Het HondenForum

Belle schreef:Ik kan je het verhaal van mijn hond vertellen, zij had het alleen in een achterpoot. Belle was ook een grote hond ± 45 kilo. Wij hebben toen wel haar poot laten amputeren, met in mijn achterhoofd dat als zij zich er niet mee zou redden, we haar alsnog zouden laten inslapen. Daarbij kwam ook dat de specialist had gezegd dat het een tumor was die niet snel zou uitzaaien. Voor de zekerheid ook nog een longfoto genomen om te zien of de longen schoon waren. Na de amputatie kon Belle al snel weer net zo veel als voor die tijd: rennen, spelen, traplopen, slootjes in en uit klauteren en zelfs nog haar dog dance oefeningen. Ze heeft nog twee jaar na de amputatie een volwaardig hondenleven gehad. Toen kreeg ze helaas weer een tumor in haar voorpoot. Mogelijk toch een uitzaaiing? Maar het kan ook gewoon een nieuwe tumor zijn geweest. Toen was het natuurlijk wel einde verhaal helaas, want een hond op twee poten kan niet. Toch heeft ze de laatste weken (toen we nog dachten/hoopten) dat het wat anders was zich nog verbazingwekkend goed gered op alleen haar rechterachterpoot en linkervoorpoot.

Wij zijn toen ook nog naar Utrecht geweest, bij professor Kirpensteijn. Hij heeft een methode om tumoren van binnenuit te bestralen met holmium. Het schijnt goede resultaten op te leveren. Bij Belle had het echter geen zin, omdat de tumor in het gewricht zat en het gewricht al helemaal aangetast was. Dus zelfs al zou de tumor door de holmium weggaan, dan zou het gewricht al teveel kapot zijn geweest. Daarnaast schijnt het het beste te werken bij mooie ronde tumoren. Misschien is het voor jouw hond nog wel een optie.

Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte met de keuzes die je moet maken.

Casey schreef:

crutz schreef: Weet dus prima waar ik over praat & kies voor de hond ipv m'n eigen emotie.

Tussen de regels door suggereer je nu dat iedereen die een andere keuze maakt dan jij (of dezelfde keuze maar op een ander moment) 'tegen' de hond zou kiezen en dat is vals. Terecht dat mensen daar niet op zitten te wachten.

Filaliefhebber: Wat een ellende, 5 jaar is inderdaad verschrikkelijk jong

Qua pijnstilling kun je de tramadol vaker geven, maximaal 250 mg tot drie of vier keer per dag. Een alternatief is dan nog buprenorfine maar ik weet niet hoe makkelijk je dat voorgeschreven krijgt (is een gecontroleerd geneesmiddel). Toedienen doe je door de injecteerbare variant in zijn bek te spuiten, want het moet via het wangslijmvlies opgenomen worden. Buprenorfine kan niet gecombineerd worden met tramadol, wel met meloxicam (metacam) etc.

Amputatie zou voor mij bij zo'n grote hond ook niet echt een optie zijn denk ik. Als de besgtralingen icm pijnstilling geen oplossing meer zijn zal er dus geen andere optie meer over zijn dan toch inslapen. Sterkte ermee, ik hoop dat je nog een tijdje hebt met Zita.

filaliefhebber schreef:Wanneer beslis je dat euthanasie de beste oplossing is, daar verschelen de meningen nogal over. En dat is oke. Hoewel sommige reacties mij erg raken.
Zita is mijn alles, mijn maatje. Zeker omdat ik alleen leef en zoals ik al eerder zei al 4 van mijn 5 huisdieren de afgelopen 2 jaar zijn dood gegaan.

Voor mij is het zover als ze haar normale gedrag niet meer vertoond. Dus b.v niet meer bij me komt als ik ga koken, me niet aan het lachen maakt als ze al haar knuffels uit haar mand verzameld, als ze niet meer wil spelen of een blokje om, als ze niet meer wil eten en als ze alleen maar op haar plaat bij ligt, als ik zeker weet dat ze pijn heeft...
Tot die tijd zal ik alles doen om mijn hond te helpen wat het ook kost (ben gelukkig wel verzekerd), ik zou me zelf niet in de spiegel aan kunnen kijken als ik wist dat ik me niet 100% voor haar had ingezet.

Lidy