Het HondenForum

kipo schreef:

Frolic schreef: Beweer ik ook helemaal niet hoor. Feit is wel dat als je wekelijks operaties krijgt waarbij je voorwerpen uit darmen moet halen, je een ander beeld hebt bij het even iets inslikken dan de gemiddelde hondeneigenaar. En ja, wij adviseerden toen ook een schep zout achterop de tong, dat is allang uit den boze gebleken.
Mijn pup heeft laatst een halve cocktail prikker doorgeslikt en dan geef ik toch voor de zekerheid dat stuk ontbijtkoek maar, darmen zijn zo kwetsbaar en een darmoperatie is niet niks. Bovendien, baat het niet het schaadt ook niet.

Deze begrijp ik in deze context even niet , denk je dat ik het mogelijke gevaar van ingeslikte voorwerpen onderschat? Want dan kan ik je verzekeren dat dat niet zo is.

Edit; en ik begrijp ook niet goed wat dat met het wel of niet nuttig zijn van ontbijtkoek te maken heeft.

Nee hoor ik ken jou niet dus dat weet ik niet. Ik druk me denk ik nogal onhandig uit met gemiddelde hondeneigenaar en het heeft niks met ontbijtkoek te maken, nou ja indirect wel.
Ik heb heel veel nare dingen meegemaakt met ingeslikte voorwerpen en daardoor ben ik erg alert op wat mijn hond naar binnen werkt. Wij komen elke dag in het bos en ik zie regelmatig mensen die hun hond op takken laten kauwen waarbij er stukken tak naar binnen gaan. Dan vraag ik me af of mensen wel door hebben wat zo'n takkenbos in hun hond aan kan richten.. Aangezien ik regelmatig smerige ontstoken geperforeerde darmen in mijn handen heb gehad, krijg ik daar dan een heel naar beeld/ gevoel bij. Vaak denken mensen dat takken verteren en dus weinig kwaad kunnen.

En die ontbijtkoek, tja ik heb die gewoon altijd in huis voor het geval dat. Zenuwtrekje denk ik. Er gaan genoeg stemmen op voor het geven van roggebrood of ontbijtkoek, aangezien het slechts gedeeltelijk zou verteren bij honden en het een voorwerp in zou kapselen. Wij gaven het altijd als advies bij en voor zover ik me herinner ging het goed.

Frolic schreef:
Nee hoor ik ken jou niet dus dat weet ik niet. Ik druk me denk ik nogal onhandig uit met gemiddelde hondeneigenaar en het heeft niks met ontbijtkoek te maken, nou ja indirect wel.
Ik heb heel veel nare dingen meegemaakt met ingeslikte voorwerpen en daardoor ben ik erg alert op wat mijn hond naar binnen werkt. Wij komen elke dag in het bos en ik zie regelmatig mensen die hun hond op takken laten kauwen waarbij er stukken tak naar binnen gaan. Dan vraag ik me af of mensen wel door hebben wat zo'n takkenbos in hun hond aan kan richten.. Aangezien ik regelmatig smerige ontstoken geperforeerde darmen in mijn handen heb gehad, krijg ik daar dan een heel naar beeld/ gevoel bij. Vaak denken mensen dat takken verteren en dus weinig kwaad kunnen.

En die ontbijtkoek, tja ik heb die gewoon altijd in huis voor het geval dat. Zenuwtrekje denk ik. Er gaan genoeg stemmen op voor het geven van roggebrood of ontbijtkoek, aangezien het slechts gedeeltelijk zou verteren bij honden en het een voorwerp in zou kapselen. Wij gaven het altijd als advies bij en voor zover ik me herinner ging het goed.

Dan snapt ik 'm.

mijn goldens schreef:Dit!!!!!



Dit is uit Storm zijn darmen gehaald vorig jaar. Hij werd ziek en zieker. Eerst naar de DA, daarna door gestuurd naar Utrecht.
We hadden geen dagdeel te laat moeten komen, anders was Storm er niet meer......
Na een zware operatie mocht hij na 2 dagen naar huis!

Wazda?

kooi schreef:

mijn goldens schreef:Dit!!!!!



