan vast. Het is en blijft wel zonde want niks mooier dan intacte dieren. Soms kan dat echter niet.

Ik zou haar laten castreren. Bij een teef die juist zo onstabiel is rondom de loopsheid, kan het karakter volgens mij
alleen maar stabieler worden als die hormonen verdwijnen.
Kaya van mij is wel veel pittiger geworden door castratie, maar die had dat karakter daarvoor al en dat is dus verergerd.
Zij was 5.5 jaar en had ook enorm veel last van de loopsheid en schijnzwangerschap en achteraf was het net op tijd, want d'r
baarmoeder zag er al vreselijk uit.

Maar als jouw hond tussen de loopsheden in beter is dan rondom de loopsheid, dan zou ik het doen.

laeken schreef:Denk dat het in elk geval heel belangrijk is dat je je reu intact weet te laten. Dat gaat meestal prima want juist reuen kunnen meestal wel ongecastreerd oud worden. Soms met wat ondersteuning maar verder gaat dat normaal gesproken wel.
Wat ik denk is dat je het misschien inderdaad gewoon moet doen. Als ze echt zo van streek raakt en zo instabiel is heb je niet heel veel te verliezen toch? De enige angst die ik zou hebben is agressie. Maar als een hond nu juist angstig is en niet dominant kan castratie zorgen voor een meer zelfverzekerd karakter wat soms sociale contacten ten goede komt. Ze kan nu ook niet met vreemde honden dus dat kan alleen maar beter worden. Ik zou haar dan na de castratie niet meer laten spelen met grote teven. Ik hou niet van teven die spelen maar wel pittig zijn want ze slaan snel om en dan is het bal. Veel meer bal dan bakkeleiende reuen want die drinken daarna vaak samen een biertje en dan is het prima bij wijze van spreken. Die teven krijgen spleetogen en vergeten dat soort knokkerij vaak nooit meer. Mijn teef haatte bepaalde teven en die stond ze echt naar het leven. Zij was vrij dominant als jonge hond maar nooit agressief. Dat werd ze dus na castratie wel. In ongeveer 6 maanden tot een jaar was ze zover dat ze geen enkele teef meer kon verdragen behalve loopse teven. Daar werd ze helemaal verliefd op Dat kwam echt door castratie want ze leek wel een reu kwa gedrag. Piepen, patsen, plassen met de poot omhoog en meer. En ze werd enorm verdedigend. Ze liet in het donker niemand meer in de buurt komen en ook thuis werd ze zo waaks dat ze soms vastgebonden moest worden omdat ze de meteropnemer echt wel kon vermoorden. Maar ik hield van die hond en naar mij en vrienden bleef ze een uitermate lieve betrouwbare hond die super goed kon luisteren wat ook wel meehielp natuurlijk.

Succes met beslissen, ik hoop dat het zo uitpakt als je wenst en dat ze weinig problemen krijgt na castratie. Genoeg succesverhalen dus hou je daar maar aan vast. Het is en blijft wel zonde want niks mooier dan intacte dieren. Soms kan dat echter niet.

Je schrijft precies wat mijn gevoel is. De agressie is waar ik bang voor ben, ook al komt ze niet in aanraking met vreemde honden. Er is maar één teef waarmee ze mag spelen en dat is de teef van mijn schoonouders. Als dat niet meer gaat na castratie is dat jammer, maar ook niet meer noodzakelijk. De verhouding van de hormonen wordt anders, waardoor ze mannelijker worden, toch?

Zonde is het zeker, ik zou eigenlijk willen dat er ook chemische castratie voor teven was, waardoor je al iets in kon schatten.

Hier alleen maar positieve ervaring. Ik ben er geen fan van, maar als ze zichzelf echt in de weg zitten, dan doorpakken. En we merken dat ze veel lekkerder in haar vel zit, speelser is, en de mood-schommeling verdwenen is.