Het HondenForum

Oooo Esther wat ontzettend leuk zeg!
En wat een verhaal! Haar redding, dan eindelijk in Nederland en dan zo ziek worden (wat zal je in de zenuwen hebben gezeten) en nu eind goed al goed, geweldig!
Eindelijk weer een hond, het is je zo van harte gegund

Heel veel geluk en plezier gewenst samen met Yoshi!

Gefeliciteerd met Yoshi!
Wat een verhaal, en wat is ze opgeknapt!

laeken schreef:Wat een bijzonder verhaal en wat een lief dier als ze al 2 jaar zwierf. Ik vind het sowieso bijzonder hoe honden hun vertrouwen houden als ze maar heel even bij mensen zijn geweest. Je hond moet een baasje hebben gehad aangezien ze met mensen kan en wil leven. En dan 2 jaar in de ellende om vervolgens weer het normale leven op te pakken. Heel bijzonder. Wel vreemd dat ze niet zwanger was en geen pups had. Is die teef kangal wel gecastreerd inmiddels? Anders krijgt ze binnenkort 12 pups. Die honden werpen als ratten en met dergelijke ouders kan er nog wat groot worden ook.

Inderdaad mooie kangals maar eigenlijk ook best een hele mooie pei moet ik zeggen.

Ik vind het ook bijzonder hoe ze is. Bij de eerste poging om haar te "vangen" wilde ze wel, maar toen Tuana haar wilde pakken hapte ze van zich af. Omdat haar conditie zo slecht was, moest de chauffeur van haar moeder (die op de fotos van de vangst staat) regelmatig in het gebied op zoek en bellen als ze gespot werd. De 2e keer verliep alles heel makkelijk, toen ze eenmaal in het kippenhok zat liet ze zich al gelijk knuffelen. Tuana zei tegen mij: dit hondje heeft heeeeel veel liefde en knuffels nodig. Ze heeft idd volgens de dierenarts 1 of meerdere nestjes gehad.
Ze was toen ze kwam enorm mensgericht en leek iedereen leuk te vinden. In het bos waar ze zit had ze ook contact met mensen. De oude man die hun voerde, maar het is een bos waar veel turken uit de stad gaan picknicken en bbq-en. Ze was dus van mensen afhankelijk om aan voedsel te komen denk ik.
We vermoeden dat ze niet lang een baas heeft gehad, de oude man vertelde dat ze enkele maanden oud was toen hij haar voor het eerst zag en dat moest al zo'n 2 jaar terug zijn.

Ze is wel erg veranderd sinds ze kwam, ook qua karakter. De 1e 4 weken heeft ze niet geblaft en dacht ik dat ze geen blaf had. Echter helemaal verkeerd gedacht. Inmiddels sinds een maand of iets langer lijkt ze wel angstig voor mensen op straat die haar benaderen. Op de een of andere manier trekt ze mensen aan als een magneet en heel veel mensen willen aan haar zitten. Daarbij gaat ze blaffen met als het moet een grommetje tussendoor. Soms kwispelend en soms met de staart omlaag en duidelijk angstig. Geen idee waardoor dit nu is onstaan, er is geen gebeurtenis bij mijn weten die dit heeft veroorzaakt. Vooral in donker en mensen met handschoenen, wanten, mutsen op zijn "eng".
Hier zijn we nu mee aan het werk, maar ik probeer haar ook uit die situatie te halen door mensen te vragen haar te negeren en haar zelf te laten snuffelen en te bepalen of ze hen leuk vindt. Het is nog geen groot probleem maar ik wil ook niet dat het dat wordt. Mensen reageren soms beledigd maar dat vind ik meer hun probleem dan het mijne Persoonlijk wil ik ook niet door vreemde figuren betast worden op straat

alm@ schreef:Kijk nou. Wat een bijzonder verhaal en wat is ze leuk heel veel plezier met en van haar. Dat vraagt natuurlijk een keer om een wandeling om bij te kletsen

ja leuk, dat doen we!

