Het HondenForum

Frolic schreef:

S@ndr@ schreef:is er al eens iemand gewoon met die man gaan praten, soms hebben mensen de meest vanzelf sprekende dingen niet zomaar door

Hij vindt dat je je er niet mee moet bemoeien, dat honden het zelf op moeten lossen. Ik moet mijn bal op bergen van hem als zijn hond er aan komt, want anders pakt zijn hond MIJN bal uit MIJN hand.
Ik weet niet waar hij woont, maar gewoon praten is hier denk ik niet aan de orde.

O.k dan zou ik er toch gewoon melding van maken, ik weet altijd weer waarom ik losloop gebieden meid, lopen dus van dit soort mafkezen rond

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Overgave bedoel je. Maar eerlijk gezegd zie ik dat bijna nergens meer gebeuren als honden in conflict raken. Helaas zelf een paar keer meegemaakt dat er patsers kwamen, maar mijn beide honden zijn op een of andere manier dan ineens toch wat minder sullig dan de hond in kwestie blijkbaar dacht en dan werd het gillen maar niet overgeven.

Het bevreemd me wel dat de Airdale los met de hond speelde, maar vervolgens toen de hond aangelijnd was ineens erop duikt. Persoonlijk zou ik dat ook niet verwachten als ze eerst spelen.

En ik vind het maf dat er blijkbaar veel meldingen zijn t.a.v. die hond en nog een andere hond en dat de bazen daar lak aan lijken te hebben door ze gewoon toch los te laten en ze te laten gaan met de wetenschap dat het weer fout kan gaan.

nathalie71 schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Romy lag bij de ridgeback ook op haar rug,ze was heel bang,kwam niet van de hond af,ging met de buik bloot op haar rug liggen gillen(janken) paniek.....en dat vond de hond nog veel leuker!

nogmaals gillen is geen overgave, overgave is stil op de rug liggen en wegkijken, dan is t meestal ook klaar.
neemt niet weg dat t gewoon heul vervelend is al een hond dat af gaat dwingen bij een andere hond zonder enige aantoonbare redenen

S@ndr@ schreef:

Frolic schreef:

S@ndr@ schreef:is er al eens iemand gewoon met die man gaan praten, soms hebben mensen de meest vanzelf sprekende dingen niet zomaar door

Hij vindt dat je je er niet mee moet bemoeien, dat honden het zelf op moeten lossen. Ik moet mijn bal op bergen van hem als zijn hond er aan komt, want anders pakt zijn hond MIJN bal uit MIJN hand.
Ik weet niet waar hij woont, maar gewoon praten is hier denk ik niet aan de orde.

O.k dan zou ik er toch gewoon melding van maken, ik weet altijd weer waarom ik losloop gebieden meid, lopen dus van dit soort mafkezen rond

Ja en in dit geval zelfs twee van die oudere mannetjes.....konden wel broers zijn....

Ik moest Romy ook maar laten gaan hoor,dat hoorde er bij dat gegil.....

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Hij lag op zijn rug, staart strak tegen zijn buik, heeft bijtplekken in poot en lies. Ja hij gilt dus want hij heeft pijn en is bang. Het op de rug liggen moet toch goed zijn? Wat wil hij dan nog meer? Hij lag eerst op zijn rug, werd gegrepen en gilde toen en toen heb ik geprobeerd in te grijpen. Eerder lukt haast niet, het ging zo snel...

Ik zou ook graag een verklaring voor het gedrag van die Airdale zien. Blijf er ook naar zoeken, want dan kan ik het een volgende keer misschien voorkomen, maar ik zie het niet

Frolic schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Hij lag op zijn rug, staart strak tegen zijn buik, heeft bijtplekken in poot en lies. Ja hij gilt dus want hij heeft pijn en is bang. Het op de rug liggen moet toch goed zijn? Wat wil hij dan nog meer? Hij lag eerst op zijn rug, werd gegrepen en gilde toen en toen heb ik geprobeerd in te grijpen. Eerder lukt haast niet, het ging zo snel...

Ik zou ook graag een verklaring voor het gedrag van die Airdale zien. Blijf er ook naar zoeken, want dan kan ik het een volgende keer misschien voorkomen, maar ik zie het niet

Die Airedale kan ook gewoon een vervelende etterbak zijn die teveel succes met zijn geklier heeft. Voorkomen kun je waarschijnlijk alleen door hem niet bij je hond te laten komen.
Overgave is op de rug liggen en doodstil zijn, alleen dat zie je meestal tussen honden die elkaar kennen en dan doet de bovenstaande hond ook niet zoveel, alleen erboven blijven staan met een indringende blik (zodra de ander ligt) en moet de onderliggende hond wachten op toestemming om op te staan.

