Hartruisje graderen?

[blacky]

Dit schreef Inge

de doorsnee praktijkda weet geen fluit van harten, oa. om de goede reden dat ze niet de (dure) apparatuur hebben om het juist te onderzoeken - wat écht wel nodig is om er iets zinnigs over te zeggen.

Het gaat er dus gewoon om of je het verder laat nakijken door een specialist of niet.
Lijkt me.

De doorsnee da zou het verschil wel degelijk moeten weten tussen de verschillende types ruis.
Als ik tegen mijn da zeg dat ze moet letten op PDA weet ze echt wel waar ze moet luisteren en welk typisch geluid dat geeft.
En ze horen wel degelijk te weten of een ruis nader onderzoek behoeft of dat je na enkele weken nog eens kunt kijken of het wellicht is verdwenen.

Ik heb eerlijk gezegd nog geen da getroffen die dat niet wist

Spikey heeft ook een hartruis en dat begon met om de bijv. 7 slagen een ruisje. Een half jaar later was de ruis duidelijker en bij elke slag te horen. Onze DA heeft nog wel een ecg (volgens mij heet dat zo) gemaakt maar daar kwam helemaal niets uit. Een echo adviseerde ze niet omdat de ecg aangaf dat er eigenlijk met het hart niets aan de hand was. Haar conclusie een lekkende hartklep.

[crutz]

Ik kan me niet voorstellen dat je met een stetoscoop de gradatie van een ruisje kan vaststellen.
Hooguit kan je een (sterk) vermoeden hebben..
O.a. in het topic van Antonetta over Balou begreep ik van Inge O dat je pas kunt vaststellen wat er echt aan de hand is na een onderzoek (met bijv. echo)

Toch wist mijn DA me in alle gevallen te vertellen dat t om een zgn puppy-ruisje ging.

[Marjoleine]

Maar als een da weet waar hij naar moet zoeken kun je aan de plaats en het soort ruis wel degelijk conclusies verbinden.
En dan kun je aan de hand daarvan al dan niet tot een echo besluiten.

nee, dat kan je niet, het geeft hooguit vermoedens waar je het in het pre-echotijdperk moest mee doen maar waarom je het nu bij vermoedens zou moeten laten ontgaat mij.

een echte cardioloog met veel ervaring zou misschien verder dan een vermoeden kunnen komen maar ook die werkt niet met een echo voor de lol natuurlijk.

Nee, maar als je bv (om bij dezelfde afwijking te blijven) een machinekamergeruis hoort in de linkeroksel weet je als het goed is toch echt wel dat het geen stenose is en ook geen puppyruisje, maar zeer waarschijnlijk een PDA.
En dan kun je dus gericht een echo laten maken.

Als iets klinkt als een puppyruis lijkt een echo mij wat voorbarig, dan zou ik liever even een paar weken wachten.
Maar goed, misschien is het anders als je weet wat je zou kunnen verwachten, dat kan.

[crutz]

Maar als een da weet waar hij naar moet zoeken kun je aan de plaats en het soort ruis wel degelijk conclusies verbinden.
En dan kun je aan de hand daarvan al dan niet tot een echo besluiten.

nee, dat kan je niet, het geeft hooguit vermoedens waar je het in het pre-echotijdperk moest mee doen maar waarom je het nu bij vermoedens zou moeten laten ontgaat mij.

een echte cardioloog met veel ervaring zou misschien verder dan een vermoeden kunnen komen maar ook die werkt niet met een echo voor de lol natuurlijk.

Nee, maar als je bv (om bij dezelfde afwijking te blijven) een machinekamergeruis hoort in de linkeroksel weet je als het goed is toch echt wel dat het geen stenose is en ook geen puppyruisje, maar zeer waarschijnlijk een PDA.
En dan kun je dus gericht een echo laten maken.

Als iets klinkt als een puppyruis lijkt een echo mij wat voorbarig, dan zou ik liever even een paar weken wachten.
Maar goed, misschien is het anders als je weet wat je zou kunnen verwachten, dat kan.

