Het HondenForum

Denk dat dat gevoel niet weggaat door een andere hond wel denk ik dat je er mee leerd omgaan en Gila weet dat je van haar hield.
Je was in de war van de hele situatie stond onder druk toen je de keus hebt gemaakt.
Het is kut klote en verschrikkelijk maar je hebt er wel van geleerd al is het op de harde weg.
Probeer je leven te herpakken al is het maar om de mensen die je wel lief hebben

Jeetje zeg...

Ik wilde zeggen wat Nanna al gezegd heeft, die scheiding was er anders waarschijnlijk ook wel gekomen. Maar dat maakt de situatie niet minder pijnlijk natuurlijk. Hopelijk trekt het bezig zijn met nikan je een beetje omhoog.

Nanna schreef:Ik denk dat, als je zo met elkaar omgaat en over elkaar denkt, die scheiding er sowieso wel gekomen was.
De hond is nu de katalysator van alles geweest.

Dat denk ik ook.

Aangezien Gila er niet al te best aan toe was is ze wat eerder gegaan dan jij wilde en bedoeld had.
Maar er is haar ook pijn bespaard.

Vergeten zul je deze situatie nooit.
Maar val jezelf niet zo zwaar
Je zult er mee leren omgaan.
Nikan zal geen vervanging zijn, maar opnieuw een hond in je leven.
Ik hoop wel dat je heel veel plezier en geluk met hem zult hebben.

Gila had nooit misbruikt mogen worden door wie dan ook, wanneer dan ook.



Laatste foto van mijn meissie en ik samen....

....en dit is Nikan.
Helaas geen grote foto.



Hier, net even na zijn castratie:



...en al netjes poseren



Vermoedelijk kruising Beauceron x Rotti.
1 jaar jong. Momenteel in de opvang waar hij al is geholpen en al zijn inentingen gehad heeft.
Nikan (spreek uit NIKAAH) is heel rustig van gedrag. Sociaal met honden en katten, alhoewel hij het liefst de dames opzoekt. Hij is zindelijk, kan erg goed alleen zijn, maar nog geheel niet opgevoed, dus de clicker ligt al klaar naast de zak Frolic
Vanaf de 18e heb ik 4 weken vakantie, en hij is er de 21ste.
Geen zorgen, Nikan word elke dag meegenomen tijdens mijn werk op een riondje bos door een buurman die er met zijn honden loopt, en ook nog eens door mijzelf voor, of na het werk. Komt helemaal goed.

Natuurlijk gaan jullie alles meebeleven met Nikan en mij.
Word een nieuwe start voor ons beiden.
Op de dag van ophalen zal ik de camera meenemen.

Met de scheiding zal ik nog genoeg shit over mij heen krijgen vermoed ik, dus ik probeer mij maar voor de volle 100% op Nikan te richten, en al lekker bezig zijn om zijn ontvangst voor te bereiden.
Beter richten op positieve zaken, als op negativiteit.

Wat een drama gezeik zeg.

bouvierpoedel schreef:Wat een drama gezeik zeg.

Echt he? Zwaar misselijk en ziek van.....al weken en weken.

Kan ik me wel voorstellen, maar probeer het los te laten. Gila weet donders goed hoeveel je van dr hield, en ze is misschien wat eerder gegaan dan anders.
Je ex ben je vanaf dus daar heb je geen last meer van (hoop ik)

Nanna schreef:Ik denk dat, als je zo met elkaar omgaat en over elkaar denkt, die scheiding er sowieso wel gekomen was.
De hond is nu de katalysator van alles geweest.

Dit inderdaad.

En alvast veel plezier met Nikan. Samen gaan jullie er weer bovenop komen!

Wat een klotesituatie, bah.
Hoop voor je dat het vanaf nu een stuk beter zal gaan, al zal dat ook wel tijd kosten.
Mooie foto van jullie samen.

Jeetje....wat heftig,zeg!

Prachtige foto van Gila en jou! En Nikan lijkt me ook een geweldige hond!
Ik kan me voorstellen dat je je erg schuldig voelt over Gina, maar ze had al pijn. Nu is haar meer pijn bespaard gebleven. Maar op deze manier afscheid nemen is erg wrang.......heel veel sterkte, en ik hoop dat Nikan afleiding zal geven. Hij kan Gina nooit vervangen natuurlijk, maar je kan je liefde wel aan hem kwijt.

