Het HondenForum

Ik had sowieso moeten snappen dat ze pijn zou kunnen hebben op deze leeftijd. Dat heb ik nagelaten ;-((
En daar voel ik mij behoorlijk eh..... nou ja, zo dus over ;-(

Ik ben wel blij dat ik het aan de orde heb gesteld!

Suzanne

Waarom? Dat is per persoon verschillend hoor.

Mijn vader stapt nog vrolijk rond, probleemloos, en die is 90. Nooit pijn gehad aan wat dan ook.
Mijn moeder viel om toen ze 69 was, en die mankeerde van alles

Suzanne123 schreef:Ik had sowieso moeten snappen dat ze pijn zou kunnen hebben op deze leeftijd. Dat heb ik nagelaten ;-((
En daar voel ik mij behoorlijk eh..... nou ja, zo dus over ;-(

Ik ben wel blij dat ik het aan de orde heb gesteld!

Suzanne

Niet zo hard zijn voor jezelf!
Je kent jouw eigen hond zelf het beste, als ze echt zoveel pijn had gehad had je het al lang gemerkt.
Wacht nou eerst maar af of ze veranderd met de pijnstillers.
Ik geef mijn (bijna) 12 jarige Labrador een glucosaminesupplement van DHPcultura.
Hier zit Boswelia in, een natuurlijke pijnstiller.
Hij heeft Spondylose en artrose in zijn schouder.
Max doet het echt super op dit supplement.
Wanneer hij zich weer eens heeft gedragen als een jonge god en meer last heeft van de Spondylose geef ik hem een halfje Rimadyl.
Soms de dag erna nog een halfje en dan is hij meestal weer volop in actie.

Het is ook niet dat ze niets krijgt:
Clucosamine/chondroitine (met duivelsklauw)
Doils Senoir (vooral voor het koppie)
Primeval Gelatinaat
Cholodin (vooral voor het koppie)

Tot "nu" had ik het idee dat dit haar aardig gaande hield.

Misschien merk ik idd geen verandering op pijnstilling. In dat geval is het ook goed; maar dan WETEN we dat!

Ik hou jullie op de hoogte!

Suzanne

Precies! En mocht het helpen( wat ik hoop) moet je jezelf absoluut géén verwijten maken! Bij Sam heeft het ook wel even geduurd voordat ik het door had

Ik had ook niet het idee dat Tommie pijn had.
Maar de DA dacht van wel.
Ik heb hem pijnstillers gegeven en hij knapte zienderogen op.
Dat hoop ik ook voor jouw hond.
En dan hoef je je niet schuldig te voelen.
Hoe had jij dat moeten weten. Ze schreeuwde het toch niet uit van pijn?
Je kon haar toch gewoon overal aanraken?
Wees maar blij dat je op het idee bent gekomen.
Dat maakt het leven van je hond en jou wat makkelijker.

Ze vertoont an sich voor mij geen tekenen van pijn. Ik kan haar overal aanraken.
Als er al "symptomen" te melden zijn dan zijn dat dingen als "staat moeizamer op", "loopt geen uur meer mee".. dingen die volstrekt normaal zijn voor een ouder wordende dame van 15,5

Ze gilt niet, ze piept niet .. niets van dat al.

Maar.... dat houdt dus niet in dat ze geen pijn KAN hebben en dat heb ik me nooit gerealiseerd; ik leefde in de veronderstelling dat ik dat zou moeten merken aan haar bij bepaalde bewegingen, aanrakingen oid.

Enfin... ik hou jullie op de hoogte!

Suzanne

Wacht nou maar eerst ff af Suzanne nummertjes....
Xena wordt zondag 11 jaar en ik fiets nog elke dag met haar, wel maar 3 km maar ze doet het toch maar.. ze loopt elke wandeling daarnaast nog gewoon mee met haar zoon en kleinzoon en zwemt nog zeer regelmatig. Ik heb geen aanleiding om maar een sec. te denken dat ze pijn heeft want ze vertoon niks.. ze staat nog vlot op, loopt nog vlot, je merkt niet aan haar dat ze 'al' bijna 11 is. Maar het zou maar zo kunnen... dat weet je nl. nooit. Ik vind het voor Xena dus nog absoluut niet nodig om iets te gaan geven maar misschien wel over een paar jaar of als ik ineens iets zie wat anders wordt...

