Het HondenForum

Ik ben Marion. Zo noemt Pieter me ook naar de honden (kijk! Daar komt Marion!).
Hem noem ik tov de honden "baasje".

Raar, eigenlijk???

Mijn broer noemt zichzelf 'het mannetje' tegenover Beau
Mijn oma vraagt Beau altijd of hij met zijn mama (ik dus) mee is en tegen mij zegt ze altijd dat ik een mooi kind heb. Maar dat telt niet, want ze is behoorlijk dement, haha. Ik noem mezelf gewoon Hilde of ik benoem mezelf niet.

Vrouwtje, baas, baasje. Een enkele keer eigenaar. (Bij de dierenarts bv)

Of gewoon Femke of Adriaan.

Als ik aan Habibi vraag waar Adriaan is, dan heeft ze volgens mij prima door over wie het gaat.


Papa of mama als het over dieren gaat vind ik persoonlijk over de top, en eigenlijk zelfs op de grens van onfatsoenlijk. Het zíjn geen kinderen, hoewel ze zeer zeker en zeer intens deel van een gezin of huishouden uit kunnen maken.
Er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen. Ik ken er toevallig vrij veel. Ik vind het ten opzichte van hen nogal onfatsoenlijk om over kinderen of kindjes te spreken als het om huisdieren gaat.

Wij hebben 3 (4) huisdieren waar we meer dan dol op zijn. Habibi, hond, Roy en Puck, katten en Tweety, paard.
Wij hebben geen kinderen (bewust en bedoeld overigens)
Maar onze dieren noemen we dus echt never nooit onze kinderen of onze kindjes.
Gewoon niet.

Fabiola17 schreef:Vrouwtje vind ik vreselijk denigrerend klinken (in mijn dialect is dat zo!), dus ik ben de baas.

Idem. Of 'het baasje'. Maar absoluut niet 'het vrouwtje' of 'mama'.

Jion schreef:Ik moet altijd een beetje gruwelen als mensen zichzelf mama of papa van een huisdier noemen, maar gek genoeg zeg ik regelmatig 'goed zo kind' tegen mijn dieren.

Hier ook. En hier strooi ik ook met "knap kindddddd hoor!" (tegen Miep). En we hebben het onderling ook wel over papa's kindje (Saar) en mama's kindje (Miep). Maar never "kom maar bij mama hoor!"

Als Hans thuiskomt zeg ik altijd "daar is papa" maar als hij bijvoorbeeld in de keuken staat zeg ik dat ze een snoepje bij het baasje kan gaan halen. Zelf ben ik vrouwtje maar als ik haar roep vraag ik of ze lekker bij mama komt liggen. Aan Des vraag ik weleens of hij zijn zusje wilt uitlaten maar meestal is hij het kindje. Mijn ouders zijn opa en oma en vrienden noemen we gewoon bij naam, Kier heeft geen tantes of ooms.

Wij zijn baasje en vrouwtje of Henk en Sonja.
Hoewel ik meer de baas ben over Hippie.

Ik ben het baasje, maar roep eigenlijk nooit kom maar bij het baasje. Roep ze gewoon met hun naam en niks van kom maar bij het baasje.
Ik ben geen mama van honden, Gerard zegt weleens tegen de honden ga maar naar mama of kom maar bij papa, daar houd ik helemaal niet van.

Het zijn mijn honden en niet mijn kinderen.

Habibi schreef:Vrouwtje, baas, baasje. Een enkele keer eigenaar. (Bij de dierenarts bv)

Papa of mama als het over dieren gaat vind ik persoonlijk over de top, en eigenlijk zelfs op de grens van onfatsoenlijk. Het zíjn geen kinderen, hoewel ze zeer zeker en zeer intens deel van een gezin of huishouden uit kunnen maken.
Er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen. Ik ken er toevallig vrij veel. Ik vind het ten opzichte van hen nogal onfatsoenlijk om over kinderen of kindjes te spreken als het om huisdieren gaat.

Wat een onzin. Alsof je die eer aan doet door op eieren te lopen of dingen te gaan bepalen.

Euh ja, mama en papa dus..
Is begonnen als grapje. Ushi was hier op proef en ik belde de fokker dat we haar wel wilden houden. Toen ik zei dat ze zo goed luisterde zei ze:"Ja, jij bent nu haar nieuwe mama!"
Dus toen begonnen we daar mee en dat zijn we blijven doen. Chuck is ook mama's kind. Onze ouders zijn opa en oma..

Papa en mama zijn mijn ouders, voor de rest noemen we iedereen gewon bij de naam en Duco vind het een leuk spel om wie we noemen vervolgens te overladen met kusjes

Mijn man en ik zijn allebei "de baas" en Kira vind mij als dueña ook wel aardig. Als ik haar roep, is het Kira, hier maar koekje halen mag ze bij de baas.



