Het HondenForum

Wat jij omschrijft herken ik wel van blind worden. Dat ging net zo met mijn poedel, eerst in het donker steeds meer last een paar jaar later merkte ik dat pas met daglicht. Bij mijn vader was hij erg onzeker, nou gaf die ook toe aan die onzekerheid waar ik van de no nonsens en we lopen ons rondje was.
Als zij zich zekerder voelt met een lijntje zou ik gewoon voortaan de riem er aan houden

mireille schreef:Wat jij omschrijft herken ik wel van blind worden. Dat ging net zo met mijn poedel, eerst in het donker steeds meer last een paar jaar later merkte ik dat pas met daglicht. Bij mijn vader was hij erg onzeker, nou gaf die ook toe aan die onzekerheid waar ik van de no nonsens en we lopen ons rondje was.
Als zij zich zekerder voelt met een lijntje zou ik gewoon voortaan de riem er aan houden

Als ik de gewone route neem voelt ze zich oké. Maar als ik een andere route neem en ook vroeger ben dan wordt ze onzeker.

mireille schreef:Wat jij omschrijft herken ik wel van blind worden. Dat ging net zo met mijn poedel, eerst in het donker steeds meer last een paar jaar later merkte ik dat pas met daglicht. Bij mijn vader was hij erg onzeker, nou gaf die ook toe aan die onzekerheid waar ik van de no nonsens en we lopen ons rondje was.
Als zij zich zekerder voelt met een lijntje zou ik gewoon voortaan de riem er aan houden

Sowieso zitten ze hier altijd aangelijnd, alleen in het bos mogen ze los, en daar is het helaas één keer mis gegaan, bijkomend voordeel is wel dat het daarna nooit meer voorgekomen is. Het gaat momenteel prima met de ouwe doos:
https://www.youtube.com/watch?v=3w1p7G0 ... aEVcpkc8fA
Kwaliteit is alleen niet best..

Bij mij lopen ze ook alleen maar in het bos los. De losloopplekken hier liggen allemaal naast fietspaden wegen en parkeerplaatsen.

Haha, lekker rollen in de bladeren.

gonnie schreef: Als ik de gewone route neem voelt ze zich oké. Maar als ik een andere route neem en ook vroeger ben dan wordt ze onzeker.

Met mijn ouwe hondje heb ik de laatste weken ook alleen nog maar hetzelfde kleine bosrondje gelopen. Daar durfde ze nog los.

Heb een afspraak gemaakt voor Tama bij de dierenarts.

Ik denk dat het heel normaal is, heb beroepsmatig heel veel te maken gehad met mensen die blind werden.
En onzekerheid is dan een veel voorkomende klacht.
Er zijn genoeg ziektebeelden van het oog waaruit blindheid onstaat, die gepaard gaan met vreemd zicht, gedeeltelijk geblokkeerd zicht.
Zo'n hondje kan dan in de aanloop naar blindheid, visueel vreemde dingen ervaren. En een mens kun je het uitleggen (en zelfs mensen worden dus al onzeker), een hond echter niet. Hij/zij zal er dus zeker wel onzeker van gaan worden schat ik zo in.

Daarnet lag ze naast me en schrok ze zich een ongeluk toen ik me bewoog.

Ik wordt er zelf gewoon gestoord van, vooral als ze ineens hysterisch gilt als ze schrikt, dan zit ik zowat tegen het plafond. Ze gilt al haar hele leven makkelijk, als ze een andere hond ziet gilt ze ook als een mager speenvarken, maar nu gilt ze zomaar. Ik gooi in het bos weleens een brokje voor ze op de grond en de laatste tijd reageert Tama erop als of ik een bom naar haar toe gooi, ze gilt dan en springt achteruit. Dus tegenwoordig laat ik ze het brokje maar uit mijn hand pakken.

