Het HondenForum

Olaf-omdat ik nog nooit een hondje heb gehad zie zo ontroerend lief kan genieten van zijn leventje. Hij kan zo schattig en ontspannen liggen slapen, dat zie je gewoon aan zijn houding. En als hij wakker is Zijn verhalen die hij houdt en nu ken ik steeds meer al die verschillen. Hoe blij hij is als ik thuis kom, hij bij me op de bank komt staan en zijn hele lijfje tegen me aandrukt, zo schattig! Hij kust het liefst de hele dag en als ik op de bank lig, komt hij echt in mn armen slapen, mijn neus tegen zijn koppie. Zo'n vertrouwen, juist met zijn achtergrond.
Luna-alles van haar, haar scheve koppie als je tegen haar praat, ze is altijd bij me. Haar streken, ze is zo ratteslim daar kan ik zo van genieten! Hoe blij ze naast me loopt en dan even hapt in mijn hand. Hoe ze even mijn kuiten nipt als ze heel erg blij met me is. (dit was als jonge hond echt verboden, ze deed het teveel en te hard, nu is ze 9 en doet ze het alleen bij speciale dingen en voorzichtiger, haha) Hoe ze altijd zo lekker achter mn knieën komt liggen, diepe zucht daarna.Die worstepootjes...Haar mooie Cardi-lijf buiten van een afstandje Gewoon alles....
Delphi- hoe ze zo mooi buiten op een veld loopt, met haar mooie gang. Zo in haar element. Als we fietsen en ze loopt zo braaf en genietend los mee.
Als ze happy is en ze komt met haar poten op mijn schoot en dan mijn schouder in haar bek neemt en dat steeds ietsje harder doet als ik tegen haar praat
Kan het lijstje vast nog aanvullen maar dit komt zo in me op...

Buck is mijn grote liefde dus ik smelt vaak bij hem weg
Omdat hij zo loyaal is dat hij zelfs niet de auto inspringt bij mijn man om te wandelen omdat ik nog binnen iets aan het pakken ben, wanneer hij joelt als hij blij is, als hij op een bepaalde manier kijkt en we weten dat we elkaar begrijpen zonder woorden, dat hij voor elke deur ligt om op mij te wachten, dat hij zo lief is en altijd serieus wil werken maar toch vrolijk en eigenwijs is waardoor hij een heerlijk gezelschap is, dat hij een watje is maar wel graag stoer wil overkomen, dat hij sávonds op de bank zijn kop altijd op een kussentje legt en dan heel tevreden zucht.

Dolly is mijn grote vriendin, omdat ze het prinsesje van het huis is, dat ze alle botjes van de andere honden stiekum afpakt en erop gaat liggen, dan heel onschuldig kijkt, dat ze zooo lief is maar ondertussen de stoerste en eigenwijste hond van de roedel is, omdat ze knort als je haar knuffelt en trippelt met haar pootjes als ze blij is, dat ze mij helpt met de opvoeding van Sybil, dat ze haar kop helemaal onder je hoofd drukt voor de ultieme versmelting.

Sybil is mijn eerste ausiepup, ze voelt zo eigen als een kind, ze is vrolijk vol energie en geniet van het leven, omdat ze altijd in de buurt blijft tijdens de wandeling omdat ze niet verder durft, dat ze me s'morgens als eerste kusjes komt geven voor ze iets anders gaat doen, ze mijn oor likt omdat ze weet dat ik dan moet lachten, dat ze de bal zo goed in de lucht kan vangen, dat ze zo slim is, dat ze als pup zo bewerkelijk was en nu een hele fijne hond is geworden, dat ze altijd bij mijn voeten ligt als ik op de computer zit.

Inge O schreef:

TeamWork schreef:Hoe ze even mijn kuiten nipt als ze heel erg blij met me is.

hééé, dat deed vlammetje net zo .

Good old memories
En wat jij schreef bij Attackje, dat voel ik ook zo, Luna is nu alweer 9...

Och hemel.

Ze (Saar) is alles wat ik wil. Nodig had. Zij maakt het verschil. Tussen wat met potlood is geschetst, maar met kleur kan worden ingetekend.
Zij maakt het verschil.

Mieppie is gewoon Mieppie. Huppelkut. Totaal afhankelijk van ons. Babie.

Beiden kan ik nog even niet missen en ze moeten nog even mee.

De3staffies schreef:Ik hou van Buddy omdat ie mijn maat is, omdat ie mij laat lachen als ik een dag het gevoel heb dat niks me kan schelen. Hij is onze clown, maar kan je ook aankijken van :Jij bent gek!! Of als ik zeg dat ie iets doet wat niet mag.
Ik hou van Candy, omdat ze mijn meisje is. Als ze me met haar witte koppie schuin aankijkt als ik wat tegen haar zeg, of als ze sávonds haar eten krijgt en ze is aan het tapdansen...

