Het HondenForum

Haha, Lyndie is altijd een verschrikkelijke dief, al wordt het minder nu ze ouder wordt. Toen Nick nog klein was, zat hij nog wel eens aan zo'n kindertafel en -stoeltje te eten. Hij zat een keer een boterham met een gebakken ei te eten en Lyndie liep langs en griste in één haal zo het ei van de boterham af.
En Nick zat met zijn bestek in zijn knuistjes verontwaardigd te gillen: 'Mijn ei, mijn ei!'

Gegild van heb lachen heb ik. Dat verontwaardigde hoofd van hém en die onschuldige kop van Lyndie... nog met het eigeel om haar bek heen.

ik vind de verhalen geweldig leuk, gelukkig ken ik het niet uit eigen ervaring

Ik vind het trouwens wel eng als ze bij kinderen uit een buggy of zo gaan pikken ik denk dat veel ouders met hun hart in hun keel zitten als er een hond zo op af komt

twinkeltje schreef:Ik vind het trouwens wel eng als ze bij kinderen uit een buggy of zo gaan pikken ik denk dat veel ouders met hun hart in hun keel zitten als er een hond zo op af komt

Ik schrok me toen ook wel een hoedje hoor, dat was ook de 1e én laatste x zo bij een vreemde en al heel lang geleden.
We liepen de buggy voorbij en Milo draait zo zn kop om en hap hij had het plakje worst.
En nee, zelf zou ik er ook niet al te blij van worden, maar het was een fractie van een seconde, daarna nog extra ogen gekweekt in deze situaties

Mijn jr was ook altijd zo gek op kinderen die wilde elke wagen in moest hem echt tegen houden.
Ouders waarderen niet als hun kind een lebber kreeg