Het HondenForum

Drinkt hij wel gewoon normaal, niet heel veel of juist heel weinig?

Maar heb je m die drie dagen dan ook tussendoortjes aangeboden?

Natuurlijk

Hij drinkt normaal en nee in die drie dagen heb ik geen tussendoortjes aangeboden.

Maar ik heb dit topic geopend met een andere vraag over chemische castratie en dan voor honden met eetproblemen, het is waarschijnlijk goedbedoeld maar al die andere methodes ken ik maar die zijn nu even niet aan de orde. Als mijn hond puur kieskeurig is weet ik prima hoe ik dit straks weer moet oplossen, ik heb bewust gekozen om hem op dit moment dingen tussendoor aan te bieden. Belonen na eten vind ik eigenlijk heel vreemd, een hond hoort zijn eten zo lekker te vinden dat hij graag zijn bak leeg eet. Op het moment dat je dit moet gaan belonen en stimuleren denk ik eigenlijk dat daar ook al wat mis is.... Mijn teef en al mijn vorige honden eten altijd met smaak elke dag hun eten op.

Dit is niet mijn eerste hond en ik heb in het verleden een Rottweiler gehad die na het parvovirus echt anorexia heeft gehad. Drie maanden dwangvoeren en 19 kilo afgevallen maar is er uiteindelijk goed doorgekomen en heel oud geworden. Ik ben dus helaas niet onbekend met eetproblemen, alleen toen was er een duidelijke aanleiding voor.
Maar bij mijn reu is het heel anders en omdat het mijn eerste reu is denk ik aan hormonen, en wilde ik daar graag ervaringen over horen.

Dat castratie geen wondermiddel is ben ik mij bewust, maar dit geld meer voor gedragsproblemen niet gerelateerd aan hormonen waar mensen vaak naar castratie grijpen in de hoop dat het dan is opgelost. Eetproblemen bij intacte reuen kunnen heel goed hormonaal zijn, en ik weet dat er reuen zijn die lange periodes niet eten of net genoeg om niet om te vallen.

Ik had gehoopt dat ik reacties zou krijgen van mensen die dat laatste dus hebben gehad en ook voor een chemische castratie hebben gekozen en hoe dat dan is bevallen.

Badu schreef:Natuurlijk

Tsja wat dit toe moet voegen geen idee ....

Goliat schreef:

Badu schreef:Natuurlijk

Tsja wat dit toe moet voegen geen idee ....

Castratie (chemisch of gewoon) voor een eetprobleem ?????

Trouwens vd week ook zaken als epilepsie aanvallen nav chemische castratie voorbij horen komen. T is niet alleen maar positief

Goliat schreef:Hij drinkt normaal en nee in die drie dagen heb ik geen tussendoortjes aangeboden.

Maar ik heb dit topic geopend met een andere vraag over chemische castratie en dan voor honden met eetproblemen, het is waarschijnlijk goedbedoeld maar al die andere methodes ken ik maar die zijn nu even niet aan de orde. Als mijn hond puur kieskeurig is weet ik prima hoe ik dit straks weer moet oplossen, ik heb bewust gekozen om hem op dit moment dingen tussendoor aan te bieden. Belonen na eten vind ik eigenlijk heel vreemd, een hond hoort zijn eten zo lekker te vinden dat hij graag zijn bak leeg eet. Op het moment dat je dit moet gaan belonen en stimuleren denk ik eigenlijk dat daar ook al wat mis is.... Mijn teef en al mijn vorige honden eten altijd met smaak elke dag hun eten op.

Dit is niet mijn eerste hond en ik heb in het verleden een Rottweiler gehad die na het parvovirus echt anorexia heeft gehad. Drie maanden dwangvoeren en 19 kilo afgevallen maar is er uiteindelijk goed doorgekomen en heel oud geworden. Ik ben dus helaas niet onbekend met eetproblemen, alleen toen was er een duidelijke aanleiding voor.
Maar bij mijn reu is het heel anders en omdat het mijn eerste reu is denk ik aan hormonen, en wilde ik daar graag ervaringen over horen.