Was ook te voorbarig, wacht volgende keer ook langer, want veel nuttigs kunnen ze op 9 wk na een echo niet zeggen

[Fizgig]

Eigenlijk zou je aan je dierenarts moeten vragen of hij/zij een deuntje voor je wil zingen. Er zijn namelijk heel veel mensen die vals zingen en dat niet van zichzelf weten, kijk maar naar al die talentenprogramma's. Ik heb wel eens gelezen dat die mensen hun eigen stem zo horen dat het wel goed klinkt. Dus er is een heel verschil in luistervaardigheid in mensen en dat weet je nooit, pas als iemand gaat zingen, merk je er iets van, hahaha. Even een stemvork meenemen, mmmmmm, ja, even meezingen graag, ik wil weten hoe goed u kunt horen.

[Eilfy]

Ik kan me niet voorstellen dat je met een stetoscoop de gradatie van een ruisje kan vaststellen.
Hooguit kan je een (sterk) vermoeden hebben..
O.a. in het topic van Antonetta over Balou begreep ik van Inge O dat je pas kunt vaststellen wat er echt aan de hand is na een onderzoek (met bijv. echo)

De gradatie van hartruisjes gaat meestal over hoe luid het ruisje is: een graad I/VI ruisje is te horen met een stethoscoop in een zeer stille ruimte en dan nog maar moeizaam. Een graad VI/VI ruis daar hoef je bijna je stethoscoop niet voor te gebruiken. In de regel is het wel: hoe hoger de gradatie, hoe groter de kans dat er daadwerkelijk wat mis is. Maar zoals met elk lichamelijk onderzoek: erg precies is het niet, het geeft alleen een indicatie of je eventueel verder moet onderzoeken of dat je het nog even af kan wachten.

Je kan aan de ruis wel degelijk horen waar het probleem kan zitten. Een ruisje wat je hoort na de eerste toon (dus klop - ruis - klop) is een systolische ruis, dat betekent dat er tijdens het uitpompen van het hart bloed stroomt door een nauw gat. Dat kan passen bij een aortaklepstenose of vernauwde aorta, lekkende mitralisklep of een septumdefect. Als het ruisje na de tweede toon valt (dus klop - klop - ruis) is het een diastolische ruis ofwel een ruis in de vullingsfase van het hart. Dit past bij een lekkende aortaklep of mitralisklepstenose. De plaats maakt dan ook nog uit: als je het aan de punt van het hart het duidelijkst hoort, is meestal de mitralisklep aangedaan. Meer bovenaan het hart of uitstralend naar de linkeroksel of linker halsslagader betekent meestal problemen bij de aorta(klep).

Om het probleem echt vast te stellen, zal je altijd onderzoek moeten doen in de vorm van een echo, ECG etc. Dat kan inderdaad niet met lichamelijk onderzoek.

[Eilfy]

De plaats maakt dan ook nog uit: als je het aan de punt van het hart het duidelijkst hoort, is meestal de mitralisklep aangedaan. Meer bovenaan het hart of uitstralend naar de linkeroksel of linker halsslagader betekent meestal problemen bij de aorta(klep).

maar dan moet je je wel realiseren dat het oppervlak van de stethoscoop op zich al groter is dan menig puppenhartje .

Ja dat sowieso, bij puppenhartjes een plaats bepalen lijkt mij niet echt te doen. Maar zijn er niet van die speciale kleine stethoscopen dan? Bij prematuur geboren kinderen heb je die wel (dan nog: bij een super klein pupje wordt het schier onmogelijk in ieder geval)

[ranetje]

Ik kan me niet voorstellen dat je met een stetoscoop de gradatie van een ruisje kan vaststellen.
Hooguit kan je een (sterk) vermoeden hebben..
O.a. in het topic van Antonetta over Balou begreep ik van Inge O dat je pas kunt vaststellen wat er echt aan de hand is na een onderzoek (met bijv. echo)

De gradatie van hartruisjes gaat meestal over hoe luid het ruisje is: een graad I/VI ruisje is te horen met een stethoscoop in een zeer stille ruimte en dan nog maar moeizaam. Een graad VI/VI ruis daar hoef je bijna je stethoscoop niet voor te gebruiken. In de regel is het wel: hoe hoger de gradatie, hoe groter de kans dat er daadwerkelijk wat mis is. Maar zoals met elk lichamelijk onderzoek: erg precies is het niet, het geeft alleen een indicatie of je eventueel verder moet onderzoeken of dat je het nog even af kan wachten.

