Het HondenForum

Wij moeten ook naar Amsterdam of Utrecht maar ik kies voor onze DA in Ermelo, net zo ver als de andere 2 en 24/7 bereikbaar..

DaniBanani schreef:Het heeft wel met elkaar te maken, ik zag zijn buik zo ongeveer opzwellen nadat hij ineens zijn hele waterbak leeg had gedronken. DA heb ik net al gebeld, afspraak gemaakt voor verder onderzoek maar voor nu had langskomen weinig zin, apomorfine leek haar ook geen goed idee. Water beperken en rustig houden. Vind het zo sneu, hij voelt zich duidelijk niet fijn.

wanneer mag je dan langskomen voor verder onderzoek en waarom heeft nu langskomen geen zin?
Ik heb hier geen goed gevoel bij.

Morgenmiddag gaan we erheen. Nu langskomen heeft geen zin omdat zij nog een keer apomorfine ook niet zien zitten en verder is er niks aan te doen. Hij poept, plast, eet, is fit. Heeft alleen vreselijke dorst en een hele volle buik van het drinken. Plast ook niet meer dan normaal.

Het zit mij ook niet lekker, er is duidelijk iets niet in orde..maar aan acute hulp is braken de enige oplossing. En dat zien ze dus niet zitten zolang het vandaag niet verslechtert.

Ik heb er ook geen goed gevoel bij, want een paar dagen geleden voelde de dierenarts iets hards in zijn darmen. Is er al iets uitgekomen van achter? Want dat lijkt me wel belangrijk. Honden kunnen darmblokkades krijgen van allerlei gewone dingen die ze op straat eten. Zoals takjes, wortels van planten ed. Onverteerbaar voor ze en dat gaat dan onverteerd het darmkanaal door. Ik ken een hond die een operatie aan haar anus nodig had omdat er een stuk hout in vast zat. Had ze opgegeten en dat was het hele darmkanaal doorgegaan.

Ik vroeg me af, zet je eigenlijk onbeperkt water neer voor hem? Of zet je de laatste tijd minder water neer omdat je bang bent dat hij zich overdrinkt, zogezegd? Ik vraag me af of het echt dorst is, of gedrag. Dat is mogelijk namelijk. Maar eerst moet je het medische uitsluiten.

Ik zou zeker aanraden om vandaag naar de dierenarts te gaan. En wat is dat medicijn eigenlijk, een pijnstiller? Stel dat er iets mis is met de darmen of de maag, een blokkade bijvoorbeeld, onderdrukt de pijnstilling dan niet gewoon het probleem? Dan wordt het natuurlijk niet opgelost.

Eigenlijk moet je helemaal niks zeggen als je een afspraak maakt tegen de dierenarts. Laat hem/haar maar zoeken. Jij weet niks, je hond voelt zich niet lekker. Dat overleggen aan de telefoon vind ik niet handig bij een hond die een opgezwollen maag heeft. Jij bent een leek, of niet? Dus vind ik het gek dat hij/zij jouw oordeel mee laat spelen eigenlijk.

Het zou kunnen dat je hond een echo nodig heeft eigenlijk, of een scopie, om een blokkade uit te sluiten. Dat kun je ook laten doen in Heerhugowaard of Alkmaar. Maak je daar toch gewoon een afspraak, en niet bij je eigen dierenarts. Soms zitten dierenartsen even vast in een tunnelvisie en moet je gewoon elders heen gaan. Of die tunnelvisie doorbreken. Het zijn ook maar mensen he. Gisteren nog meegemaakt dat een dierenarts een verkeerde diagnose stelde en terug belde om excuses te maken.

Dus niet wachten, het kan zijn dat je hond in levensgevaar verkeert. Het kan ook iets heel anders zijn dan je denkt. Ze kunnen niet praten he. Wie weet heeft hij ergens pijn en is het water drinken een soort oplossing in zijn koppie. Nou beterschap iig.

Lees dit stukje anders even na en kijk of je iets herkent. Een darmblokkade kan ook pas dagen na het inslikken van iets onverteerbaars nog optreden.

De klinische verschijnselen bij dieren die een vreemd voorwerp hebben ingeslikt kunnen erg uiteenlopen, en variëren van helemaal geen verschijnselen tot shock en lusteloosheid door een blokkade van de darmen, perforatie van de maag of darmen en daaropvolgende buikvliesontsteking.

