Het HondenForum

Ook ik ken het verdriet... heel veel sterkte

Heel veel sterkte.

Heel veel sterkte

Veel sterkte........

Sterkte met jullie verdriet, ik denk dat jullie de goede beslissing hebben genomen maar dat maakt het verdriet er niet minder om.

Oh heel veel sterkte.. ze heeft een geweldige leeftijd bereikt.. en jullie hebben haar uit liefde losgelaten.. het gemis zal groot zijn maar een goed en waardig besluit denk ik...

Een mooie leeftijd, maar het blijft moeilijk
Heel veel sterkte

heel veel sterkte

Odi1997 schreef:We hebben vanavond tot grote verdriet ons kleine meisje laten gaan.

Precies op haar 15e verjaardag is ze voor altijd gaan slapen. We missen haar zo erg!

Heel veel sterkte. Ook al is het een prachtige leeftijd. Het gemis, en de lege plek in huis zal enorm zijn..


gr Mirjam

Dank jullie wel allemaal.

Het verdriet is enorm. Ik heb ook spijt dat we het meteen hebben gedaan en we haar niet nog een dagje mee naar huis hebben genomen. Al weet ik dat het voor haar goed is. Maar nu kwam er abrupt een einde aan.

Ik ben wel blij dat we nog een hond (groenendaeler) rond hebben lopen is het toch niet helemaal leeg in huis.

Onze zoon (3 jaar) denkt nog wel dat ze thuis zal komen, volgens hem is ze in het ziekenhuis en krijgt ze buisjes (heeft hij zelf vorige week gekregen) en moet ze goed eten dan word ze beter. En dan is het weer Odi mag niet weg gaan. Maar ja hoe leg je het een kind van 3 jaar uit.

Odi1997 schreef:Dank jullie wel allemaal.

Onze zoon (3 jaar) denkt nog wel dat ze thuis zal komen, volgens hem is ze in het ziekenhuis en krijgt ze buisjes (heeft hij zelf vorige week gekregen) en moet ze goed eten dan word ze beter. En dan is het weer Odi mag niet weg gaan. Maar ja hoe leg je het een kind van 3 jaar uit.

Toch wel heel belangrijk dat je dat je aan je zoontje uitlegt dat Odi niet meer terug komt omdat Odi dood is... en in de hemel is waar ze geen pijn meer heeft.
Een kind van 3 heeft een prima basis begrip van dood en leven(denk maar aan een platgestampte mier of de dode vogel op straat )
Wanneer een kind het niet begrijpt waarom iets niet terugkomt gaan ze soms rare vormen van (verlatings)angst ontwikkelen omdat ze hun vinger er niet op kunnen leggen waarom iets of iemand niet meer terug komt(in dit geval de hond)
De volgende keer dat jij bv naar het ziekenhuis moet of iets dergelijks denkt hij misschien dat jij nooit meer terug komt..net als Odi

Iets als het volgende werkt goed op deze leeftijd

..Odi was heel ziek en kon meer niet beter geworden en ze was heel oud ..Dat is heel verdrietig maar nu heeft Odi geen pijn meer en we zullen haar nooit vergeten dus is Odi toch nog een beetje bij ons!
Laat het kind een mooie tekening of iets maken voor Odi in de hemel en geef het kind 2 (helium ballonnen.
1 voor hem en 1 voor Odi en maak de tekening vast aan de ballon en laat het kind de ballon voor Odi loslaten (mooie foto's daarvan maken helpt ook..kijk dat ben jij met de ballon voor Odi!)
Laat je zoon ook afscheid nemen en geef hem een actieve rol
je zal zien je zal zien dat hij er nog een tijdje mee bezig is maar het wel een plek kan geven.
En dat het voor jezelf ook een mooi ontroerend moment kan zijn, om samen met je kind verdriet te kunnen hebben en Odi samen te missen!
Je zal zien dat je zoon je misschien soms komt knuffelen omdat je verdrietig bent over Odi...of geknuffeld wil worden omdat hij verdrietig over Odi.

Heel veel sterkte

Heel erg bedankt voor je reactie en uitleg. Ik heb het al een beetje toegepast. En hij zegt nu ook dat Odi dood is en ze is nu een sterretje en als het donker is dan kunnen ze naar elkaar zwaaien.

Heel erg graag gedaan!
Ben blij dat je wat aan hebt gehad en dat hij het al zo super oppakt!