Je kan aan de ruis wel degelijk horen waar het probleem kan zitten. Een ruisje wat je hoort na de eerste toon (dus klop - ruis - klop) is een systolische ruis, dat betekent dat er tijdens het uitpompen van het hart bloed stroomt door een nauw gat. Dat kan passen bij een aortaklepstenose of vernauwde aorta, lekkende mitralisklep of een septumdefect. Als het ruisje na de tweede toon valt (dus klop - klop - ruis) is het een diastolische ruis ofwel een ruis in de vullingsfase van het hart. Dit past bij een lekkende aortaklep of mitralisklepstenose. De plaats maakt dan ook nog uit: als je het aan de punt van het hart het duidelijkst hoort, is meestal de mitralisklep aangedaan. Meer bovenaan het hart of uitstralend naar de linkeroksel of linker halsslagader betekent meestal problemen bij de aorta(klep).

Om het probleem echt vast te stellen, zal je altijd onderzoek moeten doen in de vorm van een echo, ECG etc. Dat kan inderdaad niet met lichamelijk onderzoek.

Dank je wel, heel duidelijk

[ranetje]

als die bestaan voor prematuurtjes zouden ook da's ze dus kunnen gebruiken maar alweer : die heb ik nog nooit bij een gewone da gezien.
behalve misschien weer die spreekwoordelijke uitzondering denk ik ook dat die in de handen van een niet-specialist weinig meerwaarde zouden betekenen en dat is geen verwijt, met alle verschillende diersoorten en alle vorderingen in de wetenschap is het gewoon de realiteit dat alles onmogelijk nog in één dierenartsenhoofd past .

Ben ik helemaal met je eens
En dat geldt voor meerdere medische problemen denk ik?

Een goede DA stuurt je dus door en gaat niet zelf prutsen lijkt me.

[Marjoleine]

Maar hoe kan het dan dat alle PDA's bij ons ras als zodanig zijn herkend door de lokale dierenartsen?

[Neeltje]

als die bestaan voor prematuurtjes zouden ook da's ze dus kunnen gebruiken maar alweer : die heb ik nog nooit bij een gewone da gezien.
behalve misschien weer die spreekwoordelijke uitzondering denk ik ook dat die in de handen van een niet-specialist weinig meerwaarde zouden betekenen en dat is geen verwijt, met alle verschillende diersoorten en alle vorderingen in de wetenschap is het gewoon de realiteit dat alles onmogelijk nog in één dierenartsenhoofd past .

Ben ik helemaal met je eens
En dat geldt voor meerdere medische problemen denk ik?

Een goede DA stuurt je dus door en gaat niet zelf prutsen lijkt me.

Een goede DA gaat toch niet ieder licht ruisje doorsturen?? Dan zal het druk worden bij de specialisten. Een DA zal echt wel horen of er gigantisch iets mis is, of iets is dat misschien over zal gaan. Dan had ik dus weet ik hoeveel uit moeten geven om dat te horen dat het waarschijnlijk wel overgaat. Lijkt me niet een logische gang van zaken.

[ranetje]

als die bestaan voor prematuurtjes zouden ook da's ze dus kunnen gebruiken maar alweer : die heb ik nog nooit bij een gewone da gezien.
behalve misschien weer die spreekwoordelijke uitzondering denk ik ook dat die in de handen van een niet-specialist weinig meerwaarde zouden betekenen en dat is geen verwijt, met alle verschillende diersoorten en alle vorderingen in de wetenschap is het gewoon de realiteit dat alles onmogelijk nog in één dierenartsenhoofd past .