Indien er geen maagirritatie of darmblokkade is, zal het huisdier vaak geen klinische tekenen vertonen. Na het inslikken van een vreemd object kan een hond of kat misselijkheid, acuut braken van voedsel of gal, verlies van eetlust, lusteloosheid en sloomheid vertonen. Braken is het meest voorkomende symptoom, maar sommige dieren zijn alleen lusteloos, zonderen zich af of hebben geen of weinig eetlust. Als het vreemde voorwerp rond van vorm is en niet door de opening naar de dunne darm past, kan het lange tijd in de maag achterblijven. In dat geval kan de hond chronisch en met tussenpozen braken.

Veel vreemde voorwerpen kunnen tot in de dunne darm komen. De verschijnselen zullen in het begin dan meestal lijken op die van een klassieke maagdarmontsteking, met braken en soms diarree, omdat ze irritatie en een gedeeltelijke blokkade van het spijsverteringsstelsel veroorzaken.

Als het voorwerp helemaal vast komt te zitten in de darmen ontstaat een noodsituatie, omdat het omliggende darmweefsel aangetast wordt en de gezondheidstoestand van het dier zeer snel achteruitgaat. Dit kan al enkele uren nadat het dier een vreemd voorwerp heeft ingeslikt gebeuren. Het kan ook later gebeuren en na verloop van tijd verergeren. Het uitbraken van voedsel en vocht wordt een belangrijk en aanhoudend verschijnsel. Het dier toont duidelijk ziek, en heeft koorts en een erg gevoelige buik (‘acuut abdomen’). Als de darm geperforeerd wordt zal het buikvlies ontstoken raken (‘peritonitis’), en een collaps en de dood zullen erop volgen indien het dier niet snel correct behandeld wordt.

Bron: https://online.zoetis.com/NL/NL/Voorwaa ... atten.aspx

DaniBanani schreef:Hmm, dat dacht ik ook al. Afspraak met Any Animal heb ik afgebeld. WHG is overgenomen door Stad & Land, maar op de site van die laatste staat nog niets over contactgegevens of openingstijden dus ik weet niet of ze ook al actief zijn. Ik denk dat ik voor nu maar blijf bij de da waar we gister waren, als dat toch niet bevalt ga ik wel verder kijken.

Ja, WHG (nu Stad & Land) is actief, ze hebben inderdaad alleen nog geen contactformulier van Alkmaar op de website staan. Maar het is een supergoede DA praktijk. Ik woon in Krommenie maar ga liever naar Alkmaar dan hier in de buurt.

Hij poept wel gewoon. De afgelopen week is het steeds prima gegaan - er staat altijd een waterbak en hij dronk normale hoeveelheden. Gisteravond ging dat ineens weer mis. Hij is wel even alleen geweest, misschien dat hij tóch ongemerkt zich tegoed doet aan de brokken - maar dan zou hij dat al veel vaker moeten hebben gedaan en is het alsnog gek dat hij er nu zo'n dorst van krijgt én dat het na een hele nacht niet over is.

Apomorfine = braakmiddel (en pijnstiller). En ik vind het niet gek, hoor, om mijn oordeel mee te nemen. Het is precies hetzelfde als vorige week en toen kwam het echt overduidelijk door zijn volle maag. Zodra hij had gebraakt voelde hij zich beter. Begrijp me niet verkeerd, ik maak me écht behoorlijk zorgen maar op dit moment is er kennelijk weinig wat ik kan doen. En tunnelvisie lijkt me geen sprake van, aangezien ik hier één keer eerder geweest ben en de assistente (die hem vorige week heeft gezien) nu heeft overlegd met een andere da.

Hij ligt nu even te slapen. Eindelijk.

Naar een andere DA gaan die wel nu een echo kan maken?

Als je denkt dat je nu niks kunt doen, heb je zelf last van tunnel visie. Je zou naar een andere dierenarts kunnen gaan natuurlijk. Het kan zijn dat je dierenarts een verkeerde diagnose stelt namelijk. Het braken zit me niet lekker, lees dan even het stukje wat ik gekopieerd heb. Nou ja, beterschap.

Hij braakt niet en heeft geen neigingen daartoe, is niet lusteloos en sloom, eet wel, heeft helemaal geen gevoelige buik, plast, poept, en heeft geen diarree. Tot zover de herkenning met jouw stukje.