Dit is uit Storm zijn darmen gehaald vorig jaar. Hij werd ziek en zieker. Eerst naar de DA, daarna door gestuurd naar Utrecht.
We hadden geen dagdeel te laat moeten komen, anders was Storm er niet meer......
Na een zware operatie mocht hij na 2 dagen naar huis!

Wazda?

Dat is een hondenspeelgoedje; een zogenaamde Skinneezz. Dit was een vosje.
Ik was bij een vriendin en daar had hij het onderin een hondenspeelgoedmand vandaan getoverd. Ik had het niet gezien dat hij het had.
Overigens heb ik dit soort speelgoed niet thuis.
Hij had dit op woensdag op en vrijdag werd hij ziek. Eerst een antibraakspuit gehaald en na laten kijken. Hij knapte weer op en was weer helemaal vrolijk daarna.
At en dronk gewoon. Zaterdag werd hij in een uur tijd zo ziek dat ik zo bij de DA zat en een uur later was ik op weg naar Utrecht.
Echo, bloed en heel het ratteplan. Toen wij hem achter lieten, wist ik niet of ik Storm nog levend terug zou zien. Hij had vocht in zijn buik. De chirurg kon pas weten hoe het af zal lopen, wanneer de buik open was. Zodra de obstructie er uit was en de darm weer normaal kleurde, toen wist hij pas hoe erg de schade was.
De ergste uren van mijn leven. Gelukkig kregen we het bericht dat Storm het gehaald had, maar hij moest blijven tot maandagavond.
3 maanden na het overlijden van mijn oudje was ik bijna mijn jongste kwijt, was een regelrechte nachtmerrie.
Toen de chirurg vertelde wat erin zat, kon ik dat niet geloven; ik herkende het niet. Tot ik de volgende dag mijn vriendin sprak; zij zei, dat zijn wij al een paar dagen kwijt. Mysterie opgelost.
Dus ik ben nu erg alert, alles wordt nu "Storm-proof" gemaakt!

Ik was helaas iets te kort door de bocht; het hondje van TS is idd klein dus dan is zout geen optie!
1 a 2 eetlepels zout kan bij een grote hond niet direct kwaad.
Ongeveer 1,9 g zout per kg lichaamsgewicht hond is al giftig; 3,7 gram zout per kg lichaamsgewicht kan dodelijk zijn.
Een hond van ca 30 kg mag dus niet meer dan 57 gram zout binnenkrijgen; 2 eetlepels zout = ca 30 gram, dus blijf je ruim binnen de marge.

In de 2 (!!!!!) dodelijke gevallen die bekend zijn ging het ook om KLEINE hondjes; die kan je idd geen eetlepels zout geven. (TS haar hondje bv ca 7 kg: die zit met 1 eetlepel al over de giftige grens)

En ja in mijn geval met m'n vorige hond Tessa ging dit beide keren in overleg met de DA die op dat moment op de praktijk aanwezig was en toen Tessa niet binnen 10 minuten braakte waren we 5 minuten later op de praktijk en kreeg ze Apomorfine; en bovendien een vitamine-injectie (K?) ivm het zout!

Marfique schreef:Ik was helaas iets te kort door de bocht; het hondje van TS is idd klein dus dan is zout geen optie!
1 a 2 eetlepels zout kan bij een grote hond niet direct kwaad.
Ongeveer 1,9 g zout per kg lichaamsgewicht hond is al giftig; 3,7 gram zout per kg lichaamsgewicht kan dodelijk zijn.
Een hond van ca 30 kg mag dus niet meer dan 57 gram zout binnenkrijgen; 2 eetlepels zout = ca 30 gram, dus blijf je ruim binnen de marge.

In de 2 (!!!!!) dodelijke gevallen die bekend zijn ging het ook om KLEINE hondjes; die kan je idd geen eetlepels zout geven. (TS haar hondje bv ca 7 kg: die zit met 1 eetlepel al over de giftige grens)

En ja in mijn geval met m'n vorige hond Tessa ging dit beide keren in overleg met de DA die op dat moment op de praktijk aanwezig was en toen Tessa niet binnen 10 minuten braakte waren we 5 minuten later op de praktijk en kreeg ze Apomorfine; en bovendien een vitamine-injectie (K?) ivm het zout!

