Geen hond voor mensen met weinig geld..

[chrico]

Bij nieuwe kansen wil ik ok wel een poging wagen
Het is héél goed als mensen beter zouden nadenken voor ze een levend wezen in huis nemen (nogal een open deur, lijkt me).
Maar het gaat me véél te ver om even voor anderen uit te maken of ze wel of geen dier mogen aanschaffen, nog wel op basis van een inkomensgrens. Wát een autoritaire betutteling.
Daarbij, met weinig geld kun je ook best een goede baas zijn hoor.

Dus als iemand bij jou komt voor een pup dan geef je die gratis mee, wetend dat je elke maand bij moet gaan dragen voor voer en evt DA kosten?

Wat een vreemde conclusie trek je ...
Dat ik een ander mijn standaard niet wil opleggen, is echt niet hetzelfde als een hond voor een ander financieren hoor

Edit: ik zaag mijn pupkopers over vanalles door, maar naar hun inkomen heb ik nog nooit gevraagd.

Op zich geen vreemde conclussie denk ik. Ik ga er vanuit dat als ik bij jou een pup kom halen en ik zeg, poeh sorry maar ik heb het niet maar dat zal wel geen probleem zijn toch? Dan denk ik niet dat ik een pup mee krijg. Als er bij jou een pupkoper zou komen die zegt het geld geleend te hebben en verteld maar dat betaal ik terug door 3x per week brood te eten dan bedenk jij je ook drie keer voor je je pup mee geeft. Je gaat op zijn minst door vragen lijkt mij.

Een inkomstengrens vind ik niet nodig, dat is puur afhankelijk waar je je geld aan uitgeeft. Maar het vragen om een gratis pup/hond vanwege het niet financieel kunnen bolwerken om er 1 aan te schaffen ( asiel bijv voor 100 euro) zegt toch wel iets als er wat zou gebeuren en de hond moet naar de DA.
Dat heeft niets met je eigen standaard op leggen van doen maar gewoon je verstand gebruiken van beide partijen.

[Marjoleine]

Ik neig ernaar dat we het in de basis eens zijn. Natuurlijk ga ik niemand iets verbieden maar in zijn algemeenheid vind ik wel (mening dus) dat iemand die een dier onvoldoende kan onderhouden (dus basis he? Voer, DA...) er niet aan moet beginnen.
Of die persoon dan kweeniet hoeveel verdient (maar nog meer uitgeeft) of een uitkering heeft doet voor mij dan niet ter zake. Er is of voldoende geld beschikbaar of dat is er niet.
Het Oude Vrouwtje wat alles opzij zet? Prima!
De tweeverdieneer met schulden van hier tot Tokyo en terug? Niet prima.

Ik kan me amper voorstellen dat we het eens zijn eigenlijk, maar dit terzijde.

Ik kan er slecht tegen dat mensen iedereen maar menen de wet te moeten voorschrijven.
En dan heeft iemand geld zat maar die hond ligt hele dagen alleen buiten. Nee joh, moet kunnen!

Dan heb ik liever iemand die hele dag op pad is met een broodje in een zakje en een fles koffie omdat dat goedkoop is en de lunchroom niet. Als die hond maar lekker mee mag sjouwen.

Iedereen heeft andere begrippen voor wat veel of weinig is.
Als ik soms hoor wat mensen uitgeven val ik van mijn stoel. En diezelfde mensen snappen niet dat wij leven zoals we leven en hoe we dat voor mekaar krijgen.
Nou, gewoon. Onze maatstaven zijn anders. Simpel.

Daar gaat een ander niet over en daar hoort een ander zich ook niet mee te bemoeien.
Láát een ander lekker.

[Lillith]

Het ging toch ook over de aanschafprijs of het gratis een hondje willen hebben??
Ik zou er vanuit gaan dat als je al begint er geen cent voor over te hebben, het hondje de DA ea wel kan vergeten.