Geheel lostaand overal van... zou je mij alsjeblieft niet "Suzanne nummertjes" willen noemen? Ik merk dat ik dat heel vervelend vind. Liever of gewoon Suzanne of dan maar als dat "moet" Suzanne123 (wat overigens stomweg het gevolg is van het feit dat er destijds al een Suzanne op het forum was en die naam dus niet beschikbaar)

Suzanne

Suzanne123 schreef:Ik had sowieso moeten snappen dat ze pijn zou kunnen hebben op deze leeftijd. Dat heb ik nagelaten ;-((
En daar voel ik mij behoorlijk eh..... nou ja, zo dus over ;-(

Ik ben wel blij dat ik het aan de orde heb gesteld!

Suzanne

Zo te lezen wil je het beste voor je oudje en dan hoef je je nergens schuldig over te voelen.
Je hebt erover nagedacht en het beessie krijgt nu pijnstilling, prima toch ?

Prima idee alleen gezien de leeftijd zou ik wel eerst willen weten of de nieren nog 100% procent zijn, alvorens pijnstillers te gaan geven. Tenzij ze tramadol willen geven, dat kan zonder probleem, maar in dit soort gevallen is iets als meloxicam eigenlijk de eerste keus, als de nieren tenminste mee willen werken.

Groetjes,

Kees

Casey schreef:Prima idee alleen gezien de leeftijd zou ik wel eerst willen weten of de nieren nog 100% procent zijn, alvorens pijnstillers te gaan geven. Tenzij ze tramadol willen geven, dat kan zonder probleem, maar in dit soort gevallen is iets als meloxicam eigenlijk de eerste keus, als de nieren tenminste mee willen werken.

Groetjes,

Kees

Dank je Kees!
Zij is in eh... maart nog onderzocht en er is toen van alles aan bloed geprikt; daar kwam uit dat alle organen functioneren naar behoren, binnen de grenzen die aan waardes daarvoor staan. Ik weet de waardes niet uit mijn hoofd, die moet ik nakijken maar dit weet die DA ook; dus in de basis moet dat goed gaan. Ik zal ernaar vragen en jouw suggesties meenemen.
Of alle waardes echt inhouden dat alle organen 100% zijn weet ik niet, maar destijds vond de DA "ik wou dat alle ouwetjes deze zeer goede uitslagen hadden".

Ik neem het mee!

Suzanne

Vanaf vandaag krijgt ze pijnstilling Novacam.
Met een dag of wat zou er resultaat zichtbaar moeten zijn (als ze dus pijn had). Ik hou jullie op de hoogte.

Suzanne

Ik vroeg me hetzelfde af. Ben benieuwd hoe het gaat met de oude dame!

Het is zo dubbel ;-(

Ik denk te zien dat ze eh.... tsja... eh.. ietsje "beter" is maar dat is zo subtiel dat ik het niet eens kan uitleggen. Ze lijkt wat eh... enthousiaster mee te lopen bijvoorbeeld. Niet dat ze nu rent en het verschil is vast niet meetbaar maar ik denk te zien dat ze erop verbetert... kan dat, na 3 dagen al?

Als we er dus van uit gaan dat ze idd wat verbetert... dan moet ze dus pijn gehad hebben en daar voel ik mij dan toch behoorlijk eh.... 'mag-ik-kennelijk-niet-meer-zeggen' onder ;(((
Maar als ik haar dan zie met dat blije koppie dan ben ik zo blij dat mijn halve-schoonzus (halfzus van mijn man) mij dit aanraadde al wilde ik er niet direct aan.

Maar, ik heb een "proefperiode" van zeker 3 weken voorgenomen. Niet dat ik een oordeel vel over een per ongelukke verandering van toestand.... wordt dus vervolgd.

Suzann

Ach, weet je, als ze nu eens springend en vliegend door het veld zou gaan kan ik me voorstellen dat je je rot zou voelen. Maar als ze nu een beetje beter is betekent dat misschien dat ze een beetje pijn had wat ze kon opvangen door rustig aan te doen. En nu heb jij haar daar nog verder mee geholpen. Een beetje pijn is geen ondraaglijk lijden. Het blijft naar maar ik denk dat ze ook voor de pijnstiller een prima leventje had voor haar leeftijd.

Ik hoop dat het helpt, maar op zo'n korte termijn kan je bijna nog geen resultaat zien. De lichte verbetering kan aan het warme weer liggen, dat is goed voor oude botjes en spiertjes!
Maak nu een klein filmpje tijdens de wandeling, volgende week donderdag weer een, de week nog een keer en dan in de derde week. Kijk daarna pas naar de filmpjes.....
Dan kan je wat zien.

Succes!

