Re: Franse hartworm
Geplaatst: 25 feb 2012 09:23
Milbemax heb ik niet in huis, Advocate wel zag ik, dus ik heb een uur geleden een pipetje Advocate over Huette's huid verdeeld. Ik merk nog niks bijzonders aan haar.
Klopt het Inge dat je bij een bloedonderzoek beter ziet of de larven aanwezig zijn? Dat werd mij toen verteld door de dierenarts, dat als ze positief zijn er altijd larven zijn in het bloed. Lila haar bloed zat er vol meeInge O schreef:hopelijk komt ze goed door de behandeling (en die kans is toch wel groot).
hebben ze vanuit utrecht ook niet gezegd dat het feit dat rein geen larven in de mest had geen absolute zekerheid is dat hij niet besmet is? het mestonderzoek is in die zin maar gedeeltelijk betrouwbaar dat er een redelijke kans is op een 'vals negatieve' omdat de larven niet constant maar eerder in 'porties' uitgescheiden zouden worden.
misschien toch iets om rekening mee te houden door vervolgonderzoeken en/of ontworming?
Oh dat is dan weer een "geluk", dat je dat ook niet nog eens hoeft te achterhalen. Ik hoop dat Huette er weer snel en zonder problemen vanaf komt, veel succes en beterschap!Bas Rouge schreef:Het is niet van hond op hond overdraagbaar. Er zijn twee types die beide een tussengastheer nodig hebben.dancingdaydream schreef:Oh, dat is schrikken zeg! Waar zou ze dat nou weer opgepikt kunnen hebben :O En hoe zit het dan met je andere honden, en degene waarmee je in contact gekomen bent?
De angiostrongylus vasorum doet dat via slakjes.
De dirofilaria immitis via mugjes.

Ze hebben nog iets gedaan gisteravond met Reins ontlastingsmonster en ik kreeg net bericht dat er niets gevonden is en van Huette kreeg ik in datzelfde mailtje bericht dat zij matig positief scoort.Inge O schreef:hopelijk komt ze goed door de behandeling (en die kans is toch wel groot).
hebben ze vanuit utrecht ook niet gezegd dat het feit dat rein geen larven in de mest had geen absolute zekerheid is dat hij niet besmet is? het mestonderzoek is in die zin maar gedeeltelijk betrouwbaar dat er een redelijke kans is op een 'vals negatieve' omdat de larven niet constant maar eerder in 'porties' uitgescheiden zouden worden.
misschien toch iets om rekening mee te houden door vervolgonderzoeken en/of ontworming?
dank je wel voor je uitleg! Er zit dus idd veel verschil tussen de wormenInge O schreef:dat is wel zo bij de 'gewone' hartworm (dirofilaria immitis) maar niet bij de 'franse' (angiostrongylus vasorum) - die twee hebben totaal verschillende cyclussen met een totaal verschillend patroon van productie van larven enz.Demi schreef:Klopt het Inge dat je bij een bloedonderzoek beter ziet of de larven aanwezig zijn? Dat werd mij toen verteld door de dierenarts, dat als ze positief zijn er altijd larven zijn in het bloed. Lila haar bloed zat er vol meeInge O schreef:hopelijk komt ze goed door de behandeling (en die kans is toch wel groot).
hebben ze vanuit utrecht ook niet gezegd dat het feit dat rein geen larven in de mest had geen absolute zekerheid is dat hij niet besmet is? het mestonderzoek is in die zin maar gedeeltelijk betrouwbaar dat er een redelijke kans is op een 'vals negatieve' omdat de larven niet constant maar eerder in 'porties' uitgescheiden zouden worden.
misschien toch iets om rekening mee te houden door vervolgonderzoeken en/of ontworming?
dus nee, bij dit soort worm zie je geen larvenstadia in het bloed, de larven worden rechtstreeks vanuit de longen opgehoest en doorgeslikt en komen zo in de darmen (en dus in de mest) - bij de 'gewone' (= 'jouw' hartworm) komen de larven dan weer never nooit in darm of mest terecht maar worden vanuit het bloed opgezogen door een bepaald mugje.