Het gaat over weinig geld hebben niet of je een uitkering hebt, weinig geld is een ruim begrip, ik ben rijk
Ik heb geen duizenden liggen, maar ze zijn verzekerd(DA is duur en variabel) en ik zou zeker nu niet zonder dieren kunnen

[xSuzannex]

Verbieden is natuurlijk idioot.
Wat ik niet snap is dat mensen aan een (tweede, zesde) hond beginnen wanneer er al moeite is om rond te komen.
Cas en ik redden ons meer dan prima met mijn inkomen. Natuurlijk zou ik ook graag een tweede hondje willen, een maatje voor cas. Maar helaas... cas is een oude meneer aan het worden en die oude meneer wil ik wel kunnen blijven geven wat nodig is. Ik ben doodsbang dat als ik een tweede hond neem, dat ze tegelijkertijd ineens van alles gaan mankeren.
Met cas heb ik enorm veel geluk, die mankeert nooit wat. Maar dat kan natuurlijk zo ineens omslaan. Die zorgen dat ik dat niet zou kunnen opvangen wil ik niet meer.
Nee hoor, laat cas maar lekker op deze manier oud bij mij worden. Gewoon op onze manier. Dat hondje (met stamboom) wat ik zo graag zou willen hebben dat komt wel een keer.

[Rebble]

Ik neig ernaar dat we het in de basis eens zijn. Natuurlijk ga ik niemand iets verbieden maar in zijn algemeenheid vind ik wel (mening dus) dat iemand die een dier onvoldoende kan onderhouden (dus basis he? Voer, DA...) er niet aan moet beginnen.
Of die persoon dan kweeniet hoeveel verdient (maar nog meer uitgeeft) of een uitkering heeft doet voor mij dan niet ter zake. Er is of voldoende geld beschikbaar of dat is er niet.
Het Oude Vrouwtje wat alles opzij zet? Prima!
De tweeverdieneer met schulden van hier tot Tokyo en terug? Niet prima.

Ik kan me amper voorstellen dat we het eens zijn eigenlijk, maar dit terzijde.

Ik kan er slecht tegen dat mensen iedereen maar menen de wet te moeten voorschrijven.
En dan heeft iemand geld zat maar die hond ligt hele dagen alleen buiten. Nee joh, moet kunnen!

Dan heb ik liever iemand die hele dag op pad is met een broodje in een zakje en een fles koffie omdat dat goedkoop is en de lunchroom niet. Als die hond maar lekker mee mag sjouwen.

Iedereen heeft andere begrippen voor wat veel of weinig is.
Als ik soms hoor wat mensen uitgeven val ik van mijn stoel. En diezelfde mensen snappen niet dat wij leven zoals we leven en hoe we dat voor mekaar krijgen.
Nou, gewoon. Onze maatstaven zijn anders. Simpel.

Daar gaat een ander niet over en daar hoort een ander zich ook niet mee te bemoeien.
Láát een ander lekker.

Ik denk ook niet dat het er om gaat hoe iemand het bolwerkt maar dat ze het er wel voor over hebben en voor de aanschaf ook dit besef hebben. Iemand met miljoenen op de bank, doet het niet beter dan iemand met net genoeg en soms iets te weinig op de bank. Voldoende geld hebben is geen garantie voor goede medische zorg of goede verzorging. Maar ik vind wel dat je voordat je aan huisdieren begint je moet afvragen of daar de mogelijkheden wel voor zijn. En iemand die niet werkt en een uitkering heeft is ook geen garantie voor veel liefde, aandacht en beweging.

Mijn conclusie is dus gewoon dat het niet uitmaakt hoeveel geld je hebt, als je vantevoren maar het besef hebt wat een dier kan kosten en welke zorg een dier nodig heeft. Als een ieder dan voor zich een keuze kan maken of je daar aan kan voldoen mag van mij iedereen een hond hebben .

[Ήυs]

Van 33 pagina's naar 2

[ZaZa]

Ik vind dat basale veterinaire zorg (gebroken pootje, AB kuurtje) gegarandeerd moet kunnen worden. Ik zou zelf een organisatie als the Blue Cross verwelkomen in Nederland, omdat ik vind dat een dier ook veel bij kan dragen aan het 'welbevinden' van een individu en zo dus ook maatschappelijke waarde heeft. Ik vind dat het hebben van weinig geld zeker niet per definitie het hebben van een dier uit moet sluiten.

http://www.stichtingmensdiernood.nl/
Zoiets?