Frolic schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Hij lag op zijn rug, staart strak tegen zijn buik, heeft bijtplekken in poot en lies. Ja hij gilt dus want hij heeft pijn en is bang. Het op de rug liggen moet toch goed zijn? Wat wil hij dan nog meer? Hij lag eerst op zijn rug, werd gegrepen en gilde toen en toen heb ik geprobeerd in te grijpen. Eerder lukt haast niet, het ging zo snel...

Ik zou ook graag een verklaring voor het gedrag van die Airdale zien. Blijf er ook naar zoeken, want dan kan ik het een volgende keer misschien voorkomen, maar ik zie het niet

Gillen werkt voor veel honden als trigger.

Frolic schreef: Maar als hij nog niet zo ver is dat hij zich volwassener kan gedragen, dan is hij dus gewoon de pineut? Omdat al die anderen vinden dat hij volwassen moet zijn? Hij bemoeit zich niet eens met hen, das niet eerlijk

Nee, natuurlijk niet. Je zult zelf een actievere rol daarin moeten spelen om hem te beschermen en te zorgen dat negatieve ervaringen beperkt blijven. Dus bij dat soort klojo's je hond bij je roepen, zorgen dat hij naast of achter je blijft (wanneer nodig aangelijnd) en de andere hond wegjagen.

Ik heb hier ook zo'n hond in d ebuurt lopen die mijn aangelijnde honden aanvalt.Hij heeft zelfs mijn hek opengemaakt en heeft mijn eigen honden in mijn eigen tuin gebeten.Ik krijg wel een sorry van de eigenaar,maar zijn hond vasthouden komt niet bij hem op.

Nu ik ben er klaar mee,als hij nu af komt duw ik mijn honden achter mij en hij krijgt een rot trap en een grote bek.Laatst droop hij toch af.Ik ben het eigenlijk zo zat dat ik van de week de buurtagent is aansprak van toen viel de hond mijn joggende dochter aan die een hond bij had.Mijn honden zijn geen vechters en ik ben best bang dat het zo niet lang blijft duren of dat hij één van mijn mini's grijpt,tot nu toe had hij mijn herders vast.

tja niet om t een of t ander, ik ken er ook een paar zo in de buurt, maar never no way dat ik mijn honden er voor over heb, en er langs ga lopen, al moet ik 19 kilometer omlopen, dan doe ik dat . gewoon om even aan te geven dat je soms ook even vooruit moet denken,
t zelfde met hekken, je hek houdt je honden binnen, maar houdt t ook vreemde honden buiten die erin willen.
Onze buren hebben een jack Ruzie en een wawa, en dus een laag hek, die 2 schelden alles uit wat langs komt, t is een kwestie van tijd voor er een grotere hond over dat hek heen zeilt en zijn punt een duidelijk gaat maken.
dat zijn dingen waar je rekening mee kunt houden, dat t in de praktijk ook blijkt t moeten ( om je honden veilig te houden) is natuurlijk onwijs. jammer

Ik ga er morgen een paar keer langs fietsen, spreek hem aan op het gedrag van zijn hond. Ik zal me netjes gedragen, anders is er volgens mij helemaal niet mee te praten en afhankelijk van zijn reactie vraag ik hem hoe laat hij 's morgens loopt zodat ik mijn tijd aan kan passen. Het is een te mooi gebied om niet meer te lopen, perfect om te trainen met meerdere waterpartijen, bosjes en rietkragen

Nette oplossing, ik hoop dat het helpt!

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Dat blijf ik een rare bewering vinden. Ik bedoel, ik weet best dat overgave in principe betekent dat je met je bek dicht op je rug blijft liggen, maar dat wil niet zeggen dat een hond die blijft gillen het 'uitlokt'.

In mijn ogen zit er een verschil tussen een hond die effe op z'n plek wordt gezet door een oudere/grotere hond en die vervolgens netjes reageert met het equivalent van 'Sorry, meneer/mevrouw, ik zal het niet meer doen', en dus braaf op z'n rug gaat, en een hond die echt (al dan niet terecht) vreest voor z'n leven en dus blijft gillen. Braaf onderwerpen na een correctie voor onbeschoft gedrag is iets tussen twee honden, maar gillen omdat de andere hond niet ophoudt is volgens mij puur roepen om hulp.