Dat castratie geen wondermiddel is ben ik mij bewust, maar dit geld meer voor gedragsproblemen niet gerelateerd aan hormonen waar mensen vaak naar castratie grijpen in de hoop dat het dan is opgelost. Eetproblemen bij intacte reuen kunnen heel goed hormonaal zijn, en ik weet dat er reuen zijn die lange periodes niet eten of net genoeg om niet om te vallen.

Ik had gehoopt dat ik reacties zou krijgen van mensen die dat laatste dus hebben gehad en ook voor een chemische castratie hebben gekozen en hoe dat dan is bevallen.

Nou dan laat je 'm toch lekker chemisch castreren als dat in jouw ogen de enige manier is om hem weer aan het eten te krijgen.
Ik zou de tussendoortjes skippen, die wellicht als maaltijd geven uit zijn voerbak als dat het enige is wat hij eet.
Maar liever zou ik hem zijn gewone voer aanbieden en geen tussendoortjes. Of zijn voer gebruiken als beloning als je met 'm traint of denkspelletjes met hem doet.
Het lijkt niet meer op "als mijn hond kieskeurig is", imo heb je je hond als kieskeurig gemaakt.

Goliat schreef:Hij drinkt normaal en nee in die drie dagen heb ik geen tussendoortjes aangeboden.

Maar ik heb dit topic geopend met een andere vraag over chemische castratie en dan voor honden met eetproblemen, het is waarschijnlijk goedbedoeld maar al die andere methodes ken ik maar die zijn nu even niet aan de orde. Als mijn hond puur kieskeurig is weet ik prima hoe ik dit straks weer moet oplossen, ik heb bewust gekozen om hem op dit moment dingen tussendoor aan te bieden. Belonen na eten vind ik eigenlijk heel vreemd, een hond hoort zijn eten zo lekker te vinden dat hij graag zijn bak leeg eet. Op het moment dat je dit moet gaan belonen en stimuleren denk ik eigenlijk dat daar ook al wat mis is.... Mijn teef en al mijn vorige honden eten altijd met smaak elke dag hun eten op.

Dit is niet mijn eerste hond en ik heb in het verleden een Rottweiler gehad die na het parvovirus echt anorexia heeft gehad. Drie maanden dwangvoeren en 19 kilo afgevallen maar is er uiteindelijk goed doorgekomen en heel oud geworden. Ik ben dus helaas niet onbekend met eetproblemen, alleen toen was er een duidelijke aanleiding voor.
Maar bij mijn reu is het heel anders en omdat het mijn eerste reu is denk ik aan hormonen, en wilde ik daar graag ervaringen over horen.

Dat castratie geen wondermiddel is ben ik mij bewust, maar dit geld meer voor gedragsproblemen niet gerelateerd aan hormonen waar mensen vaak naar castratie grijpen in de hoop dat het dan is opgelost. Eetproblemen bij intacte reuen kunnen heel goed hormonaal zijn, en ik weet dat er reuen zijn die lange periodes niet eten of net genoeg om niet om te vallen.

Ik had gehoopt dat ik reacties zou krijgen van mensen die dat laatste dus hebben gehad en ook voor een chemische castratie hebben gekozen en hoe dat dan is bevallen.

Er is ook wat mis ja, je hebt er ontzettend veel nadruk op gelegd en ik vrees eerlijk gezegd dat het door de ervaring met je vorige hond meer jouw probleem is dan dat van je hond.
Waarom zonder het te proberen al zo afwijzend doen?
Tibbe at toen hij hier kwam iedere dag letterlijk een paar brokjes. Net genoeg om niet dood te gaan.
Ik heb er geen extra aandacht aan besteed, bak neerzetten, 15 minuten laten staan en weer weg, heb een tijd lang niets en vervolgens veel te weinig aangeboden zodat het op zou gaan en daarna een toetje gegeven.
Hij is qua hoeveelheid steeds meer gaan eten. Uiteindelijk ging de knop om en is hij van de één op de andere dag vrijwel alle soorten brok, kvv en vers met enorm veel smaak gaan eten. Rond etenstijd vliegt hij zelf al de keuken in om bij z'n bak te gaan staan wachten.
Denk dat er hier meer zijn die (chemische) castratie voor een eetprobleem als "vreemd" zien.