Toch als ik het zo zie vindt ik het een mooi beestje, helaas wel met nare gevolgen.Bas Rouge schreef:Dit plaatje kreeg ik nog van de mensen van het parasietenlab.
jeetje... maar hoe gaan de volwassen wormen dan weg? Wat ik uit het verhaal van Crutz begrepen heb moeten die volwassen wormen dus niet doodgaan... maar hoe dan wel?Bas Rouge schreef:Als ze goed door de behandeling heen komt, heb ik niet anders begrepen dan goed. Dan raakt ze de wormen nml. kwijt.moosje schreef:Pff, balen zeg!
Hoe is de prognose?
Ik weet niet welk type worm Zpades had, alhoewel beide types wel dood gaan van de behandeling met een adequaat wormmiddel. In juist dat afsterven van de wormen schuilt het risico, ze gaan dan vrijelijk door de bloedbaan circuleren en kunnen grote problemen opleveren. Hoe erger de besmetting (hoe meer wormen) hoe groter ook het risico op opstoppingen.malinois schreef:jeetje... maar hoe gaan de volwassen wormen dan weg? Wat ik uit het verhaal van Crutz begrepen heb moeten die volwassen wormen dus niet doodgaan... maar hoe dan wel?Bas Rouge schreef:Als ze goed door de behandeling heen komt, heb ik niet anders begrepen dan goed. Dan raakt ze de wormen nml. kwijt.moosje schreef:Pff, balen zeg!
Hoe is de prognose?
Hartworm wordt niet standaard meegenomen en dat is voor de meeste gebieden in Nederland ook -nog- helemaal niet nodig. Er zijn plekken in Den Haag, Wassenaar en op de Veluwe waar dit type hartworm vaker is gezien. Of alle dierenartsen het kunnen, testen op hartworm, dat weet ik niet.sirene schreef:Getver, voor mij ook wel weer een eye opener hoor.
Ik ontworm wel maar niet erg regelmatig. Soms liet ik ontlastingonderzoek doen maar dat is al lang geleden voor de volwassen honden (de pups heb ik toen gedaan omdat ik er zelf nieuwsgierig naar was).
Maar hartworm wordt normaal dus niet mee genomen met een onderzoek ? Daar moet je apart naar vragen ? En kunnen alle dierenartsen dat gewoon zelf doen (ik bedoel, dat hoeft niet met een speciaal middel ofzo) ?
ze gaan wel dood, maar als er te veel volwassen wormen zitten kunnen ze (zoals bij Zpades) voor een longembolie zorgen, wat dus dodelijk is...malinois schreef:jeetje... maar hoe gaan de volwassen wormen dan weg? Wat ik uit het verhaal van Crutz begrepen heb moeten die volwassen wormen dus niet doodgaan... maar hoe dan wel?Bas Rouge schreef:Als ze goed door de behandeling heen komt, heb ik niet anders begrepen dan goed. Dan raakt ze de wormen nml. kwijt.moosje schreef:Pff, balen zeg!
Hoe is de prognose?
dat laatste idd, sowieso bij de "normale" variant duurt t van besmetting tot symptomen 1-3 jaar...Bas Rouge schreef:Ik weet niet welk type worm Zpades had, alhoewel beide types wel dood gaan van de behandeling met een adequaat wormmiddel. In juist dat afsterven van de wormen schuilt het risico, ze gaan dan vrijelijk door de bloedbaan circuleren en kunnen grote problemen opleveren. Hoe erger de besmetting (hoe meer wormen) hoe groter ook het risico op opstoppingen.malinois schreef:jeetje... maar hoe gaan de volwassen wormen dan weg? Wat ik uit het verhaal van Crutz begrepen heb moeten die volwassen wormen dus niet doodgaan... maar hoe dan wel?Bas Rouge schreef:Als ze goed door de behandeling heen komt, heb ik niet anders begrepen dan goed. Dan raakt ze de wormen nml. kwijt.moosje schreef:Pff, balen zeg!
Hoe is de prognose?
Dode wormen in het maag-, darmkanaal worden gewoon met de mest uitgescheiden maar deze wormen zitten in hart en longen en moeten dus, eenmaal dood, afgebroken worden door het hondenlijf zelf. Dat gebeurt ook maar een gezond, fit lijf kan dat beter aan dan een conditioneel slechter functionerend lijf. Omdat je meestal pas iets aan je hond merkt als hij echt goed ziek is van deze wormen (en dan met name de hoeveelheid) wordt een behandeling steeds risicovoller.
