Het HondenForum

Nanna schreef:Bij mij ging trouwens, ongeacht welke hond, achter elkaar de barbecue op.
Kun je heel politiek correct gaan kakelen over 'je maatje' maar dat is natuurlijk wel makkelijk praten met een volle maag.
Heroïsch ten onder gaan met man's best friend is denk ik zo goed als niemand gegeven. Als het puntje bij het paaltje komt kickt de drang tot overleven in. En dat is maar goed ook.

Ik denk dus dat de psychose me eerder bereikt dan de hongersnood, hahaha. Tegen de tijd dat mijn lichaam op is, is mijn geest allang vertrokken hoor. Ik zou het niet eens meer kunnen bedenken dat een hond ook voeding kan zijn.

Maar je hebt wel gelijk, mensen zullen alles doen om te overleven. Honden ook trouwens. Hoe vaak ik al niet heb gezien dat een verwaarloosde hond, bij animal cops ed, zijn buik vol stenen had zitten. Een keer had de hond zoveel stenen gegeten dat ie daaraan stierf. Het leven is in het instinct heilig, daar denk je niet eens meer over na.

toch snap ik niet waarom je in zo'n grote nood met 1 verstuikte enkel niet verder komt.
en notabene een hond bij je die je kan trekken ofzo.
dan ga je toch naar huis?

Stel een vriend/vriendin loopt mee en die is ernstig verzwakt van de honger en is niet meer bij bewustzijn. Ga je die dan ook opeten omdat je overlevingsdrang zo sterk is? want dan heeft het blijkbaar weinig met een hond te maken, als we over 100% overlevingsdrang gaan praten.

dan zou ik dat in elk geval aan niemand vertellen
ja die is overleden en heb ik begraven. weet niet meer waar.

Nanna schreef:Dat is ook de reden dat je op dergelijke uitjes altijd een fijne dikkerd mee moet vragen
Bij wijze van proviand.

ik maak vast een lijstje.

Nanna schreef:

Corneliana schreef:

Nanna schreef:Dat is ook de reden dat je op dergelijke uitjes altijd een fijne dikkerd mee moet vragen
Bij wijze van proviand.

ik maak vast een lijstje.

Ik ga niet mee

wil iedereen even lengte en gewicht pb'en voor een onderzoek? gewoon voor statistieken enzo...


oh nanna maar dan moet je niet te lang wachten met opeten want zo'n dikkerd wordt dan ook met de dag dunner.

Nanna schreef:

Hylos schreef:Stel een vriend/vriendin loopt mee en die is ernstig verzwakt van de honger en is niet meer bij bewustzijn. Ga je die dan ook opeten omdat je overlevingsdrang zo sterk is? want dan heeft het blijkbaar weinig met een hond te maken, als we over 100% overlevingsdrang gaan praten.

Ja natuurlijk. Je stelt het zo lang mogelijk uit omdat kannibalisme tegen de borst stuit maar als je maar hongerig en verzwakt genoeg bent begin je daar ook aan hoor.
Kijk maar naar dat vliegtuigongeluk toen in de Andes. Die vraten elkaar ook op.

Maar die mensen waren al dood toch? Als die hond gewoon dood was gegaan en hij at em op is toch anders dan je hond vermoorden en dan opeten

Whahaha, ik lig in een deuk dames. Die film over die mensen in de Andes heet Alive en dat is één van mijn lievelingsfilms. Alleen was daar wel een verschil, die hebben de mensen niet zelf vermoord om ze op te eten. Het vliegtuig lag al vol lijken omdat ze waren neergestort. En ze hebben twee lawines meegemaakt die ook mensenlevens kostten. Die hebben ze begraven in de sneeuw. Sneeuw zorgt er natuurlijk voor dat het vlees niet bederft. En ze wisten niet van welk mens ze aan het eten waren, ze groeven alleen een been of arm op en sneden daar vlees vanaf.