Nanna schreef:Wat een lekkere dikkerd
Maar ze heeft een lief hoofd, ontegenzeggelijk.
Veel plezier met haar!

thanks Nanna, ze heeft idd een lief hoofd. Ze kwam al niet mager aan trouwens (tot het eind van de zomer is er genoeg afval te vreten daar) maar nu na de sterilisatie begint ze wel beetje "stevig" te worden. Ik moet dus ietwat gaan korten op eten en lekkernijen

chrico schreef:Ahhhh daar is ze dan
Fijn dat zij haar draai gevonden heeft en jij ook natuurlijk
Heel veel plezier samen en geniet er van het was alweer te lang geleden dat je een maatje had die op het open plekje hoort in je hart

Whera dat is 'r inderdaad Bedankt voor je luisterend oor en je bemoedigende woorden in de dagen dat ik dacht dat ze me al zou ontglippen!

Wat ziet ze er lief uit Veel geluk samen

Wat heerlijk, een verhaal met een happy ending! En wat ontzettend fijn dat ze een mooi, veilig en vooral gezond leven heeft gekregen bij jou!

Trouwens, ik dacht dat sharpei's altijd bruin waren. Ik heb nog nooit een blonde sharpei gezien (al heb ik helemaal geen verstand ervan, hoor). Mooi en lief koppie zit er op.

Wat een ontzettende leukerd Ze ziet er nu prachtig uit.
Wat leuk dat je weer een maatje hebt; weet inderdaad nog wel dat je aan de ene kant graag wilde en aan de andere kant de stap niet durfde nemen.
Heel veel geluk met haar.

lieke schreef:Wat heerlijk, een verhaal met een happy ending! En wat ontzettend fijn dat ze een mooi, veilig en vooral gezond leven heeft gekregen bij jou!

Trouwens, ik dacht dat sharpei's altijd bruin waren. Ik heb nog nooit een blonde sharpei gezien (al heb ik helemaal geen verstand ervan, hoor). Mooi en lief koppie zit er op.

Nee je hebt heel veel kleuren, tegenwoordig ook veel modekleuren maar zij is gewoon fawn net als mijn vorige, ook al oogt ze als creme. Ze heeft al het pigment op haar snuit en egaal donkerblauwe tong. Dat vond ik stiekem heel leuk toen ik haar op schiphol voor het eerst ontmoete, hoort gewoon bij deze honden maar helaas zie je het pigment steeds meer verdwijnen met de opkomst van kleurtjes fokken.

Wat een mooie afloop voor jullie allebei, heel veel geluk met Yoshi

Wat een pracht hond, ik ben blij dat ze bij jou een thuis heeft gevonden, en wens jullie heel veel geluk en plezier samen.

yuki schreef:

lieke schreef:Wat heerlijk, een verhaal met een happy ending! En wat ontzettend fijn dat ze een mooi, veilig en vooral gezond leven heeft gekregen bij jou!

Trouwens, ik dacht dat sharpei's altijd bruin waren. Ik heb nog nooit een blonde sharpei gezien (al heb ik helemaal geen verstand ervan, hoor). Mooi en lief koppie zit er op.

Nee je hebt heel veel kleuren, tegenwoordig ook veel modekleuren maar zij is gewoon fawn net als mijn vorige, ook al oogt ze als creme. Ze heeft al het pigment op haar snuit en egaal donkerblauwe tong. Dat vond ik stiekem heel leuk toen ik haar op schiphol voor het eerst ontmoete, hoort gewoon bij deze honden maar helaas zie je het pigment steeds meer verdwijnen met de opkomst van kleurtjes fokken.

Grappig om te horen. Net als dat over die blauwe tong. Ik dacht dat alleen chows dat hadden. Weer wat geleerd.

Wat een mooi verhaal met happy ending. Yoshi is prachtig, Esther. En fijn dat je hier weer bent!