Ik hou van hun, en ik heb maar 1 grote angst.... Dat ze er ooit op een dag niet meer zullen zijn!!!

idd dat heb ik ook, die angst dat mijn cody er niet meer zal zijn.

klinkt beetje lullig misschien... maar ik heb 2 honden. 1 cody mijn dwergpoedel hij is echt .. mijn allesje tot het belachelijke toe.. hij is gewoon mijn kind.of overbehaarde zoon zoals ik hem wel eens noem
. en 2 is mijnandere hond hosje.. een chinees naakthondje dat ik gekregen heb van een vrouwtje die terminaal ziek was. hosje kreeg ik toen hij 3 jaar was.. en al ben ik dol op hem.
de band die ik met cody heb is 1000x meer. cody is altijd bij me.. ligt bij ons op bed.. volgt me overal.
maar hij luistert voor geen meter! haha.. en zelfs dat vind ik leuk aan hem,.
als ik op vakantie ben breng ik hem naar mijn moeder.. en als ik dan naar het thuisfront bel .. dan moet ze hem even aan de telefoon geven, haha zo erg ben ik

denk dat iedereen een once in a lifetime dier heeft.. en dat is cody voor mij zeker.

Misty is een echte meid. Een stoer kreng dat ontzettend mutserig kan doen, ze is meestal te druk om te knuffelen, maar als ze het contact zoekt duikt ze helemaal in je.
Hoe goed ze soms kan luisteren, ook al is ze een eigenwijze malamute, hoe ze opkomt voor Shadow en de hoeveelheid voorzichtigheid dieze aan de dag legt in het contact met kleine kinderen....

Shadow is natuurlijk nog een puppedup, maar ik houd van zijn volle overgave in het knuffelen, de manier waarop hij sinds de eerste dag steun bij me zoekt, de geluiden die hij maakt om zich te uiten, zijn relaxte houding en lol in het spelen...

Het meest houd ik van de wisselwerking tussen het stel, als ze samen in een mand kruipen, samen met een stok spelen etc.

Gewoon omdat het een hond is .
Net zoals ik van mensen houd omdat ze gewoon mens zijn.
Lekker simpel.

ik hou van mijn hond omdat hij van mij houd, op mij wacht, blij is me te zien ondanks dat ik maar ff weg ben. hij is ons maatje.

Bij Ben zijn knuffelgehalte, als je eens even een goede knuffel wilt geven, dan is hij er altijd voor je, en geniet er zelf ook van

Bij Apple, omdat ze gewoon mijn maatje is, nu al, en dat zie ik alleen maar meer en meer groeien. Ik zou haar voor geen goud kwijt willen.

Indy omdat ze zo heerlijk, aanhankelijk naar me kan kijken. Met die zalige oogjes van haar.
Maar ook omdat ze zo'n tutje kan zijn op z'n tijd. Mij aankijkend waarom sommige dingen nu toch écht moeten?!
Maar natuurlijk ook de kant van haar, als ze zo lekker bezig is met haar werk.


Mike heb ik wel minder mee, is meer Leon z'n hond. Maar hij is leuk omdat hij zo lekker simpel kan kijken. En zo super blij is als Leon hem prijst als hij iets goed doet. Dan straalt hij.

Ik kan eigenlijk niet zo goed omschrijven waarom ik zoveel van mijn honden hou.
Gewoon omdat ze zijn zoals ze zijn.
Ze zitten gewoon in mijn hart.

Kort maar krachtig.
Niets zo eerlijk als een hond, dit zijn en waren ze allemaal.

Ik hou van Noah, gewoon omdat hij Noah is, die me 'helpt' met stofzuigen en net mijn zijn grote lijf gaat zitten waar ik zijn moet en dan de stofzuiger uitscheld. Die me 'helpt' met afstoffen en als ik op mijn knieen zit mijn oren even komt 'wassen'.
Die snurkt als hij slaapt en zijn lippen flapperen.Die met zijn dikke kont op mijn voeten gaat zitten als hij gemasseert wil worden en me dan heel lodderig aan kijkt als ik niet vlug genoeg reageer.

Ik ben helemaal vertederd als hij net als een lammetje door het bos huppelt met zijn logge poten en dikke pret heeft en je dan op een bepaalde manier aankijkt.
Die zo blij kan kijken als ik goed zo tegen hem zeg als hij luisterd.

Die altijd net ligt waar hij niet moet liggen en we over hem heen moeten stappen.
Wat zal ik nog meer zeggen..... ik hou gewoon van dat malle beest.

