Het HondenForum

Ik heb 2 katten laten inslapen. Bij de ene ging het gewoon standaard eigenlijk, prikjes in de bil.
Bij de ander was de kat onder zeil, kreeg de laatste prik in het hart en krijste het toen uit.
Kutervaring.

Daarvoor word ook eerst narcose/slaapmiddel gegeven om het gegil en spasme tegen te gaan van het uiteindelijke spuitje.
Gelijk de dosis in het hart werkt ook sneller ,maar heel veel mensen vinden dat naar om te zien dus word het in de pootader gespoten .

Bij onze Jazz vorig jaar ging het ook heel naar. Het duurde zeker 3 kwartier voor ze echt rustig was van het 1e prikje en bij de fatale spuit schokte ze 1 keer hard na. Ik zag er vreselijk tegenop toen we in februari ook Joey moesten laten inslapen, maar dat ging heel rustig, hij gleed bijna weg op de 1e prik, binnen een kwartier was het voorbij...

mijn katten hebben thuis hun euthanasie spuit gehad. Wel voordat er uberhaubt iets gebeurde iets lekkers met een pilletje om rustig te worden. Dan gewoon heel rustig een prik voor een roesje (waar ze ook niet echt iets van leken te merken) en dan als ze in slaap zijn een laatste prik in het hart. De keren die ik het heb gezien ook bij andere dieren (mijn zwager was dierenarts) ging het net zo vredig. Ik had er ondanks dat het een verdrietig moment is een heel goed gevoel bij.

*Ellen* schreef:

bouvierpoedel schreef:Kan niet bij iedere hond hetzelfde gaan .
Heb heel verschillende ervaringen en niets is vantevoren in te schatten en net zoveel verbazing achteraf.

Er moet toch wel een middel zijn wat in 1 keer BAF zonder ellende je beestje dood maakt ?
Ik snap niet dat onder narcose gaan vlekkeloos gaat en dat euthanasie vaak niet pijnloos gaat.
Leg eens uit.

O jee, dit is me ooit uitgelegd door een dierenarts, maar ik weet niet meer hoe het zat
Er is een reden dat ze niet in één keer (in het hart?) prikken, maar ik weet 'm niet meer.

Ik heb 2 honden moeten laten inslapen en 1 kat (daarnaast nog een hond en een kat verloren, maar door ongelukken).
Gelukkig is het feitelijke inslapen bij mijn beiden honden en kat rustig verlopen. Het lijkt mij echt traumatisch als zoiets niet rustig zou gaan.
Moritz was in vreselijke toestand, gillend en krijsend, bij de dierenarts (hevige epileptische aanval), maar van de eerste prik kalmeerde hij en zelfs in zeer verwarde toestand, zocht hij mijn schoot op en heeft daar de finale prik gekregen in zijn poot.
Mijn Nouschka was al oud en is ook heel rustig ingeslapen (die dierenarts had dat dus uitgelegd, maar dat is 12 jaar geleden en ik weet de reden dus niet meer waarom het met 2 prikken gaat en niet met 1).

Ons oudje van vroeger thuis was 17 jaar en had een heel slecht hart. Die heeft echter gevochten en ging niet dood.
Dit heeft ook bijna een uur geduurd Ik was daar niet bij, was al uit huis, maar mijn moeder heeft het daar nog wel enorm moeilijk gehad ('potverdorie, breng je je hond weg omdat hij zo slecht is en gaat hij gewoon niet dood.....').

Dianavdberkt schreef:maar wat ik me nu eigenlijk afvraag is het volgende.

Voor de euthansie krijgt de gemiddelde hond een slaapmiddel in de bilspier ingespoten. Lijkt me geen pretje en te merken aan mijn overleden honden deed dat gemeen zeer ook al is het maar heel kort.

Als ze onder narcose moeten voor bv het trekken van een tand wordt er vaak een narcose middel ergens in het vel geprikt. Waarom is het nu dan niet mogelijk eerst deze injectie te geven zodat ze dizzy zijn, dan het middel in de bil spier en dan pas het dodings middel in de poot.