Zo erg schrikken als jij verteld ken ik echt niet van mijn oude slechter ziende honden. Tenzin is er ook nogal slechthorend bij en bij hem moet je echt uitkijken dat je hem niet laat schrikken.
Goed dat je een afspraak bij de da hebt gemaakt, ben heel benieuwd wat die er van zegt.

Pemba schreef:Zo erg schrikken als jij verteld ken ik echt niet van mijn oude slechter ziende honden. Tenzin is er ook nogal slechthorend bij en bij hem moet je echt uitkijken dat je hem niet laat schrikken.
Goed dat je een afspraak bij de da hebt gemaakt, ben heel benieuwd wat die er van zegt.

Nou, ze is altijd al een beetje een hysterica. En dat lijkt nu alleen maar erger te worden. Wordt er zelf ook een beetje kriegel van, als je de lift uitloopt met twee honden achter je en Tama geeft dan een gilletje of een gil dan schrik je toch. En vooral omdat de mensen denken dat ik haar dan wat aangedaan heb je gaat dan toch een beetje op je tenen lopen.

Daan begint steeds slechter te zien en te horen. Ik merkte het in het begin dat hij in het donker geen trappetje meer af wilde. Hij keek gewoon in een donker gat.
Hij schrikt nu ook sneller van een hard geluid, hij kan het niet meer zo goed plaatsen. Hij zoekt nu vaker steun bij mij.
Buiten loopt hij nu meestal aan de flex, dit geeft hem duidelijk meer zekerheid. Hij kan mij niet kwijtraken en als hij de neiging tot mediteren heeft wordt hij daar weer uitgehaald omdat hij dan door moet lopen. Daan wordt volgende maand 16 en is een echt opaatje aan het worden.

Fleur is pas 6,5 en heeft de ziekte van Pannes. Zij wordt op termijn blind. Ik kan nu al merken dat haar zicht slechter wordt. Als ze losloopt loopt ze vaker net tegen mij aan dan voorheen en ze struikelt vaker over een boomstam dan voorheen. Ook het ik het idee dat ze in het donker wat voorzichtiger wordt, dat is niet zo erg aangezien ze behoorlijk lomp is. Bij Fleur wil ik over een tijdje een belletje bij me gaan dragen zodat ze met zicht eraan went dat ik het belletje ben.

Dat is een goed idee om zelf een belletje alvast mee te nemen.

Ach die ouder wordende honden.

Ben vanmiddag bij de dierenarts geweest, en Tama heeft staar. Verder was er met haar ogen niks aan de hand.
Tama was uitzonderlijk lief voor haar doen, oké ze had wel haar muilkorf om maar ze bleef wel stil staan en liet alles toe, dat is weleens anders geweest meestal is het een heel gevecht.
De dierenarts was verbaasd dat ze zo rustig was.

Toen hij bij binnenkomst vroeg wat er met haar was en ik zei dat ik dacht dat ze minder goed zag, of dat ze anders dement was zei hij dat het ook beide kon zijn.

Nou ja, ik weet nu in ieder geval dat mijn gevoel dat ze minder goed zag niet zo gek was.

En staar is naar.
Bij mensen wordt staar behandeld, de ooglens wordt dan vervangen door een kunstlens (lopende bandwerk)
Maar niet behandelende staar is erg vervelend, vooral lichtverstrooing is erg vervelend (kunstlicht)

mmartinn schreef:En staar is naar.
Bij mensen wordt staar behandeld, de ooglens wordt dan vervangen door een kunstlens (lopende bandwerk)
Maar niet behandelende staar is erg vervelend, vooral lichtverstrooing is erg vervelend (kunstlicht)

Ja, het is naar, maar het is niet anders. Kan er ook niks aan doen dan alleen een beetje rekening ermee te gaan houden als we in het donker lopen, overdag gaat het nog wel dan is ze niet onzeker als ze buiten loopt, maar wel schrikachtig als er ineens iets langs haar kop komt.

