Het HondenForum

Nelle kwam precies met 8 weken.

Tara schreef:

Esther12 schreef:Zo heel raar is die opmerking nu ook weer niet, ik hoor wel meer stemmen opgaan om de pups iets langer bij de moeder te houden omdat ze dan nog erg veel kunnen leren van mams. Ik kreeg mijn pup overigens pas met 11 weken en ze is prima opgedroogd.

Dat klopt, die publicaties heb ik ook gelezen.
Maar ik denk dat die vlieger alleen maar opgaat op het moment dat moeder ook daadwerkelijk veel bij haar pups is.
Daarbij zijn pups met 7 weken echt wel toe aan nieuwe indrukken, nieuwe prikkels.
Ik weet wel zeker dat ik een nest pups van 7 tot 9 weken echt niet de aandacht per pup kan geven die een pup krijgt als hij bij zijn nieuwe baas 1 op 1 alle aandacht krijgt.

Eens.
7,5 week hier, vind ik ideaal.
Ik instrueer die nieuwbakken eigenaars gewoon goed. Nog nooit problemen gehad.

Tara schreef:

Esther12 schreef:Zo heel raar is die opmerking nu ook weer niet, ik hoor wel meer stemmen opgaan om de pups iets langer bij de moeder te houden omdat ze dan nog erg veel kunnen leren van mams. Ik kreeg mijn pup overigens pas met 11 weken en ze is prima opgedroogd.

Dat klopt, die publicaties heb ik ook gelezen.
Maar ik denk dat die vlieger alleen maar opgaat op het moment dat moeder ook daadwerkelijk veel bij haar pups is.
Daarbij zijn pups met 7 weken echt wel toe aan nieuwe indrukken, nieuwe prikkels.
Ik weet wel zeker dat ik een nest pups van 7 tot 9 weken echt niet de aandacht per pup kan geven die een pup krijgt als hij bij zijn nieuwe baas 1 op 1 alle aandacht krijgt.

Hier loopt de moeder er 24/7 bij tot vertrek, maar als ze zouden moeten blijven tot 11 weken gaan er denk ik toch een paar beschadigd vertrekken.

Allebei mijn honden zijn met 8 weken bij mij gekomen. Ideale leeftijd omdat de eerste socialisatiefase tot ca 12 weken is en ik dus de honden zelf kon socialiseren. Wat ik dus zelf wil doen, omdat ik dan socialiseer in de eigen omgeving en op wat ik vind dat belangrijk is. Tegelijkertijd bouw ik dus in die belangrijke fase een een band met mijn nieuwe hond. Plus dat ik daar met een pup goed tijd voor heb. Een fokker die er 6 of 8 moet socialiseren heeft per pup daar minder tijd voor en dan moet ik als koper maar hopen dat ze gesocialiseerd zijn op wat voor mij, in mijn omgeving, belangrijk is.
Maar bij mijn eerste pup bleek dat het ook wel broodnodig was dat ze "uitvlogen"; Twee dagen voordat ik Lieuwe haalde waren er behoorlijk stevige puppiegevechten uitgebroken. En daarbij had de fokker twee pups apart gezet, want die dreigden echt te worden gesloopt door de andere 6.
Dus ook dat is volgens mij een aanwijzing dat ze op die leeftijd echt wel er aan toe zijn om op eigen pootjes te gaan staan.

Leuke reacties

In het geval van mijn pup gaat het om 6 pups - 5 reutjes en een teefje - die al minimaal een week niet meer gespeend worden door de moeder. Die was wel klaar met die scherpe tandjes en dat maakte ze ook zeer duidelijk. De pupjes onderling spelen nog wel veel, maar je ziet steeds vaker kleine conflictjes: over een speeltje of een plek waar ze willen liggen. Moeder bemoeit zich er in principe niet meer mee, als het haar te gortig wordt naar haarzelf toe corrigeert ze wel.

Dus... klinkt voor mij als tijd om uit te vliegen. Gelukkig ben ik niet de enige die daar zo over denkt en krijg ik inderdaad nu meer het gevoel: waar bemoeit die DA assistente zich mee?

