Het HondenForum

lieke schreef:

kaatje888 schreef:Heb jij mij ergens zien neerzetten dat pitbulls niet vaak voor hondengevechten worden gebruikt?
ik ontken helemaal niks daarover.
Ik weet ook dat pitbulls worden gebruikt om te vechten net zoals veel meer andere rassen.
Het enige wat ik ontken is dat elke pitbull gevaarlijk en agressief is.
Want daar zit het probleem.

En mij heb je niet horen beweren dat pitbulls gevaarlijk en/of agressief zijn. Het zijn vaak zeer ménsvriendelijke honden. Ik mag graag staffjes en aanverwante rassen knuffelen.
Als ik mijn eigen honden tenminste niet bij me heb. Want ze zijn meestal hóndonvriendelijk. Daar zijn ze op gefokt. Eeuwenlang.
En ik erger me dood aan mensen die denken dat je door 'socialisatie' gezelschapshondjes van deze rassen maakt. Want door deze onkunde en onnozelheid lopen de poekie's van anderen gevaar.
Er zullen gerust individuele honden binnen deze rassen zijn die deze trekjes niet hebben, hoor. Net zo goed als er jachthonden zijn die niet jagen. Of mechelaars die liever op schoot bij vreemden liggen. Of maltezers die waken.
Maar dat is niet rastypisch en daar mag je dus nooit van uit gaan als je zo'n hond aanschaft. Ik vind het ook verschrikkelijk oneerlijk naar de honden zelf want die hebben ook niet gevraagd om bazen met het intellect van een winterwortel.

Je hebt gelijk @Lieke: je socialiseert, voedt op, traint de hond, vanaf dat ie puppy, is om die raseigenschappen te kunnen hanteren (: gebruiken, als je daartoe in staat bent), niet om ze weg te poetsen.
Want dat gaat niet werken.

Biet schreef:

lieke schreef:

kaatje888 schreef:Heb jij mij ergens zien neerzetten dat pitbulls niet vaak voor hondengevechten worden gebruikt?
ik ontken helemaal niks daarover.
Ik weet ook dat pitbulls worden gebruikt om te vechten net zoals veel meer andere rassen.
Het enige wat ik ontken is dat elke pitbull gevaarlijk en agressief is.
Want daar zit het probleem.

En mij heb je niet horen beweren dat pitbulls gevaarlijk en/of agressief zijn. Het zijn vaak zeer ménsvriendelijke honden. Ik mag graag staffjes en aanverwante rassen knuffelen.
Als ik mijn eigen honden tenminste niet bij me heb. Want ze zijn meestal hóndonvriendelijk. Daar zijn ze op gefokt. Eeuwenlang.
En ik erger me dood aan mensen die denken dat je door 'socialisatie' gezelschapshondjes van deze rassen maakt. Want door deze onkunde en onnozelheid lopen de poekie's van anderen gevaar.
Er zullen gerust individuele honden binnen deze rassen zijn die deze trekjes niet hebben, hoor. Net zo goed als er jachthonden zijn die niet jagen. Of mechelaars die liever op schoot bij vreemden liggen. Of maltezers die waken.
Maar dat is niet rastypisch en daar mag je dus nooit van uit gaan als je zo'n hond aanschaft. Ik vind het ook verschrikkelijk oneerlijk naar de honden zelf want die hebben ook niet gevraagd om bazen met het intellect van een winterwortel.

Je hebt gelijk @Lieke: je socialiseert, voedt op, traint de hond, vanaf dat ie puppy, is om die raseigenschappen te kunnen hanteren (: gebruiken, als je daartoe in staat bent), niet om ze weg te poetsen.
Want dat gaat niet werken.

Dit dus en uitzonderingen op de regel heb je altijd. Maar zoals TS al aangaf in haar openingspost valt hij dusdanig uit aan de riem naar andere honden dat hij gemuilkorfd zou moeten worden. Ik stel mij zo voor dat dit niet echt een jonge hond meer is en ik zou hem dus lekker daar laten waar hij nu is. In mijn ogen train je dat er niet meer uit. Zeker niet bij een pitbull

JYBD schreef:.
Een beetje (getrainde)vecht hond gaat namelijk eerst voor de voorpoten en daarna pas naar de strot.

dat is apart , want die stafford van mijn ex-buurman beet andere reuen in de voorpoten , nu weet ik dus waarom .

en voor de TS ;

inderdaad , nog eentje er bij , terwijl in Den Haag en Amsterdam de asielen er vol mee zitten , had dan hier eentje uitgezocht
keuze genoeg en voor een goed doel