Ik vind doorgaan terwijl een hond op z'n rug ligt te krijsen geen normaal sociaal hondengedrag. En al helemaal niet als er vervolgens ook gaatjes in die hond worden gemaakt. En ik vind dus niet dat je in zo'n geval de 'verliezer' iets kan verwijten.

Als een baldadige tiener finaal in elkaar wordt geschopt door een volwassen vent en blijft gillen en schreeuwen en vloeken zeg je ook niet van "Tsja, dan had dat jong maar netjes Sorry moeten zeggen." Denk ik.

Hanneke2 schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Dat blijf ik een rare bewering vinden. Ik bedoel, ik weet best dat overgave in principe betekent dat je met je bek dicht op je rug blijft liggen, maar dat wil niet zeggen dat een hond die blijft gillen het 'uitlokt'.

In mijn ogen zit er een verschil tussen een hond die effe op z'n plek wordt gezet door een oudere/grotere hond en die vervolgens netjes reageert met het equivalent van 'Sorry, meneer/mevrouw, ik zal het niet meer doen', en dus braaf op z'n rug gaat, en een hond die echt (al dan niet terecht) vreest voor z'n leven en dus blijft gillen. Braaf onderwerpen na een correctie voor onbeschoft gedrag is iets tussen twee honden, maar gillen omdat de andere hond niet ophoudt is volgens mij puur roepen om hulp.

Ik vind doorgaan terwijl een hond op z'n rug ligt te krijsen geen normaal sociaal hondengedrag. En al helemaal niet als er vervolgens ook gaatjes in die hond worden gemaakt. En ik vind dus niet dat je in zo'n geval de 'verliezer' iets kan verwijten.

Als een baldadige tiener finaal in elkaar wordt geschopt door een volwassen vent en blijft gillen en schreeuwen en vloeken zeg je ook niet van "Tsja, dan had dat jong maar netjes Sorry moeten zeggen." Denk ik.

Helemaal mee eens!

blondie schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Overgave bedoel je. Maar eerlijk gezegd zie ik dat bijna nergens meer gebeuren als honden in conflict raken. Helaas zelf een paar keer meegemaakt dat er patsers kwamen, maar mijn beide honden zijn op een of andere manier dan ineens toch wat minder sullig dan de hond in kwestie blijkbaar dacht en dan werd het gillen maar niet overgeven.

Ik zie dat 'rustig overgeven' ook eigenlijk alleen maar bij pups en heel af en toe eens bij heel verlegen honden tijdens een normale vriendelijke kennismaking.

Was het van oorsprong ook eigenlijk niet iets wat alleen binnen de roedel gebeurt omdat het buiten de roedel zelfmoord was?

Ik kan me daar ook absoluut iets bij voorstellen. Als opgroeiende pups binnen een roedel asociaal gedrag vertonen en een oom of tante ze even duidelijk vertelt dat dit soort grappen niet geoorloofd zijn, kan dat even zonder herrie worden opgelost. Gaat een pup in doodsnood gillen, dan mot er toch wel heel wat aan de hand zijn, want anders lokt dat een fors en onnodig conflict uit tussen oom of tante en de moeder van de pup, en misschien staat dat hele roedel wel meteen paraat omdat er vreselijk gevaar lijkt te dreigen.
Vandaar ook denk ik zoveel extra lichaamstaal om onderwerping / overgave bij niet-serieuze conflicten duidelijk te maken. Staart tegen de buik, oren plat, op de rug, plassen, allemaal geluidloze manieren om kleine conflictjes binnen een roedel op te lossen zonder meteen de kranten te halen.

Mijn honden gaan trouwens ook echt never niet vrijwillig op hun rug liggen voor een potentieel agressieve hond. Die gillen bij een aanval ook de hele boel bij elkaar, en proberen overeind te komen en te vluchten. Zich lichamelijk zo kwetsbaar opstellen doen ze in spel en met elkaar en met de katten en met bevriende honden en bekende mensen, maar nooit tijdens een conflict met een enge hond.

een hond hoort een andere hond niet aan te vallen, punt uit.