Verder is er helemaal geen diagnose gesteld dus die kan ook niet verkeerd zijn. Vorige week had hij exáct dezelfde symptomen en toen had hij heel veel gedronken. Ik heb hem zien drinken, heb het op de röntgenfoto zien zitten, en heb het hem uit zien braken en vervolgens zijn buik tot normale proporties zien slinken. Dan lijkt me niet dat het nu iets volkomen anders is. Zodra ik het idee heb dat hij verslechtert sta ik binnen een kwartier bij de DA. Maar zolang hij 'alleen maar' last heeft van een hele volle maag lijkt het me geen bloedspoed. Wél reden tot zorg en verder onderzoek. Dat absoluut.

Dazwa84 schreef:

DaniBanani schreef:Hmm, dat dacht ik ook al. Afspraak met Any Animal heb ik afgebeld. WHG is overgenomen door Stad & Land, maar op de site van die laatste staat nog niets over contactgegevens of openingstijden dus ik weet niet of ze ook al actief zijn. Ik denk dat ik voor nu maar blijf bij de da waar we gister waren, als dat toch niet bevalt ga ik wel verder kijken.

Ja, WHG (nu Stad & Land) is actief, ze hebben inderdaad alleen nog geen contactformulier van Alkmaar op de website staan. Maar het is een supergoede DA praktijk. Ik woon in Krommenie maar ga liever naar Alkmaar dan hier in de buurt.

Inderdaad, ik woonde in Uitgeest en ging bijna altijd naar WHG / Stad & Land of Any Animal. WHG heeft wel meer mogelijkheden qua onderzoek, heb ik het idee. Ben nog nooit bij de plaatselijke dierenarts geweest, ik rij liever wat verder om bij een goede dierenarts te komen.

DaniBanani schreef:Hij braakt niet en heeft geen neigingen daartoe, is niet lusteloos en sloom, eet wel, heeft helemaal geen gevoelige buik, plast, poept, en heeft geen diarree. Tot zover de herkenning met jouw stukje.

Verder is er helemaal geen diagnose gesteld dus die kan ook niet verkeerd zijn. Vorige week had hij exáct dezelfde symptomen en toen had hij heel veel gedronken. Ik heb hem zien drinken, heb het op de röntgenfoto zien zitten, en heb het hem uit zien braken en vervolgens zijn buik tot normale proporties zien slinken. Dan lijkt me niet dat het nu iets volkomen anders is. Zodra ik het idee heb dat hij verslechtert sta ik binnen een kwartier bij de DA. Maar zolang hij 'alleen maar' last heeft van een hele volle maag lijkt het me geen bloedspoed. Wél reden tot zorg en verder onderzoek. Dat absoluut.

Een hele volle maag móet ergens vandaan komen natuurlijk, ik snap niet dat iemand daar zo laconiek over doet. Ja, hij is niet lusteloos en sloom en ja, hij eet wel, maar die opgeblazen buik zit er niet voor de sier natuurlijk.

Dat vind ik dus niet zo geweldig, dat er geen diagnose is gesteld en dat alleen de symptomen zijn behandeld. Symptomen die kunnen wijzen op ernstige aandoeningen. Ik heb er nog nooit van gehoord dat een hond die teveel water heeft gedronken en een gezwollen maag heeft daardoor, wordt behandeld met een braakmiddel en heen gezonden wordt, heel gek verhaal vind ik dat. Had hij geen last van watervergiftiging dan? En waarom loopt water niet meteen door naar de blaas, zoals meestal gebeurd? Heeft hij last van waterzucht dan misschien? En ze voelden ook iets hards in de darmen, wat is daar dan mee gebeurd? Allemaal onbeantwoorde vragen nu.

Beperken jullie zijn toegang tot water nu? Daarmee kun je onbedoeld het probleem verergeren, soms kunnen honden die niet de hele tijd water tot hun beschikking hebben, flink water gaan tanken als ze een waterbak zien. Dat komt omdat ze denken dat de bak ook zo weer weggehaald kan worden. Shelly had dat in het begin toen ze hier was. Haar vorige eigenaren wilden haar zindelijkheidsprobleem oplossen door haar waterbak 's avonds weg te halen. Met als gevolg dat ze de waterbak meteen leegdronk als ze die zag. Ik heb toen overal waterbakken neergezet zodat ze snapte dat ze niet zoveel ineens hoefde te drinken omdat het er altijd was. En na een paar weken viel het kwartje en was het probleem over met waterdrinken. En een paar maanden daarna was ze helemaal zindelijk.