De tweede hond uit het artikel woog 18 kg en had tussen de 1,7 en 2,7gram zout per kg lichaamsgewicht gehad, ruim onder de 3,7 dus, toch is ook deze hond dood.
3,7 g zout per kg lichaamsgewicht wordt genoemd als acuut letale dosis. Dat er maar 2 gevallen beschreven zijn, betekent niet dat er maar 2 gevallen zijn. Het is goed mogelijk dat er gevallen zijn waarbij de symptomen aan iets anders worden toegeschreven.
En eh, een vitamine-injectie doet helemaal niets tegen een teveel aan zout.

mijn goldens schreef:

Dat is een hondenspeelgoedje; een zogenaamde Skinneezz. Dit was een vosje.
Ik was bij een vriendin en daar had hij het onderin een hondenspeelgoedmand vandaan getoverd. Ik had het niet gezien dat hij het had.
Overigens heb ik dit soort speelgoed niet thuis.
Hij had dit op woensdag op en vrijdag werd hij ziek. Eerst een antibraakspuit gehaald en na laten kijken. Hij knapte weer op en was weer helemaal vrolijk daarna.
At en dronk gewoon. Zaterdag werd hij in een uur tijd zo ziek dat ik zo bij de DA zat en een uur later was ik op weg naar Utrecht.
Echo, bloed en heel het ratteplan. Toen wij hem achter lieten, wist ik niet of ik Storm nog levend terug zou zien. Hij had vocht in zijn buik. De chirurg kon pas weten hoe het af zal lopen, wanneer de buik open was. Zodra de obstructie er uit was en de darm weer normaal kleurde, toen wist hij pas hoe erg de schade was.
De ergste uren van mijn leven. Gelukkig kregen we het bericht dat Storm het gehaald had, maar hij moest blijven tot maandagavond.
3 maanden na het overlijden van mijn oudje was ik bijna mijn jongste kwijt, was een regelrechte nachtmerrie.
Toen de chirurg vertelde wat erin zat, kon ik dat niet geloven; ik herkende het niet. Tot ik de volgende dag mijn vriendin sprak; zij zei, dat zijn wij al een paar dagen kwijt. Mysterie opgelost.
Dus ik ben nu erg alert, alles wordt nu "Storm-proof" gemaakt!

Dat is wel schrikken inderdaad....
Hoewel achteraf ook wel ietsjes lachwekkend: dat zijn wij al een paar dagen kwijt.
fijn dat het goed afgelopen is.

Marfique schreef:Ik was helaas iets te kort door de bocht; het hondje van TS is idd klein dus dan is zout geen optie!
1 a 2 eetlepels zout kan bij een grote hond niet direct kwaad.
Ongeveer 1,9 g zout per kg lichaamsgewicht hond is al giftig; 3,7 gram zout per kg lichaamsgewicht kan dodelijk zijn.
Een hond van ca 30 kg mag dus niet meer dan 57 gram zout binnenkrijgen; 2 eetlepels zout = ca 30 gram, dus blijf je ruim binnen de marge.

In de 2 (!!!!!) dodelijke gevallen die bekend zijn ging het ook om KLEINE hondjes; die kan je idd geen eetlepels zout geven. (TS haar hondje bv ca 7 kg: die zit met 1 eetlepel al over de giftige grens)

En ja in mijn geval met m'n vorige hond Tessa ging dit beide keren in overleg met de DA die op dat moment op de praktijk aanwezig was en toen Tessa niet binnen 10 minuten braakte waren we 5 minuten later op de praktijk en kreeg ze Apomorfine; en bovendien een vitamine-injectie (K?) ivm het zout!

En lekker volhouden met je zout
Je bent blijkbaar een persoon die liever geneest dan voorkomt.
Zouten die al in concentraties van rond de 25 gram (puur, zonder andere voedingsstoffen) zijn niet alleen zeer gevaarlijk maar zeker ook gezondheid schadelijk.
Dom wat je hier schrijft.