Omega schreef: Het lijkt niet meer op "als mijn hond kieskeurig is", imo heb je je hond als kieskeurig gemaakt.

Dat dacht en schreef ik ook al inderdaad.

Goliat, ik denk dat je wat minder in de aanval zou moeten schieten want ik heb de indruk dat iedereen die hier alternatieven geeft voor een chemische castratie waarvan het nog maar de vraag is of dat een blijvend positief effect heeft op de eetlust van je hond dit goed bedoelt en met je mee wil denken voor een goede oplossing zonder chemische troep in je hond te hoeven inbrengen met alle mogelijke bijverschijnselen vandien.
Zoals je nu reageert en schopt tegen methodes die bij diverse honden succesvol zijn gebleken krijg ik sterk de indruk dat jouw keus om chemisch te castreren al lang gemaakt is.

Het zal je inmiddels wel duidelijk zijn dat hier op het forum kennelijk niemand is die zijn hond chemisch heeft laten castreren om reden van slecht eten, dus díe ervaringen zijn niet te delen blijkbaar. Maar slecht etende honden zijn er wel zoals je hebt kunnen lezen, en verschillende methodes om dat te doorbreken ook.

Alfy is niet chemisch gecastreerd vanwege eetproblemen, al was het niet zo'n beste eter. Je merkte na plaatsing van de chip wel dat hij meer eetlust kreeg dus het zou kunnen helpen. Inmiddels is hij 'volledig' gecastreerd en is woekeren om hem op gewicht te houden, nu omdat hij zo graag eet dat hij aankomt.

Ben benieuwd wat er uit het medisch onderzoek gaat komen. Ik neig toch ook naar een gedragsmatige reden van het minder willen eten. Dat in combinatie met een jonge, actieve hond maakt al vlug dat ze snel afvallen en mager gaan tonen. Persoonlijk zou ik chemische castratie niet gebruiken om hem te laten eten maar ik snap wel dat als hij echt te mager wordt je iets moet gaan proberen. En dat dit dan een oplossing kan zijn.

Ik heb ook een hond die soms slecht eet. Zo'n periode kan rustig een aantal weken aanhouden.

Mijn ervaring is dat hoe meer zorgen jij je maakt hoe slechter de hond gaat eten Chemische castratie heb ik niet overwogen. Eerst maar eens helemaal volwassen worden en kijken hoe het dan is. Moet ook zeggen dat nu hij drie is de periodes waarin hij goed eet vaker voorkomen dan periodes waarin hij slecht eet. Dus er is nog hoop.

Jij vind het niet normaal dat een hond niet goed eet. Maar mijn ervaring is dat er gewoon honden zijn die niet goed eten. Niks mee aan de hand, maar gewoon niet zo gefocust op eten.

Wat hier gedeeltelijk helpt is Renee haar tip van het 'toetje'. Als Morris zijn bak keurig leeg eet krijgt hij daarna een dentastix. En die krijgt hij echt alléén na het eten. Anders dus nooit. Dus bak niet leeg dan ook geen dentastix. Hij is gek op die dingen en het werkt wel als extra stimulans.

Maar als hij echt weer heel slecht eet gaat de bak gewoon niet leeg, ook niet voor een dentastix. Als er veel loopse teven zijn heeft hij daar wel last van en eet hij een tijdje niet meer dan een paar happen op een dag. Dan gaat hij ook gal overgeven en de hele rataplan. Daar zou chemische castratie misschien voor helpen.
Maar als ik jou zo hoor heeft jou hond niet extreem veel last van loopse teven, dan vraag ik me ook af of het zo'n goed middel is.
Bij Morris zijn het namelijk ook niet altijd loopse teven die de oorzaak zijn. Hij is gewoon nogal prikkelgevoelig en neemt vaak niet de tijd om te eten, dan heeft hij er niet genoeg rust voor in zijn kop.