[Marjoleine]

Ja, allemaal open deuren dus.
Natuurlijk moet iemand nadenken.
Dat moet iemand ook voor er een kind komt.
Of voor iemand een huis koopt van een te klein salaris.
Of voor iemand een dikke auto koopt.
Of voor iemand drie leningen afsluit.

Maar nadenken is wat anders dan verbieden.
En derden zijn altijd de dupe van mensen die niet nadenken.
Dat is vervelend maar zo is dat nou eenmaal.
Dan moet je niet gaan lopen verbieden, dan moet je voorlichten en uitleggen.

[Wilm@]

Bij de voedselbank mag je kiezen of je een zakje hondenvoer wilt!

[Lillith]

Verbieden is natuurlijk idioot.
Wat ik niet snap is dat mensen aan een (tweede, zesde) hond beginnen wanneer er al moeite is om rond te komen.
Cas en ik redden ons meer dan prima met mijn inkomen. Natuurlijk zou ik ook graag een tweede hondje willen, een maatje voor cas. Maar helaas... cas is een oude meneer aan het worden en die oude meneer wil ik wel kunnen blijven geven wat nodig is. Ik ben doodsbang dat als ik een tweede hond neem, dat ze tegelijkertijd ineens van alles gaan mankeren.
Met cas heb ik enorm veel geluk, die mankeert nooit wat. Maar dat kan natuurlijk zo ineens omslaan. Die zorgen dat ik dat niet zou kunnen opvangen wil ik niet meer.
Nee hoor, laat cas maar lekker op deze manier oud bij mij worden. Gewoon op onze manier. Dat hondje (met stamboom) wat ik zo graag zou willen hebben dat komt wel een keer.

Dan kan je een nieuw hondje toch wel verzekeren, is het een kleintje ben je voor ruim E10,- per maand klaar.
Weg is het super grote risico. Ik zie echt de DA als de variabel in een klein inkomen.
Want al heb je wat apart gezet het zal maar te gelijk komen en op de DA kosten zal ik persoonlijk nooit bezuinigen.

[Rebble]

Ja, allemaal open deuren dus.
Natuurlijk moet iemand nadenken.
Dat moet iemand ook voor er een kind komt.
Of voor iemand een huis koopt van een te klein salaris.
Of voor iemand een dikke auto koopt.
Of voor iemand drie leningen afsluit.

Maar nadenken is wat anders dan verbieden.
En derden zijn altijd de dupe van mensen die niet nadenken.
Dat is vervelend maar zo is dat nou eenmaal.
Dan moet je niet gaan lopen verbieden, dan moet je voorlichten en uitleggen.

Als het echt specifiek op verbieden aankomt ben ik daar tegen.

[xSuzannex]

Als ik er nu een hondje bij wil, wil ik er een rond casper zijn leeftijd. Op die leeftijd is er geen verzekering meer af te sluiten.
Of ik dat met een toekomstig hondje doe bekijk ik tegen die tijd wel.

[sabje84]

Ik denk dat het begrip "genoeg geld"erg rekbaar is.

Ik heb ooit een paard gehad mijn ouders betaalde woonde nog thuis.
Paard werd ziek en moest 2 spoedoperaties ondergaan.
Wij konden dat niet betalen. (€7000,-)
Kun je wel zeggen we hadden dat paard niet moeten kopen maar ik denk dat niet veel mensen zomaar in 2 weken even €7000,- kunnen ophoesten.
De kliniek begreep het gelukkig, operaties zijn gebeurd.
daarna nog bijna €1000,- aan gewone DA kosten bij gekomen.