Frolic schreef:Ik ga er morgen een paar keer langs fietsen, spreek hem aan op het gedrag van zijn hond. Ik zal me netjes gedragen, anders is er volgens mij helemaal niet mee te praten en afhankelijk van zijn reactie vraag ik hem hoe laat hij 's morgens loopt zodat ik mijn tijd aan kan passen. Het is een te mooi gebied om niet meer te lopen, perfect om te trainen met meerdere waterpartijen, bosjes en rietkragen

Dat lijkt me een heel nette oplossing en ik hoop dat hij dan ook netjes antwoord. Als ik zo lees heb je in het begin ook gewoon netjes gehandeld. Je wou niet dat je hond extra last zou geven voor die bange hond. Jammer dat jouw hond dan de dupe werd. Maar ik zou Figo ook aangelijnd hebben denk ik. En hard doorlopen
Ik zou zelf met zo'n figuur liever een andere route kiezen.

ik vind dat verhaal van overgave ook niet kloppen.
mijn hond lag destijds ook te gillen op haar rug omdat ze gebeten werd.
niet meer dan logisch lijkt me.
net als dat jouw hond een wond in zijn lies aan de poot heeft.
geen enkele hond blijft stil liggen en wegkijken als hij gebeten wordt.

die airedale is gewoon de baas over die vent. hij moet hem bij zich houden en aanlijnen.
dit soort mensen maken wandelen een crime voor anderen met hun hond.
het is toch van de zotte dat je tegenwoordig bij elke stap om je heen moet kijken
of er geen rondzwervende hond in de buurt is die schijt aan z'n baas heeft
en ook nog enorm veel overlast veroorzaakt bij andere mensen en honden verwond?

ikzelf kom ook niet meer in losloopgebieden. zoek heerlijke rustige bossen uit
waar geen ziel komt. ben er wel klaar mee met die ego's.

Heel naar dat soort situaties. Hier komen we nauwelijks honden tegen maar ben er ook erg voorzichtig mee met onze 9 maanden oude puberpup. Is ook nog echt een jonge dolle hond die best eens op zijn plaats gezet mag worden maar dan wel netjes graag en zeker niet met gaatjes.
Dat oo de rug liggen zie ik ook eigenlijk nooit bij 2 onbekende honden. Onze bracco italiano is een paar jaar geleden aangevallen door een getrainde bewakingscane corso die ontsnapt was. Ben is toen plat op zijn rug gaan liggen en mijn vriend heeft gelukkig de hond eraf kunnen krijgen door zijn vingers in zijn neus te duwen en hem bij zijn nek te pakken en aan te lijnen . Echt het had mij niet moeten overkomen ik denk dat we dan geen Ben meer gehad hadden, die hond bleef schudden aan zijn oor. Gelukkig kon het ook gered worden en flappert het nu lekker langs zijn hoofd.

Maar even on topic, ik vind dat je heel netjes bent om te vragen wanneer hij loopt en daar je tijden op aan te passen maar eigenlijk hoort het natuurlijk niet zo.... MAar ik zou het misschien ook zo doen...

Hanneke2 schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Dat blijf ik een rare bewering vinden. Ik bedoel, ik weet best dat overgave in principe betekent dat je met je bek dicht op je rug blijft liggen, maar dat wil niet zeggen dat een hond die blijft gillen het 'uitlokt'.

In mijn ogen zit er een verschil tussen een hond die effe op z'n plek wordt gezet door een oudere/grotere hond en die vervolgens netjes reageert met het equivalent van 'Sorry, meneer/mevrouw, ik zal het niet meer doen', en dus braaf op z'n rug gaat, en een hond die echt (al dan niet terecht) vreest voor z'n leven en dus blijft gillen. Braaf onderwerpen na een correctie voor onbeschoft gedrag is iets tussen twee honden, maar gillen omdat de andere hond niet ophoudt is volgens mij puur roepen om hulp.

Ik vind doorgaan terwijl een hond op z'n rug ligt te krijsen geen normaal sociaal hondengedrag. En al helemaal niet als er vervolgens ook gaatjes in die hond worden gemaakt. En ik vind dus niet dat je in zo'n geval de 'verliezer' iets kan verwijten.

Als een baldadige tiener finaal in elkaar wordt geschopt door een volwassen vent en blijft gillen en schreeuwen en vloeken zeg je ook niet van "Tsja, dan had dat jong maar netjes Sorry moeten zeggen." Denk ik.