Bram omdat hij zo'n eigenwijze drol is. Heerlijk kereltje die de wereld in z'n eentje prima aan kan, maar stiekem toch heel erg aan mij gehecht is. Z'n enorme pluimstaart fier de lucht in, altijd net wat verder weg dan de bedoeling is en dan heel blij aan komen rennen en woef zeggen: koekie Linda nu!!! En zo handig in contacten met andere honden, een feest om naar te kijken.

Izzie omdat ze van een jonge hond met behoorlijk wat aandachtspunten is veranderd in een echt herdertje. Gericht op een aantal mensen en de rest kan haar gestolen worden. Niet te ver weg, de boel bij elkaar houden, het liefst de hele dag in Vincent kruipen en zo'n geweldig werkhondje. Altijd klaar staan, maar volledig rustig als ze ligt te wachten tot ze mag werken. En soms exploderend als haar iets niet bevalt, takketeef.

Tibs hoort er inmiddels ook bij. Een reus die soms net wat te lomp en opdringerig is. Maar ook een kleuter die zo blij is dat hij nu op de bank en het bed mag liggen en in volledige overgave op z'n rug kan liggen 'kriebel mijn buikje'. Blije in bepaalde situaties onzekere hond met soms wat domme acties die hem extra lief maken. En beschermer van Bram en Izzie als honden onaardig tegen ze doen.

Ik hou ten eerste veel van Loekie omdat ie mijn eerste hond is, en dat is natuurlijk altijd bijzonder. Hij heeft mij laten zien hoe leuk het is om een hond te hebben, en heeft me met dit 'virus' besmet.

Daarnaast is het gewoon een vreselijke scheet. Hij kan heel erg druk en speels zijn, en dan heerlijk met zijn bal of piepbeest lopen razen, en vlak daarna lekker dicht je aan kruipen op de bank, met z'n kop op je buik of benen, en je dan met van die grote ogen aankijken van 'aai me'!
Hij is vreselijk lief, een echte allemansvriend (naar mensen toe dan) en een vreselijke dondersteen. En ik wil hem voor geen goud meer missen!

Ik houdt van Macho, omdat hij gewoon mijn beste vriendje is.
Met zijn gekke buien, dat hij als een doldwaze rond raced!
Hoe hij mij elke dag weer begroet als ik thuis kom van een dag werken.
Hoe hij mij 's ochtends slaperig aankijkt.
Hoe hij vol enthousiasme met zijn balletje speelt.
Hoe hij vol enthousiasme alles met mij wil ondernemen, van wandelingen tot sporten.
Hoe hij altijd vrolijk naar andere mensen toe is en deze altijd weet te paaien om met hem te spelen

Hij is gewoon mijn maatje!

Eens kijken: Bram…. Brammetje is gewoon het trotse mannetje .Zijn staart altijd in de lucht te zwaaien een grootheidswaanzin die hem niet helemaal past, haha! Als ik hem soms in het bos zie rondrennen, helemaal in zijn eigen wereld, als je hem dan (voor de 100ste keer) roept en hij komt aanrennen met zijn vrolijke kop dan is alle ergernis direct weg en denk ik aaaaaah wat een ventje is het toch!

Izzie is mijn meisje geworden de afgelopen tijd. Izzie komt ’s ochtends op bed bij mijn voeten liggen in een rondje, zodra mijn wekker voor de eerste keer gaat weet ze dat ze even tegen mijn borst aan mag komen liggen. Als je die ogen ziet en hoe ze zich dan helemaal tegen me aan kruipt om even 10 minuutjes te knuffelen smelt mijn hartje helemaal voor haar.

Tibs, ja Tibs is mijn maatje, mijn ventje! Een grote lompe loebas die vaak in de knoop zit met zijn eigen onhandige lichaam. Die lange poten die hij niet kwijt kan dan. Hoe lief en waaks hij is in huis, zo’n schijtbak kan het buiten zijn. Maar kom niet aan Bram of Izzie als andere hond zijnde, hun lastig vallen betekend dat Tibs zeker verhaal komt halen. Zijn domheid maakt hem gewoon te lief, tegen een kast aanlopen en daarna verontwaardigd naar de kast kijken waarom die ‘tegen hem’ aanliep… geweldig.  Maar op het trainingsveld altijd in werkmodus voor mij. Waarom ik zo van hem houd? Ja het is gewoon mijn Tibs…. de mensen die ons samen kennen weten wel waarom

Van Toosje hou ik zielsveel omdat je simpelweg niet anders kan bij die hond. Ze is zo makkelijk om van te houden. Voor mij is ze nog specialer sinds het wegvallen van mijn andere bull eind december (voor mijn gevoel mijn soulmate), omdat Noppes en zij zo'n eenheid vorm(d)en.