Ouderdom komt met gebreken! Hoort erbij hoor. Jammer maar misschien went het dier eraan en wordt ze minder schichtig.
Ons hondje met staar hebben we gewoon lekker haar gang laten gaan. Ze wilde het erf niet meer af, ze wilde niet meer in de auto. Allemaal prima, we deden alleen dingen met haar die ze nog wel leuk vond en nog kon!

gonnie schreef:

mmartinn schreef:En staar is naar.
Bij mensen wordt staar behandeld, de ooglens wordt dan vervangen door een kunstlens (lopende bandwerk)
Maar niet behandelende staar is erg vervelend, vooral lichtverstrooing is erg vervelend (kunstlicht)

Ja, het is naar, maar het is niet anders. Kan er ook niks aan doen dan alleen een beetje rekening ermee te gaan houden als we in het donker lopen, overdag gaat het nog wel dan is ze niet onzeker als ze buiten loopt, maar wel schrikachtig als er ineens iets langs haar kop komt.

Nee, het is niet anders. Ze is al op leeftijd toch?
Honden zijn veel langer tevreden met hun zicht vergeleken met mensen.

mmartinn schreef:

gonnie schreef:

mmartinn schreef:En staar is naar.
Bij mensen wordt staar behandeld, de ooglens wordt dan vervangen door een kunstlens (lopende bandwerk)
Maar niet behandelende staar is erg vervelend, vooral lichtverstrooing is erg vervelend (kunstlicht)

Ja, het is naar, maar het is niet anders. Kan er ook niks aan doen dan alleen een beetje rekening ermee te gaan houden als we in het donker lopen, overdag gaat het nog wel dan is ze niet onzeker als ze buiten loopt, maar wel schrikachtig als er ineens iets langs haar kop komt.

Nee, het is niet anders. Ze is al op leeftijd toch?
Honden zijn veel langer tevreden met hun zicht vergeleken met mensen.

Ze wordt dit jaar 11 jaar.

En ze worden jaartje of 14?
Staar kan heel lang stabiel blijven dus.

mmartinn schreef:En ze worden jaartje of 14?
Staar kan heel lang stabiel blijven dus.

Ja, gemiddeld worden ze een jaar of 14.

Sanchis schreef:Ouderdom komt met gebreken! Hoort erbij hoor. Jammer maar misschien went het dier eraan en wordt ze minder schichtig.
Ons hondje met staar hebben we gewoon lekker haar gang laten gaan. Ze wilde het erf niet meer af, ze wilde niet meer in de auto. Allemaal prima, we deden alleen dingen met haar die ze nog wel leuk vond en nog kon!

Weet ik hoor, maar als ze thuis wilt blijven ga ik daar echt niet elke keer aan toegeven.
Voorlopig wilt ze nog wel mee, en nu zeker want madam is samen met haar zussen loops. Dus ze staat nu elke keer als eerste bij de deur als we weg willen.

Fijn dat het alleen maar staart is, al vervelend genoeg natuurlijk maar toch een beetje de normale gang van zaken bij een ouder wordende hond.
Mss is zo ook zo extra gevoelig nu omdat ze loops moest worden of is geworden??

jacq1970 schreef:Fijn dat het alleen maar staart is, al vervelend genoeg natuurlijk maar toch een beetje de normale gang van zaken bij een ouder wordende hond.
Mss is zo ook zo extra gevoelig nu omdat ze loops moest worden of is geworden??

Dat zou kunnen hoor. Ze wordt net als haar zussen elke vier maanden loops dus ze hebben amper tijd om weer de oude te worden als de volgende loopsheid zich weer aandient.
Al moet ik zeggen dat ik denk dat ook de operaties er een beetje mee te maken hebben.
Ze is in korte tijd drie keer geopereerd al die narcoses lijken me ook niet echt goed.
Maar goed gelukkig is het niks ernstigers dan staar. Is wel mee te leven.

Gerard is een beetje maf, die was Tama aan het aaien, toen ze bij hem kwam staan voor een knuffel, en zei tegen haar: Tama vanaf nu ben jij mijn lievelingetje. Want je bent nu zielig.


