Het HondenForum

Ik, vrouw en getrouwd, heb niet bewust voor dit ras ( Jack Russell ) gekozen, hij kwam letterlijk op ons pad. Loekie is bij een vriend van ons gedumpt door zijn toenmalige buren. Die vriend wilde hem naar het asiel brengen, wij kwamen toevallig langs en speelden al langer met de gedachte om een hond te nemen, en 1 en 1 was 2 en wij namen hem in huis. Een impulsbeslissing dus, en we hebben er tot op de dag van vandaag nog geen minuut spijt van gehad; wij zijn gek met Loekie, en hij met ons!

Vrouw
Getrouwd en beide honden zelf uitgekozen.

Ik wilde graag een hond die geen jachtinstinct had, vanwege mijn paarden. En een erfvaste en baasgerichte hond leek me toppie. Daarbij geen doorgefokt ras, en ik wilde geen buitenlands asiel hondje.
En de Kees ziet er leuk uit en doet het best goed op bijv behendigheid.

Kees kwam

Toen we verhuisd waren kwam er een 2e bij. Dat was duidelijk. En ik wilde ook reddingswerk doen. Eerst hebben we nog wat asiel honden bekeken, mee gewandeld, naar Friesland gereden omdat we kennelijk uitverkoren waren.
En toch voor een Aussie gekozen. Omdat ik een hond voor de sport wilde, reddingswerk dus. Lang een BC gewild, maar niet aangedurfd. Voor de Aussie gekozen omdat het uitpluizen van lijnen wat sneller ging en het drijfinstinct minder aanwezig was. Daarbij zou de Aussie savonds een vloerkleedje zijn. Dat klopt hier wel

Helaas heeft manlief ondertussen mijn hond ingepikt

Ik ben vrouw en mijn eerste hondje (Jack Russell) heb ik gekregen voor mijn verjaardag, dus niet eens zelf uitgekozen =D Persoonlijk zou ik ook een ander hondje gekozen hebben (niet het ras, ik wilde graag een JRT) maar gelukkig is alles goed gekomen. Onze tweede hond is een Beagle geworden. Vriend en ik kwamen er niet helemaal uit wat voor ras we nu wilde (ik wilde graag een 2e JRT, maar hij wilde een groter ras) en toen we een Beagle tegenkwamen in het bos waren we allebei verkocht. Ik heb nog ernstig getwijfeld (je wordt nogal gewaarschuwd als je zegt een Beagle te willen) maar er uiteindelijk toch helemaal voor gegaan. Achteraf kan ik toch zeggen dat dat helemaal geen verkeerde keuze is geweest!

Vrouw, alleen met 2 kids. Ik heb gekozen voor een asiel hond die bij ons zou passen; teef, geen klein hondje, alle drie moesten we hem leuk vinden, mens en hond sociaal, willen wandelen, maar geen uren per dag, bij katten kunnen en mijn dochter moet hem kunnen uitlaten. Dit werd Fendi, een Amerikaanse Bulldog, schat van een beest, past helemaal bij ons.

Vitalia schreef:Welk ras van hond heb je gekozen en waarom? Ben je een man of een vrouw? Heeft je keuze te maken met het feit dat je een man/vrouw bent?

Ik zal beginnen : Ik ben een vrouw en getrouwd maar ik mocht de keuze maken.
Mijn man werkte toen 's nachts en ik was altijd bang alleen, ik wild er een hond bij zodat ik mij veiliger zou voelen. Omdat ik bang was van honden mocht ik kiezen, zodat ik er ééntje nam waar ik niet zo van onder de indruk was
Ik koos een Dogo Argentino, alhoewel ik liever een Rotweiler zag maar daar was ik bang van

hihihi ik moet er stiekem wel om lachen. Bang van honden, n dan mag je er een uitzoeken waar je niet zo van onder de indruk bent en neem je een dogo De meeste mensen lopen daar voor een blokje om