Ben ik helemaal met je eens
En dat geldt voor meerdere medische problemen denk ik?

Een goede DA stuurt je dus door en gaat niet zelf prutsen lijkt me.

Een goede DA gaat toch niet ieder licht ruisje doorsturen?? Dan zal het druk worden bij de specialisten. Een DA zal echt wel horen of er gigantisch iets mis is, of iets is dat misschien over zal gaan. Dan had ik dus weet ik hoeveel uit moeten geven om dat te horen dat het waarschijnlijk wel overgaat. Lijkt me niet een logische gang van zaken.

Dat is ieders eigen beslissing.
Dus als jij er genoeg aan hebt dan is dat prima.
Sommige dingen wil ik gewoon niet eens weten, vooral als er toch niets aan te doen is.

Heb je wel gelezen wáár ik het mee eens ben?

[Neeltje]

Maar hoe kan het dan dat alle PDA's bij ons ras als zodanig zijn herkend door de lokale dierenartsen?

misschien handiger voor meelezers om te zeggen dat het om een persisterende ductus arteriosus gaat?

omdat het een vaak voorkomend puppenprobleem (en dat is nu echt een puppenprobleem) gaat en ze daar meer in geoefend zijn? maar als ze al die tig andere hartkwalen wel zo goed met de stethoscoop zouden kunnen diagnosticeren, waarom zouden er dan nog hartspecialisten en hartecho's nodig zijn?

Voor die geluiden waar ze aan horen dat er meer mis is, en dan hoeven ze nog eens niet te weten wat er mis is.

Dat gebeurt in de ziekenhuizen op de EHBO toch ook? Je krijgt eerst een lichamelijk onderzoek en daarop baseren ze of er wel of niet nog meer onderzoek nodig is. Als een DA met een stethoscoop niet het verschil kan horen tussen een onschuldig ruisje en of er echt iets aan de hand is, hoe kan een arts dan horen met wat geklop op de buik of daar iets mis is? Dat gaat toch ook om minieme verschillen?

[Eilfy]

Maar hoe kan het dan dat alle PDA's bij ons ras als zodanig zijn herkend door de lokale dierenartsen?

misschien handiger voor meelezers om te zeggen dat het om een persisterende ductus arteriosus gaat?

omdat het een vaak voorkomend puppenprobleem (en dat is nu echt een puppenprobleem) gaat en ze daar meer in geoefend zijn? maar als ze al die tig andere hartkwalen wel zo goed met de stethoscoop zouden kunnen diagnosticeren, waarom zouden er dan nog hartspecialisten en hartecho's nodig zijn?

Voor die geluiden waar ze aan horen dat er meer mis is, en dan hoeven ze nog eens niet te weten wat er mis is.

Dat gebeurt in de ziekenhuizen op de EHBO toch ook? Je krijgt eerst een lichamelijk onderzoek en daarop baseren ze of er wel of niet nog meer onderzoek nodig is. Als een DA met een stethoscoop niet het verschil kan horen tussen een onschuldig ruisje en of er echt iets aan de hand is, hoe kan een arts dan horen met wat geklop op de buik of daar iets mis is? Dat gaat toch ook om minieme verschillen?

Een PDA is een heel erg kenmerkende, bijna constante ruis die sterker wordt tijdens de systole. Daar komt bij dat dit een probleem is wat vooral bij jonge puppen voorkomt en ook nog vaker bij bepaalde rassen (volgens mij) dus dan wordt het ook voor een gewone DA wel heel waarschijnlijk dat het om een PDA gaat. Ook zullen ze dit regelmatig horen, waardoor je het sneller herkend.

Op de EHBO dient het lichamelijk onderzoek ter ondersteuning, maar wordt lang niet altijd gedaan. Daar hoort ook altijd het kijken naar de patiënt bij en als de patiënt ziek oogt, kan het lichamelijk onderzoek volledig normaal zijn maar gaan ze toch verder onderzoek doen. Het lichamelijk onderzoek kan in sommige gevallen wel helpen om in een bepaalde richting te denken maar is zeker niet bepalend voor wel of geen verder onderzoek.