Wat een bijzonder verhaal, fijn dat je weer een maatje hebt. Heel veel plezier en geluk samen!

Wat een bijzonder verhaal, fijn dat je weer een maatje hebt. Heel veel plezier en geluk samen!

Wat een geweldig verhaal en wat hebben jullie het met elkaar getroffen. Ze ziet er nu prachtig uit, dat zal veel voldoening geven om zo bij te dragen aan lichamelijk en ook geestelijk herstel van Yoshi!! Geniet van je knappe hondje!! Ze heeft een hartstikke lief koppie!!

Wat een mooie hond en wat fijn dat ze bij jou is!

Wat een bijzonder verhaal, wat fijn dat ze nu bij jou is
Heel veel plezier samen!

Die Yoshi, zomaar met haar rimpelneus in de boter gevallen, wat een mazzelkont!

Ik ben verschrikkelijk blij voor jullie beiden, geniet van elkaar, heel veel plezier en geluk gewenst saampjes!

Wat een verhaal. Heeft gewoon zo moeten zijn dat ze op je pad kwam. Veel plezier samen.

Wat mooi! Veel geluk samen

Zo die is opgeknapt! Veel geluk met Yoshi!

Wat een mooi Peitje zeg waauw.
Heerlijk zoen hoofd heeft ze.
Morris oogt ook qua hoofd als een Pei maar heeft de hoogte van een Hollander. Nogal een aparte combi om te zien
Geniet lekker van je mooierd!!!

senna en odin schreef:Wat een mooi Peitje zeg waauw.
Heerlijk zoen hoofd heeft ze.
Morris oogt ook qua hoofd als een Pei maar heeft de hoogte van een Hollander. Nogal een aparte combi om te zien
Geniet lekker van je mooierd!!!

Is Morris een peikruising? Staan er ergens fotos? Sommige peikruisingen drogen ontzettend leuk op......

Wat ziet ze er goed uit zeg veel plezier met elkaar!

Wat leuk Esther,van harte met Yoshi ,de bofkont.
Jan was je al tegengekomen begreep ik ,wij moeten ook maar weer snel eens afspreken in de Hout zodat ik haar live kan bewonderen

tineke schreef:Wat leuk Esther,van harte met Yoshi ,de bofkont.
Jan was je al tegengekomen begreep ik ,wij moeten ook maar weer snel eens afspreken in de Hout zodat ik haar live kan bewonderen

Ik heb Jan al 2 keer gezien (eerste keer uitdrukkelijk de groeten gedaan, 2e keer liep ik te telefoneren helaas) Yoshi koos meteen je grote reus uit om te spelen

Wat vind ik dit fijn om te lezen.
Ik wist niet dat je al een tijd bezig was om een andere hond te vinden.
Ik vond het zo jammer voor je dat je het zo moeilijk vond om een nieuwe hond in je leven toe te laten.
En nu lees ik dit.
Wat fijn dat Yoshi een plek bij jou gevonden heeft!
Ik wens jullie samen veel geluk en plezier.

Hinke schreef:Wat vind ik dit fijn om te lezen.
Ik wist niet dat je al een tijd bezig was om een andere hond te vinden.
Ik vond het zo jammer voor je dat je het zo moeilijk vond om een nieuwe hond in je leven toe te laten.
En nu lees ik dit.
Wat fijn dat Yoshi een plek bij jou gevonden heeft!
Ik wens jullie samen veel geluk en plezier.

Klopt, al vanaf kort nadat Yuki overleed keek ik uit naar een ander hondje (had altijd gezegd snel weer een hond te willen) maar op een of andere manier kon ik me er niet toe zetten
Het moest haast wel zo gebeuren, door iemand tegen wie ik geen "nee" kon en wilde zeggen en op deze "vrijblijvende wijze" (ik mocht haar ook tijdelijk opvangen en herplaatsen)

En toen ze na korte tijd meteen zo ziek werd en het op het randje was, merkte ik al dat ze al in mijn systeem geslopen was