Het HondenForum

Hier gaan ze ook mee naar bed, na 10 minuten besluiten beide heren dat het warm is/wij draaien/het vol is en verkassen ze naar de vloer (niet naar de kussens die daar liggen voor hun )

Maar als één van ons ook maar 1 oog opent dan liggen ze alletwee weer op bed

O ja, en één van de katten ligt altijd naast mijn hoofdkussen

Absoluut herkenbaar Ik ben super principieel begonnen: geen hond op de bank, niet mee naar boven (wel als pup natuurlijk) en zeker niet op bed. Het heeft 8 jaar geduurd, maar nu mag Boyke op uitnodiging op de bank en Sidney natuurlijk ook Sidney slaapt als Boyke er niet is naast mijn bed op haar kussen en anders slapen ze samen beneden. En 's ochtends als we wakker worden, mogen ze allebei even op bed Ach, principes zijn leuk, maar leven is leuker

daarom moeten oudjes ook niet meer aan kinderen beginnen, kan je je voorstellen hoe vervelend die zouden worden?

ik zou er lekker aan toegeven hoor, kan jou het schelen. zelf moet ik er niet aan denken (maar mijn nachtrust wordt al genoeg verstoord door ander tweepotig spul) maar ik vermoed zo dat er op mijn oude dag ook wel hond tussen ons in ligt te ronken.

Hier geen dieren in bed. Vroeger sliepen de katten wel bij mij (uit noodzaak ivm dat mijn studentenkamer maar uit één vertrek bestond) maar nu hebben ze hun eigen zolder en ik mijn bed weer terug.

Met Magic erbij zou ik geen oog dicht doen.

Hoe doen de hond-op-bed-slapers dat eigenlijk met de huwelijkse plichten? Om dat maar even zo te noemen

Wij hebben de oudste jackrussel bijna 2 jaar in bed gehad de andere jackrussel ook totdat die iets groter werd dan gedacht en we wel wat weinig plaats hadden in bed.

Ik lag dan op mijn zij en Damian lag dan lekker tegen mijn buik(in mijn schoot zeg maar) of in mijn knie holtes.
Ik vond het altijd heerlijk, nu slapen ze allemaal onder en komen er geen honden meer boven.

Magic schreef:Hier geen dieren in bed. Vroeger sliepen de katten wel bij mij (uit noodzaak ivm dat mijn studentenkamer maar uit één vertrek bestond) maar nu hebben ze hun eigen zolder en ik mijn bed weer terug.

Met Magic erbij zou ik geen oog dicht doen.

Hoe doen de hond-op-bed-slapers dat eigenlijk met de huwelijkse plichten? Om dat maar even zo te noemen

de ervaring is hier dat de honden dan wel op bed bleven maar wel uit de weg gingen haha.
soms hadden ze ff een duwtje nodig om aan de kant te gaan.

Magic schreef:
Hoe doen de hond-op-bed-slapers dat eigenlijk met de huwelijkse plichten? Om dat maar even zo te noemen

Daar is een speciaal topic voor gemaakt maar die kan ik zo niet citeren omdat ik op de iPad bezig ben! de meeste honden hobbelen lekker mee overigens!

Ik heb geen huwelijkse plicht.
Wel huwelijkse pret.
En dan werd Dante gewoon ff van de kamer geknikkerd
Ze hoorde (en rook) dan echt wel dat we even met elkaar bezig waren, vond ze geen probleem.
Die witte (áls ze mee mag) gaat dan ook gewoon van de kamer geknikkerd worden, denk ik maar zo.

Ik ben heerlijk onconcequent
Soms mogen ze mee, soms niet. Geregeld staan alle deuren open en dan ligt het tweetal boven op de gang. En Luca iets later in de nacht strak tegen mij aan in bed. Dumas ligt altijd op de grond. Het bed is hem te warm

Hier sliepen de honden altijd heerlijk in de bench beneden, ze waren dit gewend en je hoorde ze nooit...
Soms liet ik ze een nachtje boven slapen, omdat het zo gezellig is Soms werd vaak en inmiddels is het altijd geworden Buck kijkt nog wel heel vertwijfeld naar de bench beneden, ik heb het idee dat hij daar eigenlijk rustiger lag maar ja.....ik kan hem hem niet meer missen op de slaapkamer
Ze slapen trouwens niet op bed maar op kussens op de grond, als ik alleen in bed lig dan ligt er altijd wel een of twee honden op het bed.

Ze gaan altijd mee naar boven waar ze een eigen slaapkamer met matrassen tot beschikking hebben.
Of ze gaan op de overloop liggen of op het grote kussen in mijn slaapkamer.
Juda komt zich 's morgens het eerst melden om voor de wekker aan een stief kwartiertje bij me in bed door te brengen.
Dan wordt het hem te warm, waarna Izzy zijn plaats nog even inneemt.
Heerlijk!