Maar dat was een hele hechte club mensen, allemaal levenslange vrienden. Het was een voetbalploeg op weg naar een wedstrijd, allemaal rond de 20 jaar oud, met familie en begeleiding. Dus die hebben echt mensen opgegeten waar ze veel van hebben gehouden. Ik denk dat ik dat wel zou kunnen, omdat ze al dood waren.

Nanna schreef:

Hylos schreef:Stel een vriend/vriendin loopt mee en die is ernstig verzwakt van de honger en is niet meer bij bewustzijn. Ga je die dan ook opeten omdat je overlevingsdrang zo sterk is? want dan heeft het blijkbaar weinig met een hond te maken, als we over 100% overlevingsdrang gaan praten.

Ja natuurlijk. Je stelt het zo lang mogelijk uit omdat kannibalisme tegen de borst stuit maar als je maar hongerig en verzwakt genoeg bent begin je daar ook aan hoor.
Kijk maar naar dat vliegtuigongeluk toen in de Andes. Die vraten elkaar ook op.

verschilletje is - en DAT is het punt in deze...
die mensen in de Andes WAREN - AL - HARTSTIKKE - DOOD
dan vreet je dus van iets dat al dood is.

Bewust iemand doodmaken, mens of dier , wat dichtbij je staat....
dat is het punt hier

Nou ja, je weet denk ik niet hoe je reageert totdat je ervoor staat... maar ergens geloof ik dat ik het stomweg niet kan, al
zou ik het willen en beseffen dat dit mijn enige kans is om te overleven, ik geloof niet dat ik ertoe in staat ben om mijn hond
met een steen dood te slaan.
Als hij al dood is gegaan, dan is het idd een ander verhaal.

Hylos schreef:Stel een vriend/vriendin loopt mee en die is ernstig verzwakt van de honger en is niet meer bij bewustzijn. Ga je die dan ook opeten omdat je overlevingsdrang zo sterk is? want dan heeft het blijkbaar weinig met een hond te maken, als we over 100% overlevingsdrang gaan praten.

Ik vind mn tweelingzus met een kei om dr hoofd slaan of de hond wel een wereld van verschil hoor. Dan de hond om ons beide te redden. (in uiterst geval van nood natuurlijk)
Neathertalers aten elkaar ook op in tijden van honger, dus kannabalisme is ons ook niet vreemd. Ik denk dus wel drie keer na eer ik gezellig de wildernis in trek, haha.

Ik weet niet of het uberhaupt in me op zou komen... Ik denk dat ik zo stom ben dat ik gewoon dood ga met de honden naast me, die vervolgens mij opvreten (Cena dan, Henk lust geen rauw vlees )

Fizgig schreef:Nou inderdaad, alleen de wildernis in trekken, wie is er zo dom om dat te doen. De man noemen ze dan wel woudloper, maar dat is toch geen beroep ofzo. Dat is gewoon stompzinnig. Ik denk dan, als je altijd zo leeft, dan zul je op een dag wel sterven in een bos. Dat moet je incalculeren want je gaat er altijd alleen op uit. Of zou hij die hond alleen bij zich hebben als extra voedselvoorraad in noodgevallen? Dan snap ik wel dat hij een nieuwe hond wil nu, hahaha.

Of die man een echte woudloper was weet ik niet, maar het zou een beroep kunnen zijn.
Woudloper

Ik heb geen idee wat ik zou doen in zo'n geval.
Maar misschien zou mijn hond wel kleinwild voor me kunnen vangen en dan zouden we samen kunnen eten

Stel dat die man zijn hond niet had doodgemaakt, zou die hond dan ook langzaam zijn gestorven?
Eerlijk gezegd zou ik liever willen dat mijn hond snel sterft dan langzaam wegrot. En als je dan toch honger hebt kan ik me voorstellen dat je je hond doodmaakt.
Of ik het zelf zou kunnen weet ik niet, ik zou wel zeker willen weten dat het dier in 1x dood is.

ranetje schreef: Of die man een echte woudloper was weet ik niet, maar het zou een beroep kunnen zijn.
Woudloper

Het was gewoon een stroper waarschijnlijk, hahaha. Jagen doen mensen meestal niet alleen, volgens mij. Tenzij ze iets doen wat niet mag.