Dat snap ik ook ik, ik denk dat de (pijnlijke) spuit in de bilspier sneller werkt. Mijn beide honden hebben zo'n pijnlijke spuit gekregen waarna ze wel heel snel in slaap waren.
Als ik de hond naar de da breng voor een operatie krijen ze een pijnvrij prikje om te slapen.
Misschien eens even navragen bij een da.

bouvierpoedel schreef:Daarvoor word ook eerst narcose/slaapmiddel gegeven om het gegil en spasme tegen te gaan van het uiteindelijke spuitje.
Gelijk de dosis in het hart werkt ook sneller ,maar heel veel mensen vinden dat naar om te zien dus word het in de pootader gespoten .

Ja, het is volgens mij een 'zachtere' dood op de manier van 2 prikken.. zoiets was het.

Met Pardoes duurde het erg lang (teminste dat leek) en was het een hele strijd
dierenarts kon geen aders meer vinden bij hem en hij gilde alles bij elkaar in zijn doodstrijd (deed hij al voordat ik bij de dierenarts kwam)
ben daar heel lang niet goed van geweest

Tja prikken is ook een tactiek. Ben zelf ooit eens mishandeld bij een infuusinbrengen en de dokter maar zeggen : wat kijk je weerbarstig. Tja wat denk je als jij onder mijn huid op zoek gaat naar mijn wegglippende ader.

Maar ook verschillende ervaring met inslapen. Alhoewel de meeste eigenlijk best vredig zijn gegaan. Maar ook 2 natuurlijke doodgaan meegemaakt wat ook in de laatste minuten echt nssr ging hoor.

Wij hebben er ook 4 moeten laten gaan.
3 zijn er thuis in geslapen en 1 met spoed 's avonds laat bij de DA thuis.

Ze zijn alle 4 verschillend ingeslapen.

Nummer 1 kreeg eerst een spuit in z'n bil, daarna de defenitieve in het hart, dit verliep heel rustig.

Nummer 2 kreeg in de voorpoot eerst het slaapmiddeld en daarna de defenitieve, dit verliep ook heel rustig.

Nummer 3 kreeg geen slaapmiddel maar kreeg hem gelijk in het hart, dit was heel naar om te mee te maken. Het duurde niet lang maar hij is al roggelende gegaan.

Nummer 4 (een pup die al bewusteloos) die kreeg een slaapmiddel in de poot en hij werd opeens wakker en keek ansgtig naar de spuit, hij viel wel snel in slaap maar ohhh die angst in die puppieoogjes vergeet je nooit. Ook hij kreeg de defenitieve in het hart toegediend.

Ik heb 3 jaar geleden mijn bouvier in Oostenrijk moeten laten inslapen.
Er werd een infuusnaaldje in haar voorpoot ingebracht en daar werd een roze vloeistof ingespoten.
Zonder eerst te verdoven in een bilspier.
Er lagen drie dezelfde spuiten klaar en bij spuit twee zakte ze vredig in mijn armen weg.
Ik vraag me af waarom het hier in NL niet zo gaat.

Ik heb dit gelukkig nog nooit mee hoeven maken bij mijn 2 honden en 1 poes.

eerste hondje Baika was 16 jaar en viel pats boem in 1 keer dood neer.
tweede hondje Lotje 17 jaar lag in een zuurstofkooi te wachten voor een hartecho en heeft toen zelf besloten om te gaan en is heel rustig in haar slaap gegaan (DA belde toen om 17:00 uur dat ze geen echo meer konden maken omdat ze overleden was)
De poes waarschijnlijk hersenbloeding, ze was wel wakker maar niet meer bereikbaar, onderweg naar de DA is ze overleden.

Candy was al onder narcose toen die haar spuit wel recht in het hart kreeg..
Hondje van mijn oma heeft gegild als een speenvarken en ik kan me echt niet meer herrinneren hoe dat dat verder gegaan is.
In het asiel kregen ook alle honden eerst een overdosis narcose en dan een spuit in het hart.
Bowie kreeg een spuit in zijn kont (op de rug zeg maar.. ivm met gebrek aan spieren). Toen slikte hij wel even een keertje, maar verder niks aan gemerkt. Het laatste spuitje kreeg hij in zijn poot en toen duurde het al niet lang meer.