Precies ja,bij Romy is het ook gillen uit angst en een roep om hulp dat kwetsbare hondje kan zelf totaal niks beginnen!

Gevolg....het vertrouwen in grote(vooral drukke-)honden is ze volledig verloren.Dat is sneu,van de week vloog de Staf van de over kant naar buiten ze vond dat dood eng,die ging achter haar aan.(Ik heb beide hondjes aan de lijn) De eerste paar dagen durfde ze niet langs dat huis te lopen.

Ze loopt er nu langs maar heel onzeker.Ik vind het erg sneu voor haar.
Als of haar zwakheid uit lokt om haar te belagen.

Vlinder is iets slimmer en gebruikt andere honden taal.
Romy wil ontsnappen,weg lopen met grote ogen en staart tussen de pootjes en DAT vind die andere hond dan juist zo leuk om achter aan te gaan.

Ik doe verder natuurlijk normaal en ga haar angst niet bevestigen maar ik vind het erg zielig voor haar om te zien.En de kans dat juist zij gepakt wordt is groot.

Ik was net zo blij dat het zo goed ging....

nicolioo schreef:Maar even on topic, ik vind dat je heel netjes bent om te vragen wanneer hij loopt en daar je tijden op aan te passen maar eigenlijk hoort het natuurlijk niet zo.... MAar ik zou het misschien ook zo doen...

Natuurlijk hoort dat niet zo, het is absurd.
Ik ga die man netjes aanspreken op het gedrag van die hond en hem niet aanvallen op wat voor manier dan ook, want dat werkt alleen maar averechts. Ik ben benieuwd naar zijn reactie.
Als hij zijn hond niet aan kan of wil lijnen omdat hij last van zijn rug heeft, dan muilkorft hij hem maar.
Mijn insteek is vooral dat ik daar kan blijven wandelen, het is mijn favoriete plek en ligt om de hoek. Dan heb ik echt geen zin om ergens met de auto heen te rijden om te kunnen wandelen. Maar ik wil niet het risico lopen dat mijn hond ooit nog die airedale loslopend en zonder muilkorf tegenkomt.

Hanneke2 schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Dat blijf ik een rare bewering vinden. Ik bedoel, ik weet best dat overgave in principe betekent dat je met je bek dicht op je rug blijft liggen, maar dat wil niet zeggen dat een hond die blijft gillen het 'uitlokt'.

In mijn ogen zit er een verschil tussen een hond die effe op z'n plek wordt gezet door een oudere/grotere hond en die vervolgens netjes reageert met het equivalent van 'Sorry, meneer/mevrouw, ik zal het niet meer doen', en dus braaf op z'n rug gaat, en een hond die echt (al dan niet terecht) vreest voor z'n leven en dus blijft gillen. Braaf onderwerpen na een correctie voor onbeschoft gedrag is iets tussen twee honden, maar gillen omdat de andere hond niet ophoudt is volgens mij puur roepen om hulp.

Ik vind doorgaan terwijl een hond op z'n rug ligt te krijsen geen normaal sociaal hondengedrag. En al helemaal niet als er vervolgens ook gaatjes in die hond worden gemaakt. En ik vind dus niet dat je in zo'n geval de 'verliezer' iets kan verwijten.

Als een baldadige tiener finaal in elkaar wordt geschopt door een volwassen vent en blijft gillen en schreeuwen en vloeken zeg je ook niet van "Tsja, dan had dat jong maar netjes Sorry moeten zeggen." Denk ik.

Dat kunnen wij wel vinden maar in de praktijk blijkt toch altijd het tegenovergestelde. Zodra een hond gaat gillen en vluchten, word het alleen maar erger. Zou de hond daadwerkelijk meteen gaan liggen of houd zich stil, is de trigger snel voorbij. Gillen is wel een logische reactie, immers schrikt de hond zich de tandjes!
Zelf merk ik het met Noah, als pupzijnde meerdere keren de bosjes in gevlucht als een hond wilde jagen. Ze heeft zichzelf nu aangeleerd dat ze plat op de grond gaat liggen, doodstil. De lol voor de andere hond is er vanaf en die laat haar dan links liggen. Terwijl daarvoor met rennen en gillen ze juist uitlokte dat ze door gingen.
Al bedenk ik me dat het niet meer voorkomt, waarschijnlijk heeft Noah nu wel een betere houding waardoor ze het niet meer doen.
Op mijn werk zie ik het ook gebeuren, zodra 1 hond gaat gillen duikt iedereen het er liefst op (ganging up). Had de hond stil gelegen (wat ook gelukkig gebeurd) is het meteen klaar en bemoeid niemand zich ermee.