Raar verhaal. Ik kan me slecht voorstellen dat je echt niet iets eetbaars kan vinden in die Canadese wouden, ook al heb je een verstuikte enkel.
Een woudloper van niks, wat mij betreft.

Charlotte* schreef:Stel dat die man zijn hond niet had doodgemaakt, zou die hond dan ook langzaam zijn gestorven?
Eerlijk gezegd zou ik liever willen dat mijn hond snel sterft dan langzaam wegrot. En als je dan toch honger hebt kan ik me voorstellen dat je je hond doodmaakt.
Of ik het zelf zou kunnen weet ik niet, ik zou wel zeker willen weten dat het dier in 1x dood is.

die hond was allang zijn baas naar de strot gevlogen voordat die verhongerde hoor!

Rami schreef:Raar verhaal. Ik kan me slecht voorstellen dat je echt niet iets eetbaars kan vinden in die Canadese wouden, ook al heb je een verstuikte enkel.
Een woudloper van niks, wat mij betreft.

dit dus, volgens mij is het 1 groot broodje aap verhaal net zoals die tiener die ineens na jaren uit het bos kwam lopen

Selene schreef:

Rami schreef:Raar verhaal. Ik kan me slecht voorstellen dat je echt niet iets eetbaars kan vinden in die Canadese wouden, ook al heb je een verstuikte enkel.
Een woudloper van niks, wat mij betreft.

dit dus, volgens mij is het 1 groot broodje aap verhaal net zoals die tiener die ineens na jaren uit het bos kwam lopen

Precies. Je bereidt je toch voor op 'survival' in de natuur. Vreet paddenstoelen, larven/insecten, bosvruchten, wortels, planten, korstmossen, kikkers. Als je fysiek nog in staat bent je eigen hond te doden, villen en op te eten, moet al dat andere ook niet al te moeilijk zijn.

Rami schreef:Raar verhaal. Ik kan me slecht voorstellen dat je echt niet iets eetbaars kan vinden in die Canadese wouden, ook al heb je een verstuikte enkel.
Een woudloper van niks, wat mij betreft.

Nou inderdaad! Die had beter gewoon kunnen verhongeren dan. Wat een prutser!

Rami schreef:

Selene schreef:

Rami schreef:Raar verhaal. Ik kan me slecht voorstellen dat je echt niet iets eetbaars kan vinden in die Canadese wouden, ook al heb je een verstuikte enkel.
Een woudloper van niks, wat mij betreft.

dit dus, volgens mij is het 1 groot broodje aap verhaal net zoals die tiener die ineens na jaren uit het bos kwam lopen

Precies. Je bereidt je toch voor op 'survival' in de natuur. Vreet paddenstoelen, larven/insecten, bosvruchten, wortels, planten, korstmossen, kikkers. Als je fysiek nog in staat bent je eigen hond te doden, villen en op te eten, moet al dat andere ook niet al te moeilijk zijn.

En zeker als je het blijkbaar al vaker gedaan hebt

Ik vind het ook maar een raar verhaal, en wat zou er na een paar weken nog van een hond die niet voldoende eten krijgt over zijn vraag ik mij af? Verstuikte enkel tape je toch in, voor mijn part met een kledingstuk en dan kan je toch weer verder? Ook ik was niet van plan om de wildernis in te trekken, gelukkig maar want ik moet er niet aan denken om een van mijn honden de kop in te slaan en op te kauwen

Kirry schreef:

Hylos schreef:Stel een vriend/vriendin loopt mee en die is ernstig verzwakt van de honger en is niet meer bij bewustzijn. Ga je die dan ook opeten omdat je overlevingsdrang zo sterk is? want dan heeft het blijkbaar weinig met een hond te maken, als we over 100% overlevingsdrang gaan praten.

