Het HondenForum

Mijn hondjes zijn dan niet zo inieminie als een chi, maar ook zij hebben geleerd dat ik gewoon doorloop en zij dus beter kunnen zorgen dat ze bij mijn voeten vandaan blijven. Bij mij doen ze dat dus ook allebei perfect. Mijn ouders lopen altijd keurig om hen heen en doen heel moeilijk om maar niet de hond een (zacht) schopje te geven. Mijn voeten zijn om ontweken te worden

Ik heb ook mini`s waaronder pleun, een van
de mini`s van t forum, maar ik doe eigenlijk niet voorzichtiger omdat zij er is eigenlijk...... of ze ontduikt me gewoon erg goed ... hahahha
Tis gewoon pech dat je dr een holwipper hebt gegeven maar dat kan gebeuren met zo`n kleintje! Knullig ongelukje... Ik hoop wel dat t kleintje er weer gewoon helemaal bovenop komt!

billyboy2 schreef:Zo heeft mijn oude kat een keer een half uur met zijn staart tussen de deur gezeten. hij zei namelijk geen miauw.
Was naar de wc geweest en zat weer op de bank, en kat bleef daar maar bij de deur zitten en mij dom aanstaren.
Na het programma was het etenstijd voor de kat....brokjes in de bak, maar nog bleef hij zitten. Heel raar wat hij was volop in de groei en had hem normaal in mijn arm hangen als ik niet snel genoeg was.
Dus ik loop naar hem toe...zie ik zijn staart tussen de deur zitten...oeps...staart was nog gewoon heel.

Bizar! Ik denk dat mijn katten (als ze niet zouden kunnen miauwen) in zo'n geval toch heel hard hun best zouden gaan doen om zich los te worstelen.
Big Dogs, hoe is het nu met je pechvogeltje?

ik heb ook zo'n inimini hondje, wij hebben de eerste maanden zonder schoenen in huis rond gelopen,supervoorzichtig!
Schiet ze na een paar maanden de achterdeur uit en hup naar het weiland, begint ze daar te keffen naar mijn paard, achterlangs al keffend naar de achterbenen, en BANG daar kreeg ze ereen van mijn paard. Ben nog nooit zo geschrokken, binnen een half uur zat ik bij de dierenarts, met een kwijlend, schokkend, met haar koppie achterover strekkend hondje. Wonder boven wonder heeft ze het overleefd.
Een ongeluk zit in een klein hoekje, veel beterschap met jullie chi!!

Hoe is het nou met de kleine pruts?
Vervelend genoeg maar zulke dingen gebeuren wel eens.
Hoe vaak ik al wel niet over Doerak gestruikeld ben omdat die lomperd voor geen meter aan de kant ging als ik weer eens chaotisch alle kanten op stuiterde
Gelukkig was ie stevig in elkaar gezet dus die kon nog wat hebben en leverde het me hoogstens een sieluge, sullige, gekwetste blik op.
Daarom wil ik niet zoiets kleins in huis want dat overleeft niet lang of ik ga er op zitten met mijn lompe lichaam .
Beterschap met je dreumes, een beetje troetelen doet al heel veel

Gelukkig dat het lijkt mee te vallen.

Ik ben een kleine en grote hond gewend. Op de grote word nooit gestaan wel over gestruikeld. De kleine zorgde er wel voor dat er niet op hem werd gestaan. Nu met een kleine pup in huis, is het oppassen geblazen. Op drukke tijden wanneer ik hem niet in de gaten kan houden gaat hij zijn bench in met een kong of botje, dan kunnen er geen ongelukken met hem gebeuren. Ik ga er van uit dat als hij volwassen is hij net als mijn andere kleine hond ook zelf uitkijkt dat er niet op hem word gestaan. Al is hij volgens de gedragsdeskundige hier nu nog wel bang voor.

Ongelukken zitten nou eenmaal in hele kleine hoekjes, maar met zo'n hondje kan het wel gelijk heel fout aflopen
Fijn dat het in dit geval mee lijkt te vallen

mercedes2803 schreef:

Cleva schreef:

Gon schreef: Ach, een ongelukje zit in een klein hoekje, en deze keer bij de trap dus...

Ach hou toch op.
Ik trap mijn honden nooit de trap af. Ook niet per ongeluk.

Wat heb je toch de laatste weken
Dat geagiteerde genar begint echt stik vervelend te worden

Hoezo even een zwart-wit beeld neerplempen zeg
HOND - DE - TRAP - AF - TRAPPEN .......