Ik wou net zeggen, ik heb die regels niet bedacht he, , een hond is een hond is een hond en blijft een hond, en dat is wat ze doen- sorry
dit is gewoon hoe t in de praktijk gaat, wat dus wel impliceert dat als t gebeurt dat ik de aanvaller er gelijk afpluk, kan me niet schelen hoe groot t is( ben wel iets gewent ).
Ik ben niet zo van de zoeken t maar uit, eigen hond, hond van een ander, t maakt me niet zoveel uit,

Frolic, is het vandaag nog tot een gesprek gekomen?

Die airdale baas is m.i. niet voor rede vatbaar. Mijn man en ik hebben er enige tijd terug ook een akefietje mee gehad. Wonder boven wonder kom ik hem nauwelijks meer tegen op de dijk.

pointer schreef:Frolic, is het vandaag nog tot een gesprek gekomen?

Die airdale baas is m.i. niet voor rede vatbaar. Mijn man en ik hebben er enige tijd terug ook een akefietje mee gehad. Wonder boven wonder kom ik hem nauwelijks meer tegen op de dijk.

Dat hoor ik van iedereen. Ik heb hem vandaag niet gezien. Ga morgen ochtend weer een paar keer en maandag contact met de wijkagent.

Frolic schreef:

pointer schreef:Frolic, is het vandaag nog tot een gesprek gekomen?

Die airdale baas is m.i. niet voor rede vatbaar. Mijn man en ik hebben er enige tijd terug ook een akefietje mee gehad. Wonder boven wonder kom ik hem nauwelijks meer tegen op de dijk.

Dat hoor ik van iedereen. Ik heb hem vandaag niet gezien. Ga morgen ochtend weer een paar keer en maandag contact met de wijkagent.

hopelijk lukt het

Je kunt allerlei excuses verzinnen of de hond die gepakt wordt niet fout zat in signalen, waardoor die Airdale zo reageert. Feit blijft dat die baas fout zit en dat valt echt niet goed te praten. Ik herken het hier ook van iemand met een Mechelaar. Kan totaal niet met die hond omgaan, maar loopt wel regelmatig los in een bosgedeelte waar we elke dag doorheen lopen. Schijtziek word ik er van. Inmiddels weet hij hoe ik er over denk en gelukkig mijdt hij me als hij ons ziet. Maar het komt voor dat hij veel te laat is en die hond zonder pardon mijn honden belaagt om te schaden, niet leuk aftasten. Als dat gebeurt, dan sla ik 1 van de riemen om de nek van die hond en pluk hem er vanaf. Dat is de enige manier om hem er vanaf te halen, want hij reageert totaal niet op verbale correctie of schoppen. De laatste doe ik niet graag, dus dan een wurgband van mijn eigen lijn. Was die eigenaar nog verbaasd ook dat ik ZIJN hond had aangelijnd en 'gecorrigeerd'. Moet niet gekker worden.

Tara schreef:

Frolic schreef:

S@ndr@ schreef:je omschrijft ook dat je hond blijft gillen, gillen is geen voergave- Ik praat t gedrag van de Airdale niet goed hoor,( absoluut niet) maar daar kan dus een verklaring in liggen

Hij lag op zijn rug, staart strak tegen zijn buik, heeft bijtplekken in poot en lies. Ja hij gilt dus want hij heeft pijn en is bang. Het op de rug liggen moet toch goed zijn? Wat wil hij dan nog meer? Hij lag eerst op zijn rug, werd gegrepen en gilde toen en toen heb ik geprobeerd in te grijpen. Eerder lukt haast niet, het ging zo snel...

Ik zou ook graag een verklaring voor het gedrag van die Airdale zien. Blijf er ook naar zoeken, want dan kan ik het een volgende keer misschien voorkomen, maar ik zie het niet

Je hoeft er helemaal geen verklaring voor te zoeken, en je hoeft het al helemaal niet te accepteren.
Ik vind het eerlijk gezegd van de gekke dat er maximale overgave wordt verlangd bij twee honden die elkaar niet kennen.
Een hond die bang is en pijn heeft gilt, ik denk dat maar weinig honden zo cool kunnen blijven om zich ook werkelijk in alle rust over te geven. Als een hond zo op mijn hond zou klappen, dan kon hij hem krijgen hoor.