Ik heb nog nooit een terrier gehad die langer dan tot 5- 6 weken zoogde. Daarna doen de tandjes onduldbaar zeer, en beschadigen de tepels ook echt. De moeder wil er dan niks meer mee van doen hebben.
Terriers zijn wel vroegrijp.
Ik heb een grote, omheinde tuin waarin kleine hondjes wekenlang op ontdekkingsreis kunnen gaan voordat ze daar alles zijn tegengekomen (incl. de andere dieren) en de weg kennen.
Mijn pups mogen, maar hoeven niet, op 7 weken weg, nl. als de eerste enting (bij 6 weken gegeven) een week werkt. Ik heb altijd gelezen/ gehoord dat ongeveer op 7 weken, er een gedragsverandering komt: tot die leeftijd accepteert een pup alles wat komt open en vrij, en onthoudt het voor altijd, maar heeft ook nog nauwelijks voorzichtigheid om gevaarlijke dingen te vermijden. Tot en met 7 weken heet de zgn. inprentingsfase te duren.
Na die 7 weken neemt de achterdocht voor onbekende dingen snel toe. Ook het vermijdingsgedrag en evt. angst. Dus voor die tijd moet de pup al de belangrijkste dingen kennen die hij in zijn latere leven tegenkomt.
Ook: working terriers die tussen de 3 1/2 en 7 weken worden ingeprent op katten en/of fretten, maar ook andere dieren bv. schapen, kunnen meestal hun hele leven met die dieren samenleven en accepteren die dus.
Wanneer dit later moet aangeleerd worden, zien de terriers deze dieren als natuurlijke prooi, en wordt dit heel moeilijk.
De inprenting is definitief. Bijvoorbeeld: als ik honden die ik gefokt heb, na 2 jaar terug zie, herkennen ze mij nog, en als ik ze op katten heb ingeprent, kunnen ze ook na 3 jaar geen katten gezien te hebben, vrij makkelijk weer binnenshuis met katten samen. Wat niet wil zeggen dat ze niet buitenshuis op katten jagen, maar ze zijn er dan toch vrij voorzichtig mee, of vragen a.h.w. toestemming.
Om die reden neem ik alle pups voor de leeftijd van 7 weken een keertje mee naar een evenement, of kermis. Waar ik ze door iedereen, vooral kinderen, laat aaien. En: ik wen ze aan onze kippen, schapen en katten. En ik prent ze persoonlijk in op cultuur: bij mij krijgen ze alleen de betere folkmuziek, klassieke muziek, vooral Bach, en blues te horen. (grapje)
Ook stuur ik mensen akuut weg, die op mijn terrein komen en mijn pups aan hun nekvel of voorpoten optillen. Deze mensen hebben m.i. te weinig verstand van honden om een hond te mogen hebben.
Heb ik net al die moeite gedaan om mijn pups graag naar mij te laten komen, verschijnt er zo' n zgn. stoere bouwjager, die meent dat terriers altijd hard (moeten) zijn, en doet mijn pups pijn bij het optillen, waardoor ze weer handschuw worden. Nee, die lieden gaan maar ergens anders de grote held spelen.
Als er kinderen komen, leg ik ze geduldig uit hoe ze een pup moeten optillen, en de reden waarom, en ze leren en doen dat dan altijd graag. Maar dat ik het volwassen mensen die een gebruikshond zoeken, nog moet gaan staan uitleggen...
Maar 7 weken is een goede tijd voor pups om van huisje te wisselen, of toch zo zegt de wetenschap.

Neeltje schreef:

Rosita Compagner schreef:Mijn pups gaan niet voor de 9 weken weg. Eerder 10. Prima honden geworden allemaal. Ik hou die eerste socialisatie liever in eigen hand ipv over te dragen aan een goedbedoelende nieuwbakken eigenaar.

En waarom zou de nieuwe goedbedoelende nieuwbakken eigenaar niet weten waar deze mee bezig is? Ervoor zorgt dat de pups gesocialiseerd is met dingen die voor zullen komen in het leven bij de nieuwbakken eigenaar? Misschien laat jij wel dingen toe, waar de nieuwbakken eigenaar helemaal niet achter staat.

Ik vind dit wel erg kleinerend t.o.v. de nieuwe eigenaren van je puppies.

Nou, dat dus.. wat een vertrouwen

Ik wil een pup met 7/8 weken, kan zelf ook prima een hond socialiseren en de pup gaat ook overal mee naar toe. Heb al genoeg honden op latere leeftijd gekregen, dus als ik echt voor een rashond ga wil ik dat vanaf het begin meemaken.