En nee, je kan niet door alleen te luisteren bepalen of een hartruisje onschuldig is of niet. Je kan een vermoeden hebben van wat er aan de hand is, dit ook op basis van wat je nog meer aan informatie krijgt. Een hartruisje bij een actieve en speelse pup is veel minder alarmerend dan een hartruisje bij een pup die nauwelijks actief is. Heel zwart/wit gezegd: de eerste zou ik wel vervolgen (dus bij een volgende check weer goed naar het hart luisteren), maar niet direct doorsturen. De tweede stuurde ik gelijk door.

Moraal van het verhaal: diagnostiek gaat zoveel verder dan één onderzoek en de uiteindelijk beslissing wordt gebaseerd op alle informatie die je als arts of dierenarts krijgt.

[Fizgig]

Moraal van het verhaal: diagnostiek gaat zoveel verder dan één onderzoek en de uiteindelijk beslissing wordt gebaseerd op alle informatie die je als arts of dierenarts krijgt.

Juist, dat is precies wat ik bedoel, de anamnese en het lichamelijk onderzoek samen moet de doorslag geven of je verder gaat zoeken, dat leek mij dus ook het meest logisch. Het totaalbeeld is belangrijk. Alleen dat ruisje graderen, ik zou dat niet vertrouwen eigenlijk. Maar goed, sommige honden hebben niet veel symptomen he, dat kan ook.

Toen ik Ronja liet onderzoeken omdat ik vermoedde dat ze een hartprobleem had, om een aantal redenen, vroeg mijn dierenarts bijna niks aan me over haar gedrag en conditie in het algemeen. Hij had het er alleen over dat ze op cursus moest omdat ze zo hard tegen hem blafte. Hij kan niet goed naar haar hart hebben geluisterd want ze blafte keihard tegen hem op dat moment. Hoe moet je dan nog een ruisje horen? Ze kwam niet meer aan en groeide niet meer in de hoogte. Ze bleef te klein, en bovendien had ze vaak een hele hoge hartslag. Dus ik vind dat er bij Ronja wel een reden was om verder te zoeken.

De vraag is alleen of er wat aan gedaan had kunnen worden. Als het wel een hartkwaal was die haar velde, zo jong al, denk ik niet dat ik veel had kunnen doen om haar leven te verlengen. Maar ik ben dus van dierenarts veranderd toen ze stierf, dat onderzoek toen ze 6 maanden oud was, zat ik nogal mee in de maag. Dat heeft me heel lang een zwaar schuldgevoel bezorgd, omdat ik niet assertief genoeg was om zelf meer aan te geven en verder onderzoek te vragen.

[Marjoleine]

Een PDA is een heel erg kenmerkende, bijna constante ruis die sterker wordt tijdens de systole. Daar komt bij dat dit een probleem is wat vooral bij jonge puppen voorkomt en ook nog vaker bij bepaalde rassen (volgens mij) dus dan wordt het ook voor een gewone DA wel heel waarschijnlijk dat het om een PDA gaat. Ook zullen ze dit regelmatig horen, waardoor je het sneller herkend.

Nou, regelmatig lijkt me ook weer overdreven.
Of de cardiologen van Utrecht geven valse voorlichting over de cijfers

Maar hoe dan ook: dit topic ging toch ook over ruisjes bij een pup?
Daar ben ik wel van uit gegaan.
Anders zou mijn betoog geen hout snijden.

[Eilfy]

Een PDA is een heel erg kenmerkende, bijna constante ruis die sterker wordt tijdens de systole. Daar komt bij dat dit een probleem is wat vooral bij jonge puppen voorkomt en ook nog vaker bij bepaalde rassen (volgens mij) dus dan wordt het ook voor een gewone DA wel heel waarschijnlijk dat het om een PDA gaat. Ook zullen ze dit regelmatig horen, waardoor je het sneller herkend.