Ik ben benieuwd naar foto's van die knappe vent!

die dierenarts heeft ook niet zo'n fraaie rol gespeeld, lijkt mij, als Gila er nog niet zo ernstig aan toe was.

Als je elkaar dit aandoet in een huwelijk, dan is er al veel mis en is het einde in zicht.
Wat een nare manier. Afschuwelijk.
Sterkte.

Ik wist wel dat het iets met je vrouw te maken moest hebben, ik vermoedde al zoiets, echt waar. Vrouwen zijn heksen he, ik weet het. Soms wel. Ik weet nog hoe het ging met haar allergie, dat vond ik al zo raar, want het draaide vooral om haar. En als je zo gek met je hond bent, dan doe je die niet de deur uit vanwege allergie, daar zijn alternatieven voor. Maar daarin trok ze toen bij. Maar ik heb ervaring met langdurige relaties, en sommige dingen moet je gewoon voor elkaar over hebben en anders moet je er gewoon niet aan beginnen. Samen sta je sterk.

Ik las tussen de regels dat je vrouw Gila niet zag zitten. En ik denk, eerlijk gezegd, dat je vrouw wel weer iets anders had gevonden wat jij moest veranderen of wat niet goed was, als jullie niet uit elkaar waren gegaan. Zo zijn sommige mensen, heel veeleisend, alles moet om hen draaien. Dat werkt niet in een relatie. Ik kreeg het gevoel dat je je vrouw nooit tevreden zou kunnen stellen. Je verdedigde haar ook wel maar ik had het gevoel dat je het zelf ook niet met haar eens was.

Dus wat je nu vertelt, verbaast me alleen omdat je zegt dat je Gila eerder hebt laten gaan dan nodig. Maar het was wel zo dat Gila niet veel langer verder had gekund met haar problemen. Ik weet niet of je dat moet zien in nog een aantal weken of nog een aantal maanden. Maar Gila heeft nu geen pijn meer en die snapt niks van tijd. Honden weten niet wat de dood is. Dat ze zich verzette bij de slaapprik, dat doen honden soms ook als ze heel ernstig ziek en tegen de dood aan zitten. Dat kan altijd gebeuren helaas, dat is waarschijnlijk een reactie op het barbituraat. Ik zou me niet concentreren op haar laatste momenten.

En ik snap je schuldgevoel wel, maar als je het bekijkt vanuit een dier zijn perspectief, weet Gila alleen dat je heel veel om haar gaf. Je hebt haar ook niet in de steek gelaten, in mijn boekje, want je was bij jaar en je hield haar vast. Maar ik snap wel iets van herinneringen met een zwart randje en dat zal ze nu wel blijven, op een bepaalde manier. Maar probeer ook vast te houden hoe mooi en geweldig het met haar was. En de vriendschap en band die jullie hadden. Dat zijn de waardevolle dingen. Ze verdient het niet dat je steeds verdrietig bent om alles eromheen, ze verdient het om ook herinnerd te worden voor alles wat ze was en deed voor geweldigs. Uiteindelijk doet het daarom zo'n pijn dat ze er niet meer is, de manier waarop, kan zij ook niks aan doen.

Ik heb ook een tijdje 'winter' meegemaakt toen Ronja doodging. Ronja was nog maar 7 maanden oud toen ze heel plotseling stierf, op de behandeltafel van de dierenarts. Ze dachten dat ze kennelhoest had maar achteraf redenerend, had ze waarschijnlijk een hartprobleem. Ik was een maand voor haar dood naar de dierenarts geweest omdat ze niet aankwam en ik me zorgen maakte over haar nogal luide en snelle hartslag. De dierenarts kon toen niks vinden. Je begrijpt misschien dat ik mezelf nogal op mijn kop heb gegeven dat ik die keer niet verder doorvroeg en verder liet onderzoeken. Mijn intuïtie bleef namelijk jengelen dat er iets mis was. Ik heb zelfs tegen mijn vriend gezegd toen, dat ik dacht dat ze een hartprobleem had. En toen ging ze dood.