Esther12 schreef:Zo heel raar is die opmerking nu ook weer niet, ik hoor wel meer stemmen opgaan om de pups iets langer bij de moeder te houden omdat ze dan nog erg veel kunnen leren van mams. Ik kreeg mijn pup overigens pas met 11 weken en ze is prima opgedroogd.

Ik moet er niet aan denken, Xantos is destijds pas met 9 weken gekomen, en daar moesten de reuen al gescheiden worden omdat ze aan het knokken sloegen. Dat nest werd zo laat gechipt dus daarom moesten ze langer blijven.

Xena wilde overigens ook absoluut niet meer zolang bij haar pups zijn hoor met haar nest... die vond het wel best.
Denk dat die gillend gek was geworden tot 11 weken met dat spul opgescheept te zitten.

Xena had ik met 7,5 weken, Xito met 7 weken en Xavi met bijna 8 weken en dat laatste is echt ook wel het maximum eigenlijk (en xantos dus met 9 weken en dat vond ik helemaal niks). Heb ze liever rond een week of 7-7.5

ik heb zelf de voorkeur voor een pup die langer bij mams en de rest van het nestje gebleven is, 10 a 11 weken zou perfect zijn in mijn optiek, kan ik prima mee leven dat wat een pup in het nest heeft, vind je nergens anders, en der rest overal,
dus een langere basis tijd bij een goede fokker, is een cadeautje aan de pup

Ik heb mijn pup (stabij) met 10 weken in huis. Het is mijn eerste 'eigen' hond, maar bij mijn ouders thuis hebben we een paar pups gehad die met 7 weken kwamen, met een aantal duidelijke verschillen:

- De eerste nacht jankten ze de boel bij elkaar en misten het nest heel duidelijk. Mijn huidige pup (10wk) heeft nog niet snachts gejankt en kan nu na 3 dagen in huis al heel even alleen zijn zonder te gaan janken.
- De pups konden erg slecht hun plasje ophouden. Om ongelukjes te voorkomen, moest je meerdere keren per nacht je bed uit om de hond te laten plassen. Mijn huidige pup kan er snachts 1 keer uit om te plassen.

Mijn nieuwe pup is natuurlijk een op zichzelf staand geval, maar het lijkt me dat het ook met haar leeftijd te maken heeft dat ze al wat zelfstandiger en ouder is. De fokker had om deze redenen voor zichzelf besloten dat de pups tot 9 weken horen te blijven. Indien nodig werden de pups inderdaad van elkaar gescheiden, maar dat was niet nodig. Wanneer de pups te wild speelden, greep de moederhond in.

Mayke is wel wat onzeker in vreemde situaties, dat heeft er ook mee te maken dat de fokker weinig aan socialisatie heeft gedaan. Ze leefden in een stal en kwamen niet in handen. Maar ze is al wel heel sterk op mij gericht, terwijl ze als pup bij de fokker geen 'relatie' had met mensen, omdat ze niet in handen kwamen. Ze is ook al heel open naar vreemden geworden op straat. Ze maakt zulke grote sprongen in ontwikkeling in die paar luttele dagen... Zou een pup van 7 weken nou ècht veel sneller wennen aan onbekende situaties...? Is helemaal niet nodig, ze leert al zo snel Bij de eerste wandeling, liep ze al aan de riem achter me aan alsof ze precies wist hoe het eruit hoort te zien. Eén keer stofzuigen was ook al genoeg om niet meer angstig te reageren.

Zoals ik Mayke nu in huis heb, als oudere pup, kan ik me voorstellen dat ik bij een volgende pup graag ook een iets oudere pup wil hebben. Zo'n dropke van 7 week is zo jong en kwetsbaar...

@Paisley dat kan natuurlijk ook aan verschil van hond liggen. Die van mij had ik met 7,5 week heeft geen nacht gejankt kon in de eerste week al even alleen blijven en was compleet zindelijk en dat is niet overdreven. Kwestie van geluk denk ik dan maar en niet de leeftijd.

