Het HondenForum

Wat heerlijk toch dat ik niet de enige ben die dit soort dingen doet
Ik kan me een keer herinneren dat ik wegreed bij de parkeerplaats in het bos en heel mallotig opmerkte:"Kijk nou, nog een border terriër, hij lijkt echt op Boyke!" Was hij weer uit de auto gesprongen bij het weggaan.
Ook ben ik een keer voor de agilityles naar de hondenschool gereden zonder honden
En toen de kinderen nog op de basisschool zaten heb ik Boyke een keer achter gelaten aan het hek van het schoolplein bij het wegbrengen. Belde de school na een half uurtje:"Jullie hebben toch zo'n klein bruin hondje...." O, shit!!!!!

Och toe jee, hoe kun je dan toch je hond vergeten

Sorry, ik heb beeld. En ik zie het mezelf zo doen.

Maar ik gok zo dat dat niet nog eens gebeurd.

Erg grappig om te lezen

De baby vergeten is wel heel erg hoor

Leuk al die vergeetverhalen.

Het is me zelf nog niet overkomen maar wel dit verhaal. Toen ik nog thuis woonde ging mijn vader met de honden naar het bos. Alle vier in de auto: bouvier, duitse herder, briard en middenslagschnauzer. Hij was al een tijdje weg, toen mijn zus naar buiten keek en zei: O, wat loopt er een mooie bouvier op het parkeerterrein! Het lijkt Tajo wel. Wacht eens, het is Tajo!
Was hij dus de bouvier vergeten, kwam er in het bos pas achter

Kruimel53 schreef:

M@rleen schreef: Erg grappig om te lezen

De baby vergeten is wel heel erg hoor

als verontschuldiging kan ik aanvoeren dat ik hem echt nèt had. Het was de eerste keer mee boodschappen doen, hij was denk ik 11 dagen oud toen en ik was er totaal nog niet aan gewend.

het was wel jouw baby toch?
Maar ik weet nog goed hoe vreemd dat allemaal voelde, het scheelt misschien dat ik de 1e paar weken echt niet naar buiten kon, anders had ik haar vast ook ergens vergeten.

Kruimel53 schreef:

M@rleen schreef:

Kruimel53 schreef:

M@rleen schreef: Erg grappig om te lezen

De baby vergeten is wel heel erg hoor

als verontschuldiging kan ik aanvoeren dat ik hem echt nèt had. Het was de eerste keer mee boodschappen doen, hij was denk ik 11 dagen oud toen en ik was er totaal nog niet aan gewend.

het was wel jouw baby toch?
Maar ik weet nog goed hoe vreemd dat allemaal voelde, het scheelt misschien dat ik de 1e paar weken echt niet naar buiten kon, anders had ik haar vast ook ergens vergeten.

Ja, hij was echt van mij helemaal zelf gekregen en het is ook allemaal nog goed gekomen met hem gelukkig maar je weet vast ook nog wel dat je na een bevalling niet echt helemaal toerekeningsvatbaar bent van al die rondscheurende hormonen

haha dan ben je al blij dat je je in je kleren hebt weten te heisen en heelhuids bij de winkel aangekomen bent denk ik althans,dat had ik vaak,de pyamadagen waren iig niet te tellen

Kruimel53 schreef:

M@rleen schreef:

Kruimel53 schreef:

M@rleen schreef: Erg grappig om te lezen

De baby vergeten is wel heel erg hoor

als verontschuldiging kan ik aanvoeren dat ik hem echt nèt had. Het was de eerste keer mee boodschappen doen, hij was denk ik 11 dagen oud toen en ik was er totaal nog niet aan gewend.

het was wel jouw baby toch?
Maar ik weet nog goed hoe vreemd dat allemaal voelde, het scheelt misschien dat ik de 1e paar weken echt niet naar buiten kon, anders had ik haar vast ook ergens vergeten.

Ja, hij was echt van mij helemaal zelf gekregen en het is ook allemaal nog goed gekomen met hem gelukkig maar je weet vast ook nog wel dat je na een bevalling niet echt helemaal toerekeningsvatbaar bent van al die rondscheurende hormonen

Ja, dat weet ik nog goed
Achteraf maar goed dat ik nergens heenkon

Ik had vroeger de honden altijd mee naar het werk (dierenasiel) daar liepen ze dan lekker op het terein, ben ze een keer vergeten uit de auto te laten, tot dat bij de koffie iemand vroeg of ik mijn honden vandaag had thuis gelaten gelukkig was het niet in de zomer

Marjoleine schreef:Ach, wij waren een tijdje geleden al haast in het bos toen ik opeens me afvroeg of Fien wel in de auto zat.
Nee dus.
Wij weer als gekken terug, want wie weet was ze wel achter de auto aangehold en inmiddels plat en als een hoopje haar en bloed in de berm en en en en en.....
Komen we thuis, zit ze dodelijk beledigd voor de voordeur te wachten

Ik heb het nooit zo meegemaakt, maar zoals je dit schrijft is zo herkenbaar!

Ik ben wel eens (lees: vàààk) gestopt toen Nikki nog erg jong was, die kroop graag tussen de achterbank en de voorstoelen in en reageerde dan niet als ik haar riep. Beelden van platgereden, meegesleurde Nikki dwongen me dan desnoods op de vluchtstrook te stoppen en te checken of mijn lieve honden er nog waren. Die me dan aankeken van 'Jaa? Ik lag gewoon moe te zijn hoor..'

Gelukkig heb ik hetzelfde met de kinderen, bij elk van hen, toen ze nog heel baby waren (de jongste is 7 maanden, bijna) daar stopte ik soms ook voor om te kijken of ze niet dood of bewusteloos in hun autostoeltje zaten als die op de achterbank stonden. Ach, ik spoor gewoon niet

MirandaH schreef:Gelukkig heb ik hetzelfde met de kinderen, bij elk van hen, toen ze nog heel baby waren (de jongste is 7 maanden, bijna) daar stopte ik soms ook voor om te kijken of ze niet dood of bewusteloos in hun autostoeltje zaten als die op de achterbank stonden. Ach, ik spoor gewoon niet

Ik kan het me zó goed voorstellen!

Ik heb dat met de honden ook, hoor, desnoods stop ik als ik niks hoor als ik roep. Of ik ga haast de vangrail in omdat ik in de spiegel probeer te zien of ze er allemaal wel zijn
Ook weer Fien dus, die dan helemaal plat in een hoekje onzichtbaar ligt te wezen

hahahaha mijn honden ben ik nooit vergeten maar dat komt vast dat ik mijn oudste dochter na een keizersnede helemaal van de wereld voor het eerst mee boodschappen nam en vergat....
ik had haar voor de winkel geparkeerd en met mijn opholgeslagen hormonen gewoon vergeten toen ik de winkel uitliep... gelukkig kwam ik er snel achter en dit is me nooit meer overkomen. Wat heb ik me schuldig en naar gevoeld

Ik heb voor mijn honden een mobiele kennel voor als we optredens doen etc, Is eigenlijk een puppy ren die we steeds in en uit elkaar halen. Nu had ik een nieuw hondje en die was er steeds zo vlug uit dat ik me een week heb afgevraagd of ik hem er uberhaupt wel in gedaan had haha.