Marfique, echt, er zijn alternatieven dus waarom een risico nemen? Waterstofperoxide is echt veiliger bijvoorbeeld. Maar ik zou echt naar de dierenarts gaan hoor, ik zou alleen waterstofperoxide gebruiken als ik op vakantie was op de Noordpool want daar heb je geen dierenartsen. Ik heb het wel in huis maar meer omdat ik het altijd in huis heb, voor ontstekingen in de mond bijvoorbeeld. Maar een dierenarts geeft een injectie (ik dacht met ranitidine) en dat is nog het beste voor ze. Makkelijk en goedkoop, dat doe ik bij iets wat minder ernstig uit kan pakken dan een onverteerbaar object in de maag.

kipo schreef:

Marfique schreef:Ik was helaas iets te kort door de bocht; het hondje van TS is idd klein dus dan is zout geen optie!
1 a 2 eetlepels zout kan bij een grote hond niet direct kwaad.
Ongeveer 1,9 g zout per kg lichaamsgewicht hond is al giftig; 3,7 gram zout per kg lichaamsgewicht kan dodelijk zijn.
Een hond van ca 30 kg mag dus niet meer dan 57 gram zout binnenkrijgen; 2 eetlepels zout = ca 30 gram, dus blijf je ruim binnen de marge.

In de 2 (!!!!!) dodelijke gevallen die bekend zijn ging het ook om KLEINE hondjes; die kan je idd geen eetlepels zout geven. (TS haar hondje bv ca 7 kg: die zit met 1 eetlepel al over de giftige grens)

En ja in mijn geval met m'n vorige hond Tessa ging dit beide keren in overleg met de DA die op dat moment op de praktijk aanwezig was en toen Tessa niet binnen 10 minuten braakte waren we 5 minuten later op de praktijk en kreeg ze Apomorfine; en bovendien een vitamine-injectie (K?) ivm het zout!

De tweede hond uit het artikel woog 18 kg en had tussen de 1,7 en 2,7gram zout per kg lichaamsgewicht gehad, ruim onder de 3,7 dus, toch is ook deze hond dood.
3,7 g zout per kg lichaamsgewicht wordt genoemd als acuut letale dosis. Dat er maar 2 gevallen beschreven zijn, betekent niet dat er maar 2 gevallen zijn. Het is goed mogelijk dat er gevallen zijn waarbij de symptomen aan iets anders worden toegeschreven.
En eh, een vitamine-injectie doet helemaal niets tegen een teveel aan zout.

Dit dus...........de opnamehoeveelheid van zout is per individu verschillend. Er zijn dus diverse gevallen bekend waarbij zout geen directe dood veroorzaakte, maar zeer zeker wel blijvende schade heeft toegebracht aan bijv. nier, lever en schildklier. Die vermeldingen zijn blijkbaar niet belangrijk genoeg om te publiceren.
Vit. K is een bloedstollingsmiddel dat de lever extra ondersteunt, omdat het zelf onvoldoende stollingsfactoren kan produceren tijdens vergiftiging. Daarnaast kan het hersenbloedingen voorkomen, maar laat zelfstandig geen natriumwaardes zakken die al in het bloed zitten. Daar zijn andere middelen voor nodig.

Knoep had een darmblokkade na het eten van een stukje tennisbal, dit was ongeveer 1,5 bij 3 cm. denk ik. Dat werd dus een operatie. 9 maanden later vrat ze een gevonden bal van siliconen op de hei, met braken dachten we dat alles er uit is maar helaas na ongeveer 2 maanden had ze wederom een darmblokkade, een stuk siliconen was in haar maag blijven zitten en pas na 2 maanden verder gegaan, dit was blijven hangen achter de vernauwing van het vorige litteken en werd wederom een spoedoperatie..

Vanaf dat moment loopt zij dus niet meer zonder muilkorf op straat.

Knoeppie schreef:Knoep had een darmblokkade na het eten van een stukje tennisbal, dit was ongeveer 1,5 bij 3 cm. denk ik. Dat werd dus een operatie. 9 maanden later vrat ze een gevonden bal van siliconen op de hei, met braken dachten we dat alles er uit is maar helaas na ongeveer 2 maanden had ze wederom een darmblokkade, een stuk siliconen was in haar maag blijven zitten en pas na 2 maanden verder gegaan, dit was blijven hangen achter de vernauwing van het vorige litteken en werd wederom een spoedoperatie..