Kay was ook ergens tussens de 10 a 11 weken. Zat nog met 3 nestgenoten. Hij terroriseerde inmiddels wel een beetje zijn zusje....
Pups waar te veel ruzie onderling is, hebben die niet gewoon te weinig uitdaging, te weinig ruimte, te weinig indrukken? Die grafiekjes met lijntje over nestbinding en angst tegen over vreemde nieuwe situaties. Iets wat we zelf bedacht hebben. Evenals de socialisatiefase. Als we alleen maar socialisatieactiviteiten tot 12 weken zouden doen, zou het echt niet goed komen met de honden in nederland hoor
Kay was als pup van 10 a 11 weken meteen (zeker voor een werklijn border collie) enorm open. Vriendjes met alles en iedereen wilde hij worden. Ik heb totaal geen hinder ondervonden aan een pup die langer bij het nest heeft gezeten. In tegen deel zelfs! De fokker heeft op dat punt prima werk afgeleverd!

Maar goed wettelijk gezien is het inderdaad 7 weken. Gewoon even kopietje van de wet meenemen en onder haar neus drukken. Hoppa, bemoeial, nu jij weer . En het moet al een hele goede dierenarts zijn, wil ik daar nog heen gaan!

Kiyoshi kreeg ik met 9 weken, socialer krijg je ze niet. Je kunt een hond zijn/haar hele leven opvoeden en socialiseren dat hangt echt niet aan 2 weken hoor.
Jigzy dronk trouwens nog bij haar moeder toen ze 10 weken oud was. Ik heb haar moeder een week een t shirt om gedaan om het gelurk te stoppen. De krengen probeerde het nog wel soms maar mams raakte snel uitgedroogd.
Misschien ook een staffordding, mama corrigeerde niet schijnbaar voelde ze er niet veel van al was de boel wel kapot.

Tara schreef:

Esther12 schreef:Zo heel raar is die opmerking nu ook weer niet, ik hoor wel meer stemmen opgaan om de pups iets langer bij de moeder te houden omdat ze dan nog erg veel kunnen leren van mams. Ik kreeg mijn pup overigens pas met 11 weken en ze is prima opgedroogd.

Dat klopt, die publicaties heb ik ook gelezen.
Maar ik denk dat die vlieger alleen maar opgaat op het moment dat moeder ook daadwerkelijk veel bij haar pups is.
Daarbij zijn pups met 7 weken echt wel toe aan nieuwe indrukken, nieuwe prikkels.
Ik weet wel zeker dat ik een nest pups van 7 tot 9 weken echt niet de aandacht per pup kan geven die een pup krijgt als hij bij zijn nieuwe baas 1 op 1 alle aandacht krijgt.

Dat dus

Wij socialiseren zoveel mogelijk, maar onder aan de streep verdeel je toch je aandacht. De moeder van de eerste drie nesten die bij ons geboren zijn, die had vanaf week 6 zoiets van: Tadaaaa, jij wilde toch pups? Succes! Ze speelde er nog wel mee, greep evt in bij wangedrag maar wel echt minimaal. Ons laatste nestje (het 4e dus) was maar 1 pup en een andere moeder, bij haar ging het veel geleidelijker en die pup is met 8 weken weggegaan. Bij elk nest kijk ik of ze eraan toe zijn of niet. Het eerste nest gingen de eersten met 7 weken en een paar dagen al weg, de andere nesten was dat wel pas vanaf 8 weken. Maar ze gaan hier ook verspreid weg, elke dag een of twee. Om de overgang voor moeders en onszelf geleidelijk aan te laten verlopen. Daar heb ik geen wetenschappelijke basis voor, puur mijn eigen gevoel.

Paisley schreef:Ik heb mijn pup (stabij) met 10 weken in huis. Het is mijn eerste 'eigen' hond, maar bij mijn ouders thuis hebben we een paar pups gehad die met 7 weken kwamen, met een aantal duidelijke verschillen:

- De eerste nacht jankten ze de boel bij elkaar en misten het nest heel duidelijk. Mijn huidige pup (10wk) heeft nog niet snachts gejankt en kan nu na 3 dagen in huis al heel even alleen zijn zonder te gaan janken.
- De pups konden erg slecht hun plasje ophouden. Om ongelukjes te voorkomen, moest je meerdere keren per nacht je bed uit om de hond te laten plassen. Mijn huidige pup kan er snachts 1 keer uit om te plassen.

