Hilde schreef:Wat leuk, zijn baasje hier! Bijzonder ras, hoe ben je daar zo bij gekomen als ik vragen mag?
ik heb zelf een hele tijd in een dierenpension gewerkt en daar mijn eerste thai ridgeback leren kennen. direct een exemplaar dat duidelijk maakte dat het heel goed fout kan gaan, een hond die uitviel naar alles en iedereen, en ook echt naar de 'keel' van mensen vloog. een hond die vrij kort daarna ingeslapen werd omdat de baas niet de moeite genomen had met de hond te werken, niet de juiste begeleiding heeft geboden en zoals zo velen gedacht had dat het allemaal wel mee zou vallen met zo;n thai...
De hond heeft echter mijn hart veroverd.. het puur natuur instinctieve gedrag, het echt hond zijn... het was liefde op het eerste gezicht en gevoel. Ik heb daarna 6 jaar lang informatie gezocht, mensen ontmoet en nagedacht of ik het aan zou kunnen. of ik het ras tot zijn recht kan laten komen en niet een hond ongelukkig zou maken omdat ik net zoals die anderen het niet zou kunnen met dit ras.
Na jarenlang nadenken, twijfelen, lezen, ontmoeten heb ik uiteindelijk besloten dat ik het ging doen, dat als ik maar open stond voor het individu 'thai ridgeback' dat ik het zou kunnen, misschien niet zonder problemen maar met veel leren zouden we het redden.
En ja we hebben ups en downs, soms een tijdlang veel ups en dan opeens weer best wat 'downs'. Vaak foutjes van mij, erachter komen dat je met dit ras bij de meeste hondenscholen helemaal nergens komt... leren dat het echt een andere hond is dan de honden die ik kende.. ik heb best met wat moeilijke(re) honden gewerkt en getraind, herders, staffords, dogo argentino.. een aantal reuen die ook problemen hadden met andere reuen. maar eerlijk is eerlijk, niets heeft (of had) mij kunnen voorbereiden op wat ik met de thai zou gaan beleven. Daarbij is een moeilijke am staffordreu helemaal niets (blijkt achteraf). Vandaar een kleine waarschuwing erbij..
Zonder oneerbiedig naar de andere rassen te willen zijn is de thai gewoon een 'nadenkerd' een slimme hond die niet zomaar doet wat jij wil of van hem vraagt om dat balletje of snoepje te verdienen maar die echt nadenkt over waar de meeste waarde te behalen valt.. die makkelijk alleen op 'stap' gaat.. (het spelletje weglopen en verstoppen als je pup te ver voor je uit loopt heeft bij mij bij praktisch iedere hond gewerkt, totdat kito als pup van 9 weken, na 2 keer terug gelopen te zijn dacht... dikke middelvinger, ik doe wel mijn eigen rondje... en dus inderdaad gewoon lekker alleen op stap ging, mij laten zitten... en in combinatie met absoluut ongevoelig zijn voor welke motivatoren dan ook maakt het niet bepaald makkelijk trainen)
En toch.... ik wil nooit meer anders, ja ik denk ook wel eens hoeveel makkelijker het kon zijn met een meer mensgerichte hond, hoeveel minder problemen dat zou geven in verschillende situaties... maar de thai heeft mijn hart veroverd, als ik nu met andere honden werk wordt ik zenuwachtig van het 'erbij' willen zijn, het 'afhankelijke' van die honden. Ik heb als trainer zoveel meer geleerd van deze honden, zoveel meer over honds gedrag, ik kom niet weg met mijn kleine foutjes en ik moet samen werken met mijn hond.. de 'baas' wordt je nooit.
op veel hondenscholen wordt het ras als 'dominant' bestempeld, veel eigenaren denken dat hun thai dominant is als hij 'agressief' gedrag vertoont maar in mijn observaties en in het begeleiden van verschillende mensen met hun thai komt eruit dat de meeste thai ridgebacks simpelweg onzeker en angstig zijn en vanuit het instinctieve gedrag naar voren gerichte agressie vertonen. Geen enkele keer zonder waarschuwing, maar je moet de waarschuwing wel willen en kunnen zien.. genuanceerde communicatie, snelle reacties, niet onbeperkt 100x waarschuwen, laat mensen vaak denken dat de hond zonder signalen communiceert. Zo zijn er momenteel veel honden die herplaatst moeten worden, en gezien een thai ridgeback met nog niet gevestigde gedragsproblemen al niet makkelijk is is eentje met forse problemen bijna helemaal niet te herplaatsen en begrijpen jullie het eindresultaat in veel gevallen.
Als je alles combineert, als je open staat voor veel werken (soms 1 stap vooruit en 2 terug) , als je de thai ziet als een kat in een hondenjas en open staat voor het idee dat het een zelfdenkend individu is kom je een heel eind. maar als je 'gewoon' een hond wil, om lekker mee te lopen (los), lekker mee te trainen of te sporten.. dan is de thai in de meeste gevallen echt geen goede keus, want als hij niet wil dan doet ie het ook niet..
Heet hij in het echt ook Kito