Wat hier geholpen heeft is van 2x per dag voeren naar 1x gaan. Hij heeft dan meer honger waardoor hij beter eet. 's Avonds heeft hij ook meer honger dan 's ochtends dus ik voer hier nu alleen nog 's avonds. Zet de bak neer en haal hem na een kwartier weer weg. Besteed er totaal geen aandacht aan en niet gegeten is pas een dag later opnieuw een kans. Doe ook minder eten in de bak zodat het ook sneller op is en de bak niet zo vol zit.

Een paar weken terug had hij nog zo'n slechte periode. Wekenlang hooguit 3 happen per dag gegeten. Waar ik toen bij toeval achterkwam is dat hij 's nachts nog wel eens de rust kan vinden om te eten. Hij had 's avonds pas laat eten gekregen en ik was vergeten de bak weg te pakken. Volgende ochtend was ineens de helft opgegeten. Toen ben ik begonnen om 's avonds als ik op bed ga de bak neer te zetten. Niks zeggen, gewoon neerzetten en op bed gaan. Eigenlijk elke ochtend was er dan keurig van gegeten.
Ik geef in deze periodes ook echt maar de helft of zo van wat hij normaal mag hebben. Op een gegeven moment eet hij dat dan weer op. Dan beloon ik hem met een dentastix en als dat een paar dagen goed gaat geef ik hem weer zijn normale portie. Die hij dan gelukkig weer met smaak opeet.

Hoe minder aandacht ik eraan besteed hoe sneller hij weer normaal gaat eten. Het is soms moeilijk om de langste adem te hebben en toch niet met die biefstuk te gaan zwaaien, maar het is uiteindelijk wel de moeite waard om vol te houden!
Maar chemisch castreren zou ik dus niet snel doen. Dan heb ik misschien een hond die wel altijd zonder problemen zijn bak leegeet, maar die chip heeft natuurlijk op veel meer dingen invloed dan alleen zijn eetlust. En die dingen wil ik helemaal niet veranderen.

Waar ze hier een moord voor doen is KVV overgoten met kokend water
heel iets water maar. Als ze ziek zijn of herstellend met weinig eetlust krijgen ze dat
en dan de helft of een kwart van wat ze normaal eten.
(vaker op de dag aangeboden en word weg gehaald als men niet eet)

En zoals hierboven krijgen ze voor de nacht wat meestal in de morgen op is.

De opmerking het ligt aan mij gezien mijn vorige hond is een hele nare opmerking, deze hond kreeg ondanks de entingen op 1 jarige leeftijd Parvo en heeft een maand lopen spugen en bloeddiarree gehad zij was meer dood dan levend. Doordat zij zo ontzettend beroerd is geweest wilde zij niet meer eten en samen met de dierenarts hebben wij haar in leven gehouden met vloeibare voeding. Ik kan alleen maar zeggen ik gun zo'n doodzieke hond niemand en zal dit soort opmerkingen dan maar scharen onder onwetendheid......
Dit wetende zou je je misschien ook voor kunnen stellen dat ik daar een behoorlijke trauma aan over heb gehouden en nu misschien wat overbezorgd ben...

De opmerking het ligt aan mij gezien mijn vorige hond is een hele nare opmerking, deze hond kreeg ondanks de entingen op 1 jarige leeftijd Parvo en heeft een maand lopen spugen en bloeddiarree gehad zij was meer dood dan levend. Doordat zij zo ontzettend beroerd is geweest wilde zij niet meer eten en samen met de dierenarts hebben wij haar in leven gehouden met vloeibare voeding. Ik kan alleen maar zeggen ik gun zo'n doodzieke hond niemand en zal dit soort opmerkingen dan maar scharen onder onwetendheid......
Dit wetende zou je je misschien ook voor kunnen stellen dat ik daar een behoorlijke trauma aan over heb gehouden en nu misschien wat overbezorgd ben...

Goliat schreef:De opmerking het ligt aan mij gezien mijn vorige hond is een hele nare opmerking, deze hond kreeg ondanks de entingen op 1 jarige leeftijd Parvo en heeft een maand lopen spugen en bloeddiarree gehad zij was meer dood dan levend. Doordat zij zo ontzettend beroerd is geweest wilde zij niet meer eten en samen met de dierenarts hebben wij haar in leven gehouden met vloeibare voeding. Ik kan alleen maar zeggen ik gun zo'n doodzieke hond niemand en zal dit soort opmerkingen dan maar scharen onder onwetendheid......
Dit wetende zou je je misschien ook voor kunnen stellen dat ik daar een behoorlijke trauma aan over heb gehouden en nu misschien wat overbezorgd ben...