Mijn nieuwe pup is natuurlijk een op zichzelf staand geval, maar het lijkt me dat het ook met haar leeftijd te maken heeft dat ze al wat zelfstandiger en ouder is. De fokker had om deze redenen voor zichzelf besloten dat de pups tot 9 weken horen te blijven. Indien nodig werden de pups inderdaad van elkaar gescheiden, maar dat was niet nodig. Wanneer de pups te wild speelden, greep de moederhond in.

Mayke is wel wat onzeker in vreemde situaties, dat heeft er ook mee te maken dat de fokker weinig aan socialisatie heeft gedaan. Ze leefden in een stal en kwamen niet in handen. Maar ze is al wel heel sterk op mij gericht, terwijl ze als pup bij de fokker geen 'relatie' had met mensen, omdat ze niet in handen kwamen. Ze is ook al heel open naar vreemden geworden op straat. Ze maakt zulke grote sprongen in ontwikkeling in die paar luttele dagen... Zou een pup van 7 weken nou ècht veel sneller wennen aan onbekende situaties...? Is helemaal niet nodig, ze leert al zo snel Bij de eerste wandeling, liep ze al aan de riem achter me aan alsof ze precies wist hoe het eruit hoort te zien. Eén keer stofzuigen was ook al genoeg om niet meer angstig te reageren.

Zoals ik Mayke nu in huis heb, als oudere pup, kan ik me voorstellen dat ik bij een volgende pup graag ook een iets oudere pup wil hebben. Zo'n dropke van 7 week is zo jong en kwetsbaar...

Ik vind het knap dat jouw pup dan wel mensgericht is. Ik heb altijd geleerd dat honden die niet aangeraakt worden door mensen ook geen sociale band met ze opbouwd. Of zijn ze als babypup wel aangeraakt?

Paisley schreef:Ik heb mijn pup (stabij) met 10 weken in huis. Het is mijn eerste 'eigen' hond, maar bij mijn ouders thuis hebben we een paar pups gehad die met 7 weken kwamen, met een aantal duidelijke verschillen:

- De eerste nacht jankten ze de boel bij elkaar en misten het nest heel duidelijk. Mijn huidige pup (10wk) heeft nog niet snachts gejankt en kan nu na 3 dagen in huis al heel even alleen zijn zonder te gaan janken.
- De pups konden erg slecht hun plasje ophouden. Om ongelukjes te voorkomen, moest je meerdere keren per nacht je bed uit om de hond te laten plassen. Mijn huidige pup kan er snachts 1 keer uit om te plassen.

Mijn nieuwe pup is natuurlijk een op zichzelf staand geval, maar het lijkt me dat het ook met haar leeftijd te maken heeft dat ze al wat zelfstandiger en ouder is. De fokker had om deze redenen voor zichzelf besloten dat de pups tot 9 weken horen te blijven. Indien nodig werden de pups inderdaad van elkaar gescheiden, maar dat was niet nodig. Wanneer de pups te wild speelden, greep de moederhond in.

Mayke is wel wat onzeker in vreemde situaties, dat heeft er ook mee te maken dat de fokker weinig aan socialisatie heeft gedaan. Ze leefden in een stal en kwamen niet in handen. Maar ze is al wel heel sterk op mij gericht, terwijl ze als pup bij de fokker geen 'relatie' had met mensen, omdat ze niet in handen kwamen. Ze is ook al heel open naar vreemden geworden op straat. Ze maakt zulke grote sprongen in ontwikkeling in die paar luttele dagen... Zou een pup van 7 weken nou ècht veel sneller wennen aan onbekende situaties...? Is helemaal niet nodig, ze leert al zo snel Bij de eerste wandeling, liep ze al aan de riem achter me aan alsof ze precies wist hoe het eruit hoort te zien. Eén keer stofzuigen was ook al genoeg om niet meer angstig te reageren.

Zoals ik Mayke nu in huis heb, als oudere pup, kan ik me voorstellen dat ik bij een volgende pup graag ook een iets oudere pup wil hebben. Zo'n dropke van 7 week is zo jong en kwetsbaar...

Hier waren de mechels in principe al nachtzindelijk toen ik ze kreeg, gem. dus 7.5 wkn. Logisch want ze lagen bij de fokker samen in een nachthok. Als ze dan wat deden lagen ze er samen in. Dus tot zover de beredenering wat beter is;-) heb overigens nooit gillers gehad....

gyanty schreef:Kay was ook ergens tussens de 10 a 11 weken. Zat nog met 3 nestgenoten. Hij terroriseerde inmiddels wel een beetje zijn zusje....
Pups waar te veel ruzie onderling is, hebben die niet gewoon te weinig uitdaging, te weinig ruimte, te weinig indrukken?