Nou, regelmatig lijkt me ook weer overdreven.
Of de cardiologen van Utrecht geven valse voorlichting over de cijfers

'regelmatig' onder de ruisjes bij pups bedoelt ze denk ik.

Dat ja. Hoop eigenlijk niet dat het echt regelmatig voorkomt.

[Marjoleine]

Dat ja. Hoop eigenlijk niet dat het echt regelmatig voorkomt.

De stabij is een van de rassen waar het voorkomt en dermate frequent (in feite het meest frequent van alle in Utrecht bekende rassen) dat het ras momenteel gebruikt wordt als testpopulatie in een onderzoek naar mogelijke markers.
En daar hebben we het over ca 0,5-0,75% van de geboren pups per jaar. En dat zijn er gemiddeld 600, schat ik.

[MirandaH]

In Utrecht is er momenteel een cardioloog bezig met een onderzoek naar hartruis bij pups. Ik heb het even opgezocht, het wordt uitgevoerd door dr. Szatmári. Volgens mijn DA heet hij Victor (dat wist ik niet zo gauw maar klonk bekend) en is hij een echte autoriteit op gebied van cardiologie. De drie reuen uit mijn nest kregen score 0/6 en het teefje 2/6. Ik schrok maar hij verzekerde me dat het helemaal niet erg is en dat dit gewoon wegtrekt. Ik ben dus gerustgesteld.

Bij een eerder nest had ik ook een pupje met een hartruis (andere moeder btw) en daar hebben we door een specialist een Doppler echo van laten maken. Niets aan de hand. Ik vond het wel prettig dat dit vastgesteld was. En ik kon op die manier ook geruststellen naar de kopers toe.

[Eilfy]

Dat ja. Hoop eigenlijk niet dat het echt regelmatig voorkomt.

De stabij is een van de rassen waar het voorkomt en dermate frequent (in feite het meest frequent van alle in Utrecht bekende rassen) dat het ras momenteel gebruikt wordt als testpopulatie in een onderzoek naar mogelijke markers.
En daar hebben we het over ca 0,5-0,75% van de geboren pups per jaar. En dat zijn er gemiddeld 600, schat ik.

Ik ga denk ik off-topic maar hebben ze enig idee waarom het bij de stabij zoveel vaker voorkomt dan bij andere rassen?

[kipo]

@IngeO:
Niek Beijerink (cardioloog, tot 2 jaar geleden in Utrecht, nu in Australie (?)) vertelde dat hij eigenlijk zelden een echo nodig heeft om te weten welke aangeboren aandoening een pup heeft. Hij zegt dat er eigenlijk maar een beperkt aantal aangeboren hartaandoeningen is en als je het ras, de lokalisatie en het type ruis weet, dan weet je welke aandoening.
Nu is hij wel cardioloog, dat geen enkele da nog alles kan weten ben ik volkomen met je eens.

Wat die pup betreft, een licht ruisje bij de eerste enting, bij een pup die volkomen normaal functioneert, durf ik ook nog wel even af te wachten. Het hangt er ook vanaf om hoeveel geld het gaat, de helft die je niet aan aanschaf betaalt kun je opzij leggen voor verder onderzoek.

[Marjoleine]

Ik ga denk ik off-topic maar hebben ze enig idee waarom het bij de stabij zoveel vaker voorkomt dan bij andere rassen?

Nee.
Nouja, de enige reden die ik kan bedenken is dat het relatief simpel vererft (niet enkelvoudig maar mss onvolkomen dominant en dan met twee of drie genen) en dat het een klein ras is.

Daardoor is het dus wel een perfect ras voor het onderzoek. Momenteel worden op evenementen gratis honden onderzocht en bloedjes genomen van iedere hond wiens eigenaar mee wil werken.

@IngeO, ik refereer ook aan Niek wat het herkennen betreft, en @Kipo, inderdaad zit hij tegenwoordig in Australië.

[Marjoleine]

dat schreef ik daarom ook, dat ik het me van een cardioloog nog wel zou kunnen voorstellen. en die kán dan ook door ervaring het geluid netjes lokaliseren, ook iets wat ik de doorsnee da bij een kleine pup niet zie doen.