De DA is compleet betaald de kliniek is maar 1/3 van betaald omdat ik helaas 6 maanden later nog het paard heb moeten inslapen.
De Professor(eigenaar) van de kliniek heeft dat gedaan omdat hij respect had voor het feit dat wij het wel hebben geprobeerd en we zoveel liefde voor het paard hadden.

Hij vertelde ook dat veel mensen die het geld wel zouden hebben de operatie gewoon niet hadden gedaan.Dus hij had respect dat wij het wel wilde proberen.

Niemand gaat ervan uit dat je dier zoiets ernstigs gaat krijgen.
Je kunt wel een potje hebben voor DA kosten maar hoe groot vinden jullie dat dat potje moet zijn?
Waar willen jullie dan de grens trekken?
En wie gaat die grens bepalen ?

[chrico]

Mensen zouden zelf na moeten denken en daarmee denk ik dat je dit soort oproepen op marktplaats gewoonweg zou moeten verbieden.
Je hoeft toch iemand niet voor te lichten dat een DA geld kost, dat voeding geld kost enz enz. Je mag er vanuit gaan dat mensen dat weten net zoals mensen weten dat ze geen huis kunnen kopen als zij een uitkering hebben.
Dieren zijn geen speeltjes, dan ga je maar naar bart smit. Als een aankoopbedrag al teveel aanslag is dan moet je er afblijven. Dat behoeft geen voorlichting lijkt mij.

[Mit]

Nogmaals dan maar; als jij je dier goed kunt verzorgen met de middelen die je hebt dan maakt het volgens mij niet uit of je veel of weinig geld hebt. Daar heeft niemand wat mee te maken.

[chrico]

Dan maar tegenspraak, denk dat iedereen dat wel heeft als het in je straatje past
Hier op het forum zijn dit soort oproepen ook niet toegestaan, gewoon een regel.

[Moon]

Nou, het was me teveel om te reageren maar nu gaat het wel lukken.

Ik vind dus niet dat iedereen ongeacht (het gebrek aan) inkomsten "het recht heeft een dier te houden".
Ik vind dat een dier het verdient om "juist gehouden te worden" en als je dat niet kunt (financieel of anderszins) dan moet je er niet aan beginnen.

Jaja, dat snap ik wel, dat je dat vind.
Maar ik vind dat niemand het recht heeft zoiets aan een ander voor te schrijven dan wel te verbieden.

Er wordt al veel te veel voorgeschreven dan wel verboden en dat gaat allemaal helemaal nergens over.
En als we het over rechten gaan hebben zijn er een paar andere rechten die wat mij betreft voorrang hebben. Rechten die ook alles met dieren te maken hebben maar ook met consumeren.

Ik word een beetje naar van die algehele bemoeizucht van mensen.
Ik gok dat de hond van de gemiddelde uitkeringstrekker het trouwens beter naar 't zin heeft dan die van de gemiddelde BN-er.

edit: de paar keer dat ik een pup geweigerd heb was dat altijd aan mensen met geld trouwens. Van die lui die denken dat alles maakbaar is.
In hun wereld misschien, maar dus niet in de mijne.

Dit dus; helemaal mee eens

[Lillith]

Ik denk dat het begrip "genoeg geld"erg rekbaar is.

Ik heb ooit een paard gehad mijn ouders betaalde woonde nog thuis.
Paard werd ziek en moest 2 spoedoperaties ondergaan.
Wij konden dat niet betalen. (€7000,-)
Kun je wel zeggen we hadden dat paard niet moeten kopen maar ik denk dat niet veel mensen zomaar in 2 weken even €7000,- kunnen ophoesten.
De kliniek begreep het gelukkig, operaties zijn gebeurd.
daarna nog bijna €1000,- aan gewone DA kosten bij gekomen.

De DA is compleet betaald de kliniek is maar 1/3 van betaald omdat ik helaas 6 maanden later nog het paard heb moeten inslapen.
De Professor(eigenaar) van de kliniek heeft dat gedaan omdat hij respect had voor het feit dat wij het wel hebben geprobeerd en we zoveel liefde voor het paard hadden.