Met Dirkje heb ik in een ruim jaar al zoveel ellende meegemaakt, dat bindt ook. Zowel medisch als gedragsmatig. Letterlijk bloed, zweet en tranen. En veel ook. Maar ze is er nog, dankzij keihard werken. Het voelt fantastisch om te merken dat het ons gelukt is (al blijven we ons ontwikkelen) om samen te leven vanuit respect en vertrouwen. De essentie van Natural Dogmanship weten we te raken en dat is gewoon tof.
De relatie met haar voelt heel puur. Ik kan me alleen maar verheugen op de toekomst want ze is pas 17 maanden dus we hebben nog een lange weg te gaan.

Mijn meiden behandel ik beslist niet als kinderen, maar ze zijn wel mijn kinderen.

Saar omdat ze gewoon zo'n ontzettend lief ding is. Zal nooit boos doen tegen iets of iemand, en is zo vreselijk bescheiden dat je heel bewust op moet letten dat ook zij genoeg aandacht krijgt. Ze komt 's ochtends vaak even uit zichzelf onder het dekbed tegen me aanliggen, en bonkt dan met haar kop tegen mijn schouder aan "of ik wil aaien graag". En Saar mag dat, en wordt dan ook geaaid.

Vera omdat ze op een hele diepe manier contact met me kan maken. Ze heeft tig verschillende gezichtsuitdrukkingen, en houdingen, en lijkt haast bijna daarmee met me te kunnen praten. Omdat ze altijd blij is, en zo intens overduidelijk kan genieten van 'samen doen'. Maakt vaak niet eens uit wat het is, als ze maar mee mag, en het idee heeft dat ze ook mee mag doen. Dat meedoen kan zijn iets dragen of apporteren, maar ook gewoon omdat ik het vraag netjes op de stoep los af blijven liggen terwijl ik met iemand sta te praten. En omdat ze vaak doet alsof ze buiten niet eens merkt dat Saartje ook nog meehobbelt, maar zodra er een grote hond Saar ongemakkelijk maakt ze er meteen tussendoor komt sjanzen "haaaai, ik ben Vera, u bent?", zodat Saar zich uit de voeten kan maken.

Omdat ze als ze langs loopt gewoon even een vluchtig likje over mijn voeten of arm geeft tijdens het passeren. En omdat ze gewoon super lief en echt heel makkelijk is. En omdat als ik ergens verdrietig over ben ze bij het eerste snufje gelijk naast me zit en me wil troosten (ook al zal het dat vast niet zijn, het lijkt wel zo ) En omdat als ze slaapt ze altijd met haar poten aan het "hardlopen" is . En om hoe ze altijd zo goed luisterd als ik haar roep, als er dan een heel stel honden allemaal een andere kant op moet met hun baas mee na het spelen dat ze dan als eerste direct rechtsomkeert maakt en naast me staat. En om hoe ze als ze bij me op de bank wil haar koppie zo lief op mijn schoot legt, als in ach baasje mag ik alsjeblieft even bij je komen liggen? Hoe gevoelig ze is, als er iets met ons is bv dan komt ze met half samengeknepen knipperende oogjes bij ons. En ik hou van haar rust in huis, en speelsheid en enthousiasme buiten. Ik hou er van om met haar naar het strand en uren te lopen, ik hoef ook nooit op haar te letten. Hoe ze met andere dieren is, ik heb ook een heel stel konijnen in een grote ren, en zij helpt me ze 's avonds naar binnen te drijven (handig zo'n drijvertje!) maar ook als de 2 konijnen die binnen zitten op dit moment, los lopen in de kamer ze er alleen even aan snuffelt en dan gaat zitten kijken Hoe ze toch ook waaks is, maar dan op een voor ons goede manier. en en en, ik kan nog wel even doorgaan. Ik ben gewoon erg blij met ons lieve hondje. Ik heb nog nooit zo'n klik met een hond gehad als met haar. smelt... eigenlijk is ze gewoon perfect! (voor ons)

Ik hou van Kay...
als íe me een lebber in m'n gezicht geeft terwijl ik z'n halti probeer dicht te klikken...als ik 'm roep in het bos en hij ineens een grijns van oor tot oor krijgt en recht op me afstormt.. (minder wanneer ik daarna zand lig te happen ) .. ik hou van Kay als hij 's nachts stiekem op het bed klautert als de baas vissen is en ik wakker wordt gemaakt door een natte tong ...ik hou van Kay omdat hij zo geweldig met andere honden kan spelen..ik hou van hem omdat Kay Kay is

Buddha is vreselijk speciaal voor mij. Ondanks al zijn gedragsproblemen die we overwonnen hebben. Juist dat heeft onze band zo sterk gemaakt. Hij maakt me vrolijk, altijd en op welk moment dan ook...

Baya is mijn clown... En ze is zo vreselijk lief en aanhankelijk. En dan tóch even stiekem in je oor bijten wanneer ze zo blij is dat je weer thuis bent.

Jaa echte liefde, met allebei .

.