Maandenlang kon ik niet naar haar foto kijken. Er klonk alleen maar: mijnschuldmijnschuldmijnschuld als ik naar haar foto keek. Pas een jaar later, lukte dat weer, toen ik een nieuwe hond had. Toen pas besefte ik dat ik haar herinnering had beschadigd, ze was namelijk een geweldige hond die me veel heeft geleerd over doorzetten en niet opgeven. Dus droogde ik mijn tranen en ging bedenken dat ze me elke dag weer inspiratie geeft, ook al leeft ze niet meer.

En ik heb ook geleerd dat mensen nu eenmaal fouten maken. Het is niet zo dat ik haar heb vermoord. Ik heb alleen fouten gemaakt. En daar kun je van leren, dat is de bedoeling namelijk. Zoveel heb ik ook niet verkeerd gedaan en alles wat ik deed, deed ik vanuit de motivatie liefde en zorg. Dus echt veel kan ik mezelf niet verwijten.

Maar je nieuwe hond, zal zeker wat wonden gaan genezen voor je. Eigenlijk kan alleen een nieuwe hond dat ook doen. Shelly plakte de duizend stukjes van mijn hart weer aan elkaar, dat kon alleen zij voor me doen. Ze lijkt in sommige opzichten op Ronja en nu glimlach ik als ik dat zie. Ze zouden waarschijnlijk dikke maatjes zijn geworden, als ze elkaar hadden leren kennen. Maar wat ze met elkaar gemeen hebben, is dat ze in mijn hart wonen en er lekker nooit meer weg hoeven.

Heel veel plezier met je nieuwe hond en probeer Gila ook te herinneren als de hond die ze was he, zonder alle menselijke onzin erbij. Gaat vast lukken om er weer wat van te maken!

Intriest verhaal

Hopelijk ga je het een plaats kunnen geven zodat je verder kan. Nikan zal daar vermoedelijk ook aan bijdragen.

Alles is al gezegd na jou laatste bericht het was een rotsituatie en je hebt alles gedaan om een goede plaats voor Gila te vinden. Op die bewuste avond was je er voor haar, hield je haar vast.
En verder ben ik het helemaal eens met Fizgig.
Ik wil je wel heel veel plezier toewensen met Nikan en ben ook benieuwd naar meer foto's

Wat een rotzooi zeg, ik zou haast zeggen wees maar blij dat zij uit jouw leven vertrekt. Ik ken jou en de situatie verder niet, maar jeetje man, dit laat je je toch niet aanpraten door wie dan ook?

Het is nu niet meer anders en volgens mij krijgen honden er niet veel van mee als ze ingeslapen worden, wellicht troost jou dat wat. Besef van tijd hebben ze meen ik ook niet dus voor haar maakte het niets uit of ze nu of over een jaar ging.

Ik hoop dat jij jouw leven strakjes samen met Nikan weer goed op kunt pakken, succes daarmee en met de mooie man.

Wat een bizar verhaal Renee, veel geluk met Nikan straks en maak er samen wat moois van. Probeer vooruit te kijken want met achterom zien wordt je ook niet echt gelukkig. Straks begint er een nieuw jaar zie het als een nieuw begin.

Wat een bijzonder triest en bizar verhaal.

Veel plezier met Nikan, als hij zijn naam eer aan doet word hij je beste vriend
Over de rest wil ik zeggen, ondanks je wrok enz onthoud dat er 2 mensen nodig zijn bij deze shit om het compleet te maken.

Okeeee

Dit is ws. niet wat je wilt horen, maar je huwelijk was zonder Gila ook wel stuk gelopen. Ik lees nu alleen maar verwijten maar 1 ding kun je je vrouw niet verwijten en dat is jouw schuldgevoel naar Gila toe.
Je hebt zelf de keuze gemaakt om haar in te laten slapen. Naar mijn mening een terechte keuze. Beter een maand te vroeg dan een dag te laat.
De reden dat je kwaad bent en met verwijten komt is omdat jij niet hebt kunnen bepalen hoe jij het wilde. Nu schermen met zaken als jij wel een inkomen en zij niet zijn allemaal futiliteiten. Dat is niet waar het om gaat. Jullie huwelijk is niet alleen door haar stuk gelopen en al helemaal niet doordat Gila er was. Dit speelt al langer en draait om andere zaken dan om een hond met gezondheidsproblemen.
Schuldgevoelens zijn niet nodig. Leer er van en doe er wat mee. Gila krijg je niet terug maar je hebt haar wel behoed voor meer pijn.