Huette is niet verzwakt en prima in conditie en de worm is bij stom toeval opgemerkt. Het uitgangspunt van de behandeling is dus voor haar heel gunstig. Dat is bij Zpades natuurlijk heel anders gegaan.
Niets doen aan hartworminfectie betekent de dood voor je hond, dat kan echter best een hele tijd duren (maanden, zelfs jaren).
oke duidelijkBas Rouge schreef:Ik weet niet welk type worm Zpades had, alhoewel beide types wel dood gaan van de behandeling met een adequaat wormmiddel. In juist dat afsterven van de wormen schuilt het risico, ze gaan dan vrijelijk door de bloedbaan circuleren en kunnen grote problemen opleveren. Hoe erger de besmetting (hoe meer wormen) hoe groter ook het risico op opstoppingen.malinois schreef:jeetje... maar hoe gaan de volwassen wormen dan weg? Wat ik uit het verhaal van Crutz begrepen heb moeten die volwassen wormen dus niet doodgaan... maar hoe dan wel?Bas Rouge schreef:Als ze goed door de behandeling heen komt, heb ik niet anders begrepen dan goed. Dan raakt ze de wormen nml. kwijt.moosje schreef:Pff, balen zeg!
Hoe is de prognose?
Dode wormen in het maag-, darmkanaal worden gewoon met de mest uitgescheiden maar deze wormen zitten in hart en longen en moeten dus, eenmaal dood, afgebroken worden door het hondenlijf zelf. Dat gebeurt ook maar een gezond, fit lijf kan dat beter aan dan een conditioneel slechter functionerend lijf. Omdat je meestal pas iets aan je hond merkt als hij echt goed ziek is van deze wormen (en dan met name de hoeveelheid) wordt een behandeling steeds risicovoller.
Huette is niet verzwakt en prima in conditie en de worm is bij stom toeval opgemerkt. Het uitgangspunt van de behandeling is dus voor haar heel gunstig. Dat is bij Zpades natuurlijk heel anders gegaan.
Niets doen aan hartworminfectie betekent de dood voor je hond, dat kan echter best een hele tijd duren (maanden, zelfs jaren).
Je kan de gok niet nemen of je gaat behandelen of niet, niets doen is nl. ook geen optie...Google maar eens op plaatjes v hartworm.malinois schreef:oke duidelijkBas Rouge schreef:Ik weet niet welk type worm Zpades had, alhoewel beide types wel dood gaan van de behandeling met een adequaat wormmiddel. In juist dat afsterven van de wormen schuilt het risico, ze gaan dan vrijelijk door de bloedbaan circuleren en kunnen grote problemen opleveren. Hoe erger de besmetting (hoe meer wormen) hoe groter ook het risico op opstoppingen.malinois schreef:jeetje... maar hoe gaan de volwassen wormen dan weg? Wat ik uit het verhaal van Crutz begrepen heb moeten die volwassen wormen dus niet doodgaan... maar hoe dan wel?Bas Rouge schreef: Als ze goed door de behandeling heen komt, heb ik niet anders begrepen dan goed. Dan raakt ze de wormen nml. kwijt.
Dode wormen in het maag-, darmkanaal worden gewoon met de mest uitgescheiden maar deze wormen zitten in hart en longen en moeten dus, eenmaal dood, afgebroken worden door het hondenlijf zelf. Dat gebeurt ook maar een gezond, fit lijf kan dat beter aan dan een conditioneel slechter functionerend lijf. Omdat je meestal pas iets aan je hond merkt als hij echt goed ziek is van deze wormen (en dan met name de hoeveelheid) wordt een behandeling steeds risicovoller.
Huette is niet verzwakt en prima in conditie en de worm is bij stom toeval opgemerkt. Het uitgangspunt van de behandeling is dus voor haar heel gunstig. Dat is bij Zpades natuurlijk heel anders gegaan.
Niets doen aan hartworminfectie betekent de dood voor je hond, dat kan echter best een hele tijd duren (maanden, zelfs jaren).Dus in principe de gok nemen of je gaat behandelen of niet... kun je aan het aantal larven zien of er veel wormen zijn of zegt dat niks?