Wat moet je nu...??

[Caro.]

Dat is iets waar jullie echt samen uit moeten komen. Ik kan me Ria ook heel goed voorstellen en jouw gedachtegang ook natuurlijk,
maar zij heeft het zien gebeuren en ik denk dat eerst even de allerergste shock daarvan verwerkt moet worden.
Geef het even wat tijd Thom totdat jullie er allebei aan toe zijn, ik zou iig in deze situatie niet 'op m'n strepen staan' als ik jou was,
hoezeer ik je ook begrijp, maar Ria wat meer tijd geven.

[thom]

Natuurlijk hebben jullie allemaal gelijk. Ik begrijp goed, heel goed, dat Ria alles heeft meegemaakt en ik er pas later bijkwam. Ik druk ook zeker mijn zin niet door, want dat heeft totaal geen zin. Er komt hier pas een andere hond als we er beide aan toe zijn, eerder niet.
De dader zou voorlopig in beslag genomen worden, of dat ook zo is gegaan weten we niet. Sinds gisteren pas terug, en zo vaak komen we nu ook niet buiten.

[chrico]

Ik zou zeker Ria even ruim de tijd geven om dit te verwerken. Ik heb zelf bijna 2 weken geleden iets meegemaakt en ondanks dat ik een hondenmens ben en mag zeggen dat ik aardig wat mee heb gemaakt, merk dat ik dit geen plek kan geven, het elke keer bovenkomt en mij verstikt. Toen ik jouw stukje zag kwam mijn ongeval meteen naar boven en had zo verschrikkelijk te doen met Ria die totaal machteloos is.
Nu zijn wij niet hetzelfde maar ik kan mij voorstellen dat zij zich op bepaalde punten voelt als ik mij voel en daar is even geen plek voor anders denken (snap je, ik kan mij nooit zo goed uiten als het om mij zelf gaat )

[veertje]

Ik weet niet hoe het kan, maar heb het hele topic over Yla gemist. Heb het net helemaal gelezen, wat een vreselijke manier om je hond te verliezen! Ik wil jullie heel veel sterkte wensen!

Wat betreft het lege huis, ik snap goed dat je daar nu erg tegenop ziet. Na wat er gebeurd is zou ik misschien toch nog even wachten met een hond in huis nemen. Het is nu nog zo vers en na zoiets verschrikkelijks is wel wat tijd nodig om het allemaal even te laten bezinken. Ik zou wat anders zoeken om je gedachten te verzetten of even uit huis te zijn. Eventueel met een andere hond wandelen zoals hierboven al genoemd is. Een oppashond in huis nemen zou ik nu nog niet doen denk ik. Dat is misschien iets voor over een tijdje als het bij jullie allebei wat meer tot rust gekomen is. Nu lijkt het me heel confronterend een hond van een vreemde in huis terwijl gewoon je eigen Yla daar had moeten zijn!
Heel veel sterkte de komende tijd!

[thom]

Ik zou zeker Ria even ruim de tijd geven om dit te verwerken. Ik heb zelf bijna 2 weken geleden iets meegemaakt en ondanks dat ik een hondenmens ben en mag zeggen dat ik aardig wat mee heb gemaakt, merk dat ik dit geen plek kan geven, het elke keer bovenkomt en mij verstikt. Toen ik jouw stukje zag kwam mijn ongeval meteen naar boven en had zo verschrikkelijk te doen met Ria die totaal machteloos is.
Nu zijn wij niet hetzelfde maar ik kan mij voorstellen dat zij zich op bepaalde punten voelt als ik mij voel en daar is even geen plek voor anders denken (snap je, ik kan mij nooit zo goed uiten als het om mij zelf gaat )

Ik snap je heel goed hoor Whera.Natuurlijk geef ik Ria alle ruimte om te verwerken wat zij heeft meegemaakt. En dat is gewoon een enorm traumatische gebeurtenis, zo is het gewoon.
Vanmiddag een heel gesprek gehad met Ria over een andere hond, ook zij wil heel graag weer een hele andere hond, maar nu even niet. Misschien over een paar weken, ze vroeg zich ook af, of ze ooit weer laat in de avond met een hond buiten durft te lopen, en dat zegt momenteel eigenlijk alles.

[chrico]

Goed zo want het heeft echt tijd nodig. Zij zal straks ook weer durven wandelen in het donker al zal zij regelmatig in het begin over haar schouders kijken en van elk geluidje schrikken.