Hij vertelde ook dat veel mensen die het geld wel zouden hebben de operatie gewoon niet hadden gedaan.Dus hij had respect dat wij het wel wilde proberen.

Niemand gaat ervan uit dat je dier zoiets ernstigs gaat krijgen.
Je kunt wel een potje hebben voor DA kosten maar hoe groot vinden jullie dat dat potje moet zijn?
Waar willen jullie dan de grens trekken?
En wie gaat die grens bepalen ?

Tuurlijk respect maar ik zou net zoveel respect hebben voor iemand die dat niet deed....
E 7000,- voor een paard gaat mijn begrip te boven.
Die grens daar heb je zelf vrije keuze in, net zoals in het houden van een dier.

[chrico]

Sommige mensen moeten tegen zichzelf in bescherming genomen worden

[Marie-Josée]

Als mensen goedkoop aan een hond willen komen hebben ze daar niet eens MP voor nodig. Ik ken mensen die een neus hebben voor gratis honden,die hebben wel geld maar verzamelen alleen dieren voor de heb om ze vervolgens te verwaarlozen.

[chrico]

Je kan dat zo eng maken als je wil.
Als je denkt dat ik het voor elkaar zou krijgen dat dit soort oproepen verboden worden op marktplaats en jij net van plan was een oproep neer te zetten dan kan ik mij voorstellen dat je het eng vind. Zoniet dan hoef je je geen zorgen te maken

[sabje84]

Ik denk dat het begrip "genoeg geld"erg rekbaar is.

Ik heb ooit een paard gehad mijn ouders betaalde woonde nog thuis.
Paard werd ziek en moest 2 spoedoperaties ondergaan.
Wij konden dat niet betalen. (€7000,-)
Kun je wel zeggen we hadden dat paard niet moeten kopen maar ik denk dat niet veel mensen zomaar in 2 weken even €7000,- kunnen ophoesten.
De kliniek begreep het gelukkig, operaties zijn gebeurd.
daarna nog bijna €1000,- aan gewone DA kosten bij gekomen.

De DA is compleet betaald de kliniek is maar 1/3 van betaald omdat ik helaas 6 maanden later nog het paard heb moeten inslapen.
De Professor(eigenaar) van de kliniek heeft dat gedaan omdat hij respect had voor het feit dat wij het wel hebben geprobeerd en we zoveel liefde voor het paard hadden.

Hij vertelde ook dat veel mensen die het geld wel zouden hebben de operatie gewoon niet hadden gedaan.Dus hij had respect dat wij het wel wilde proberen.

Niemand gaat ervan uit dat je dier zoiets ernstigs gaat krijgen.
Je kunt wel een potje hebben voor DA kosten maar hoe groot vinden jullie dat dat potje moet zijn?
Waar willen jullie dan de grens trekken?
En wie gaat die grens bepalen ?

Tuurlijk respect maar ik zou net zoveel respect hebben voor iemand die dat niet deed....
E 7000,- voor een paard gaat mijn begrip te boven.
Die grens daar heb je zelf vrije keuze in, net zoals in het houden van een dier.

Tjah je gaat naar een kliniek met een paard van 3 jaar omdat hij koliek heeft dan krijg je de keus voor een spoedoperatie.
je denkt dat hij dat gaat halen de artsen ook dus doe je het €3000,-.
dan word gebeld dat zijn darmen niet werken dat er ng een operatie nodig is. daar doe je dan ook anders heb je die €3000,- voor niks laten opereren.

nog €1500,-

dat hij dan een ontsteking krijgt en nog 8 weken daar moet blijven.
wat moet je dan zeggen nee laat hem maar inslapen na 2 operaties?
ik iig niet hij had nog een heel leven voor zich hij was pas 3 en was een sterk dier.
helaas zijn buikwand niet......

[Muk]

Ja, allemaal open deuren dus.
Natuurlijk moet iemand nadenken.
Dat moet iemand ook voor er een kind komt.
Of voor iemand een huis koopt van een te klein salaris.
Of voor iemand een dikke auto koopt.
Of voor iemand drie leningen afsluit.