Nou, bedankt. En dat is nu net het punt.

dagmar88 schreef:

Goliat schreef:De opmerking het ligt aan mij gezien mijn vorige hond is een hele nare opmerking, deze hond kreeg ondanks de entingen op 1 jarige leeftijd Parvo en heeft een maand lopen spugen en bloeddiarree gehad zij was meer dood dan levend. Doordat zij zo ontzettend beroerd is geweest wilde zij niet meer eten en samen met de dierenarts hebben wij haar in leven gehouden met vloeibare voeding. Ik kan alleen maar zeggen ik gun zo'n doodzieke hond niemand en zal dit soort opmerkingen dan maar scharen onder onwetendheid......
Dit wetende zou je je misschien ook voor kunnen stellen dat ik daar een behoorlijke trauma aan over heb gehouden en nu misschien wat overbezorgd ben...

Nou, bedankt. En dat is nu net het punt.

inderdaad juist die laatste regel daar gaat het om

Ik heb geen zin om mee te dicussieren maar heb wel ervaring met een chemische castratie.
Mijn reu was eerst wat kieskeurig maar at altijd wel normaal, na die chip (en nu ook een echte castratie) is ie echt alles gaan eten dat ie tegenkomt, hij is helemaal gefixeerd op eten en ik moet hem dus ook goed in de gaten houden qua gewicht.
Qua karakter naar andere honden is hij niet negatief veranderd, hij kon altijd al met alle honden samen en dat kan ie nog steeds. Hij was alleen altijd super opdringerig naar teefjes en dat is gelukkig wel over gegaan.

Goliat schreef:De opmerking het ligt aan mij gezien mijn vorige hond is een hele nare opmerking, deze hond kreeg ondanks de entingen op 1 jarige leeftijd Parvo en heeft een maand lopen spugen en bloeddiarree gehad zij was meer dood dan levend. Doordat zij zo ontzettend beroerd is geweest wilde zij niet meer eten en samen met de dierenarts hebben wij haar in leven gehouden met vloeibare voeding. Ik kan alleen maar zeggen ik gun zo'n doodzieke hond niemand en zal dit soort opmerkingen dan maar scharen onder onwetendheid......
Dit wetende zou je je misschien ook voor kunnen stellen dat ik daar een behoorlijke trauma aan over heb gehouden en nu misschien wat overbezorgd ben...

Maar jouw laatste zin is toch precies wat er gezegd wordt? Er wordt nergens gezegd, ook niet in het vorige topic, dat het raar is dat je zo overbezorgd bent na jouw vorige hond. Daar zijn geen woorden voor, vreselijk. Maar je moet er wel rekening mee houden dat dat trauma en de overbezorgdheid ook door kunnen werken op jouw jonge reu.

In het vorige topic kreeg je ook de tip om gewoon niks anders te geven dan zijn voer. Ik heb misschien niet helemaal goed gelezen, maar hoelang heb je dat geprobeerd? Ik heb het hier echt lang vol moeten houden, met een teefje dan. Ik gaf namelijk heel makkelijk toe en dat idee heb ik van jou ook. Allemaal lekkere dingen om haar aan het eten te krijgen en ze ging steeds minder eten. Zelfs biefstuk ging ze haar neus voor ophalen. Toen dus echt alleen haar eigen eten gegeven en weggehaald als ze niet meteen begon. Na 4 dagen at ze net een paar happen, om vervolgens weer niet te eten. Ik heb met mijn handen in het haar gezeten, maar ik heb wel doorgezet. Na 2,5 week is ze toch weer gaan eten. Nu heeft ze soms weer zo'n periode, maar ik weet dat ze niks mankeert, dus dan eet ze maar niet. Ze houdt het hooguit 4 dagen vol en gaat dan toch maar weer eten.

