Het HondenForum

Branka schreef:Krijg een idee waar je hebt gereden. Tulipa stond volgens mij op dezelfde stal als waar Fifi van Ellis stond?
En de bak en ruiter van Kanarie doen mij denken aan een stal in Coevorden?

Mooi overzicht met prachtige paarden

Ja & ja Ellis heeft mij daar binnen gehaald. Ze is daarna van stal verhuisd, helaas is Refilona nu niet meer..

Ik weet het.... Erg triest, was een heel bijzondere merrie.

Erg mooi om te lezen en stuk voor stuk erg mooie paarden!

super topic, hoewel t me wel heel moeilijk lijkt dat je ze soms weer moet laten gaan - om wat voor reden dan ook
hebben jullie toch een super tijd gehad

Mooie foto's laat je zien

Het lijkt me erg moeilijk om de ingereden paarden te zien vertrekken.
Vooral als het een paard is dat problemen heeft gehad en waar je toch samen uitgekomen bent.

Manu schreef: Ik ben zo bang dat ik het kwijt ben, ik zal best nog weten hoe en wat te doen maar ik kon voorheen zo goed voelen wat er onder me gebeurde en ik lees veel dat je dat best kwijt kunt raken als je een tijdje niet rijdt

(ik zit trouwens ook met natte oogjes, glas wijn helpt)

Met jouw ervaring zal dat wel meevallen
Dat gevoel heb je zo weer terug als je goed naar jezelf luistert en naar het paard waar je op zit.

Ik heb als kind/puber heel veel gereden maar alleen op IJslanders.
Daarna kwam er niets meer van en pas 30 jaar later heb ik nog eens gereden.
Het gevoel was snel terug
Ik kon het alleen fysiek niet meer volhouden

Wat een liefdevolle en prachtige terugblik Manu!
Ik heb jarenlang gereden - maar nooit de liefde voor de paardjes zo te pakken gehad als jij! De liefde spat werkelijk van m'n scherm.

Ik zat de foto's ook de bekijken en her en der herken ik inderdaad ook punten (uit Noordwijkerhout).

Heel mooi omschreven en ik begrijp heel goed dat je het heel erg mist!
Dan ben ik uiteraard heul benieuwd waar je zelf vandaan komt?

tycha schreef:Ha, die tweede foto.. ik zie ineens waar dat is

Ik twijfelde al, maar ik zag de reactie van Manu zelf en toen ging het belletje rinkelen

Judith schreef:Ik zat de foto's ook de bekijken en her en der herken ik inderdaad ook punten (uit Noordwijkerhout).

Heel mooi omschreven en ik begrijp heel goed dat je het heel erg mist!
Dan ben ik uiteraard heul benieuwd waar je zelf vandaan komt?

Ik kom uit Sassenheim. Ik heb gewerkt in Noordwijk en ging op mijn 21e in Leiden wonen.

Wat grappig dat jullie de liefde zo teruglezen. Ik heb heel hard mijn best gedaan het kort op te schrijven Er zijn nog veel meer paarden geweest, alles wat in dit topic staat heeft een speciaal plekje. Ik kan úren praten over ze, ben ook heel dankbaar dat ik al die kansen gehad heb gezien mijn ouders nooit een paard voor mij/ons hebben kunnen kopen.

Echt een heerlijk stukje om te lezen en wat een prachtig stel paardjes komen er voorbij!
Met jouw gevoel voor paarden moet je echt weer op zoek gaan naar een geschikt paard!!

Ik heb sinds ruim 3 jaar een eigen paard en zou niet meer zonder willen.. Het is echt een kinderdroom die is uitgekomen. Als kind was een eigen paard voor mij ook geen optie, maar toen ik zelf een vaste, goede baan kreeg begon het echt weer te kriebelen

Crista schreef:Echt een heerlijk stukje om te lezen en wat een prachtig stel paardjes komen er voorbij!
Met jouw gevoel voor paarden moet je echt weer op zoek gaan naar een geschikt paard!!

Ik heb sinds ruim 3 jaar een eigen paard en zou niet meer zonder willen.. Het is echt een kinderdroom die is uitgekomen. Als kind was een eigen paard voor mij ook geen optie, maar toen ik zelf een vaste, goede baan kreeg begon het echt weer te kriebelen

Och wat heerlijk! Wat fijn dat je droom is uitgekomen!
Het is ook mijn meisjesdroom. Wie weet ooit. Ik heb ook zoveel om me heen gezien aan blessures, doodzieke jonge paarden, pech na pech. Ik wil eerst een vriendje voor Manu en als ik dan eindelijk de taal hier wat beter ken en een eigen baan heb ga ik zeker op zoek naar een grote viervoeter

Oh wat een heerlijk stuk om te lezen zeg je liefde spat er vanaf.

Ik heb zelf ook gereden, toen ik 9 was. Jammer genoeg nog geen maand. Behoorlijke smak gemaakt toen, met mijn hoofd tegen de bak aan. 10 dagen ziekenhuis. Ik mocht toen niet meer paardrijden van mijn ouders. Heb nog wel weer gereden, had een verzorgpaard (fjord). En pas jaren later, heeft Sjaak een duinrit geregeld met begeleiding erbij. Ik vond het geweldig, hij vond het doodeng

Wat een geweldig fotoverslag en wat een gave paarden

Ik heb niks met paardrijden maar vond dit een heel mooi stuk om te lezen
en je bent echt een stoer wijf...ik zou dat nooooooit durven.

Wat heb je mooi geschreven!
Ik heb als kind veel gereden maar daarna eigenlijk niet echt meer.. alleen 4 jaar geleden een week op een ranch geweest waar je dagelijk dingen ging doen met paarden. Super leuk..
Zo was er een spelletje waarbij we te paard de koeien in een 'stal' moesten geleiden.


We leerden zelf hoeven vijlen en kappen


En het aller gaafst, met je paard zwemmen!