Naar om te lezen dat er nog steeds zoveel misvattingen omtrent deze honden bestaan. Het 'standaard' model APBT/AST is erop gefokt om met honden te vechten, de bullterriër met ratten, de old english bulldog (niet olde english bulldogge) met stieren etc. etc., dat wil niet zeggen dat ze dat uitsluitend deden maar dat was wel waar ze voor gefokt werden. Verder is opvoeding een groot deel van de socialisatie met dit soort honden, maar je hebt ook te maken met genetische aanleg, en dit is in lang niet alle honden het geval, maar het kan wel. Net zoals een border collie uit nature drijft, en een labrador apporteert kan het ook zo zijn dat je AST/APBT etc. een andere hond te grazen wilt nemen. Hier moet je je als (toekomstige) eigenaar van bewust zijn, en indien nodig maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat dit niet kan gebeuren.

En om nou te zeggen waarom een hond uit het buitenland nemen als de asiels hier in Nederland er vol mee zitten; dat klopt, maar als je een hond tegenkomt (waar dan ook) en je wordt er verliefd op, dan sla je dat met alle liefde in de wind en dat begrijp ik volkomen.

Verder zijn het schatten van honden, die tegenwoordig in allerhande takken van hondensport uitstekend presteren. Ze worden zelfs sporadisch als blinde geleidehond gebruikt. Je moet je er alleen bewust van zijn dat ze nou eenmaal een iets andere begeleiding nodig hebben (net als vele andere rassen in andere aspecten), en dat er nog altijd een bepaald stigma op rust. Als je dat allemaal weet, en het prima vindt, go ahead, je zult er geen spijt van krijgen.

Nanna schreef:

Kaki schreef: je zult er geen spijt van krijgen.

Dat dachten net iets teveel mensen. Vandaar die over-aanwezigheid van klapkaken in de asielen.

Daarom staat er ook voor "Als je dat allemaal weet, en het prima vindt", ik weet heel goed dat deze slag hond een fout publiek aantrekt die zich niet of nauwelijks bekommeren om de opvoeding, laat staan inlezen over het ras. Dat is een recipe for disaster en is treurig. Maar voor mensen die weten wat ze in huis halen, zijn het geweldige honden.

Wat valt er eigenlijk te jagen op stieren? Neem aan dat ze ten tijde van het ontstaan van de stafford ook al gewoon in weitjes of stallen stonden Het is toch niet de prehistorie

Chevy2 schreef:De eerste dagen met uitlaten was een ramp, hij trok me bijna omver zo trekken aan de riem. (Nou ben ik zelf ook maar een meisje van 50 kg.)
Maak me al zorgen als het buiten sneeuwt en glad is haha !!
Het trekken aan de riem is al een stuk minder geworden maar het blijft natuurlijk een hond met veel kracht.

Het enige probleem wat ik nu nog met hem heb is dat ie helemaal gek word als die andere honden tegen komt.
Iemand een idee hoe ik dit kan oplossen en/of dit nog af te leren valt?
In Nederland doe ik hem denk ik maar een muilkorf om want ik weet ook niet wat er zou gebeuren als ik een loslopende hond tegen kom.
En ik weet natuurlijk ook het verleden van deze hond niet.

Dit was dus mijn verhaal (:
Ik zal nog even kijken hoe ik foto's kan bijvoegen.

Met dit stukje uit de tekst van TS heb ik moeite en dan maakt me eigenlijk het ras van deze hond nog niet eens zoveel uit. Hoewel ik haar dan met deze hond niet graag tegen zou komen. Want hoewel ze schrijft dat ze hem in Nederland dan wel uit zal laten met korf moet ik dat eerst nog eens zien.

Kaki schreef: Verder zijn het schatten van honden, die tegenwoordig in allerhande takken van hondensport uitstekend presteren. Ze worden zelfs sporadisch als blinde geleidehond gebruikt. Je moet je er alleen bewust van zijn dat ze nou eenmaal een iets andere begeleiding nodig hebben (net als vele andere rassen in andere aspecten), en dat er nog altijd een bepaald stigma op rust. Als je dat allemaal weet, en het prima vindt, go ahead, je zult er geen spijt van krijgen.