Ik ben het met je eens dat honden moeten eten, omdat ze het lekker vinden. Maar je hebt gewoon honden die eten niet zo heel erg boeiend vinden met periodes.

EDIT: Als hij niet zo eten vanwege loopse teven zou ik de chemische castratie wel een goed idee vinden. Nu vraag ik me af of het iets uit zou maken?

Hier geen reu, maar een als pup en jonge hond zeer moeilijk etende teef met daardoor behoorlijk wat ondergewicht. Uiteindelijk gekozen voor castratie vanwege veel schijndrachten met forse klachten daarbij (dus niet vanwege het niet-eten).

Het "voordeel" op eet-gebied is dat ze in een periode dat ze slecht eet minder ver en snel afvalt, waardoor ik me minder zorgen maak en ze met minder voer beter op gewicht blijft in periodes dat ze wel redelijk eet (daardoor heeft ze ook meer bij te zetten als ze weer eens in hongerstaking gaat).

Prana wordt beloond met spel met haar favoriete speeltje als ze haar bak leeggegeten heeft. Als ze 3 dagen niks of nauwelijks gegeten heeft wissel ik van smaak KVV. KVV smaken of merken waarvan ik weet dat mevrouw ze niet blieft (zoals hart) krijgt ze niet meer. Concurrentie van een andere hond helpt bij haar. Fietsen en lange wandelingen wekken bij haar geen eetlust op, zwemmen wel. Bak weghalen zal haar, ook na 5 dagen zonder tussendoortjes, een worst zijn. Door deze dingen te combineren hebben we een werkbare situatie gecreëerd waarbij Prana voldoende eet en ik me geen zorgen meer maak over haar gewicht.

Het castreren zou ik niet overwegen voor uitsluitend het eetgedeelte, ondanks dat het bij Prana wel een enigszins gunstig effect had op haar gewicht. Ik vind de ingreep en de invloed op andere gebieden te groot voor het zeer geringe effect op het eetgedeelte.

Sterkte, heb er geen ervaring mee.
Wel een vraag nav iets wat jij schreef

Goliat schreef: Ik weet wel dat een chemische castratie niet hetzelfde is als een gewone castratie. Mijn broer heeft een landseer met artrose en met de chip implantaat behoud hij gewoon zijn bespiering, daarom is er voor zijn hond ook voor de chip gekozen omdat de bespiering nodig is voor artrose.

Gaat bespiering weg door castreren?

Goliat schreef:De opmerking het ligt aan mij gezien mijn vorige hond is een hele nare opmerking, deze hond kreeg ondanks de entingen op 1 jarige leeftijd Parvo en heeft een maand lopen spugen en bloeddiarree gehad zij was meer dood dan levend. Doordat zij zo ontzettend beroerd is geweest wilde zij niet meer eten en samen met de dierenarts hebben wij haar in leven gehouden met vloeibare voeding. Ik kan alleen maar zeggen ik gun zo'n doodzieke hond niemand en zal dit soort opmerkingen dan maar scharen onder onwetendheid......
Dit wetende zou je je misschien ook voor kunnen stellen dat ik daar een behoorlijke trauma aan over heb gehouden en nu misschien wat overbezorgd ben...

Volgens mij zeg je nu zelf precies hetzelfde dan wat de anderen zeggen. Natuurlijk ben je eerder overbezorgd door wat je met je vorige hond hebt meegemaakt. Dat zouden de meeste mensen hebben. Als je dat een keer hebt meegemaakt wil je dat nooit weer.
Maar juist door zelf zo overbezorgd te zijn kun je het ook zelf in stand houden. Je wilt zo graag dat hij gaat eten dat je daarvoor wel alles uit de kast wilt halen.

Ik probeer je ook helemaal niet aan te vallen. Weet hoe vervelend het is als je hond niet wil eten. Heb ook wel met de handen in het haar gezeten als hij alleen maar naar de bak toeliep, eens rook en wat anders ging doen. En dan later maar gal overgeven omdat er niks meer in de maag zit. Vreselijk!
Maar het kan dus ook zonder castratie wel beter worden! Hij is nog jong, heeft waarschijnlijk ook wat minder nodig dus die 1,5 kilo gaat hij misschien wel nooit meer eten. Maar hij kan heel goed wel weer normaal gaan eten!