Edit:iPad leidt weer eens een eigen leven

Fafo schreef:

mariabel schreef:Gewoon niets geloof ik.Nooit zo over nagedacht, ik roep gewoon ; kom maar hier en verder geen titel voor mezelf.

Dit zo ongeveer denk ik. Roep sowieso nóóit "kom maar bij mama!" Daar gruwel ik werkelijk van

Hier ook 'niets'. Ik roep ze gewoon.

Jion schreef:Ik moet altijd een beetje gruwelen als mensen zichzelf mama of papa van een huisdier noemen, maar gek genoeg zeg ik regelmatig 'goed zo kind' tegen mijn dieren.

Haha, dat doe ik dan weer alleen bij de katten, die noem ik vaak 'schattekinderen'
Maar ik kan me niet herinneren dat ik de honden ooit zo heb genoemd. Wel 'ventje' en 'meisje', maar niet 'kind'.

Ik praat niet tegen mijn hond in de 3e persoon.
Ze weet wel hoe ik heet, als ze het bij de oppas over mij hebben dan reageert Bonnie namelijk.

Er liep hier een tijdje een vrouw met een poedel in een kinderwagen door de straat.
Ik wil niet weten hoe zij verder met het beestje praat. Maar zij is iig duidelijk De Mama...

Ik gruwel zelf van titels als mamma, pappa maar ook baasje of vrouwtje. Wij noemen elkaar gewoon bij de voornaam, ook tegen de honden. Maar ach, ik ben ook een beetje allergisch voor familietitels als oom en tante, van mij hoeft dat gewoon niet.

Hier heel traditioneel; man is "de baas", ik ben "de vrouw, de vrouw, de vrouw" (mijn man heeft al onze honden altijd opgejut met "daaaaarkoooooomtdevrouwdevrouwdevrouw". Ezio is (w.s. erger dan erg ) mijn "prinsepoeppie" maar gisteren op school b.v. ook wel "druiloor" of "lulhannes". 2 weken geleden in zijn krankzinnige loopse teven roes was hij ook wel "de klootzak". Maar ondanks alles blijf ik toch zijn mammie. Sorry

Hier eigenlijk ook niets. Maar als mijn man thuis komt dan zeg ik: daar is de baas. Maar dat zegt mijn man ook als ik thuis kom.
Vrouwtje zeggen we niet, past ook helemaal niet bij mij. Maar dat neemt overigens niet weg dat de gevoelens die ik voor mijn hond heb heel dicht in de buurt van moedergevoelens komen. Ik noem haar ook weleens puppenkind (slaat nergens op maar het bekt zo lekker).
Mijn vader en moeder zijn wel opa en oma, vonden ze eerst niet zo heel leuk maar Bo reageert zo enthousiast op hen dat ze het nu ook wel leuk vinden.
Tja, sommige dingen gebeuren vanzelf, haha.

Bonnita schreef: Er liep hier een tijdje een vrouw met een poedel in een kinderwagen door de straat.
Ik wil niet weten hoe zij verder met het beestje praat. Maar zij is iig duidelijk De Mama...

Ik heb ook een tijdje met Beau in een hondenbuggy rondgelopen. Regenkapje erop en dekentje erin voor de avonden dat het koud was en het regenende. En ik sprak gewoon tegen hem hoor, geen kirrend stemmetje kwam eraan te pas. En ik liep daar niet om duidelijk een mama te zijn, ik liep daar zodat hij toch lekker meekon met de lange wandelingen. Soms zijn dingen niet altijd zoals het lijkt

Habibi schreef: Papa of mama als het over dieren gaat vind ik persoonlijk over de top, en eigenlijk zelfs op de grens van onfatsoenlijk. Het zíjn geen kinderen, hoewel ze zeer zeker en zeer intens deel van een gezin of huishouden uit kunnen maken.
Er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen. Ik ken er toevallig vrij veel. Ik vind het ten opzichte van hen nogal onfatsoenlijk om over kinderen of kindjes te spreken als het om huisdieren gaat.

Zullen we de mensen die geen kinderen kunnen krijgen maar zelf laten beslissen in hoeverre ze dat erg vinden.
Wijzelf kunnen ze ook niet krijgen en het zal me boeien als iemand zich mama of papa wil noemen voor zijn dieren. (er zijn ergere dingen hoor)
Daarbij zeggen Henk en ik ook weleens tegen de honden van ga maar aan je papa of mama vragen
En wij zien onze honden echt niet als kinderen, want toen we er nog mee bezig waren wilde ik toch echt geen 6 kinderen of meer hebben.