Heel veel geluk gewenst met Nikan

Ik ken je niet, maar wat een afschuwelijk verhaal zeg. Veel sterkte en geniet van Nikan.

Jezus

Verder eens met Flamme.

flamme schreef:Okeeee

Dit is ws. niet wat je wilt horen, maar je huwelijk was zonder Gila ook wel stuk gelopen. Ik lees nu alleen maar verwijten maar 1 ding kun je je vrouw niet verwijten en dat is jouw schuldgevoel naar Gila toe.
Je hebt zelf de keuze gemaakt om haar in te laten slapen. Naar mijn mening een terechte keuze. Beter een maand te vroeg dan een dag te laat.
De reden dat je kwaad bent en met verwijten komt is omdat jij niet hebt kunnen bepalen hoe jij het wilde. Nu schermen met zaken als jij wel een inkomen en zij niet zijn allemaal futiliteiten. Dat is niet waar het om gaat. Jullie huwelijk is niet alleen door haar stuk gelopen en al helemaal niet doordat Gila er was. Dit speelt al langer en draait om andere zaken dan om een hond met gezondheidsproblemen.
Schuldgevoelens zijn niet nodig. Leer er van en doe er wat mee. Gila krijg je niet terug maar je hebt haar wel behoed voor meer pijn.

Heel veel geluk gewenst met Nikan

Helemaal mee eens
Zeker ook met het dikgemaakte stukje.

Ik heb ook alles (in stilte) gevolgd omtrent Gila.

Verschrikkelijk wat je hebt meegemaakt Ik hoop dat Nikan je er weer bovenop kan helpen!

flamme schreef: De reden dat je kwaad bent en met verwijten komt is omdat jij niet hebt kunnen bepalen hoe jij het wilde. Nu schermen met zaken als jij wel een inkomen en zij niet zijn allemaal futiliteiten. Dat is niet waar het om gaat. Jullie huwelijk is niet alleen door haar stuk gelopen en al helemaal niet doordat Gila er was. Dit speelt al langer en draait om andere zaken dan om een hond met gezondheidsproblemen.

Hier ben ik het helemaal mee eens
Jij bent volgens mij ook niet eenvoudig om mee te leven -- het middelpunt van het universum tenminste, als ik je forumgedrag zie. Ik geloof niet dat je ooit hebt gereageerd in een topic dat niet van jezelf is.
Sterkte met alles, en dat wens ik je vrouw ook

Ik ken je niet maar heel veel sterkte met de situatie.

Zo, dat is zeker heftig Sterkte met de scheiding, dat zal geen pretje worden zo te lezen. Maar gelukkig een lichtpuntje heel dichtbij! Heel veel plezier met Nikan Wat een mooie hond met een fijne kop erop!

tekkel schreef:

flamme schreef: De reden dat je kwaad bent en met verwijten komt is omdat jij niet hebt kunnen bepalen hoe jij het wilde. Nu schermen met zaken als jij wel een inkomen en zij niet zijn allemaal futiliteiten. Dat is niet waar het om gaat. Jullie huwelijk is niet alleen door haar stuk gelopen en al helemaal niet doordat Gila er was. Dit speelt al langer en draait om andere zaken dan om een hond met gezondheidsproblemen.

Hier ben ik het helemaal mee eens
Jij bent volgens mij ook niet eenvoudig om mee te leven -- het middelpunt van het universum tenminste, als ik je forumgedrag zie. Ik geloof niet dat je ooit hebt gereageerd in een topic dat niet van jezelf is.
Sterkte met alles, en dat wens ik je vrouw ook

Die is nog erger dan 50 wijffen met hormonale problemen bij elkaar. Wat een drama gebral zeg. Het lijk Sjeekspier wel.

Wel apart dat als ik hier in de vet hoek een beetje mbt m'n scheiding van me afschrijf dit direct als zwartmaken en hij kan geen weerwoord geven beoordeeld wordt en hier (wat ook nog eens gewoon in algemeen staat) wordt gelijk meegehuild. Terwijl, als je mij heel eerlijk vraagt, ik echt never nooit om een relatie te redden een hond in zou laten slapen, MAAR, ook niet een hond met zulke HD klachten (die er dus echt last van heeft) door last laat leven.

Ofwel, het inslapen ansich kan ik achter staan, maar niet om een huwelijk te redden.