We zijn net terug van de dierenarts en uit zijn ontlastingsonderzoek is gekomen dat hij tegen een bepaalde eiwit niet kan, dus voedselintolerantie. Doordat hij hierdoor steeds een lichte buikpijn/krampen heeft wil hij liever niet eten, en soms gaan honden dat ook met eten associëren...vandaar de laatste week het eigenlijk helemaal niet meer willen eten.

Wij zijn nu gestart met een eliminatie dieet van hertenvlees van de dierenarts voor de komende 6 weken. Buiten de hert mag hij helemaal niets hebben.

Samen met het eliminatie dieet en de chemische castratie die wij in overleg met de dierenarts wel hebben gedaan hopen wij hem weet aan het eten te krijgen.
Mijn dierenarts vertelde dat heel veel honden beter gaan eten met een chemische castratie en in gedrag vrijwel niet veranderen (op een enkele uitzondering na).

Omdat wij hem graag aan het eten willen krijgen en houden en vooral met nu een heel beperkt dieet hopen we de dat de tijdelijke castratie hem nog een extra zetje geeft voor wat betreft eetlust. Als hij uitgewerkt is over 6 maanden hopen wij zijn dieet op orde te hebben en dat hij lekker bij gekomen is en verder als intacte reu door het leven kan.

Goliat schreef: Mijn dierenarts vertelde dat heel veel honden beter gaan eten met een chemische castratie en in gedrag vrijwel niet veranderen (op een enkele uitzondering na).

Zo dan

Goliat schreef:voor de komende 6 weken.

Dat snap ik. Een weekje inpakken, 4 weken vakantie en een weekje bijkomen. Ik had ook naar de dierenartsenschool moeten gaan

Nooit geweten dat je uit een ontlastingsonderzoek kunt halen of een hond een voedselintolerantie heeft en dan ook nog voor welk ingrediënt...

Maar de dierenarts heeft in ieder geval weer een mooie deal kunnen maken door schreeuwend duur dieet oer aan je te verkopen én een castratiechip.

dagmar88 schreef:

Goliat schreef: Mijn dierenarts vertelde dat heel veel honden beter gaan eten met een chemische castratie en in gedrag vrijwel niet veranderen (op een enkele uitzondering na).

Zo dan

Diezelfde da verteld bij ieder ander dat de chemische castratie een prima oplossing bij gedragsproblemen.

Echt hoor. Bij een reu van die leeftijd die net een tijdje lastig eet zou ik me geen zorgen maken. Ik begrijp heel goed dat jij dat wel doet na je nare ervaring met je vorige hond, maar als iets medisch is uitgesloten (en daar zou ik nu niet nog meer onderzoeken tegenaan gooien) dan zou ik gewoon hier één van de adviezen opvolgen die zijn gegeven om hem beter te laten eten.
Chemische castratie kan soms ergens een oplossing voor zijn maar voor een gezonde jonge reu die het gewoon drukker heeft met andere dingen dan met eten moet je dat niet willen.
Ik zou hem vanaf nu 1x per dag de halve hoeveelheid van zijn normale voer geven en dat eens een week volhouden zonder biefstuk en gedoe.

Sorry, ik had bericht van TS niet gezien. Jammer dat de chip al gezet is.

Ik vraag me hetzelfde af als Longfields, plus, als hij dan niet tegen een bepaald eiwit kan is er dus duidelijk welk eiwit. Waarom dan een eliminatiedieet ? Het klinkt mij echt heel vreemd in de oren allemaal die behandeling van de da.

Als ie al niks eet, gaat ie hert al helemaal niet eten.
Hert = wild = vreemde smaak volgens veel honden.
Mijne is ook een miep en zodra het vlees te rood wordt (op rund na dan ) hoeft hij het niet.

En érg bijzonder dat je aan de ontlasting kunt zien dat ie niet tegen bepaalde eiwitten kan. zou wel een uitkomst zijn als dat kon

wat een ongelofelijke kul
maar het wordt me wel steeds duidelijker: (chemische) castratie voor al uw problemen