Nou, die witte is meegeweest.
Ze heeft tot manlief in bed kwam naast me gelegen.
Toen die in bed kwam moest ze opschuiven.
Ze ging 10 seconden zo liggen, besloot dat dat te weinig ruimte was voor haar en sprong van bed af en ging op haar kleedje liggen dat ik mee had genomen.

Om 6.22 sprong ze op bed.
*hijghijg* *pieppiep* Ik mompel slaperig: "Ga wég Skadi, ga slapen" *kwispelkwispel* *liklik* Wákker wworden, mamma!
Toen heb ik d'r maar naar beneden geknikkerd en heb nog even verder geslapen.
Het was wel gezellig, ja

Trudy slaapt bij ons in bed. Ik wilde nooit een hond in bed. Maar Trudy had elke nacht mot met haar zus, dus dan vloog ik mijn bed weer uit om ze uit elkaar te halen. Dus Trudy maar in de slaapkamer gelaten.
Haar zus hebben we herplaatst en Trudy slaapt nog steeds in bed.
En ik wilde nooooooooit een hond in bed.
Dus ja, hoe ouder hoe weekhartiger hier. Want ik vind het zielig als ze de hele nacht voor de slaapkamerdeur ligt te wachten.

Ik weet niet of het met weekhartig te maken heeft. Ze geven zelf aan het graag te willen denk ik?
Afijn, eerst hadden we alleen Jurek en die bleef braaf beneden slapen. Soms ging hij op een luie zondagmorgen wel eens mee naar boven.
Toen kwam Jelka erbij en sliepen ze samen beneden. Tot het zomer werd en het regelmatig onweerde, waar ze heel bang voor is. Als er 's nachts klappen vielen, kwam ze altijd naar boven gevolgd, door Jurek. Na een vakantie waarbij ze allebei bij ons op de slaapkamer sliepen werd het thuis ook de gewoonste zaak van de wereld. Overigens gewoon naast het bed op hun eigen bedjes.
Daarna volgde de verhuizing en de komst van de derde hond. De eerste maanden sliep ze 's nachts in de hal en mocht ze 's morgens als mijn man uit bed ging, altijd even bij mij op het bed. Tot de eerste warme zomer kwam en we het oneerlijk vonden dat wij twee, en de twee oudsten wat verkoeling hadden van de plafondventilator en de kleine niet. Haar mand werd dus verkast van de hal naar de slaapkamer en nu slapen ze alle drie bij ons. De jongste komt nog steeds even kroelen 's morgens op bed. Als ik een paar dagen alleen ben, dan slaapt Jelka bij me op bed. Die is niet onrustig en slaapt lekker rustig. Jurek komt nooit op bed want dat hoort volgens hem niet. Hij weigert echt een poot op bed te zetten. De jongste is een wiebelkont dus die wil ik ook niet de hele nacht op bed.

Wilma schreef:Ik weet niet of het met weekhartig te maken heeft. Ze geven zelf aan het graag te willen denk ik?

Skadi geeft ook aan dat ze álles wat enigszins eetbaar is op wil eten, ze in de vensterbank wil liggen, ze kuilen in de tuin en de bank wil graven, ze mijn planten wil opeten, ze de katten precies wil vertellen wat ze wel en niet mogen (helemaal niks) en nog véél meer dingen.
Ze geeft echt aan dat ze dat heel graag wil

Maar tóch mag ze het niet

Miranda schreef: Hoe ouder, hoe toegeeflijker.

Herkenbaar?

Ja, herkenbaar, voor Kaiou dan toch
Ik wilde al vanaf hij net bij mij was dat hij gezellig bij mij op de kamer zou slapen, deden mijn vorige honden ook.
Maar hij wilde dat nooit
Na drie jaar, ongeveer een half jaar geleden, heeft hij eindelijk toegegeven
Hij komt gezellig mee naar boven, ligt naast mijn bed (niet op bed, dat gaat hem echt te ver) en gaat, onmiddellijk nadat ik in slaap gevallen ben volgens mij, als een haas weer naar beneden om uitgebreid op de bank te liggen

Kaiou schreef:

Miranda schreef: Hoe ouder, hoe toegeeflijker.

Herkenbaar?

Ja, herkenbaar, voor Kaiou dan toch
Ik wilde al vanaf hij net bij mij was dat hij gezellig bij mij op de kamer zou slapen, deden mijn vorige honden ook.
Maar hij wilde dat nooit
Na drie jaar, ongeveer een half jaar geleden, heeft hij eindelijk toegegeven
Hij komt gezellig mee naar boven, ligt naast mijn bed (niet op bed, dat gaat hem echt te ver) en gaat, onmiddellijk nadat ik in slaap gevallen ben volgens mij, als een haas weer naar beneden om uitgebreid op de bank te liggen

Wat een schat is het toch, alles voor het vrouwtje
Die bank voor hem alleen, dat zal het zijn.

