Het HondenForum

Leonie. schreef:
Ik denk dat dit met mijn hondje niet op de planning zal komen. Ik weet niet of het anderen met Markiesjes lukt, maar het lijkt me erg lastig. Sowieso is het te gevaarlijk hier om in de stad los te lopen. Dat gezegd te hebben vind ik het wel een hele goede reden om het maar bij 1 te houden.

Die hond van mijn zus is ook niet echt het makkelijk leerbare type 'op papier'. Het is een kruising tussen een franse buldog en een boerenfox en die staan beide nogal bekend om eigenzinnigheid. Maar god, wat luistert ze goed! Hoe drukker het om haar heen is, hoe vaster ze aan je voet geplakt zit. Als ze een beetje afdwaalt, is maar 1 geluidje nodig om haar weer terug te roepen. De reacties die je krijgt als je over een druk station loopt met het hondje los naast je voortrippelend zijn heel leuk Als ik een afgestorven landweggetje afloop, kan ik haar trouwens niet zo dicht bij me houden. Ze lijkt heel goed door te hebben, wanneer er 100% gehoorzaamheid nodig is.

Daar zit wel heel veel tijd in trouwens. Maar ik besteed ook veel tijd aan mijn hond dus ik heb er alle vertrouwen in dat ik dit straks ook kan met Mayke als ze wat ouder is.

Leonie. schreef:@DeDiana: Ja dat lijkt mij ook lastig: de tijd. Vooral met een nieuwe pup erbij. Gelukkig werk ik als zelfstandige en meestal thuis, dus kan ik tussendoor veel oefeningetjes en korte wandelingen doen. En natuurlijk lekker spelen af en toe. Maar toch lijkt het me best heftig.

Ik ben ook zelfstandige en werk meestal vanuit huis. Heel handig, ik kan inderdaad makkelijk tussendoor een wandeling met de honden maken of samen iets doen, maar ik moet uiteindelijk ook gewoon die uren maken qua werk. Ik deel het dus wat anders in, maar ben gewoon 8 uur per dag aan het werken uiteindelijk

Edit: toevoeging: maar het is inderdaad wel superhandig met een pup als je vanuit huis werkt en dus zo'n beetje de hele dag thuis bent. Ik had geen pup kunnen nemen als alleenwonende met een fulltime baan als ik niet thuis zou werken.

Het enigste nadeel van 2 honden vond ik dat ik een hand tekort had voor mijn eigen paraplu.. maar daar zijn dan weer lange regenjassen voor uitgevonden

Ja en je neemt ook minder makkelijk even de telefoon op denk ik

Nog meer mensen met ervaringen?

misschien is een heupgordel ook wat voor jou tzt?
ik vind het met 3 of 4 honden ideaal.

Paisley schreef: Veel mensen zijn hier voor 1 hond, maar ik hou het lekker bij 1
De voordelen van 1 hond:
-Je hebt meer een maatje die op jou gericht is

Ik vind dat niet echt een voordeel. Dat op jou gericht zijn is noodgedwongen, omdat jij het enige constante sociale contact bent. Ik heb ook jarenlang 1 hond gehad hoor, maar de aandacht voor mij is niet echt veel minder geworden nadat de tweede hond kwam. Ook nr. 2 is meer dan genoeg gericht op mij, en daarnaast hebben ze lekker elkaar (en de katten), om mee te spelen en tegenaan te slapen.

-Je bent alleen, net als ik, en ik neem de hond bijvoorbeeld gewoon mee als ik ergens een etentje heb, in de kroeg zit of als ik bij mensen over de vloer kom. Dan sta ik niet op tijd. Ik zie mezelf dat met twee honden niet zo snel doen, en daar zou mijn sociale leven onder leiden.

Mijn ervaring is dat hond nr. 2 in nieuwe situaties het gedrag van nr. 1 zoveel mogelijk kopieert, en ik heb 2 honden die ik overal mee op visite kan nemen, die in restaurants braaf onder tafel liggen tot wij klaar zijn met eten en de lekkere restjes komen. De truuk is volgens mij dat je de eerste goed leert hoe hij zich op feestjes en partijen heeft te gedragen, want de tweede hond heb ik zelf niks hoeven leren op dat gebied. Op stikdrukke verjaardagen waar ook nog eens andere honden rondlopen ligt mijn stel uiteindelijk ergens op een comfortabele plek te dutten.