Nest van xantos had enorm veel ruimte en heel veel nieuwe indrukken liepen dagelijks op de hondenschool. Puur karakter. Ook bij nest van zowel Xito als Xavi had t niet veel langer moeteb duren. Ze waren er echt aan toe.

Als je een pup van 7,5 week de eerste nacht meteen alleen zet zal ie gillen, ja. Dat is nogal normaal.
Hij mist de nestgenoten, dat is ook normaal.

Waarom een fokker de pups tot 9 weken wil houden terwijl hij niets aan socialisatie doet is mij een raadsel. Hij heeft dan dus ook geen idee hoe ze zich ontwikkelen, want hij kijkt er zo te lezen amper naar om.
Nou, dáár heeft een pup veel aan!

@Paisley, ik hoop voor je dat je hond sociaal wordt en blijft. Dat is een zwak punt bij stabijs en zeker als ze zo slecht gesocialiseerd worden.

Vanaf ca 8 weken heeft een pup 1 op 1 aandacht nodig. Dat kan niet als je een nest hebt van 8 pups.
Ik zie hier heel duidelijk dat de teef zich erg veel met de pups bemoeit vanaf pakweg 2-3 pups. Als het er meer worden doen ze dat niet, dat is ze teveel.
Het zal dus zeker schelen per ras, want nestgrootte verschilt ook sterk per ras.

Marjoleine schreef: @Paisley, ik hoop voor je dat je hond sociaal wordt en blijft. Dat is een zwak punt bij stabijs en zeker als ze zo slecht gesocialiseerd worden.

Ja dat hoop ik ook Maar ik heb er alle vertrouwen in, als ik zie dat ze nu op straat zich al laat aanhalen door vreemden en op ze af loopt. Het was ook weer niet zo extreem dat hij er niet naar om keek. Het was meer dat hij vind dat beesten buiten of in de stal horen. Wat mij betreft: liever dit dan dat een pup de helft van de dag door kinderhandjes wordt rond gesleept. Tuurlijk is er een middenweg en ik zou het zelf ook anders hebben gedaan, maar ik ben de fokker niet geweest
En zijn visie was dat ze in die weken nog leren van de moederhond, en dat ze met 9 weken net wat steviger zijn en meer kunnen hebben, dan dat ze 7 weken zijn. En daardoor zullen ze met minder stress hun draai vinden.

MirandaH schreef:
Ik vind het knap dat jouw pup dan wel mensgericht is. Ik heb altijd geleerd dat honden die niet aangeraakt worden door mensen ook geen sociale band met ze opbouwd. Of zijn ze als babypup wel aangeraakt?

Dan zouden al die zwerfhondjes uit Portugal, Roemenie etc niet gericht zijn op mensen? Dat kunnen ook hele mensgerichte honden worden.
Ze zijn wel aangeraakt hoor er zijn ook af en toe buurtkinderen bij de pups komen kijken. Maar ze werden nooit opgetild en de boer leek me ook niet het type wat met de pups heeft zitten spelen. Dat merkte ik bij Mayke ook goed - de eerste dagen had ze geen idee hoe ze met mensen moest spelen. En toen ik bij het nest kwam kijken, duurde het ook zeker 10 minuten, tot ze toestonden dat ik ze aanraakte.
Dat is inmiddels helemaal weg. Ze laat zich op straat door vreemden aanhalen en thuis is ze heel aanhankelijk geworden.

MirandaH schreef:

Paisley schreef:Ik heb mijn pup (stabij) met 10 weken in huis. Het is mijn eerste 'eigen' hond, maar bij mijn ouders thuis hebben we een paar pups gehad die met 7 weken kwamen, met een aantal duidelijke verschillen:

- De eerste nacht jankten ze de boel bij elkaar en misten het nest heel duidelijk. Mijn huidige pup (10wk) heeft nog niet snachts gejankt en kan nu na 3 dagen in huis al heel even alleen zijn zonder te gaan janken.
- De pups konden erg slecht hun plasje ophouden. Om ongelukjes te voorkomen, moest je meerdere keren per nacht je bed uit om de hond te laten plassen. Mijn huidige pup kan er snachts 1 keer uit om te plassen.