Maar goed, ik zou zeker verder zoeken, en ik vind dus dat de symptomen zouden kunnen wijzen op iets ernstigs, daarom snap ik je dierenarts niet helemaal dat hij/zij geen scopie of echo oid aanraadt. Die dan eigenlijk vrij vlot gedaan zou moeten worden. Mijn dierenarts zou me zeker weten meteen langs laten komen als ik belde over mijn hond en een gezwollen buik. Zeker ook als je het hebt over assymetrie. En als ik dan zou zeggen, ja maar, hij is best okee verder, dan zou hij me waarschuwen dat het eigen risico is om niet te komen. Hij zou nooit zeggen dat het nog wel even aangekeken kon worden, dat weet ik zeker. Dat jij er er niet zo druk om maakt, kan ik begrijpen, maar je dierenarts....ik zou toch overwegen ergens anders langs te gaan voor verder onderzoek.

En ik snap dat je me een betweter en een bemoeial zou kunnen vinden hoor. Of een zeur. Ik kan tussen de regels door lezen, haha. Ik heb gewoon teveel verhalen gelezen over darmperforaties en darmblokkades, en ik weet dat veel honden buiten dingen opeten die niet eetbaar zijn, soms doen ze dat zo snel dat je het niet door hebt. Eigenlijk lees ik daar vaker over dan over maagtorsies, al heb ik geen idee hoe vaak ze beiden voorkomen. Ik zou het heel erg vinden als je hond ernstig ziek werd ineens en je naar de spoedkliniek moet hollen om zijn leven te redden. Daarom mijn betweterige bemoeienis, ik vind het veel minder erg om dat genoemd te worden dan dat er een hondje dood gaat en ik niks heb gezegd, snap je? Maar ik zal me er niet meer mee bemoeien desgewenst, ik hoop gewoon dat je hondje opknapt en probeer mee te denken.

Er zijn best veel aandoeningen waarbij dorst een symptoom is. Heeft hij echt nergens anders last van, zoals veelvuldig de poten likken, krom staan, anders spelen, andere gewoontes, vachtproblemen, stinkende adem, toegenomen eetlust, onzekerheid/nerveus gedrag, angstig gedrag, toegenomen agressie, toegenomen eten van gras en andere planten, sloopgedrag, etc etc. Alle kleine dingetjes tellen.

Inmiddels gaat het langzaam beter. Hij lijkt minder dorstig, heeft net wel vrij veel geplast, nog wat gepoept, en zijn buik is een stuk minder gezwollen. Ligt nu weer te slapen.

Verder zijn er in zijn gedrag geen veranderingen te merken, ook geen kleine dingen. Weet je wat het ook is? De hele afgelopen week is alles prima gegaan. Hij dronk weer normaal (water is altijd ter beschikking, normaal gesproken), at normaal..gewoon helemaal zoals ervoor. Als dan een week later hetzelfde probleem weer opduikt ga ik niet uit van een acute levensbedreigende situatie, aangezien die normale week er tussen zat. En echt, zodrá ik had gemerkt (of zou merken) dat het slechter lijkt te gaan had ik direct bij de DA gestaan. En dat verdere onderzoek, eventueel inclusief echo, komt morgen echt wel. En als ik morgen denk dat ze het niet serieus genoeg nemen sta ik een dag later bij een andere DA.

Vorige week ging zij er vanuit dat hij iets verkeerds had gegeten en daardoor zoveel had gedronken. Er zat niet vreselijk veel tijd tussen het vele drinken en het DA-bezoek, dus dat 't dan nog in de maag zit leek me niet vreemd. En in theorie zou het nog steeds kunnen dat hij ongemerkt zich laveloos heeft gevreten aan brokken, daar flink dorst van heeft gekregen, en zijn maag dat niet helemaal goed aan kan zo ineens. Hij is wel beide dagen even alleen geweest, dat is wel toevallig. Dus die optie sluit ik ook nog niet uit.