Jajaja
Mijn neef heeft een Amerikaanse bulldog en een stafford. Hartstikke lieve honden voor hem en zijn gezin, maar wel redelijk fel op andere honden.
Heel veel moeite gedaan met socialiseren met andere honden en cursussen gedaan en later een GT en een soort hondenfluisteraar ingeschakeld. Honden waren op een gegeven moment prima te hanteren in de nabijheid van andere honden.
Vanavond hoorde ik van mijn schoonzusje dat 2 weken geleden een van de kinderen de voordeur open had laten staan en de honden ontsnapt waren en een schapendoes dood gebeten hebben
Uitzonderingen daar gelaten, maar ze zijn gewoon onbetrouwbaar en ik vind dat ze niet in deze overvolle maatschappij thuishoren. Hoe lief ze ook zijn.

Anja schreef:

Kaki schreef: Verder zijn het schatten van honden, die tegenwoordig in allerhande takken van hondensport uitstekend presteren. Ze worden zelfs sporadisch als blinde geleidehond gebruikt. Je moet je er alleen bewust van zijn dat ze nou eenmaal een iets andere begeleiding nodig hebben (net als vele andere rassen in andere aspecten), en dat er nog altijd een bepaald stigma op rust. Als je dat allemaal weet, en het prima vindt, go ahead, je zult er geen spijt van krijgen.

Jajaja
Mijn neef heeft een Amerikaanse bulldog en een stafford. Hartstikke lieve honden voor hem en zijn gezin, maar wel redelijk fel op andere honden.
Heel veel moeite gedaan met socialiseren met andere honden en cursussen gedaan en later een GT en een soort hondenfluisteraar ingeschakeld. Honden waren op een gegeven moment prima te hanteren in de nabijheid van andere honden.
Vanavond hoorde ik van mijn schoonzusje dat 2 weken geleden een van de kinderen de voordeur open had laten staan en de honden ontsnapt waren en een schapendoes dood gebeten hebben
Uitzonderingen daar gelaten, maar ze zijn gewoon onbetrouwbaar en ik vind dat ze niet in deze overvolle maatschappij thuishoren. Hoe lief ze ook zijn.

Quote dan ook het hele stuk dat ik neer heb gezet waar in staat dat de kans bestaat dat ze zo zijn, ongeacht opvoeding, door hun genetische samenstelling. Daar moet je dus op voorbereid zijn, en heel stom dat die honden de kans hebben gekregen van het erf te ontsnappen.

Kaki schreef:

Anja schreef:

Kaki schreef: Verder zijn het schatten van honden, die tegenwoordig in allerhande takken van hondensport uitstekend presteren. Ze worden zelfs sporadisch als blinde geleidehond gebruikt. Je moet je er alleen bewust van zijn dat ze nou eenmaal een iets andere begeleiding nodig hebben (net als vele andere rassen in andere aspecten), en dat er nog altijd een bepaald stigma op rust. Als je dat allemaal weet, en het prima vindt, go ahead, je zult er geen spijt van krijgen.

Jajaja
Mijn neef heeft een Amerikaanse bulldog en een stafford. Hartstikke lieve honden voor hem en zijn gezin, maar wel redelijk fel op andere honden.
Heel veel moeite gedaan met socialiseren met andere honden en cursussen gedaan en later een GT en een soort hondenfluisteraar ingeschakeld. Honden waren op een gegeven moment prima te hanteren in de nabijheid van andere honden.
Vanavond hoorde ik van mijn schoonzusje dat 2 weken geleden een van de kinderen de voordeur open had laten staan en de honden ontsnapt waren en een schapendoes dood gebeten hebben
Uitzonderingen daar gelaten, maar ze zijn gewoon onbetrouwbaar en ik vind dat ze niet in deze overvolle maatschappij thuishoren. Hoe lief ze ook zijn.

Quote dan ook het hele stuk dat ik neer heb gezet waar in staat dat de kans bestaat dat ze zo zijn, ongeacht opvoeding, door hun genetische samenstelling. Daar moet je dus op voorbereid zijn, en heel stom dat die honden de kans hebben gekregen van het erf te ontsnappen.

De kans bestaat? De kans is heel groot. Ik heb mijn neef al tig keer verteld dat je het hondagressieve er niet uit krijgt, net als dat je een jachthond niet kan afleren te jagen. Maar dat was anders volgens hem en met een goede begeleiding ging het wel goed komen.
En als dan de aandacht een keer verslapt en ze kunnen er een keer vandoor gaan ( en ja dat is verschrikkelijk stom) is er iemand anders zijn hondje dood. Fijne honden hoor.
Maar ik spreek jou nog wel een keer als je hond een jaar of 2 is, kijken of hij dan dankzij de iets andere begeleiding een sociale hond geworden is voor andere honden. Ik gok zomaar van niet.