Ik, vrouw, woonde toen samen met vriend. We wilden een grote hond en ik was weg van de duitse dog. Dus die hebben we in huis genomen. Nu wilden we een iets kleiner ras, maar toch liefst een dogachtige, dus zijn we voor de Boxer gegaan (hoeveel kleiner moeten we nog zien, gezien de pups rond de 600 gram bij de geboorte wogen).
We mogen volgende week zondag eindelijk gaan kijken:o)

Groetjes Marieta.

vrouw, de eerste twee waren de keuze van mijn ex, jack-russel en stafford.
De laatste drie waren mijn keuze, maar wel gekozen op de karaktereigenschappen die bij ons het beste past.
Australian cattle dog, omdat ik met de hond wil trainen en mijn man uit australie komt en hij dit ras goed kent.
De dwerg-pincher omdat de cattle steeds meer buiten bleef en ik het te stil vond binnen dat is het dus absoluut niet meer!
En de kruising border x cattle zodat de eerste cattle niet in zijn uppie was en ik verliefd op haar werd.

Ik, meisje , heb samen met vriend de Zwitserse Herder gekozen.
Als het aan vriend lag hadden we nu een Husky. Onze vorige hond was een Duitse Herder en dat hebben we niet goed gedaan.
Mede daarom eerst heel veel gelezen en geïnformeerd. Herder bleef ons toch trekken maar aangezien ik wat te 'lief' ben ..kwamen we bij de Zwitsere Herder.

Reden dat we nu een pup met Stamboom hebben is enkel voor onze eigen gemoedsrust geweest. Vorige herder was totaal niet gesocialiseerd, zat in een schuurtje.
Heel jammer achteraf, maar heel veel van geleerd.

Ik ben nu een beetje aan het rondkijken voor een wat ouder dametje..Nu verras ik mezelf door m'n ahhh-knopje uit te zetten en te zoeken op karakter
Heb echt al zoveel ahhh's gezien!

Ik vrouw,samenwonend en twee zoons.
Ben van huis uit een bouvier liefhebber en mijn eerste 2 honden waren dan ook bouviers.
Toen wou ik heel graag een Bullterrier om hun eigenwijsheid en clownachtige humor.
Het fransje zag ik per toeval in het asiel en ondanks haar slechte staat viel ik als een blok voor haar pretoogjes.
De MH is er gekomen,omdat vriendlief graag op sportief gebied meer met de hond zou willen doen en dat zit er met de Bull niet in.

oud wijf, samenwonend met een groen blaadje.
heb allerlei soorten en maten honden gehad, waarvan de meeste op mijn weg kwamen zonder dat ik op zoek was.
via een amerikaans canadese witte herder bij de witte herders uitgekomen, die toch een tandje minder waren dan de acwh, daarom overgestapt naar de duitse herders.
geen idee wat de volgende hond zal zijn.
ik denk wel weer een herder omdat die me passen als een handschoen, maar het kan ook prima zomaar een bastaardje uit de opvang of het asiel zijn.

Vrouw, alleen. De mops was ik al jaren verliefd op, en toen bleek mijn toenmalige vriend er ook gek op te zijn was de keus niet moeilijk. Die mops kwam er en is nog fijn bij mij.
Suki was liefde op het eerste gezicht. Ik wou al jaren ooit eens een hond uit het buitenland adopteren, keek toen rond. Maar zonder bedoeling, toch werd ik verliefd, en mijn ex ook. Wezen kijken en nog verliefder.

Als ik nu mag kiezen, ga ik, ondanks de gezondheidsproblemen toch voor de mops. Ik zou nu wel met meer kennis zoeken naar een Fokker die bezig is het ras te verbeteren, die heb je in Duitsland veel. (de neus terug fokken bijv.) Maar het karakter, het uiterlijk etc spreekt mij nogsteeds enorm aan

Ik ben ook gek op de Mops..maar durf 't niet aan.