-Ik heb de droom van een hond die goed onder appèl staat onder alle omstandigheden. De hond van mijn zus neem ik dwars door de stad los mee. Dat wil ik met mijn hond ook bereiken. Met twee honden die allebei nog niet op dat niveau zitten, is het niet te doen lijkt me.

Dwars door de stad los mee laten lopen vind ik persoonlijk een tikje onverantwoord. Je kan een stikbrave hond hebben, maar als een of andere gek heeft besloten om zijn niet-sociale hond ook lekker stoer los mee te nemen en die hond neemt een hap uit die van jou, kan de meest brave hond in paniek de weg over schieten en dan is de doodsoorzaak een auto en kan je die gek met die rothond niet eens aanklagen.

Als je de lat iets lager legt is het prima te doen om een tweede hond te leren wat je die eerste ook hebt bijgebracht qua luisteren. Ik ben persoonlijk nog steeds apetrots over het feit dat ik mijn (jacht)honden tijdens een weekendje bungalowpark los rond het huisje kan laten lopen. Thuis gaan ze alleen los in de losloopgebieden, maar zonder verkeer in de buurt kan ik er gewoon op vertrouwen dat ze keurig in de 'tuin' blijven.

Ik zou een tweede hond erbij willen hebben als ik erg achteraf zou wonen en bijvoorbeeld een erf zou hebben waar ze los kunnen. Het lijkt me wel heel leuk om twee honden samen te zien en ik zou me er geruster op voelen dat de honden elkaar hebben als ik niet thuis ben. Als ze de ruimte hebben en ze kunnen naar buiten, zou je ze gerust een dag alleen kunnen laten.

Twee honden hebben ook binnenshuis lol van elkaar, en na heel lang en langzaam opbouwen kunnen die twee van mij in een noodgeval wel 7 uur alleen thuis blijven. Zo lang is het gelukkig vrijwel nooit, maar ik denk dat het heel veel scheelt dat ze gezelschap hebben aan elkaar en aan de katten.

Twee jaar geleden was ik nog van mening dat er nog geen hond zou komen.
Ik wou wel, maar tijd was nog niet daar vond ik.
Toen veranderde er het e.e.a. En toen was Figo eigenlijk al snel een feit.

Toen kwam er ineens ter sprake dat een tweede erbij toch wel leuk zou zijn.
Dat leek mij ook, maar ik zag ook allerlei beren op de weg.
Ik moet ze doordeweeks verzorgen, grotendeels. Naast werk en huis.
En ik was zo druk met Figo.

Toch bleef ik kijken. Naar een tweede die, op mijn lijstje, er bij zou passen.

Ik heb geen moment spijt gehad dat we Nani erbij hebben.

Wat ik een nadeel vind van 2 honden (en dan vooral van 2 grote honden, dus dit slaat niet echt op jou), is dat anderen het soms wel wat veel vinden als je op bezoek komt met je honden. En omdat je alleen bent zul je je honden vaker meenemen, simpelweg omdat je ze niet zo lang alleen thuis wilt laten.
Voor veel honden is een tweede hond erbij heel leuk, en de meeste tijd ben je niet op bezoek , dus dat zal waarschijnlijk wel de doorslag geven.

Ik heb er maar 1: vind dat zelf meer dan genoeg, en ik weet zeker dat ik mijn hond geen plezier mee zou doen.

O, er is nog wel iets wat ik wil toevoegen...
Als ik een nieuwe opvanger in huis heb, denk ik altijd de eerste drie/vier dagen: Waarom wilde ik dit ook alweer? In het begin vind ik het altijd best zwaar; de opvanger moet alles nog leren (is dus redelijk vergelijkbaar met een pup) en ik moet dan echt zoeken naar een nieuwe routine. De honden moeten nog aan elkaar wennen en alles gaat nog een beetje moeizaam en chaotisch. Wat met één opgevoede hond allemaal vanzelf gaat, gaat een stuk moeizamer met een nieuwe hond erbij die nog niet precies weet hoe alles in z'n werk gaat en 'hoe het hoort'.
Na een dag of vier heb ik mijn draai er wel weer in gevonden en de honden ook en wordt het ineens een stuk gemakkelijker en leuker.