Anja schreef:

Kaki schreef:

Anja schreef:

Kaki schreef: Verder zijn het schatten van honden, die tegenwoordig in allerhande takken van hondensport uitstekend presteren. Ze worden zelfs sporadisch als blinde geleidehond gebruikt. Je moet je er alleen bewust van zijn dat ze nou eenmaal een iets andere begeleiding nodig hebben (net als vele andere rassen in andere aspecten), en dat er nog altijd een bepaald stigma op rust. Als je dat allemaal weet, en het prima vindt, go ahead, je zult er geen spijt van krijgen.

Jajaja
Mijn neef heeft een Amerikaanse bulldog en een stafford. Hartstikke lieve honden voor hem en zijn gezin, maar wel redelijk fel op andere honden.
Heel veel moeite gedaan met socialiseren met andere honden en cursussen gedaan en later een GT en een soort hondenfluisteraar ingeschakeld. Honden waren op een gegeven moment prima te hanteren in de nabijheid van andere honden.
Vanavond hoorde ik van mijn schoonzusje dat 2 weken geleden een van de kinderen de voordeur open had laten staan en de honden ontsnapt waren en een schapendoes dood gebeten hebben
Uitzonderingen daar gelaten, maar ze zijn gewoon onbetrouwbaar en ik vind dat ze niet in deze overvolle maatschappij thuishoren. Hoe lief ze ook zijn.

Quote dan ook het hele stuk dat ik neer heb gezet waar in staat dat de kans bestaat dat ze zo zijn, ongeacht opvoeding, door hun genetische samenstelling. Daar moet je dus op voorbereid zijn, en heel stom dat die honden de kans hebben gekregen van het erf te ontsnappen.

De kans bestaat? De kans is heel groot. Ik heb mijn neef al tig keer verteld dat je het hondagressieve er niet uit krijgt, net als dat je een jachthond niet kan afleren te jagen. Maar dat was anders volgens hem en met een goede begeleiding ging het wel goed komen.
En als dan de aandacht een keer verslapt en ze kunnen er een keer vandoor gaan ( en ja dat is verschrikkelijk stom) is er iemand anders zijn hondje dood. Fijne honden hoor.
Maar ik spreek jou nog wel een keer als je hond een jaar of 2 is, kijken of hij dan dankzij de iets andere begeleiding een sociale hond geworden is voor andere honden. Ik gok zomaar van niet.

Je hoeft niet wijs te gaan doen hoor, heb je mij ooit horen zeggen dat je ze dankzij "andere begeleiding" sociale allemanshonden kunt maken? Nee. Wat ik zei is dat als je zo'n type hond hebt, je er rekening mee moet houden dat ze later niet met alle honden overweg kunnen en daar dus zelf de nodige maatregels voor moet nemen. En fijne honden is subjectief, smaken verschillen en het is niet zo dat de gemiddelde liefhebber van deze rassen ze zo aantrekkelijk vinden omdat ze zo graag andere honden doodbijten.

En nogmaals; de kans bestaat. Zo ver gaan als zeggen dat die kans heel groot is wil ik niet, want ik ken menig AmBull, APBT, AST die prima met andere honden op kunnen schieten (ja, volwassen honden). Neemt niet weg dat je daardoor minder voorzichtig te werk kan gaan, maar ik hoop dat je mijn punt snapt.

Anja schreef: Jajaja
Mijn neef heeft een Amerikaanse bulldog en een stafford. Hartstikke lieve honden voor hem en zijn gezin, maar wel redelijk fel op andere honden.
Heel veel moeite gedaan met socialiseren met andere honden en cursussen gedaan en later een GT en een soort hondenfluisteraar ingeschakeld. Honden waren op een gegeven moment prima te hanteren in de nabijheid van andere honden.
Vanavond hoorde ik van mijn schoonzusje dat 2 weken geleden een van de kinderen de voordeur open had laten staan en de honden ontsnapt waren
en een schapendoes dood gebeten hebben
Uitzonderingen daar gelaten, maar ze zijn gewoon onbetrouwbaar en ik vind dat ze niet in deze overvolle maatschappij thuishoren. Hoe lief ze ook zijn.

oeps, nu krijg je de foto's weer te zien, hoe lief ze met kinderen zijn , dat is hun verweer hiertegen .

dit verhaal van jou is toch wel een erg goed bewijs ., dat het in de genen zit, wat ( !! ) je er ook aan doet .