ZorroMax schreef:Ik hoop dat het helpt, maar op zo'n korte termijn kan je bijna nog geen resultaat zien. De lichte verbetering kan aan het warme weer liggen, dat is goed voor oude botjes en spiertjes!
Maak nu een klein filmpje tijdens de wandeling, volgende week donderdag weer een, de week nog een keer en dan in de derde week. Kijk daarna pas naar de filmpjes.....
Dan kan je wat zien.

Succes!

Misschien kan ik dat proberen!

Zij heeft overigens wel last van de warmte normaliter; wat wil je ook met die vacht en op die leeftijd

En, om even op het bericht hierboven in te gaan; nee, ondraaglijk geleden heeft ze niet. En "erge pijn" zal ze ook niet gehad hebben... ergens tussen 'ongemak' en 'pijn' zal het zijn, ALS het idd al wat was. Ik blijf het volgen uiteraard maar de komende dagen staan "niets doen" helemaal bovenaan... +30 graden... ;-(((

Suzanne

Lyndie was vorige week niet voor uit te branden. Ze wilde eigenlijk niet eens naar buiten en ineens viel het me op dat ze eigenlijk de laatste tijd ook heel chagrijnig was. Maandag heb ik gebeld voor een afspraak met de da maar omdat ik nog een restje metacam van Kyra over had, besloot ik een experimentje uit te halen en haar alvast een dosis metacam geven.
Tot mijn stomme verbazing liep ze een paar uur later zo ongeveer te huppelen.
De da bevestigde mijn vermoeden: ze heeft artrose in de heupen. Maar het effect van de pijnstilling was echt in heel korte tijd te merken!

Dus als Guinnie maar een minieme vooruitgang laat zien, dan zal ze heus geen vreselijke pijn hebben gehad.

Okay, dus bij Lyndie was dat resultaat ook heel snel te zien!
Ik vond dat een tikkie ongelooflijk

En echt, door de velden rennen zie ik haar toch niet meer doen

We doen lekker voort zo en ik hou jullie echt op de hoogte.

Suzanne

Hoi,
De dame is net een fractie kwieker, gaat net wat makkelijker liggen, loopt wat makkelijker als we bijv. in het bos zijn of anderszins een "lange" wandeling maken.

Twee opties
- ze had niet gruwelijk veel pijn dus kan niet gruwelijk veel verbeteren
- ze verging EN vergaat van de pijn en dit helpt nauwelijks en ik zou het 2 of 3 voudige moeten geven.

't is gek.. maar ondanks dat ik geprobeerd heb om optie 2 te zien... kom ik niet verder dan "ze zal heus wat pijn gehad hebben maar nooit gruwelijk veel". Ik blijf haar dit wel geven juist omdat ik dus wat verbetering zie. En ongeacht wat, ze moet confortabel zijn, ze mag geen pijn hebben.

Suzanne

Suzanne, als ze verging van de pijn had je dat echt wel gemerkt.
Ik vind optie 1 véél logischer: dat ze wat stijfjes en stram is en misschien kleine pijntjes had (wat ook helemaal hoort bij de leeftijd) en daar nu minder/geen last meer van heeft. Zo te horen voelt ze zich nu prima, dus ik zou vooral lekker van haar hervonden kwiekheid genieten

Inge O schreef:

Suzanne123 schreef:Hoi,
De dame is net een fractie kwieker, gaat net wat makkelijker liggen, loopt wat makkelijker als we bijv. in het bos zijn of anderszins een "lange" wandeling maken.

Twee opties
- ze had niet gruwelijk veel pijn dus kan niet gruwelijk veel verbeteren
- ze verging EN vergaat van de pijn en dit helpt nauwelijks en ik zou het 2 of 3 voudige moeten geven.

't is gek.. maar ondanks dat ik geprobeerd heb om optie 2 te zien... kom ik niet verder dan "ze zal heus wat pijn gehad hebben maar nooit gruwelijk veel". Ik blijf haar dit wel geven juist omdat ik dus wat verbetering zie. En ongeacht wat, ze moet confortabel zijn, ze mag geen pijn hebben.

Suzanne

ik denk ook niet dat er hier iemand van uitging dat ze gruwelijk veel pijn had, jij ook niet toch?

Maar dat zeg ik toch ook nergens, dat iemand hier dat dacht
Ik heb het alleen nu wel in overweging genomen omdat ik, nu ik er toch over aan het nadenken ben / ermee bezig ben, WEL goed wil doen. Dus heb ik mij beslist afgevraagd of dat aan de hand kon zijn en heb het terzijde geschoven met een "nee, dat is niet aan de orde".

Suzanne