Als je een hond hebt die andere honden leuk vindt en je vind het zelf geen probleem om extra tijd in de honden te steken, zeg ik: doen! Maar het is dus niet alleen maar rozengeur en maneschijn, dus ik vind het wel heel goed dat je je dat van tevoren realiseert. En praktisch gezien is het inderdaad soms wat lastiger en wat meer regelen, maar voor praktische problemen zijn ook altijd wel weer praktische oplossingen te bedenken

Hier is de overgang zo makkelijk gegaan, alsof er altijd al twee honden waren.

Kyra was wel dusdanig stabiel dat ik qua opvoedwerk daar dus niet meer naar hoefde te kijken. Nu is de klik tussen de dames ook enorm, dus ook dat scheelt natuurlijk.

Het enige is dat het op dit moment gewoon heel druk is met de trainingen (4 dagen in de week) maar daar kies ik zelf voor en vind ik ook leuk om te doen

Ja, de honden mee op bezoek nemen doe je iets minder snel (zeker met dit formaat hond), maar toen Kyra alleen was namen we haar ook niet overal mee naar toe.
En voor ons was het even kijken naar een oplossing voor de vakantie. Niet iedereen zit (begrijpelijk) te wachten op twee honden tegelijk. Zeker omdat op onze vakantieadressen zelf al honden zijn, dus dat wordt gewoon veel te veel. Maar prima, ze gaan dan gewoon los van elkaar op vakantie. (Of mee zoals dit jaar)

Maar bovenal vind ik het zó genieten. De interactie tussen die twee is geweldig.

Oh, en dat van het maatje, dat kan ik hier echt niet zeggen hoor.
Beide honden zijn buiten dat ze op elkaar gericht zijn, heel sterk op mij gericht. Misschien omdat ik ook veel met ze train, en ook 1 op 1 met ze bezig ben?
Maar dat zie ik dus absoluut niet als voordeel van het hebben van maar 1 hond.

DeDiana schreef: Als ik een nieuwe opvanger in huis heb, denk ik altijd de eerste drie/vier dagen: Waarom wilde ik dit ook alweer? In het begin vind ik het altijd best zwaar;

Oh ja dat herinner ik me ook nog vrij goed van toen ik de eerste kreeg (ook nog mijn eerste hond). Na een paar slapeloze nachten was ik echt kapot en vroeg ik me even af waar ik aan begonnen was. Dat zal bij een tweede wel dubbel en dwars terugkomen kan ik me voorstellen.

Op bezoek ga ik niet vaak met mijn hondje. Uberhaupt ga ik niet zo vaak op bezoek. Maar voor een paar uurtjes af en toe zou wel moeten kunnen, als ze samen goed alleen thuis blijken te kunnen zijn.

Ik doe gewoon een capuchon op als het regent. Of een regenjas aan, of de hond die los kan lopen los zodat ik een paraplu vast kan houden.
De overgang van 1 naar 2 stelt volgens mij niks voor. Ze hebben elkaar en dat is heerlijk. Of ze nou de dikste maatjes zijn of gewoon alleen maar samen leven. (Als ze elkaar niet kunnen uitstaan wordt het natuurlijk anders wat)
Als je van huis bent zijn ze altijd samen. Hier heb ik gemerkt dat dat het voornaamste was, gewoon de aanwezigheid van de ander.
Het kost alleen iets meer aan eten en eventueel de dierenarts.
Verder vind ik het vooral heerlijk dat ze elkaar hebben. Ik vind een hond alleen altijd maar zo alleen De ene hond vind dat heerlijk maar ik denk dat erg veel honden het toch ook wel lekker vinden om een soortgenoot om zich heen te hebben.

Hier leven ze vooral samen. Maar toch zijn ze buiten een roedel. Samen snuffelen. Over elkaars plasjes plassen. Samen gras eten of heel af en toe even lekker ravotten rennen en elkaar uitdagen (ook al gebeurd dat niet heel veel). Als pasja ergens staat te snuffelen duikt silly er regelmatig ook boven op. Stel je voor dat hij een luchtje mist

O en ik heb dan een kleine en een grote reu. Dat betekend in de auto de grote achterin (station) en de kleine voorin. Ik denk dat als ze samen achterin zouden zitten ze elkaar in de haren vliegen omdat Pasja (de grote) in een bocht verstapt en boven op Silly gaat staan. Waardoor Silly neidig wordt en van zich af grijpt... En silly is klein genoeg voor een plekje bij de voeten van de bijrijder. En als die er niet is dan natuurlijk graag op de stoel. Of op schoot bij bijrijder