DjockPuck schreef: Man denkt dat hij er eentje heeft uitgezocht en dat laat ik dan maar zo.

Vrouw, tekkel natuurlijk. Leuk, stoer, lief, pietsie eigenwijs, mooi!

dank jullie wel voor de antwoorden! Dit bewijst maar weer eens dat je onbewust zelf vooroordelen kan hebben!
Bv. ondanks dat ik een vriendin heb met twee Duitse herders, had ik altijd de natuurlijke reflex dat een Duitse Herder, Mechelse Herder een "mannenhond" is en dat het dus wel een man zal zijn die dat beslist heeft. (ik vind dit dus echt wel zeer interessant om te lezen)
Ook zie ik dat wij, vrouwen, ook zeer rationeel kunnen kiezen en niet altijd voor het schattige en fluffy hondje gaan
Wij hebben ook de kunst manlief te laten denken dat hij gekozen heeft, ik vind ons echt fantastisch!

hihihi ik moet er stiekem wel om lachen. Bang van honden, n dan mag je er een uitzoeken waar je niet zo van onder de indruk bent en neem je een dogo De meeste mensen lopen daar voor een blokje om

Dat is ook grappig, achteraf bezien
Ik kende echt niks van honden (mijn vader was ook bang van honden en wij hebben dus altijd katten gehad), de eerste maanden dat we Evita hadden, verwachtte ik steeds dat ze zou gaan spinnen van genoegen als ik haar aaide
Maar ik vond die witte tanden in die donkere snoet van een Rottweiler zo eng en een Dogo was helemaal wit en niet angstaanjagend (in mijn ogen), wij hadden ook nog nooit verhalen gehoord van woeste dogo's en in het artikel stond dat het geen hond was voor beginners maar ik dacht dat dit was omdat ze zo groot zijn Gelukkig is het zo meegevallen dat we, nadat onze eerste twee gestorven zijn, nu weer twee hebben!

Vrouw, getrouwd. Heb een aantal jaren geleden al aangegeven dat een hond erbij goed zou zijn voor mij. Een hond helpt mij een normaal ritme aan te houden. Ik was eigenlijk voor mijn dochter aan het kijken op marktplaats toen ik daar Rakker zag staan. Drie straten verderop en hij zocht een goed tehuis. Binnen een kwartier stonden we daar voor de deur, kregen hem op proef mee. Hij kwam, snuffelde rond en ging onder de tafel liggen en is nooit meer weg gegaan.
Met dank aan 'de kleine Mexicaan' wilde ik ook een roedel. Ben toen weer het internet af gaan speuren MP, asiels en ben toen gaan kijken in Belgie voor een Chinese naakthond en kwam met Molly thuis. Ik heb Mopsen altijd al leuk gevonden en had nooit verwacht er 1 in het asiel te vinden.
Hierna heb ik me aangemeld op het HF en begreep daar dat je met twee honden nog geen roedel hebt en ben na een aantal maanden op zoek gegaan naar nog een Mops erbij. Nu heb ik er dus drie en dat is allemaal jullie schuld

Ik ben sowieso niet erg bang aangelegd maar het is wel prettig om te weten dat ze aanslaan bij onraad en Rakker heeft al eens een groepje weggejaagd die onvriendelijke bedoelingen hadden. Dat is mooi meegenomen.

Vrouw samenwonend. 2 herders en een teckeltje. We hebben niks bewust gekozen, de honden zijn op ons pad gekomen.

vrouw, getrouwd en ik wilde een heidewachtel.. dat is mislukt manlief had zijn zinnen gezet op een stafford en ik moest niks van die gevaarlijke beesten weten tót ik er een paar leerde kennen en toen was ik om. nu heb ik 2 van die enge beesten al zijn ze niet meer zo eng nu ze op leeftijd zijn

Ik vind Amstaffs prachtig! Mijn moeder had er één en het was een schat van een dier, al liet hij niet met zich sollen. Ik vind ze helemaal niet eng!
De enige reden waarom er hier geen is, is dat ik nog íetsje verliefder ben op Argentijntjes!