[Neeltje]

De volgende hond komt vanzelf wanneer de tijd daar voor is.

Heb je trouwens de veroorzaker verantwoordelijk gesteld voor alle gemaakte kosten?

[Rinne Roos]

Ik begrijp heel goed dat maandag het lege huis op je afkomt. Maar ik denk dat het toch een deel van het rouwproces is waar je doorheen moet, alleen. Het "gewone" leven begint weer, alleen is niets meer zoals het was.
Ik hoop dat je op een of andere manier wat afleiding kunt vinden.
heel veel sterkte

[ranetje]

Ik zou in dit geval toch ernstig rekening houden met mijn partner die bijna machteloos heeft moeten toekijken hoe haar hond uit elkaar getrokken werd. Dan zou ik mij toch even over het lege huis zetten hoe lullig het misschien ook klinkt. Voor alle duidelijkheid: dat zou ik dus doen.

Zo zie ik het ook

Met elkaar blijven praten Thom.
Kan me jouw gevoel heel goed voorstellen, maar het gevoel van Ria ook.

[thom]

Ik zou in dit geval toch ernstig rekening houden met mijn partner die bijna machteloos heeft moeten toekijken hoe haar hond uit elkaar getrokken werd. Dan zou ik mij toch even over het lege huis zetten hoe lullig het misschien ook klinkt. Voor alle duidelijkheid: dat zou ik dus doen.

Zo zie ik het ook

Met elkaar blijven praten Thom.
Kan me jouw gevoel heel goed voorstellen, maar het gevoel van Ria ook.

Doen we ook hoor.

[thom]

De dader zou voorlopig in beslag genomen worden, of dat ook zo is gegaan weten we niet. Sinds gisteren pas terug, en zo vaak komen we nu ook niet buiten.

Begrijp ik hieruit dat de buren nooit zijn komen vragen hoe het nu met jullie gaat?

Jawel hoor, dezelfde zondag in de middag.
Telefoontje van de politie over het schouwen van de hond kwam op maandag, en op dinsdag gingen wij weg. Toen we gisteren thuiskwamen werd er van henuit ook bloemen bezorgd.

[Dee]

De dader zou voorlopig in beslag genomen worden, of dat ook zo is gegaan weten we niet. Sinds gisteren pas terug, en zo vaak komen we nu ook niet buiten.

Begrijp ik hieruit dat de buren nooit zijn komen vragen hoe het nu met jullie gaat?

Jawel hoor, dezelfde zondag in de middag.
Telefoontje van de politie over het schouwen van de hond kwam op maandag, en op dinsdag gingen wij weg. Toen we gisteren thuiskwamen werd er van henuit ook bloemen bezorgd.

Netjes. En ik begrijp jullie issue..jij zit volgende week weer alleen en Ria is er nog niet aan toe.
Hoop dat jullie een middenweg kunnen vinden. Moeten jullie toch samen vinden.

[nathalie71]

De dader zou voorlopig in beslag genomen worden, of dat ook zo is gegaan weten we niet. Sinds gisteren pas terug, en zo vaak komen we nu ook niet buiten.

Begrijp ik hieruit dat de buren nooit zijn komen vragen hoe het nu met jullie gaat?

Jawel hoor, dezelfde zondag in de middag.
Telefoontje van de politie over het schouwen van de hond kwam op maandag, en op dinsdag gingen wij weg. Toen we gisteren thuiskwamen werd er van henuit ook bloemen bezorgd.

O dat is wel heel netjes!

Dan zijn het niet van die eigenwijze mensen.
Net zo als hier,die had al tot 3x toe muilkorf plicht maar hield zich er steeds niet aan en liet de hond steeds los lopen.In tussen zijn er wel een hele boel gegrepen door deze hond.
Ik durfde ook bijna de straat niet meer op.De hele buurt werd bang.

Maar nu heeft hij hem vast en met muilkorf,en echt dat geeft zoveel meer rust.
Ik heb ook getwijfeld of ik er wel een hondje bij wilde omdat die hond daar liep.Maar ik vond het van de zotte dat wij niet meer mogen genieten van een hond omdat er eentje is die de boel verziekt.