Dat kan ook helemaal niet volgens mij.
Er is geen relatie, dus niks stil op de rug liggen en dan verwachten dat dat voor de aanvaller genoeg is.

Ik zit ook altijd met verbazing te lezen dat 'een hond zich dient over te geven' en 'niet moet gillen of wegrennen want dat triggert een aanval'.
Leuk hoor, al die verontschuldigingen. Want dat zijn, in mijn ogen. Verontschuldigingen voor wangedrag van honden die kennelijk 'hun instinct volgen'.
Ammehoela. Mijns inziens is er helemaal geen reden voor vreemde honden om tot de aanval over te gaan zodra zij een onbekende soortgenoot ontwaren. Honden hoeven zich niet dood te houden om niet dood gebeten te worden door een hen onbekende hond.
En dat honden van pijn en angst gillen als ze worden gebeten, voor het echie dan, is niet raar. Ik gil ook hoor als mijn darmen eruit worden gescheurd.

Ik ben geen agressief tiepje, maar als ik een stel mafketels in de buurt had wonen zoals TS met baas en hond, ging ik niet zonder werpstok de deur uit en had ik er beiden om de oren geslagen. Hárd.

lieke schreef:Ik zit ook altijd met verbazing te lezen dat 'een hond zich dient over te geven' en 'niet moet gillen of wegrennen want dat triggert een aanval'.
Leuk hoor, al die verontschuldigingen. Want dat zijn, in mijn ogen. Verontschuldigingen voor wangedrag van honden die kennelijk 'hun instinct volgen'.
Ammehoela. Mijns inziens is er helemaal geen reden voor vreemde honden om tot de aanval over te gaan zodra zij een onbekende soortgenoot ontwaren. Honden hoeven zich niet dood te houden om niet dood gebeten te worden door een hen onbekende hond.
En dat honden van pijn en angst gillen als ze worden gebeten, voor het echie dan, is niet raar. Ik gil ook hoor als mijn darmen eruit worden gescheurd.

Ik ben geen agressief tiepje, maar als ik een stel mafketels in de buurt had wonen zoals TS met baas en hond, ging ik niet zonder werpstok de deur uit en had ik er beiden om de oren geslagen. Hárd.

Je hebt helemaal gelijk natuurlijk maar of de honden dat ook weten, dat denk ik niet. Anders zou het niet nog steeds voor komen en dat doet het wel. De Airdale heeft niks te maken met vreemde honden en hoeft er al helemaal niet bovenop te duiken!

lieke schreef:Ik zit ook altijd met verbazing te lezen dat 'een hond zich dient over te geven' en 'niet moet gillen of wegrennen want dat triggert een aanval'.
Leuk hoor, al die verontschuldigingen. Want dat zijn, in mijn ogen. Verontschuldigingen voor wangedrag van honden die kennelijk 'hun instinct volgen'.
Ammehoela. Mijns inziens is er helemaal geen reden voor vreemde honden om tot de aanval over te gaan zodra zij een onbekende soortgenoot ontwaren. Honden hoeven zich niet dood te houden om niet dood gebeten te worden door een hen onbekende hond.
En dat honden van pijn en angst gillen als ze worden gebeten, voor het echie dan, is niet raar. Ik gil ook hoor als mijn darmen eruit worden gescheurd.

Ik ben geen agressief tiepje, maar als ik een stel mafketels in de buurt had wonen zoals TS met baas en hond, ging ik niet zonder werpstok de deur uit en had ik er beiden om de oren geslagen. Hárd.

In de situatie die ts schetst hoeft een hond zich niet over te geven, ik zei al eerder dat je dat vooral ziet tussen honden die elkaar kennen. Alleen wordt er nogal eens geroepen dat de eigen hond zich overgegeven had als hij gillend op de grond ligt en gillend op de grond liggen is nu eenmaal niet hetzelfde als je overgeven.
Laat onverlet dat ik vind dat de baas van die airedale (en alle bazen van alle honden die soortgelijk gedrag vertonen) er 'gewoon' voor dienen te zorgen dat hun hond anderen met rust laat en dat ik zeker niet zou gaan wachten op overgave van mijn hond, mocht ik zelf in zo'n situatie terechtkomen. Ik hoop dat ik dan in staat ben om de agressor, al dan niet goedschiks, op andere ideeën te brengen.