Maar nadenken is wat anders dan verbieden.
En derden zijn altijd de dupe van mensen die niet nadenken.
Dat is vervelend maar zo is dat nou eenmaal.
Dan moet je niet gaan lopen verbieden, dan moet je voorlichten en uitleggen.

Mij maakt het niet uit of iemand veel of weinig verdient, als je maar zorgt dat een huisdier niets te kort komt, ook niet bij ziekte.

Maar.... ik vind wel dat je meer mag verbieden. En dan met name bij de excessen die vaker voorkomen dan je denkt. Mensen die dieren verzamelen en die niet goed kunnen verzorgen omdat ze daar de middelen of de kunde niet voor hebben. Waarvan de dieren al eens in beslag zijn genomen, dis mag je wat mij betreft best verbieden om opnieuw aan huisdieren te beginnen. Verbind daar dan een maximum aantal dieren aan.

Eigenlijk iedereen die bewezen heeft dat hij / zij niet voor dieren kan zorgen (door inbeslagnames bv), die zouden van mij nooit meer aan dieren mogen beginnen. En dat heeft niets met je inkomen te maken.

En eigenlijk, maar dat is zoveel lastiger en niet te realiseren, mag je ouders die bewezen onkundig zijn ook wel verbieden om ooit nog kinderen te krijgen. En dan heb ik het ook over excessen zoals bijvoorbeeld de ouders van het meisje van Nulde.

[Anne&Taar]

Je kunt wel een potje hebben voor DA kosten maar hoe groot vinden jullie dat dat potje moet zijn?
Waar willen jullie dan de grens trekken?
En wie gaat die grens bepalen ?

dat vind ik stilaan een heel groot probleem worden - een zichzelf creërend probleem naarmate de wetenschap vordert.

Dat ben ik helemaal niet met je eens. Mensen wensen zorg welke vergelijkbaar is met de humane geneeskunde- inclusief alle grandeurs welke daarbij horen, zoals in de weekenden meteen terecht kunnen voor ieder probleem (iets wat ik zelf bij mijn eigen HA een behoorlijke onmogelijkheid vind, maar goed) en deze zorg kost vergelijkbaar met humaan. Het staat mensen helemaal vrij om de zorg te beperken tot de eerste lijns hulp; het moet mensen dus ook helemaal vrij staan om hogerop hulp te zoeken. Mensen zijn uitstekend in staat om zelf een grens te leggen; als dit geld voor de ondergrens, laten we dan de financiële bovengrens alsjeblieft niet ook voor hun in gaan vullen. Jij wilt toch ook kunnen kiezen?

[Rami]

Enne... zo lang mensen met weinig tot geen geld kinderen krijgen, wie ben ik dan om te zeggen dat een hond niet mag?

ja, zeg eens, wie ben jij ?

Iemand die niet zegt dat een hond niet mag.

[flatcoat]

Ik ken mensen met een zeer kleine beurs die uitermate goed voor hun hond zorgen .... ze eten liever zelf een boterham minder dan dat de hond tekort komt.
Voor eventuele grote ingrepen door de d.a. wordt een betalingsregeling besproken die altijd nagekomen wordt.
Ik heb wel wat moeite met mensen die al honden hebben, het hoofd nauwelijks boven water weten te houden en er dan nog een hond bij nemen. Daar zou ik geloof ik wel tegen zeggen "zou je dat nou wel doen?" (tenminste als ik die mensen goed ken).
Maar verbieden ..... nee (alleen in gevallen van aantoonbare verwaarlozing).

[Anne&Taar]

[


zoals jij het hier stelt bedoel ik het toch helemaal niet ?

natuurlijk zijn die kosten vergelijkbaar met humaan - ik zal wel de laatste zijn die dat zal ontkennen/afstrijden.

ik zie het probleem echter juist wel op beslissingsvlak, dat geeft het voorbeeld van sabje met haar paard net aan - en zo gaat het dus steeds vaker, dóór de toegenomen mogelijkheden in de diergeneeskunde.
alleen is er voor dieren geen sociale zekerheid zoals bij mensen wat maakt dat de wil om je huisdier koste wat het kost (letterlijk en figuurlijk) te redden zware implicaties kan hebben voor je financiën en alles wat daarmee samenhangt.