Tiny schreef:

Bonnita schreef: Er liep hier een tijdje een vrouw met een poedel in een kinderwagen door de straat.
Ik wil niet weten hoe zij verder met het beestje praat. Maar zij is iig duidelijk De Mama...

Ik heb ook een tijdje met Beau in een hondenbuggy rondgelopen. Regenkapje erop en dekentje erin voor de avonden dat het koud was en het regenende. En ik sprak gewoon tegen hem hoor, geen kirrend stemmetje kwam eraan te pas. En ik liep daar niet om duidelijk een mama te zijn, ik liep daar zodat hij toch lekker meekon met de lange wandelingen. Soms zijn dingen niet altijd zoals het lijkt

Okee! Okee! Ik snap!
Maar je staat toch best raar te kijken als er een hondenkop uit zo'n kinderwagen steekt. Ik weet niet hoe een hondenbuggy eruit ziet...
Maar fijn dat ze zo toch nog frisse lucht krijgen!

Bonnita schreef:

Tiny schreef:

Bonnita schreef: Er liep hier een tijdje een vrouw met een poedel in een kinderwagen door de straat.
Ik wil niet weten hoe zij verder met het beestje praat. Maar zij is iig duidelijk De Mama...

Ik heb ook een tijdje met Beau in een hondenbuggy rondgelopen. Regenkapje erop en dekentje erin voor de avonden dat het koud was en het regenende. En ik sprak gewoon tegen hem hoor, geen kirrend stemmetje kwam eraan te pas. En ik liep daar niet om duidelijk een mama te zijn, ik liep daar zodat hij toch lekker meekon met de lange wandelingen. Soms zijn dingen niet altijd zoals het lijkt

Okee! Okee! Ik snap!
Maar je staat toch best raar te kijken als er een hondenkop uit zo'n kinderwagen steekt. Ik weet niet hoe een hondenbuggy eruit ziet...
Maar fijn dat ze zo toch nog frisse lucht krijgen!

Voor hem was dat zeker fijn, en hij werd er geestelijk ook nog moe van. Dit was zijn buggy

Soms zeg ik wel 'je vrouwtje dit of je vrouwtje dat' maar ik heb mezelf geen naam gegeven voor de honden. Ik heb ook geen idee hoe ze mij zelf zouden benoemen, eigenlijk

Ik benoem mezelf niet. Soms alleen als tekst bij een foto ofzo.
Maar als ik de auto zie s'avonds, zeg ik wel 'daar is Baasje!'. Figo herkent deze auto nog niet.
Of soms gewoon als grapje, in het weekend als Figo actie wil..ga maar naar Baasje ( met een naar Baasje ).
Verder eigenlijk niet.

hier is het baas ( mun vader)
mama ( mun moeder)
en het vrouwtje/meisje ( ikke)

Ik roep "mama houdt van jullie!" als ik wegga. Elke dag
Ik geef toe ik had chihuahua's moeten hebben.

ik kir wel hoor en ik knuffel me wezenloos en ik zing en ik mopper zelfs bij tijden ook nog
oh en ik ga lekker onfatsoenlijk door met rita vertellen dat dad on his way home is

renee-uk schreef:ik kir wel hoor en ik knuffel me wezenloos en ik zing en ik mopper zelfs bij tijden ook nog
oh en ik ga lekker onfatsoenlijk door met rita vertellen dat dad on his way home is

Oh thuis kir ik ook hoor, ik doe ook iedere avond komt een muisje aangelopen zo in Kiertjes tepeltjes gekropen En dan ook nog met gebruik van vingers natuurlijk

Ik ben vrouwtje, maar als Cara steun komt zoeken bij mij, is mijn vertaling weer wel 'mamaaaaa helppppp'. Verder zijn de dames 'zusjes' in de zin van 'ga je zus maar even halen/pesten/whatever'. Mijn ouders zijn papamama ('gaan we naar papamama toe?') En ja, ik vertaal de acties van mijn honden naar Nederlands, vooral als Cara weer eens naar aandacht loopt te slettenbakken tijdens training.

Tiny schreef:

renee-uk schreef:ik kir wel hoor en ik knuffel me wezenloos en ik zing en ik mopper zelfs bij tijden ook nog
oh en ik ga lekker onfatsoenlijk door met rita vertellen dat dad on his way home is

Oh thuis kir ik ook hoor, ik doe ook iedere avond komt een muisje aangelopen zo in Kiertjes tepeltjes gekropen En dan ook nog met gebruik van vingers natuurlijk

en ik zeg elke avond voor ik het licht uit doe in het nederlands: 'ga maar lekker slapen meisje, tot morgen'