Op dit moment gaat het wel heel goed moet ik zeggen,hij loopt altijd met muilkorf en altijd vast.En dat geeft enorm veel rust,zodat je gewoon weer kunt genieten van het wandelen.

Als je op een gegeven moment zeker wet dat de hond vast blijft en met muilkorf.Dan zou ik zeker daar niet meer over twijfelen.Want dat zou anders betekenen dat je nooit meer een hond kunt hebben.

Ik kan goed begrijpen dat Ria voorlopig geen hond wil uit laten,en ook de spanning die ze dan mee zal dragen is niet positief voor de andere hond.Die rust zal ze vast vinden als ze weet dat het veilig is.Dat vertrouwen moet weer groeien.

Ik vind het al heel wat dat ze zegt misschien over een paar weken.

Dus neem de tijd om te verwerken,om na te denken welke hond je zou willen.De voor pret is ook altijd erg leuk.

[thom]

Ik zie gewoon ontzettend op tegen morgen, dan begint het 'normale' leven weer voor ons. Maar in huis is het natuurlijk niet normaal meer, alles wat gewoon was is er nu niet meer.
Maar ook begrijp ik Ria heel erg goed. Er komt hier zeker weer een hond ( herplaatser of asielhond) maar op het tijdstip dat we er SAMEN aan toe zijn, dat vinden we heel erg belangrijk. Ria begrijpt mij trouwens ook heel goed hoor, we praten heel veel samen, gelukkig.

[renee-uk]

dat moet je ook blijven doen hoor thom, dat praten is zo belangrijk.
en niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over de leuke en speciale yla dingetjes.
dat zal vast voorlopig nog met een hoop tranen gepaard gaan, maar dat geeft niks en is goed voor de verwerking van deze afgrijselijke nachtmerrie.
en straks, later, veel later, zullen er minder tranen vloeien en de wat weemoedige glimlachjes de overhand nemen en ook dat is goed.

neem de tijd tot jullie allebei weer toe zijn aan een nieuwe hond

[S@ndr@]

Ja dat lijkt me heel moeilijk dan zit je thuis en dan,.........
misschien toch maar proberen zoveel mogelijk iets te gaan doen, en afleiding te zoeken,.....
maar ik snap je gevoel zo, sterkte

[thom]

dat moet je ook blijven doen hoor thom, dat praten is zo belangrijk.
en niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over de leuke en speciale yla dingetjes.
dat zal vast voorlopig nog met een hoop tranen gepaard gaan, maar dat geeft niks en is goed voor de verwerking van deze afgrijselijke nachtmerrie.
en straks, later, veel later, zullen er minder tranen vloeien en de wat weemoedige glimlachjes de overhand nemen en ook dat is goed.

neem de tijd tot jullie allebei weer toe zijn aan een nieuwe hond

Klopt hoor Renee, we praten nu voornamelijk over wat er gebeurd is, maar toch ook voorzichtig over die hele speciale Yla dingen, gaat inderdaad met veel tranen erbij, dat is ook niet erg. We moeten dit toch samen verwerken. Maar de nachtmerrie van nu 1 week terug blijft maar terugkomen, dat gaat vast beter worden met veel praten en tranen.
Ons huis is natuurlijk stil, leeg en kaal.
Maar er komt een moment, dat we er samen klaar voor zijn, dan sluiten we een nieuw maatje in ons hart.

[renee-uk]

dat moet je ook blijven doen hoor thom, dat praten is zo belangrijk.
en niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over de leuke en speciale yla dingetjes.
dat zal vast voorlopig nog met een hoop tranen gepaard gaan, maar dat geeft niks en is goed voor de verwerking van deze afgrijselijke nachtmerrie.
en straks, later, veel later, zullen er minder tranen vloeien en de wat weemoedige glimlachjes de overhand nemen en ook dat is goed.

neem de tijd tot jullie allebei weer toe zijn aan een nieuwe hond

Klopt hoor Renee, we praten nu voornamelijk over wat er gebeurd is, maar toch ook voorzichtig over die hele speciale Yla dingen, gaat inderdaad met veel tranen erbij, dat is ook niet erg. We moeten dit toch samen verwerken. Maar de nachtmerrie van nu 1 week terug blijft maar terugkomen, dat gaat vast beter worden met veel praten en tranen.
Ons huis is natuurlijk stil, leeg en kaal.
Maar er komt een moment, dat we er samen klaar voor zijn, dan sluiten we een nieuw maatje in ons hart.

oh maar ik snap jou prima hoor, is nog niet echt lang geleden dat ik zelf dacht gek te worden van de stilte in huis
maar ik snap ria ook en ik kan me ook voorstellen dat het wat langer duurt voor die afgrijselijke gebeurtenis van haar netvlies verdwenen is als dat al ooit zal gebeuren

misschien is het een idee om elke avond even samen een straatje om te gaan, zodat ze weer went aan het 's avonds naar buiten gaan?