Kaiou schreef:Na drie jaar, ongeveer een half jaar geleden, heeft hij eindelijk toegegeven

Weekhartige ouwe sukkel dat het er is

Miranda schreef:Nou, die witte is meegeweest.
Ze heeft tot manlief in bed kwam naast me gelegen.
Toen die in bed kwam moest ze opschuiven.
Ze ging 10 seconden zo liggen, besloot dat dat te weinig ruimte was voor haar en sprong van bed af en ging op haar kleedje liggen dat ik mee had genomen.

Om 6.22 sprong ze op bed.
*hijghijg* *pieppiep* Ik mompel slaperig: "Ga wég Skadi, ga slapen" *kwispelkwispel* *liklik* Wákker wworden, mamma!
Toen heb ik d'r maar naar beneden geknikkerd en heb nog even verder geslapen.
Het was wel gezellig, ja

Dit en het feit dat ik denk ik met m'n benen in m'n nek moet slapen, of met 3 honden op m'n benen, is hetgeen me tegen houd ze mee naar boven te nemen, hoe gezellig het me ook lijkt

Miranda schreef:

Wilma schreef:Ik weet niet of het met weekhartig te maken heeft. Ze geven zelf aan het graag te willen denk ik?

Skadi geeft ook aan dat ze álles wat enigszins eetbaar is op wil eten, ze in de vensterbank wil liggen, ze kuilen in de tuin en de bank wil graven, ze mijn planten wil opeten, ze de katten precies wil vertellen wat ze wel en niet mogen (helemaal niks) en nog véél meer dingen.
Ze geeft echt aan dat ze dat heel graag wil

Maar tóch mag ze het niet

Nou, zó veeleisend zijn ze hier niet.

Ruilen?

Drie witte van jou tegen één witte van mij moet qua energie en veeleisendheid ongeveer gelijk zijn

In de tijd dat ik zaterdagmorgen heel vroeg kranten moest brengen en daarna weer ging slapen ging Sparrow vrolijk mee naar boven. Beide lekker verder slapen.

Inmiddels is hij heel wat ouder, en vind van zichzelf dat hij minder slaap nodig heeft. Als ik tussen de middag op bed ga gaat hij stiekem wel eens voor één a 2 uurtjes mee, maar 's nachts niet. Ik heb zo'n vaag vermoeden dat het dan één groot feest is, hij mijn kussen onder mijn hoofd wegtrekt en hier lekker op gaat slapen. En op het moment dat ik 's nachts even wakker wordt ik een hondje heb wat een meter de lucht in springt van vreugde 'hehe, eindelijk wakker', terwijl ik nog úren door wil slapen.
Of zijn geblaf en gepiep tijdens zijn vele nachtmerries, overdag heel schattig maar 's nachts ben ik geheid minder gecharmeerd van zijn gekef tijdens een enge droom.

Nee, voorlopig niet. Ik heb mijn nachtrust harder nodig dan ik behoefte heb om hem nachtelijkse regels te leren zodat hij 's nachts bij me kan liggen.

Ik was gisteravond daadwerkelijk teleurgesteld.

Ben aan het rommelen, comp uit, alle lichten uit, dat soort dingen.
Gaat ze op haar slaapplek onder mijn bureau liggen.
Ik zeg haar: "Kom maar mee, gaan we slapen".
Ze blijft liggen.
Ik wil haar niet dwingen, maar vraag het nog een keer.
Ze weet best wanneer iets echt moet en wanneer ze de keuze heeft.
Ze komt naar de gang lopen, zet haar voorpoten op de trap en kijkt mij aan.
"Ga je mee?" zeg ik
Waarop ze zich omdraait en in de hal gaat liggen.

Wou ze niet mee, de muts

Ik denk ook wel eens om Davey mee naar boven te nemen. Gezellig.
Maar zijn stinkscheetjes en boeren houden me tegen.

Miranda schreef:Ik was gisteravond daadwerkelijk teleurgesteld.
-knip-
Wou ze niet mee, de muts

Dat bedoel ik, dat gevoel dus
Nou ja, troost je, Kaiou heeft ook toegegeven, dat zal Skadi ook nog wel doen

Miranda schreef:Ik heb geen huwelijkse plicht.
Wel huwelijkse pret.

Dat dus. Daarbij snap ik niet dat mensen het alleen in bed doen
Charlie ligt de hele dag lekker warm onder een dekentje te meuren, liefst met haar kopje ergens onder een arm of in je nek gestoken.
Ook tijdens het vrijen liggen we kont aan kont.
Mevrouwtje kijkt niet op of om, dus boeiend.

Maar goed, de afspraak voordat Charlie kwam was dat ze niet op de bank mocht...


Absoluut niet in bed...


En met Pluis zou ik zeker niet dezelfde 'fout' maken


Ach ja, wanneer het werkt is het prima voor mij en ik ik vind het heerlijk om tegen ze aan te liggen en aan de oortjes te frutten

Het ligt dus niet aan de leeftijd

Gewoon doen waar je je het beste bij voelt. Ik zou zelf nooit een hond mee naar bed nemen. Django mocht niet naar boven en Lotus mag dat straks ook niet. Ze mag ook al niet op de bank, arme ding