Het HondenForum

Ik vind mensen mét honden niet per definitie leuker dan mensen zonder honden, maar het maakt het in sommige nieuwe situaties waarin je niemand kent wel makkelijker om contact te maken. Als iemand tenminste leuk met z'n hond(en) omgaat, ik heb geen behoefte om met iemand te kletsen die net z'n hond een schop heeft gegeven omdat hij niet snel genoeg ging zitten. Maar op m'n werk vind ik het wel weer hardstikke leuk als iemand bijvoorbeeld een nieuwe pup heeft en daar vol trots foto's van laat zien, ook al ken ik diegene helemaal niet.

Het valt mij trouwens serieus op dat mensen in de scandivavische landen over het algemeen heel leuk met honden omgaan.
Heel geinteresseerd. Misschien vanwege het kameraadschap in combinatie met de grotere eenzaamheid?

Jaap* schreef:Het valt mij trouwens serieus op dat mensen in de scandivavische landen over het algemeen heel leuk met honden omgaan.
Heel geinteresseerd. Misschien vanwege het kameraadschap in combinatie met de grotere eenzaamheid?

Of de kou dan is zo'n wolbaal aan het voeteneind wel lekker warm

mmm, niet perse dat ik mensen leuker vind, het klikt vaak wel beter, omdat je toch iets gemeenschappelijk hebt, zeker in mijn geval, ik heb gewoon redelijk wat honden en mensen zonder honden/dieren, begrijpen niet altijd waarom en wat dat betekend. de meeste van mijn kennissen en vrienden hebben wel honden ... zit even te denken wie niet..... ja mijn familie maar das dan weer handig, want die passen zo nu en dan op

Ik voel me zeker sneller op mijn gemak bij mensen die ook van dieren houden.

Mijn leven is voor een groot deel gevuld rondom dieren. Naast mijn werk ben ik vooral bezig met vrijwilligerswerk: inspectiewerk voor Dierenbescherming, penningmeester/vrijwilliger van een ezelopvang, euthanasiecommisie bij het dierenasiel en dan natuurlijk ZaZa, mijn katten en cavia's.
Daardoor ga ik in mijn vrije tijd al heel veel tijd om met dierenmensen en daar ontstaan dan vriendschappen door, dat ik ook wel logisch.

Toen ik vorige jaar van baan wisselde en van een "gewone" school, op een groenschool (inclusief diergerelateerde opleidingen) terecht kwam, merkte ik dat ik daar veel sneller aansluiting vond en niet alleen omdat er over dieren gepraat werd. Ook omdat het "soort" mensen beter bij mij past

Jaap* schreef:Het valt mij trouwens serieus op dat mensen in de scandivavische landen over het algemeen heel leuk met honden omgaan.
Heel geinteresseerd. Misschien vanwege het kameraadschap in combinatie met de grotere eenzaamheid?

Ik merk dat in het Noorden Frankrijk (platteland en het is ook een vrij 'leeg' gebied) dat mensen ook heel leuk met onze honden zijn. En ik zie daar ook geen kettinghonden (gelukkig!) Wel erfhonden maar die lopen gewoon los en in de dorpen heel veel kleine (dames)hondjes.

Ik krijg een gevoel van irritatie bij mensen die zeiken over honden... daar moet ik weinig van hebben.
Mensen hoeven van mij niet een hond tehebben maar ik vind het wel belangrijk dat mensen van dieren houden, dat ze die accepteren al hebebn ze zelf niet.
Mensen die niets hebben met dieren of er helemaal niet van houden vind ik iets raars hebben.. klopt niet voor mijn gevoel.

Op zich maakt het me niets uit.

Maar waar ik wel moeite mee heb is menen die een hekel aan honden hebben, en zeker als die ook willen ventileren waarom en wat er dan volgens hun logica aan gedaan zou moeten worden.

Anderzijds heb ik ook niets met mensen die zo gericht zijn op hun eigen hond/ras dat de rest niet boeiend is.
Dat zijn in mijn ogen geen honden/dierenliefhebbers maar extremisten. En daar heb ik het ook niet zo op.

Ja, je hebt meer gespreksstof. Maar soms vind ik het ook lastiger want de meningen kunnen soms zo uiteen lopen dat je wel op tijd moet stoppen zeg maar.
Maar ken genoeg mensen met honden die ik niet aardig vind - maar je hebt wel makkelijk een onderwerp om over te beginnen.