Dat is waar; vroeger zou de mogelijkheid niet bestaan en zou het dier worden geeuthanaseerd zonder bij deze extra optie- en dus deze extra moeilijkheid- te worden geconfronteerd. Maar ik zie dit niet als een probleem, maar echt als een extra optie, een optie waar ik bv zelf ook, zolang ik de financiën heb, graag gebruik van wil maken en een ander dit ook gun. Zo bedoelde ik t.

[Anne&Taar]

[
ja, op zich is het goed dat die extra optie er is hoor, maar vergis je niet wat een schuldgevoel/slecht gevoel het bij mensen kan veroorzaken als ze hun dier een kans niét gegeven hebben omwille van financiële redenen.
ik denk dat je dit niet mag onderschatten .

das zeker waar...maar ik wil de keus toch graag behouden. Maar t is een nogal 'gevoelig' onderwerpje bij mijzelf, geef ik toe.

[Moon]

Je kunt wel een potje hebben voor DA kosten maar hoe groot vinden jullie dat dat potje moet zijn?
Waar willen jullie dan de grens trekken?
En wie gaat die grens bepalen ?

dat vind ik stilaan een heel groot probleem worden - een zichzelf creërend probleem naarmate de wetenschap vordert.

Dat vind ik ook en daar zit ik wel eens over te piekeren.
Wat is goede zorg, hoe ver ga je Je zou er letterlijk binnen no time 'op leeg kunnen lopen', financiëeel dan.
Als de mogelijkheid er niet is, sta je ook niet voor een keuze.
Ik vind het soms geen voordeel dat er zoveel mogelijk is

[luna2906]

Je kunt wel een potje hebben voor DA kosten maar hoe groot vinden jullie dat dat potje moet zijn?
Waar willen jullie dan de grens trekken?
En wie gaat die grens bepalen ?

dat vind ik stilaan een heel groot probleem worden - een zichzelf creërend probleem naarmate de wetenschap vordert.

Dat vind ik ook en daar zit ik wel eens over te piekeren.
Wat is goede zorg, hoe ver ga je Je zou er letterlijk binnen no time 'op leeg kunnen lopen', financiëeel dan.
Als de mogelijkheid er niet is, sta je ook niet voor een keuze.
Ik vind het soms geen voordeel dat er zoveel mogelijk is

Mee eens! Na mijn werk in de schuldhulpverlening heb ik geleerd dat een heleboel mensen (ongeacht hun opleiding/intelligentie/boerenverstand) moeite hebben met een overzicht van hun financiën. Veel cliënten met dieren hadden dan ook torenhoge schulden bij de da of een kliniek, omdat: hun hondje kanker had en het beestje met die vierde operatie ECHT ECHT ECHT genezen zou zijn. Dat het geld er even niet was, tja, voor later een zorg. Mensen zijn vaak blind voor hun financiën op het moment dat het hun huisdieren aan gaat... En zeker het schuldgevoel als ze het niet doen: 'had ik maar' 'als ik nou'...

Ik denk overigens dat je mensen niks kunt en mag verbieden in dat opzicht. IK kan kijken in onze portemonnee, niet degene waar ik een hondje van wil kopen en ook IK (nou ja WIJ;)) weten dat we ongeacht ons inkomen hoe ruim of hoe krap ook, onze dieren de zorg zullen geven die ze nodig hebben. Het zou toch ook wat zijn dat iemand mij ging vertellen dat ik niet genoeg verdien in de maand, dus dat ik dan maar geen hond moet nemen, terwijl ik weet dat ik er alles voor over heb en dan wel een tijd zuinig aan doe om het recht te breien indien nodig? Iedereen moet dat zelf kunnen bepalen.. (tenzij ze natuurlijk handelingsonbekaam zijn, maar dat spreekt voor zich )

Edit: even wat spelfoutjes gecorrigeerd