Mijn nieuwe pup is natuurlijk een op zichzelf staand geval, maar het lijkt me dat het ook met haar leeftijd te maken heeft dat ze al wat zelfstandiger en ouder is. De fokker had om deze redenen voor zichzelf besloten dat de pups tot 9 weken horen te blijven. Indien nodig werden de pups inderdaad van elkaar gescheiden, maar dat was niet nodig. Wanneer de pups te wild speelden, greep de moederhond in.

Mayke is wel wat onzeker in vreemde situaties, dat heeft er ook mee te maken dat de fokker weinig aan socialisatie heeft gedaan. Ze leefden in een stal en kwamen niet in handen. Maar ze is al wel heel sterk op mij gericht, terwijl ze als pup bij de fokker geen 'relatie' had met mensen, omdat ze niet in handen kwamen. Ze is ook al heel open naar vreemden geworden op straat. Ze maakt zulke grote sprongen in ontwikkeling in die paar luttele dagen... Zou een pup van 7 weken nou ècht veel sneller wennen aan onbekende situaties...? Is helemaal niet nodig, ze leert al zo snel Bij de eerste wandeling, liep ze al aan de riem achter me aan alsof ze precies wist hoe het eruit hoort te zien. Eén keer stofzuigen was ook al genoeg om niet meer angstig te reageren.

Zoals ik Mayke nu in huis heb, als oudere pup, kan ik me voorstellen dat ik bij een volgende pup graag ook een iets oudere pup wil hebben. Zo'n dropke van 7 week is zo jong en kwetsbaar...

Ik vind het knap dat jouw pup dan wel mensgericht is. Ik heb altijd geleerd dat honden die niet aangeraakt worden door mensen ook geen sociale band met ze opbouwd. Of zijn ze als babypup wel aangeraakt?

Dat zit er in of niet. Kom er hier juist voor de rust in t nest de eerste weken niet aan. Die zijn voor de teef.

Paisley schreef:

Marjoleine schreef: @Paisley, ik hoop voor je dat je hond sociaal wordt en blijft. Dat is een zwak punt bij stabijs en zeker als ze zo slecht gesocialiseerd worden.

Ja dat hoop ik ook Maar ik heb er alle vertrouwen in, als ik zie dat ze nu op straat zich al laat aanhalen door vreemden en op ze af loopt. Het was ook weer niet zo extreem dat hij er niet naar om keek. Het was meer dat hij vind dat beesten buiten of in de stal horen. Wat mij betreft: liever dit dan dat een pup de helft van de dag door kinderhandjes wordt rond gesleept. Tuurlijk is er een middenweg en ik zou het zelf ook anders hebben gedaan, maar ik ben de fokker niet geweest
En zijn visie was dat ze in die weken nog leren van de moederhond, en dat ze met 9 weken net wat steviger zijn en meer kunnen hebben, dan dat ze 7 weken zijn. En daardoor zullen ze met minder stress hun draai vinden.

MirandaH schreef:
Ik vind het knap dat jouw pup dan wel mensgericht is. Ik heb altijd geleerd dat honden die niet aangeraakt worden door mensen ook geen sociale band met ze opbouwd. Of zijn ze als babypup wel aangeraakt?

Dan zouden al die zwerfhondjes uit Portugal, Roemenie etc niet gericht zijn op mensen? Dat kunnen ook hele mensgerichte honden worden.
Ze zijn wel aangeraakt hoor er zijn ook af en toe buurtkinderen bij de pups komen kijken. Maar ze werden nooit opgetild en de boer leek me ook niet het type wat met de pups heeft zitten spelen. Dat merkte ik bij Mayke ook goed - de eerste dagen had ze geen idee hoe ze met mensen moest spelen. En toen ik bij het nest kwam kijken, duurde het ook zeker 10 minuten, tot ze toestonden dat ik ze aanraakte.
Dat is inmiddels helemaal weg. Ze laat zich op straat door vreemden aanhalen en thuis is ze heel aanhankelijk geworden.

Dan zal het meer aan het karakter liggen van je pup dan aan andere zaken.
Dus dat 10 of 7 weken gedoe zal ik dan maar uit mijn hoofd zetten ,voor het zelfde geld heb je de volgendse keer een minder stabiel karakter wat je een schijtbak voor de rest van zijn leven oplevert.