Vanaf dat moment loopt zij dus niet meer zonder muilkorf op straat.

Goh, balen zeg. Ik kan me er alles bij voorstellen hoor. Ik zie wel vaker takkeneters in het park lopen en dan maak ik me altijd zorgen. Een teefje die we kennen, moest een operatie aan haar anus omdat daar een stuk in vast zat. En die loopt gewoon zonder muilbandje. Ik zou dat gewoon niet meer durven want ze hebben het weggeslikt voor je in kunt grijpen. Zeker als ze weten dat het niet mag, gaat het sneller naar binnen. Mijn duo eet niks buiten, gelukkig, even afkloppen. Ja, worst wel natuurlijk, o, en paardenpoep is altijd verleidelijk. Dat is altijd link.

Ik zag een keer nog net hoe een hond een stuk wortel van een waterplant naar binnen werkte. Ik de eigenaren waarschuwen. Maar die vonden het niet zo'n probleem, ik weet dat veel mensen niet weten dat die waterplantwortels vaak houtig zijn en niet verteerd kunnen worden maar kreeg geen tijd om dat uit te leggen. En dan hoop je maar dat het goed komt en dat als de hond ziek wordt, men wel meteen naar de spoedkliniek gaat.

Heeft het niet een naam, volgens mij wel, honden die alles eten. Het is een soort stoornis, dacht ik. Maar ik zou hetzelfde doen als jij, dan koop je een muilband die gewoon prettig zit en het probleem is opgelost. Ik zou niet meer ontspannen kunnen wandelen als ik me continue zorgen maak of ze niet iets naar binnen werken.

Sorry Inge. Zal het nooit meer doen. Ik zie nu ook dat dat tot misverstanden kan leiden.

Inge O schreef: de da geeft geen ranitidine maar apomorfine, dat was overigens hoger al door iemand correct genoemd.

Ranitidine kan ook, werkt in hoge dosis ook op het braakcentrum. Als apomorfine niet beschikbaar is kan als alternatief ranitidine perfect gebruikt worden.

Goldendelicious schreef:Vit. K is een bloedstollingsmiddel dat de lever extra ondersteunt, omdat het zelf onvoldoende stollingsfactoren kan produceren tijdens vergiftiging.

Nee, vitamine K is geen bloedstollingsmiddel. Het is een vitamine die noodzakelijk is bij de productie van stollingsfactoren (bepaalde eiwitten) door de lever, maar als de lever niet in staat is die stoffen te produceren kun je vitamine K geven wat je wilt, daar gaat het bloed echt niet van stollen. Vitamine K geven heeft alleen zin bij warfarinevergiftiging, omdat warfarine de functie van vitamine K blokkeert. Dat los je dus op door extra vitamine K te geven, in alle andere gevallen bloedingen of vergiftigingen is vitamine K totaal zinloos.

Ik had het over een injectie ranitidine.

Inge O schreef: ja, 'in hoge dosis' zijn er nog wel meer stoffen die doen braken maar dat was niet de dosering waar fitzig het over had en eventueel door mensen kon nagevolgd worden.

Maar in het geval ranitidine is opwekken van braken zelfs één van de indicaties Dus als een dierenarts geen beschikking heeft over apomorfine, dan kan ook injecteerbare ranitidine gebruikt worden. Ik had trouwens niet de indruk dat Fizgig advies aan het geven was, ze meldde alleen dat de dierenarts een injectie met ranitidine geeft om braken op te wekken, niet dat mensen dan zelf tabletjes gaan geven of zo.

Klopt, mijn DA was net hier voor mijn oude merrie, en heb t ff nagevraagd; de vitamine K spuit kreeg ze vanwege de fikse portie rattengif die ze geconsumeerd had; nadat t zout niet hielp heeft ze apomorfine gehad en heeft ze (waarschijnlijk) t meeste rattengif uitgespuugd, maar daarom voor alle zekerheid vitamine K spuit.

Overigens had Tessa minder moeite met die hap zout dan de meesten op t forum hier :+

De manier van reageren vind ik dermate onsympathiek dat ik gelijk klaar ben met dit forum!