Ik mag voor je wensen dat het je nooit per ongeluk gebeurt dat je over je hond struikelt in een ongelukkig moment en er wat rottigs uit voortkomt
Voor mijn part doe je helemaal niets en heb je helemaal niets in je klauwen maar ga niet lopen roepen dat het je nooit zal gebeuren

Dat overkomt hem niet, want hij heeft geen klein hondje. Gut, ik ben ook wel eens bijna over mijn hond gestruikeld, maar ik heb het idee dat ze daar wel van geleerd heeft ( ik ook wel hoor )

Nanna schreef:

Cleva schreef: Nou prima toch? Dan heb je geen invloed over wat er in je huis gebeurt.
Mag hoor.
Ik wel.

Volgens mij was jij degene die een zorgvuldig uitgezochte lamp op uiterst knullige wijze vernielde
Tot zover je beheersing en contrôle.

Cleva schreef: Het is toch godgeklaagd? Decennia heeft zo'n ding het gered en ik heb hem één dag in huis en hij is meteen kapot.
Lompe boer.
En het is niet eens de eerste keer, he? Járen geleden had ik ook een keer een echte mooie lamp gekocht.
Meteen ophangen. Ja, goed zo. Ladder opruimen en dan van je Laurel en Hardy zo met de ladder van het plafond af gejetst. Hij heeft nog geen minuut gehangen.
Zucht.

Bek houden.

Och gossie, hopelijk is ze weer snel de oude

Ik woon in een poortwoning dus ik moet ook eerst een trap op voor ik bij de woonkamer ben.
Ik heb mijn chi geleerd om niet zelf de woonkamer uit te lopen tenzij ik een commando geef, veels te bang dat hij anders van de trap af klettert.

Ben ik toch blij dat het bij andere ook eens mis gaat, begrijp me niet verkeerd...Als mensen zeggen, zo als een iemand in het bijzonder hier, dat hun zoiets noooooooit zou gebeuren...tja, mijn vader lette ook altijd goed op ieders veiligheid en zelf valt hij van een trapje op zijn hoofd en overleefde het niet....
Ik ben gewoon superblij dat ze het allemaal overleefd heeft en er hopelijk niks aan over houd.

Ze gaat nu niet meer boven aan de trap staan kijken, dus heeft er wel van geleerd!

Het kleine ding huppelt gelukkig weer vrolijk rond, al vind ik wel dat ze nog best veel slaapt. Vanmorgen wilde ze niet eens mee wandelen toen ik haar riep...draaide zich nog een keertje om.
Ze eet en drinkt gewoon goed...alleen merk ik dat ze gevoelig is aan haar hals. Ze draagt een harnasje met wandelen dat scheeld al, maar als je haar keel aanraakt hoest ze wat.

Bij ons is het gewoon lastig haar niet bij de trap te laten komen....op of af lopen doet ze niet, doet lilo ook niet. Gewoon niet aangeleerd. De woonkamer en keuken zijn niet van elkaar afgesloten, open doorgang, en de trap zit in de keuken ( op en afgang)

Ik had eerst ook tijdens het koken dat ze me steeds voor de voeten liep, levensgevaarlijk!! dit hebben we haar afgeleerd, ze gaat nu op een afstandje kijken of er niks te stelen valt was alleen al bang als er iets uit mijn handen viel, een deksel of zo ,nog niet te denken aan kokend eten....moet je toch niet aan denken!

moet zeggen dat ze snel leert, best intelligent die chi's

Big-Dogs schreef:Bij ons is het gewoon lastig haar niet bij de trap te laten komen....op of af lopen doet ze niet, doet lilo ook niet. Gewoon niet aangeleerd. De woonkamer en keuken zijn niet van elkaar afgesloten, open doorgang, en de trap zit in de keuken ( op en afgang)

Ik had eerst ook tijdens het koken dat ze me steeds voor de voeten liep, levensgevaarlijk!! dit hebben we haar afgeleerd, ze gaat nu op een afstandje kijken of er niks te stelen valt was alleen al bang als er iets uit mijn handen viel, een deksel of zo ,nog niet te denken aan kokend eten....moet je toch niet aan denken!

moet zeggen dat ze snel leert, best intelligent die chi's

hahaha, ja dit dus!. We zijn bezig onze pup te leren op een kleedje in de keuken te blijven zitten. De keuken is 'the place to be in the house", zeker als er gekookt wordt. En elke keer je nek breken over die hond......

Wij wonen ook in een drive-in woning waar ik de trap niet kan afschermen maar ik heb toen mijn honden nog pup waren de trap afgeschermd met een simpele puppyren, waar ik zelf makkelijk overheen kon stappen maar de pup dus niet bij de trap kon komen.

Nanna schreef:Maar goed, het wawaatje heeft het overleefd en het is een goede les voor allen geweest

Gelukkig maar, en het is idd een goede ( wel een harde ) les.