Nou, Oryn is er...

Gisteren nog wat wennen, veel nieuwe indrukken op gedaan. Kwam al vrij snel los en tegen de avond had hij zoiets van: "wordt er hier nog gespeeld??" richting de andere 2 honden.

Vannacht ben ik erbij gaan liggen en hij is drooggebleven en heeft de hele nacht op wat piepjes na doorgeslapen. Nu terroristeert hij de hele tent hier, maar Alfy en Pia corrigeren waar nodig en op sommige punten grijp ik in (zo willen wij geen geklier in de bench, dat is een rustplek).

Ik denk dat we hem niet te vroeg of te laat gekregen hebben, voor Oryn was het precies het juiste moment. Tenminste, daar lijkt het nu op. Kan me wel voorstellen dat dit heel erg aan het pupje, de moeder en het ras ligt.

Paisley schreef:Ik heb mijn pup (stabij) met 10 weken in huis. Het is mijn eerste 'eigen' hond, maar bij mijn ouders thuis hebben we een paar pups gehad die met 7 weken kwamen, met een aantal duidelijke verschillen:

- De eerste nacht jankten ze de boel bij elkaar en misten het nest heel duidelijk. Mijn huidige pup (10wk) heeft nog niet snachts gejankt en kan nu na 3 dagen in huis al heel even alleen zijn zonder te gaan janken.
- De pups konden erg slecht hun plasje ophouden. Om ongelukjes te voorkomen, moest je meerdere keren per nacht je bed uit om de hond te laten plassen. Mijn huidige pup kan er snachts 1 keer uit om te plassen.

Mijn nieuwe pup is natuurlijk een op zichzelf staand geval, maar het lijkt me dat het ook met haar leeftijd te maken heeft dat ze al wat zelfstandiger en ouder is. De fokker had om deze redenen voor zichzelf besloten dat de pups tot 9 weken horen te blijven. Indien nodig werden de pups inderdaad van elkaar gescheiden, maar dat was niet nodig. Wanneer de pups te wild speelden, greep de moederhond in.

Mayke is wel wat onzeker in vreemde situaties, dat heeft er ook mee te maken dat de fokker weinig aan socialisatie heeft gedaan. Ze leefden in een stal en kwamen niet in handen. Maar ze is al wel heel sterk op mij gericht, terwijl ze als pup bij de fokker geen 'relatie' had met mensen, omdat ze niet in handen kwamen. Ze is ook al heel open naar vreemden geworden op straat. Ze maakt zulke grote sprongen in ontwikkeling in die paar luttele dagen... Zou een pup van 7 weken nou ècht veel sneller wennen aan onbekende situaties...? Is helemaal niet nodig, ze leert al zo snel Bij de eerste wandeling, liep ze al aan de riem achter me aan alsof ze precies wist hoe het eruit hoort te zien. Eén keer stofzuigen was ook al genoeg om niet meer angstig te reageren.

Zoals ik Mayke nu in huis heb, als oudere pup, kan ik me voorstellen dat ik bij een volgende pup graag ook een iets oudere pup wil hebben. Zo'n dropke van 7 week is zo jong en kwetsbaar...

Ik kreeg Floor en Chester met 8 weken, beide hebben niet gejankt, vonden het vrij snel prima. Chester was in no time zindelijk, Floor ben ik geen nacht voor uit mijn bed geweest. Dat hoefde volgens de fokker niet en dat klopte. Wel zorgden we ervoor dat er in het begin maar 6 uurtjes tussen de uitlaatbeurten zaten, dus om 12 uur voor de laatste keer naar buiten en om 6 uur 's ochtends weer eruit en dat hebben we opgebouwd. Ik denk dat het per individu en misschien zelfs per ras verschillend is wat wenselijk is. Maar ik weet wel dat toen Floor haar nestje had, ze er na 8 weken echt wel klaar mee was, ze taalde niet echt meer naar de pups, al mochten ze af en toe nog wel een slokje drinken. Ook de pups (het waren er maar 2) waren toe aan meer uitdaging dan wat ik ze kon bieden. Het enige pupje wat weg is gegaan is opgehaald met 8 weken en een dag. Is ook prima gegaan.