[Roompie]

Oh wat een dubbel gevoel lijkt me dat. Ik zou doodsangsten uitstaan, als ik toch mettertijd weer een andere hond zou hebben, over de buurhond maar de drang naar een ander maatje zou ook groot zijn.
Ik wens jullie veel sterkte!!

[Ariane]

dat moet je ook blijven doen hoor thom, dat praten is zo belangrijk.
en niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over de leuke en speciale yla dingetjes.
dat zal vast voorlopig nog met een hoop tranen gepaard gaan, maar dat geeft niks en is goed voor de verwerking van deze afgrijselijke nachtmerrie.
en straks, later, veel later, zullen er minder tranen vloeien en de wat weemoedige glimlachjes de overhand nemen en ook dat is goed.

neem de tijd tot jullie allebei weer toe zijn aan een nieuwe hond

Klopt hoor Renee, we praten nu voornamelijk over wat er gebeurd is, maar toch ook voorzichtig over die hele speciale Yla dingen, gaat inderdaad met veel tranen erbij, dat is ook niet erg. We moeten dit toch samen verwerken. Maar de nachtmerrie van nu 1 week terug blijft maar terugkomen, dat gaat vast beter worden met veel praten en tranen.
Ons huis is natuurlijk stil, leeg en kaal.
Maar er komt een moment, dat we er samen klaar voor zijn, dan sluiten we een nieuw maatje in ons hart.

[thom]

Jullie hebben gewoon allemaal gelijk. Bedankt voor alle reacties.
Het is allemaal zo verdomd dubbel.

[Selene]

dat moet je ook blijven doen hoor thom, dat praten is zo belangrijk.
en niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over de leuke en speciale yla dingetjes.
dat zal vast voorlopig nog met een hoop tranen gepaard gaan, maar dat geeft niks en is goed voor de verwerking van deze afgrijselijke nachtmerrie.
en straks, later, veel later, zullen er minder tranen vloeien en de wat weemoedige glimlachjes de overhand nemen en ook dat is goed.

neem de tijd tot jullie allebei weer toe zijn aan een nieuwe hond

Klopt hoor Renee, we praten nu voornamelijk over wat er gebeurd is, maar toch ook voorzichtig over die hele speciale Yla dingen, gaat inderdaad met veel tranen erbij, dat is ook niet erg. We moeten dit toch samen verwerken. Maar de nachtmerrie van nu 1 week terug blijft maar terugkomen, dat gaat vast beter worden met veel praten en tranen.
Ons huis is natuurlijk stil, leeg en kaal.
Maar er komt een moment, dat we er samen klaar voor zijn, dan sluiten we een nieuw maatje in ons hart.

oh maar ik snap jou prima hoor, is nog niet echt lang geleden dat ik zelf dacht gek te worden van de stilte in huis
maar ik snap ria ook en ik kan me ook voorstellen dat het wat langer duurt voor die afgrijselijke gebeurtenis van haar netvlies verdwenen is als dat al ooit zal gebeuren

misschien is het een idee om elke avond even samen een straatje om te gaan, zodat ze weer went aan het 's avonds naar buiten gaan?

dit laatste is misschien wel een goed idee thom?

[thom]

Er zijn ons sinds gisteren al 2 honden aangeboden, we hoeven ze alleen maar af te halen.
Dat lijkt ons geen goed idee, we willen gewoon een overwogen besluit nemen, zodra wij er aan toe zijn. We gaan inderdaad vanaf vanavond een nachtelijk rondje maken samen.