Dan heb ik nog nooit een doorsnee da gehad blijkbaar.
Of ik ben heel kritisch in mijn keuze, dat kan ook

[kipo]

dat schreef ik daarom ook, dat ik het me van een cardioloog nog wel zou kunnen voorstellen. en die kán dan ook door ervaring het geluid netjes lokaliseren, ook iets wat ik de doorsnee da bij een kleine pup niet zie doen.

Dan heb ik nog nooit een doorsnee da gehad blijkbaar.
Of ik ben heel kritisch in mijn keuze, dat kan ook

Dat laatste geloof ik zomaar, zonder meer. Maar met een beetje rust, geduld en aandacht voor wat je doet moet het toch best mogelijk zijn om ook bij een pup een ruisje redelijk accuraat te lokaliseren.

[Fizgig]

Je hebt mensen die hebben een absoluut gehoor. Vooral musici, maar je hebt ze ook onder gewone mensen die geen muziek maken voor hun werk. Dat alleen al zegt me dat er een enorm verschil kan zijn in luistervaardigheid.

Ik weet nog de luistertoetsen op school, Frans, Engels en Duits, iedereen was daar bang voor. Want sommigen lukte het gewoon niet om er iets verstaanbaars uit te halen terwijl dat niet de slechtste scholieren waren. Die hadden dan echt een 2 ofzo, omdat ze er geen kaas van hadden kunnen maken en alles gegokt hadden. Ik was er trouwens wel goed in en kon mijn cijfer ermee ophalen, ik ben qua brein/geheugen meer auditief ingesteld. Maar best veel mensen zijn meer visueel ingesteld. Mannen lijken iets vaker visueel ingesteld te zijn, de jongens in onze klas scoorden niet best iig.

Dus ik denk dat er ook een verschil kan zijn tussen luistervaardigheid tussen verschillende dierenartsen. Hoe goed je je stethoscoop ook neerzet, als je niet goed onderscheid kunt maken tussen verschillende geluiden en tonen, dan zul je ook geen goede diagnose kunnen stellen op die manier. En hoe kom je daar nou achter, welke dierenarts goeie oren heeft? Ik vind het mooi dat die professor zulk uitgebreid onderzoek doet maar als wat hij heeft ontdekt, eigenlijk niet goed uitgevoerd kan worden door de individuele dierenartsen, wat hebben we er dan aan? Mooie methode hoor, prachtig, alleen kun je het mensen ook aanleren?

[Neeltje]

Je hebt mensen die hebben een absoluut gehoor. Vooral musici, maar je hebt ze ook onder gewone mensen die geen muziek maken voor hun werk. Dat alleen al zegt me dat er een enorm verschil kan zijn in luistervaardigheid.

Ik weet nog de luistertoetsen op school, Frans, Engels en Duits, iedereen was daar bang voor. Want sommigen lukte het gewoon niet om er iets verstaanbaars uit te halen terwijl dat niet de slechtste scholieren waren. Die hadden dan echt een 2 ofzo, omdat ze er geen kaas van hadden kunnen maken en alles gegokt hadden. Ik was er trouwens wel goed in en kon mijn cijfer ermee ophalen, ik ben qua brein/geheugen meer auditief ingesteld. Maar best veel mensen zijn meer visueel ingesteld. Mannen lijken iets vaker visueel ingesteld te zijn, de jongens in onze klas scoorden niet best iig.

Dus ik denk dat er ook een verschil kan zijn tussen luistervaardigheid tussen verschillende dierenartsen. Hoe goed je je stethoscoop ook neerzet, als je niet goed onderscheid kunt maken tussen verschillende geluiden en tonen, dan zul je ook geen goede diagnose kunnen stellen op die manier. En hoe kom je daar nou achter, welke dierenarts goeie oren heeft? Ik vind het mooi dat die professor zulk uitgebreid onderzoek doet maar als wat hij heeft ontdekt, eigenlijk niet goed uitgevoerd kan worden door de individuele dierenartsen, wat hebben we er dan aan? Mooie methode hoor, prachtig, alleen kun je het mensen ook aanleren?