Nou dat zal wat worden, wordt ze nog feller dan ze al is.
Tama houdt daar echt helemaal niet van als hij zo zielig tegen haar doet. Hij zal binnenkort dan wel weer gebeten worden.
Heb hem gezegd dat hij haar gewoon moet behandelen zoals altijd, maar dat is tegen dovemansoren gezegd.

Simpel testje (uit ervaring): *vreemde* *schemer*donkere ruimte, leg wat obstakels op de grond (platte donkere stoelen, donkergekleurde dozen), ga er achter staan en roep haar. Als mevrouw tegen alle obstakels botst heeft ze een kijkprobleemn.

Ach ik lees nu dat mevrouw staar schijnt te hebben? Een van mijn Rottweilers had dat ook op 8 jaar oud. Tot bleek dat de 'da' er weer eens naast zat. Hij bleek glaucoom te hebben. Waardoor het ventje *al drie jaar barstende koppijn had*. Een Rottweiler, zoals veel honden, laat geen pijn merken. Maar de vent liep al 3 jaar met knallende koppijn rond. Ik kan u aanbevelen de oogdruk vakkundig op te laten meten. De meeste dierenartsen kunnen dat overigens niet, hebben er kennelijk noch de apparatuur noch de specialistische cursus voor gehad. Zo vertelde men mij althans.

Glaucoom is ook staar, de groene versie. Dus niet te verwarren met grijze staar.

Ps 1 veelgemaakt foutje. Hoge oogdruk is geen glaucoom. Een te hoge oogdruk geeft wel een vergrote kans op glaucoom.
Op zich is het helemaal niet verkeerd de oogdruk bij oudere hondjes periodiek te meten.

Gelukkig is het niets ergers dan staar, maar lastig is het soms wel. Boyke is nu 12 en hij kreeg staar toen hij 8 was, best vroeg dus. Toen ik naar de DA ging, omdat hij met behendigheid ineens zo onzeker was bij de hindernisjes. We kwamen de spreekkamer binnen en voor ik iets kon zeggen, liep Boyke vrolijk tegen de kastdeur op
Als opsteker: Boyke was vooral de eerste tijd onzeker in vreemde omgeving (voor hem even geen vreemd bos, maar zijn eigen plekjes) en in de schemer. Later, toen de staar eigenlijk erger werd, heeft hij zich er heel goed aan aangepast. Nu merk je eigenlijk weinig meer aan hem In het donker blaft hij wel eens een kliko aan en in een heel vreemd bos neem ik hem aan de flexi, maar verder doet hij het heel erg goed. De onzekerheid kan dus ook tijdelijk zijn en als ze er aan gewend is minder te zien afnemen

Ze zal er ook best wel aan wennen. We zien wel hoe het gaat.

Merkte het eigenlijk ook het eerst in het donker dat ze onzeker werd, ze loopt haast tegen deurkozijnen op.
Met de lift uit gaan wordt ze onzeker en de deur weer ingaan als we thuis komen.

Fijn dat je aan Boyke weinig merkt, hoop dat Tama er ook aan went. Maar dat zal vast wel.


Heb veel vertrouwen in onze dierenarts hij heeft ook met een of ander apparaat in haar ogen gekeken.

mmartinn schreef:Glaucoom is ook staar, de groene versie. Dus niet te verwarren met grijze staar.

Ps 1 veelgemaakt foutje. Hoge oogdruk is geen glaucoom. Een te hoge oogdruk geeft wel een vergrote kans op glaucoom.
Op zich is het helemaal niet verkeerd de oogdruk bij oudere hondjes periodiek te meten.

Ik spreek u niet tegen; ik vertel slechts wat ze me in Utrecht op de universiteit zeiden alwaar mijn ventje geopereerd was. Ik ben geen medicus, dus ik moet afgaan op wat ze me daar vertellen

Het risico op glaucoom is het grootst bij hoge oogdruk dacht ik?
het is dus niet het zelfde, maar er kan heel goed een verband zijn tussen een en ander.