[Wilm@]

dat moet je ook blijven doen hoor thom, dat praten is zo belangrijk.
en niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over de leuke en speciale yla dingetjes.
dat zal vast voorlopig nog met een hoop tranen gepaard gaan, maar dat geeft niks en is goed voor de verwerking van deze afgrijselijke nachtmerrie.
en straks, later, veel later, zullen er minder tranen vloeien en de wat weemoedige glimlachjes de overhand nemen en ook dat is goed.

neem de tijd tot jullie allebei weer toe zijn aan een nieuwe hond

Klopt hoor Renee, we praten nu voornamelijk over wat er gebeurd is, maar toch ook voorzichtig over die hele speciale Yla dingen, gaat inderdaad met veel tranen erbij, dat is ook niet erg. We moeten dit toch samen verwerken. Maar de nachtmerrie van nu 1 week terug blijft maar terugkomen, dat gaat vast beter worden met veel praten en tranen.
Ons huis is natuurlijk stil, leeg en kaal.
Maar er komt een moment, dat we er samen klaar voor zijn, dan sluiten we een nieuw maatje in ons hart.

oh maar ik snap jou prima hoor, is nog niet echt lang geleden dat ik zelf dacht gek te worden van de stilte in huis
maar ik snap ria ook en ik kan me ook voorstellen dat het wat langer duurt voor die afgrijselijke gebeurtenis van haar netvlies verdwenen is als dat al ooit zal gebeuren

misschien is het een idee om elke avond even samen een straatje om te gaan, zodat ze weer went aan het 's avonds naar buiten gaan?

Hier zat ik ook aan te denken.

[twinkeltje]

Ik snap dat je het huis leeg vind, vind dat ook erg voor je.
Maar ik snap Ria ook heel goed zei was erbij het gebeurde bij haar ik denk dat ze het ook super eng vind en ze is toch de persoon die er mee weg moet zoals ik het begrijp.

[thom]

Ik wil er nog even aan toevoegen, dat vorige week zondagmiddag, de eigenaren van de Stafford hier nog geweest zijn, en in tranen moesten aanhoren, dat Ylla vanwege haar enorme verwondingen was ingeslapen. DE baas had een hand dik in verband ivm met doorbijten tot aan de pezen, andere hand gebroken, het vrouwtje had ook een gebroken hand. Ze hebben dus echt wel hun uiterste best gedaan dit te stoppen. Ze willen ook alle kosten vergoeden, via verzekering en anders gewoon zelf. Toen we vrijdag thuiskwamen van die paar dagen weg, kregen we ook een mooiie bos bloemen aangeboden van een bloemist, hier uit de buurt.

[Liesbeth]

Ik wil er nog even aan toevoegen, dat vorige week zondagmiddag, de eigenaren van de Stafford hier nog geweest zijn, en in tranen moesten aanhoren, dat Ylla vanwege haar enorme verwondingen was ingeslapen. DE baas had een hand dik in verband ivm met doorbijten tot aan de pezen, andere hand gebroken, het vrouwtje had ook een gebroken hand. Ze hebben dus echt wel hun uiterste best gedaan dit te stoppen. Ze willen ook alle kosten vergoeden, via verzekering en anders gewoon zelf. Toen we vrijdag thuiskwamen van die paar dagen weg, kregen we ook een mooiie bos bloemen aangeboden van een bloemist, hier uit de buurt.

Wat netjes van ze dat ze hun verantwoording zo nemen.
Dat scheelt zoveel voor jullie in de verwerking van wat er gebeurt is.

[twinkeltje]

Wel netjes jemig je zou bijna bang voor je eigen hond zijn

[gonnie]

Ik denk dat die bazen zich ook zwaar kl....n voelen. Ik zou me tenminste net zo beroerd voelen als jullie zelf, misschien zelfs wel nog beroerder het is niet niks als je hond een andere hond zo erg verwond dat die ingeslapen moet worden.

[thom]

Ruim een half uur geleden had ik onze DA aan de telefoon, hij vindt het zo verschrikkelijk voor ons, en hoopt dat de hond ondertussen dood is. Naar zijn idee, kan die hond na zijn fatale aanval niet meer functioneren in onze maatschappij.
Hij had zo met ons te doen, we zijn hondenliefhebbers pur sang volgens hem.
Ook vertelde hij, dat we echt wel weer een hond tegenkomen die bij ons hoort. Afgelopen week belde hij verschillende keren, maar wij waren natuurlijk even weg.
Ik heb zo mijn best gedaan, mijn emoties een beetje in toom te houden, maar na het gesprek, ging ik werkelijk helemaal los, kan me niet herinneren, dat ik zo hard gehuild heb.