Vitalia schreef:Ik vind Amstaffs prachtig! Mijn moeder had er één en het was een schat van een dier, al liet hij niet met zich sollen. Ik vind ze helemaal niet eng!
De enige reden waarom er hier geen is, is dat ik nog íetsje verliefder ben op Argentijntjes!

ik vind amstaffs niks aan

engelse staffies daarentegen

maar als er ooit nog een hier komt zal dat een herplaatser zijn, ouder dan 2,5/3 jaar met een bewezen karakter

engelse staffies daarentegen

Die vind ik ook prachtig, ietsje te klein voor mij misschien

de atletische engelsen zitten vaak aan de maat van de amerikanen. alleen worden de amerikanen steeds groter

Mijn kruistocht om een hond te hebben begon al toen ik heel jong was........
Mijn vader kwam op mijn zesde vertellen dat ik een zusje had gekregen (ik had al een broertje) en heb hem toen fijntjes verteld (volgens de overlevering) dat ik daar helemaal niet blij mee was en dat ik veel liever een hond wilde !
Dat heeft helaas nog dik 12 jaar geduurd maar toen is er gezamelijk een ras uitgekozen waar ik dan de meeste invloed op had omdat het echt mijn hond zou worden en dat is uiteindelijk een Leonberger geworden. Na enkele maanden waren dat er twee en toen ik de deur uit ging kwam daar nog een newfoundlander bij. Vanaf eind jaren tachtig zijn er steeds meer Newfies bijgekomen omdat we (er was inmiddels een man bijgekomen ) ook gingen fokken en in 2006 is er een Grand basset griffon vendéen bijgekomen en zijn de newfies langzaam 'uitgestorven' en nu zijn er 2 grands en sinds enige tijd ook 2 lagotti.......ik vind dus veel honden LEUK !

En fok je nu met Lagotto? of een ander ras?

Vrouw alleen, border collie. De raskeuze was niet geheel aan mij. Toen de eerste pup er kwam, woonde ik nog thuis. Degene die de aanschaf van een hond altijd had tegengehouden (=mijn vader) vond de border collie een erg mooi ras en gaf dus zo'n beetje aan dat als er dan toch een hond kwam het wat hem betreft een border moest zijn. Uiteraard hebben we ons toen wel goed laten voorlichten of de border collie qua karakter e.d. wel geschikt was en hebben we ook wel andere rassen nagetrokken. Uiteindelijk kwam borderpupsel Bayko in ons leven en nog geen anderhalf jaar later Cyntha. Tegen die tijd waren we allemaal al helemaal verliefd op het ras. We hebben dus nooit spijt gehad van de keuze voor de border collie. Toch overweeg ik als eventuele volgende hond een ander ras/bastaardje, o.a. omdat dat in mijn huidige leven wat praktischer is en het met de gezondheid van de border collie m.i. tegenwoordig nogal droevig gesteld is. Wat het uiteindelijk ook wordt, ik zal altijd een zwak houden voor de borders.