Ik zit me nu net te bedenken dat het helemaal niet zozeer hond-gerelateerd is, ik vind het bijvoorbeeld ook hartstikke leuk als mensen vol vuur en liefde over hun paard kunnen praten bijvoorbeeld, ook al heb ik zelf niets met paarden.

Nee, zijn zelfs wel mensen die ik ken met honden waar ik een spuug hekel aan heb..

Ik vind met mensen met een hond niet noodzakelijker wijze sympathieker , wel is het zo dat mensen die niet van honden houden ( er een hekel aan hebben) niet echt vrienden van me zullen worden.

Marjoleine schreef:Anderzijds heb ik ook niets met mensen die zo gericht zijn op hun eigen hond/ras dat de rest niet boeiend is.
Dat zijn in mijn ogen geen honden/dierenliefhebbers maar extremisten. En daar heb ik het ook niet zo op.

Volgens mij vatten mensen het verkeerd op. Ik selecteer er niemand op en natuurlijk vind je niet alle hondenbezitters leuk, maar ik denk dan wel automatisch dat het ook wat makkelijkere mensen zijn die niet bang zijn voor een beetje modder. Het zegt vaak wel iets over iemand. Of gewoon als ik zie dat iemand enthousiast wordt bij het zien van een hond, dan heeft diegene wel meteen een streepje voor.

Nee bij mij werkt dat niet zo. Sterker nog, mensen die in mijn ogen op een slechte manier met hun honden omgaan vind ik stommer dan mensen die niks met honden hebben

Nou, niet persé leuker, maar als het om een onbekende gaat, heb je wel meteen een aanknopingspunt en gespreksstof Maar dat heb ik ook met paardenmensen en mensen die houden van fotografie, is gewoon een gemeenschappelijke deler waardoor het eerste contact makkelijker is. En op een gegeven moment kom je er dan achter dat je elkaar al daadwerkelijk echt ligt of niet

Gaat het om bekenden, dan heb ik daar dus echt geen last van Ik vind je aardig of niet, en of je een hond hebt, heeft daar imo niks mee te maken :+

Tja ik denk niet dat dat zo zwart wit te beantwoorden is. Ik heb best een aantal vrienden zonder hond. Zelfs een vriendin zonder huisdieren (maar die wel vroeger thuis bij haar ouders had en heeft paardgereden overigens). Ik denk niet dat ik overweg zou kunnen met dierhaters. Die mensen zouden een probleem hebben, want mijn beesies zijn best wel belangrijk voor mij en vullen dus ook een groot deel van mijn leven (3 a 4 keer per week paardrijden, 4 x in de week ben ik op een hondenschool en dan is de poes, de cavia's en de konijnen nog niet in specifieke tijd uit te drukken, maar die(cavia's en konijnen) extreem grote verblijven hebben, die prominent in huis en tuin aanwezig zijn).

Tja eerlijk is eerlijk, beesten daar kan je bij mij niet om heen en ik vind het leuk om er met mensen van gedachte over te wisselen. Tuurlijk kan ik ook wel over andere dingen praten en vind ik ook echt andere dingen buiten mijn dieren om harstikke leuk. Maar ik denk dat het wel belangrijk is dat iemand iets wat een groot gedeelte van mijn leven inhoud, moet kunnen waarderen, want dat gedeelte van mijn leven kan ik gewoonweg ook niet verbergen (en dat wil ik ook niet).

En als iemand bang is voor dieren, kan die prima bij mij op bezoek komen, heb geen moeite om Kay even in de gang, tuin of bench veilig weg te zetten en de kat even ergens in een andere ruimte te laten. De cavia's en konijnen zitten gewoon in hun hok

Geen van mijn vrienden hebben een hond
Vreemde mensen die van dieren houden spreken me wel altijd aan, ik voel dan meteen een connectie maar om echt vrienden met mij te worden moet je wel meer in huis hebben dan alleen een hond

Maakt me totaal niet uit. De meeste van mijn vrienden hebben geen hond. Ik ben toch vrienden met de persoon, niet met de hond. Leuk als er een is, en als er geen is, dan is er geen.

Ik begin een gepsrek met de vreemds uitlopende mensen over de meest uitlopende onderwerpen en dat kan toevalligg hun hond zijn, maar niet per definitie.
Moet heel eerlijk bekennen dat ik de meeste honden gewoon voorbij loop en dus het baasje ook.
Omdat het mij eigenlijk in de meeste gevallen helemaal geen fuck interresseert en helemaal geen zin hebt om de ins en uits aan te horen van de baasjes over hun hond.