Ik vind mn tweelingzus met een kei om dr hoofd slaan of de hond wel een wereld van verschil hoor. Dan de hond om ons beide te redden. (in uiterst geval van nood natuurlijk)
Neathertalers aten elkaar ook op in tijden van honger, dus kannabalisme is ons ook niet vreemd. Ik denk dus wel drie keer na eer ik gezellig de wildernis in trek, haha.

Ja, ik ook hoor.
Daar ging het me ook niet om, ging om het feit dat je door je overlevingsinstinct zo ongeveer alles doet. Dus of het nou een hond of mens is, als je vreselijke honger hebt zou je zelfs een vriend doodmaken en opeten.

Niet dat ik het daar mee eens ben, maar dat was het punt.

Ah. Ik denk wel dat een mens op een gegeven moment erg ver gaat. Waarschijnlijk niet de eerste tijd, maar misschien na een poos, wanneer het steeds moeilijker wordt om te overleven en wanneer je steeds verder afdaalt in een soort roes van overleven. Desondanks kan ik het mij ook niet voorstellen om daadwerkelijk een mens te doden voor voedsel. Zelfs niet als ie al een tijdje dood ligt te wezen na een natuurlijke dood te zijn gestorven. Maarja. Dat is zo moeilijk te zeggen. Geschiedenis acht ons in staat hiertoe, maar ik ga niks bewijzen, haha!

Zelf met een gebroken poot kan je nog redelijk doorlopen, zeker met primitief wat gezet met takken erom heen dus ik zou niet weten waarom iemand de overleving bij een verstuikte enkel al zou opgeven, zeker niet iemand die gewend is aan survivallen in de wildernis.

Maar a fijn, het is bekend dat mensen die moeten overleven tot rare zaken in staat zijn, ja ook het vermoorden van mensen die ze goed kennen om hun heen. Nu zit er in ons op dit moment weinig overlevingsdrift, maar die komt in noodsituaties echt wel naar boven. Zelfs de grote dierenvriend kan daar echt niet om heen en ik weet niet wat een fijnere dood is is voor de hond. Met jou mee verhongeren doe ik hem liever ook niet aan. Maar ja aan die scharminkels van mij valt ook niet veel vlees te halen helaas en zijn zij dus eerder dood dan ik.

Ik vind het ook een raar verhaal. Er is in de wildernis van alles te vinden wat eetbaar is. Bovendien, alsof je met een verstuikte enkel opeens niet meer kunt lopen. Ja, het doet pijn, maar toch echt niet zo veel als je eigen hond vermoorden lijkt mij zo. Daar loop je dan echt wel doorheen.

bahabh,,, nooit zou ik mijn hond of ander dier opeten.. dan ging ik liever nog zelf dood..

hij had nooit gevonden moeten worden en gestraft moeten worden met de dood omdat hij zijn hond heeft opgegeten..
grrr

Irta schreef:Ik vind het ook een raar verhaal. Er is in de wildernis van alles te vinden wat eetbaar is. Bovendien, alsof je met een verstuikte enkel opeens niet meer kunt lopen. Ja, het doet pijn, maar toch echt niet zo veel als je eigen hond vermoorden lijkt mij zo. Daar loop je dan echt wel doorheen.

klopt
er was ook es een nederlander in spanje vermist... bij een rivier waar wij poosje daarvoor waren geweest... we waren net thuis toen t werd vermeld
maar goed, die nederlander had geen hond... maar die overleefde t omdat ze gras enzo at.. en water uit de rivier
al vind ik t oenig want je gaat dan toch gewoon de rivier aflopen als je verdwaalt bent
maar goed

aussie2011 schreef:bahabh,,, nooit zou ik mijn hond of ander dier opeten.. dan ging ik liever nog zelf dood..

hij had nooit gevonden moeten worden en gestraft moeten worden met de dood omdat hij zijn hond heeft opgegeten..
grrr

tikkeltje overdreven

wat is de baas meer waard dan de hond ?
waarom moet de hond dood en de baas overleven ?
ik had liever de hond zien overleven dan de baas