Ik (vrouw) heb uiteindelijk altijd bepaald welk ras/kruising hond hier in huis kwam, de verzorging kwam ook grotendeels op mijn schouders terecht. Wel heb ik onze eerste hond een JR als cadeautje van mijn ex gehad, hem heb ik moeten weg doen omdat hij erg op katten jaagde en meer. Toen de kinderen klein waren koos ik ook voor kleine honden, het werden de cairn terriërs Gogo en Gizmo.
Toen Gogo verongelukte heb ik met de tijd voor de bordeauxdog Gipsy gekozen, een te gek ras en heeel lieve hond. Helaas was ze lichamelijk erg zwak en is ze ook maar twee jaar oud geworden. Na Gipsy wilde ik een sterke kruising, het maakte mij niet uit welke als ze maar sterk was.
Het is Mowgli de kruising DH/BS ook nog eens een boerderij hond geworden, en sterk is ze. Ze mankeerde echt nooit iets tot ze een paar maanden geleden ineens een hardnekkige melkklier ontsteking kreeg. Ze is inmiddels alweer bijna acht jaar bij ons en echt een hond naar ons hart. Nadat mijn kleine cairn Gizmo op 14 jarige leeftijd overleed, wilde ik weer een kleine knuffel in huis. Een knuffelbeer was Gizmo, zeker de laatste jaren van zijn leven.
Balou de kruising chi/pincher is geen bewuste keuze geweest. Het is deze kruising geworden omdat, wanneer Mowgli de pup niet zou accepteren mijn vriendin die met de tijd een pincher wilde, Balou van mij zou overnemen. Gelukkig bleek dit niet nodig, Mowgli is gek met hem. We zijn inmiddels helemaal gek met balou al hebben we wel een moeilijke start gehad. Het verwachte lieve schattige kleine pupje bleek er eentje met een zeer eigen willetje ook was hij erg onzeker en ziek, hierdoor was hij nukkig en beet hij. Zonder de gebruiksaanwijzing kon ik er steeds minder mee en ging het leuke er snel vanaf. Gelukkig heb ik hulp ingeroepen en gaat het nu heel goed met hem, zowel lichamelijk als zijn gedrag.

Ik vrouw( de laatste keer dat ik keek) kies voor molossers van wegen de lange lont en tolerante karakter naar mensen toe. ben zelf absoluut niet bang uitgevallen, maar dat hij buiten mensen op een afstand houdt, vind ik dan weer helemaal niet erg( ben zelf niet zo sociaal ) iedereen opzouten

Vrouw, samenwonend.....Labradors
Ze zijn lief, aanhankelijk, grappig en serieus op het juiste moment, baasgericht en werken graag met je samen Heerlijke honden om actief mee te zijn, in mijn geval jacht, training, wedstrijden en praktijk, maar flybal of behendigheid vinden ze ook super. Thuis zijn ze rustig en vinden ze het heerlijk om tegen je aan te liggen knuffelen

Ik ben een vrouw.
De eerste honden hebben we samen gekozen. We kwamen tot de conclusie dat een rottweiler waarschijnlijk wel zou passen en ons type hond zou zijn. En ja, dat klopte.
Toen ging mijn man met een mechel werken. Een ouder teefje. En zo leerde ik de mechel kennen. Mijn keuze was voor een mechel voor de sport, man vond het prima.
Zo kwam ook zijn tweede mechel voor zijn werk. (andere is intussen dood, de rottweilers ook)

Een kleintje wat we uit Spanje hebben gehad heb ik uitgezocht, maar wel overleg gehad met elkaar natuurlijk. Ons idee is dat je samen er achter moet staan wat en hoeveel er komen/zijn.

Toevallig vallen we allebei op hetzelfde type hond. Dus moeilijk is dan hier nooit.

Vrouw alleen, het hebben van Boxers is genetisch bepaald (mijn vader had altijd Boxers of kruisingen daarvan thuis).

Vrouw, toen allen en nu samen met vriendinlief en de meeste kwamen gewoon op mijn/ons pad en gelukkig zijn ze allemaal schattige dotjes want daar val ik voor dus kwam mooi uit:

Pitbull
Amerikaanse Bulldog
Ca de Bou
Kangal

Vrouw, en ik woon samen met mijn vriend. Ik heb Bobbie uitgekozen, hij is ook mijn hond. Ik heb gekozen voor een dwerg teckel omdat ik het liefste een klein hondje wou. Ik woon op de 4e verdieping, en we hebben geen lift, dus moet de hond makkelijk te tillen zijn. Het karakter en uiterlijk van de ruw harige teckel sprak mij erg aan.