Kijk, als er een reden is om aan te nemen dat het iets anders is dan een week geleden, of dat het tóch acuut levensbedreigend kan zijn (ondanks de 'tussenweek', het feit dat-ie de hele nacht al prima is doorgekomen en dat de zwelling al is afgenomen); iets waardoor ik overtuigd ben dat het NÚ direct bekeken moet worden ipv morgen dan doe ik dat. Maar ik ben daar niet van overtuigd en de DA ook niet. Of dat nuchter is of vreselijk dom, tsja. Daar zullen de meningen vast over verschillen, en dat is prima.

LongFields schreef:
Een hele volle maag móet ergens vandaan komen natuurlijk, ik snap niet dat iemand daar zo laconiek over doet. Ja, hij is niet lusteloos en sloom en ja, hij eet wel, maar die opgeblazen buik zit er niet voor de sier natuurlijk.

Ik deel je gevoel, LongFields. Mijn hond was vorig jaar ook "te fit en vrolijk" voor een baarmoederontsteking... waardoor ze er uiteindelijk 3 weken mee heeft rondgelopen en in shock met spoed is geopereerd. Ik heb hier ook geen goed gevoel bij, afwachten zolang je niet weet wat er aan de hand is. "Hij is zichzelf niet" is een opmerking die dierenartsen erg serieus moeten nemen.

Enne: Fizgig... doe je nu niet precies hetzelfde als de dierenarts? Zonder het hele verhaal te kennen een diagnose stellen en daar met tunnelvisie aan vasthouden?

Edit: Dani, we waren tegelijk aan het typen. Als jouw gevoel zegt dat je kan wachten, dan is dat een goede overweging. Vaak voel je dat goed aan namelijk. Je zal heus niet bewust je hond bij de DA weghouden. Ik hoop dat hij morgen een goede diagnose kan stellen.

Hahaha, ik ook aan de tunnelvisie, ja dat zou kunnen natuurlijk. Niks menselijks is mij vreemd. Ik zei al, er zijn veel aandoeningen waar een hond flink dorst kan krijgen natuurlijk. En het kan ook gedrag zijn. Die opties had ik wel genoemd, in mijn verdediging.

Maar ze gingen er dus vanuit dat hij iets verkeerds had gegeten, dat lijkt me dan nu niet meer te kloppen, toch? Of heeft hij toevallig weer iets verkeerds gegeten, kan. Dan zou ik proberen na te gaan wat. Maar ja, da's vaak lastig te acherhalen. Soms vinden ze iets lekkers in een bosje en weten dan een week later nog waar het lag.

Maar dat ie een normale week tussendoor had, kan een aanwijzing zijn wat de oorzaak is, toch? En eigenlijk dacht ik daarom ook aan een darmblokkade, omdat het daarbij kan zijn dat het stuk onverteerd zich door de darmen beweegt. Waarbij het dan soms in een bocht komt te liggen waardoor het pijn gaat doen bijvoorbeeld. Dan is er weer een stuk zonder bochten, en dan weer eentje met. Snap je, het kan erop duiden, darmblokkades geven vaker assymptomische klachten. Maar het kan ook betekenen dat er niet zoveel aan de hand is juist. Het zal de dierenarts iig interesseren, lijkt me, dat er een week tussen de klachten zat.

Maar ik vind je helemaal niet dom hoor, alsjeblieft! Je moet helemaal zelf weten wat je doet, ik kan misschien een beetje zeuren soms maar ik weet als geen ander dat je elkaar in de waarde moet laten. Dus mijn excuses als ik je het gevoel gaf dat ik je dom vind. Ik ben nogal een angsthaas, dat ik ook een verklaring, denk ik. Ik heb eens een hondje verloren aan een ernstige aandoening, heel plotseling. Was geen darmblokkade hoor, maar dat gun je gewoon niemand.

Zelf zou ik hierbij morgen al een uitgebreide echo willen. Er zit iets zodanig mis dat de buik twee keer in een week enorm is opgezwollen en ik zou niet willen wachten op een derde keer...

Beterschap!

Ben het met Fizgig eens.
vooral omdat we niet zo lang geleden een prachtige bernerreu van net 8 jaar hebben moeten begraven.
D.a. te lang gewacht met kijkoperatie.
Uiteindelijk toch geopereerd en is er zoń bokkenhoefje uit zijn darm gehaald.
Operatie in eerste instantie gelukt, maar hond kreeg nog in de narcose een hartaanval, het had alles bij elkaar te lang geduurd.

Ik vroeg me af hoe het met je hond gaat, gaat het al beter?