Knaagdieren krijgen tegenwoordig bij veel dierenartsen wel gelijk een spuit in het hart.. Heb ik met mijn konijn en cavia niet gedaan, het lijkt me zo vervelend. Alhoewel een narcosespuitje me voor zo'n beestje ook niks lijkt eigenlijk Moeilijk...

onze hond heeft ook eerst narcose gehad maar die was al zo zwak dat hij toen al opgaf en wegwas,de da heeft eigenlijk alleen voor de zekerheid de roze spuit erachteraan gegeven maar zijn hart was al gestopt,ik voelde hem wegzakken.
verder ben ik er bij de andere dieren nooit bijgebleven(de dieren van mijn ouders dus) dan was mijn moeder of vader of broertje of zusje erbij maar ik kon het niet .
Ik weet wel dat mijn kat jaren geleden ook niet wilde gaan slapen ,die heeft 3narcose spuiten gehad en het duurde 3kwartier voor ie in slaap viel.
maar geen gekrijs ofzo,hoop het nooit mee te maken ook,ik vrees nu al voor de dag dat ik deze beslissingen moet maken,gelukkig zijn ze nog jong en gezond...

*Ellen* schreef:De dierenarts had tegen haar gezegd dat het heel normaal is.
Wat ik al zei : ik ben er maar niet op ingegaan toen ze dat zei, ze heeft al verdriet genoeg.
Maar normaal is het volgens mij niet.

De keren dat ik het heb meegemaakt, ging het niet zo op een ervaring na.
Dat was bij een varken aan het begin van mijn stage bij een (landbouw)dierenartsenpraktijk.
Hij bleef nog een minuut of 20 creperen aan een touw. En dan met die nuchtere boeren erbij..
Het was een harde ontgroening voor me.

Mijn vorige hond Tessie is heel rustig gegaan. Eerst een verdoving in haar poot volgens mij, en toen bleef ze maar kwispelen tot ze onder zeil was. Daarna een hartprik en toen was het snel afgelopen. Ze is bij ons thuis ingeslapen op haar favoriete kussen in de tuin, en ik heb totaal geen pijn gezien.

Mijn ratjes kregen ook altijd eerst een verdoving en daarna een hartprik. De meeste begonnen flink te piepen van de verdoving, dat blijft altijd naar Maar direct een hartprik is echt heel naar, ook voor zo'n klein beestje.

Een DA heeft mij ooit eens verteld dat dieren heel erg kunnen gaan hallucineren van die eerste spuit, vandaar dat ze in een soort paniek raken en gaan joelen en onrustig worden

Tyson ging heel snel... hij kreeg een spuit in zijn poot en was halverwege de spuit al dood... ik kon hem niet eens zijn kipfilet geven..
En hoe "goed " het ook ging, ik vind het een hele nare manier... helaas is het soms onvermijdelijk...

Mijn 1e hond is heel rustig ingeslapen, maar zij was erg ziek en al 17 jaar.
De tweede hond, was pas 4 jaar, wel ernstig ziek, maar hij heeft ook 4 spuiten nodig gehad, duurde al met al ook zo'n 3 kwartier, als ik het nu schrijf, krijg ik weer kippenvel..

Euthanasie, zo'n gevoelig onderwerp,
ik heb ook een andere ervaring, bij Tinka;
Ze had epilepsie aanvallen op de heenweg, waren we er eenmaal, was ze wat rustig.
Eén spuitje, ze gleed rustig in slaap. Tinka, ik hou van je.

Mijn Thelma is helaas ook niet 'rustig' ingeslapen. De dierenarts is wel naar huis gekomen, maar ze had het gewoon niet op vreemden. Ze heeft minutenlang liggen gillen en worstelen nadat ze de eerste prik had gehad om in slaap te vallen. Tot 15 minuten wel denk ik. Tijdens het plaatsen van het infuus voor de tweede injectie bleef ze grommen/kreunen ondanks dat ze al ver heen was. Toen duurde het voor mijn gevoel nog lang voordat het hartje stopte, ze heeft echt gevochten om niet 'ten onder' te gaan.
Ik heb er nog steeds veel last van. Maakte veel twijfel in mij los of ik wel de juiste beslissing, op het goede tijdstip heb genomen
Lichamelijk was zo ook nog niet echt op. Maar door dementie was ze zo angstig geworden en ze wilde daardoor al maanden niet meer mee uit en was daardoor niet meer zindelijk. Ook had ik het idee dat ze pijn leek te hebben, maar door haar verwarring kwam ik er niet achter waar.
Maar de twijfel blijft wel.