Ik blijf juist vaak "plakken, vind het wel leuk om oa de bevindingen over andere rassen te horen. Tot ingehouden ergernis van Martin al merk ik nu dat hij ook geduldiger wordt sinds hij meer tijd heeft.
De mensen waar we nu het meest mee optrekken hebben geen hond en zij houdt er ook niet echt van, dan is het vaak wel lastiger afspreken, als je gaat wandelen kun je niet altijd zomaar daarna gezellig samen een terrasje pakken of ergens wat gaan eten. Het feit dat ik nu toch weer een hond erbij heb genomen heeft haar stiekem niet zo blij gemaakt denk ik.

Niet persee, maar heb het vaak wel met mensen die van dieren houden. Ik vind het altijd toch bijzonder als mensen niet van dieren houden.

Mit schreef:Leuker is een groot woord. Ook tussen hondenbezitters zitten domme mensen.
Ik vind het wel prettig als mijn vrienden en kennissen honden hebben. Die weten toch wat beter wat je bedoelt, waarom je huis niet altijd schoon is, waarom je kleding niet haarloos is en je kunt zo lekker met ze beppen over die beesten. Uiteraard praat ik niet altijd over honden, maar toch.

Dat dus.
Het maakt het wel makkelijker. Ik kies ze er niet op uit, maar uiteindelijk maakt het 't wel gemakkelijker.

Mijn beste vriendin houdt niet zo van dieren en miept over ieder haartje die ze op haar broek krijgt. Dat vind ik wel vervelend, omdat ik me steeds verontschuldig.
Vrienden met honden begrijpen dat er zelfs na het stofzuigen en poetsen nog weleens één haartje kan liggen óf als je net met de hond naar het bos bent geweest dat je huis een grote zandbak is.

tineke schreef:Nee ik heb dat totaal niet ,het maakt me echt niets uit.
Ze mogen honden niks aan vinden ,en als ze dan op bezoek komen dan ben ik ook best bereid ze even weg te sluiten als ze ze eng vinden of bang van ze zijn.
Ieder zijn hobby en liefhebberijen toch daar komt bij ik ken zat honden baasjes die ik niet om me heen zou kunnen verdragen

van dattum

Nee dat maakt me niets uit

Ik vind mensen die geen honden of andere dieren hebben niet minder leuk, mensen die wel dieren hebben en daar niet goed mee om gaan vind ik niet leuk. Daar zal ik dus niet mee om gaan....

Jawel, dat heb ik ook. Als mensen honden niet leuk vinden, kan je niet echt met hun over je beste vrienden praten, en ja, dan wordt het wel wat moeilijker voor mij. En als ze honden leuk vinden, ja, dan vind ik het meestal leukere mensen. Dan kan je bijvoorbeeld vragen 'He, waar heb je die grappige kong vandaan?' , en dan kan je een heel gesprek over honden aangaan .

Heel leuk ,maar ik heb soms ook niets met vrienden hun hobby's of liefhebberij.
Postzegels/treintjes/vliegtuigspotters of weet ik al niet.
Zou mij een heel arm mens voelen als ik alleen maar met mensen omging die hetzelfde leuk vinden en dachten/voelen als mij.
Vind dat bij stelletjes met baby's ook zo eng dat ze alleen maar andere stelletjes met baby's als vrienden hebben en langzamerhand hun eigen vrienden van voor hun relatie de deur uit doen.
Geef mij maar naast de hondenvrienden , ook mensen van verschillende pluimage.
Die hondenvrienden hebben geen meerwaarde op de rest.

Niet persé leuker, maar je hebt natuurlijk wel meer raakvlakken.Er zijn ook mensen met hond die ik niet zo erg moet en mensen zonder hond die ik leuk vind, ligt helemaal aan de persoon.
Mensen die duidelijk laten merken dat ze echt een afkeer hebben van dieren, daar heb ik wel wat moeite mee.

Ik vind een huis zonder beesten om mee te knuffelen saai. Dus of ik neem er eentje van mijzelf mee of ik kom er minder graag. Anders zit ik ergens de hele tijd met een gevoel van "ik mis iets".
Ik vind het wel grappig dat de meeste mensen die ik regelmatig zie ook honden hebben. Al ga ik ook met genoeg mensen om die geen honden hebben.
Ik kan alleen niet tegen gepiep en aanstellerij. Ik ga Tyra (wat een wandelende vloerkleed is) niet vastzetten, en tegen gegil om haren kan ik niet.