Dat heeft niets met een absoluut gehoor te maken, gewoon dat je een goede opleiding hebt gehad, en geleerd hebt, wat je moet horen.

[Marjoleine]

Dus ik denk dat er ook een verschil kan zijn tussen luistervaardigheid tussen verschillende dierenartsen. Hoe goed je je stethoscoop ook neerzet, als je niet goed onderscheid kunt maken tussen verschillende geluiden en tonen, dan zul je ook geen goede diagnose kunnen stellen op die manier. En hoe kom je daar nou achter, welke dierenarts goeie oren heeft? Ik vind het mooi dat die professor zulk uitgebreid onderzoek doet maar als wat hij heeft ontdekt, eigenlijk niet goed uitgevoerd kan worden door de individuele dierenartsen, wat hebben we er dan aan? Mooie methode hoor, prachtig, alleen kun je het mensen ook aanleren?

Dat heeft niets met een absoluut gehoor te maken, gewoon dat je een goede opleiding hebt gehad, en geleerd hebt, wat je moet horen.

Ehm, mede, maar goede luistervaardigheid is wel degelijk ook een aanleg.
En deels ook interesse, volgens mij.

[Neeltje]

Dus ik denk dat er ook een verschil kan zijn tussen luistervaardigheid tussen verschillende dierenartsen. Hoe goed je je stethoscoop ook neerzet, als je niet goed onderscheid kunt maken tussen verschillende geluiden en tonen, dan zul je ook geen goede diagnose kunnen stellen op die manier. En hoe kom je daar nou achter, welke dierenarts goeie oren heeft? Ik vind het mooi dat die professor zulk uitgebreid onderzoek doet maar als wat hij heeft ontdekt, eigenlijk niet goed uitgevoerd kan worden door de individuele dierenartsen, wat hebben we er dan aan? Mooie methode hoor, prachtig, alleen kun je het mensen ook aanleren?

Dat heeft niets met een absoluut gehoor te maken, gewoon dat je een goede opleiding hebt gehad, en geleerd hebt, wat je moet horen.

Ehm, mede, maar goede luistervaardigheid is wel degelijk ook een aanleg.
En deels ook interesse, volgens mij.

Klopt ja.

[Marjoleine]

Voor wie het interessant vindt hier een update van het onderzoek naar PDA bij de stabij:
http://www.nvsw.nl/index.php?p=nieuwsoverzicht&id=285
Dat is dus iets dat in theorie dan voor alle PDA's zou gelden als daar wat gevonden wordt, vandaar dat het misschien aardig is hier te plaatsen.

[Fizgig]

Voor wie het interessant vindt hier een update van het onderzoek naar PDA bij de stabij:
http://www.nvsw.nl/index.php?p=nieuwsoverzicht&id=285
Dat is dus iets dat in theorie dan voor alle PDA's zou gelden als daar wat gevonden wordt, vandaar dat het misschien aardig is hier te plaatsen.

Oe, ze hebben nog twee honden nodig, zie ik. Deze hoort er ook bij, als je het niet erg vindt: http://www.nvsw.nl/uploads/downloads/PDA.pdf

Als ik het zo lees, zou best kunnen dat Ronja een PDA had. Die had ook een hartslag als een machinekamer. Ik noemde het zelf een stoomlocomotiefje, hoe het klonk. Ik weet wel dat er heel veel hartaandoeningen zijn. Maar deze zag ik ook een keer voorbij komen op animal planet, bij een weimarener, dacht ik. Die was een maand of 6 en daarom was het een noodsituatie, de PDA moest meteen gecorrigeerd worden. Volgens mij is die hond gestorven na de operatie, meen ik me te herinneren. Na 6 maanden, is er niet veel meer aan te doen. Ronja stierf met 7 maanden, bleef ook achter in gewicht en is in haar eigen vocht gestikt. Klinkt mij best wel naar PDA, maar ja, zal het nooit weten.