whiskey kreeg een infuusje geen gejank niets

Mats troffen wij in ademnood aan op de bank, had ook het idee dat we al niet echt meer contact met haar kregen.
Ze heeft niet gevochten tegen de narcose, maar moest wel overgeven. Heel erg, want dat vond ze altijd heel erg als ze dat deed. Verder is het wel allemaal heel rustig gegaan.

Wat een hoop verschillende ervaringen. Zo veel methodes ook.
Het troost mij wel dat het niet overal vlekkeloos gaat, hoe lullig dat ook klinkt.
En toch : de vraag blijft: is er niet 1 manier waarop een dier meteen hops, doodgaat ?
En dan bedoel ik niet een spuit in het hart zonder premedicatie, dat is me te gruwelijk en lijkt me heel pijnlijk.
Doen ze bij mensen toch ook niet, meteen een spuit in het hart?
Lekker zo'n grote naald je ribbenkast in als je bij volle bewustzijn bent.

@ Inge O , jouw uitleg was helder.

Hoe gaat dat dan bij ter dood veroordeelde mensen die een spuit krijgen?
Dat gaat toch ook heel rustig, net alsof je onder narcose gaat maar niet meer wakker wordt?
Die spuit kan toch ook voor dieren dan ?
Ik heb echt het idee dat er maar wat aangekloot wordt met euthanasie bij dieren.

Wat een afschuwelijke verhalen .
Ik heb meerdere dieren (honden en katten) laten inslapen en dat is godzijdank altijd heel vredig gegaan. Ze kregen een infuusje in de voorpoot waarin eerst het narcosemiddel zat en dan gleden ze heel vredig in mijn armen weg. Zodra ze in slaap waren, deed de da het dodelijke middel in het infuus en dan was het binnen een paar seconden voorbij.

Ik heb nooit geweten dat het ook anders kan. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik het nooit zo hoef mee te maken :N: .

Hier bij de kliniek vertelden ze mij dat de hartspuit nodeloos ouderwets pijnlijk en zelfs verboden is.
Hier krijgen ze dus één spuit in de bil, gaan ze van slapen en overlijden ze ook tenslotte binnen een paar minuten (Secondes) is dat al gebeurd.

@*Ellen* :Bij onze oude dierenarts hadden ze speciale euthanasie spuiten, en het was niet pijnlijk voor Tinka. Ze gleed rustig weg, zonder enige tekenen van pijn.
Een nieuwe methode denk ik.

Mijn parson, Imro, is vreselijk tot zijn einde gekomen.
Hij heeft in totaal 7 (!!!) spuiten gehad om uiteindelijk in te slapen. In totaal heeft het ruim een half uur geduurd voor dat hij weg was. Inmiddels is het al weer bijna 10 jaar gelden maar het staat nog steeds op mijn netvlies gebrand.

hier in dld spuiten ze 100% narcosemiddel in,recht in een ader...van de eerste spuit is de hond binnen 3 tellen in een diepe slaap,na de 2de spuit duurt het ongeveer een sec of 30 dan houdt het voor de hond op...

het gaat snel maar zo fijn..

in nederland heb ik een dogo in moeten laten slapen,een jonge hond,die kreeg eerst een spuit in een spier,daarna duurde het nog wel ff voor ie daarvan ging slapen,en toen nog het een en ander aan spuiten aan roze spul erin..

nee doe dan maar zoals ze het hier doen...


en inge O ik heb 10 jaar op een OK gewerkt,en eigenlijk nooit problemen gezien met narcoses??zou ook wel erg slecht zijn als anesthesisten en anesthesie assistenten "fouten" zouden maken...

Ik heb het alleen een keer meegemaakt met een caviaatje die nog wat stuiptrekkingen had. Bij kat Kiddy en Gijsje niets en bij Tirsa is eerst een infuus aangelegd en is heel rustig ingeslapen.