Pagina 2 van 4
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:17
door MonaToetje
Heel veel sterkte gewenst

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:20
door kiki78
Ah Marian, je wist dat het ging komen maar toch nog sneller dan verwacht. Heel veel sterkte met de leegte. Max heeft het geweldig gehad.
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:24
door Moon
Wat zal het stil zijn bij jou, het beruchte 'zwarte gat'
Natuurlijk weet je het pas echt als het je overkomt, maar zouden de mannen me komen te ontvallen ( :N: ) dan zou ik , zoals ik er nu tegenaan kijk, niet lang hondloos willen zijn. Niet om te vervangen, want dat kan natuurlijk niet. Maar om dat 'gat' in je binnenste te vullen..
Ik hoop heel erg voor je dat er snel weer een klein bolletje wol in je leven komt!
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:36
door fenneke
weer een drent
dat is mooi om naar uit te kijken

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:38
door dagmar88
fenneke schreef:weer een drent
dat is mooi om naar uit te kijken


En deze drent gaan we natuurlijk ook weer minimaal 16 jaar meemaken

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:42
door marian*
dagmar88 schreef:fenneke schreef:weer een drent
dat is mooi om naar uit te kijken


En deze drent gaan we natuurlijk ook weer minimaal 16 jaar meemaken

Als het aan mij ligt wel,maar dat zou wel heel uitzonderlijk zijn;bij 15 houdt het meestal wel op.
Maar ja,Max is voor zijn formaat ook heel oud geworden.Net als zijn grote DH-vriendin Senta die 17 is geworden.
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:44
door Zoek stok!
Wat zal het leeg zijn inderdaad, veel sterkte!
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:44
door baldur
veel sterkte.
ik ben ook een tijdje hondloos geweest en had toen alleen de maine coons.
de geven ook veel liefde maar een hond is toch anders.
ik hoop ook dat er snel weer een lief hondje op je pad komt.
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:45
door rakker2000
sterkte

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 09:53
door Mojuan
Sterkte..... wat leeg moet dat zijn

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:00
door mariabel
oh heel je ritme.. heel je ruimte in en om je heen is nu stil.. geen hond meer.. dat lijkt mij zo ongelooflijk raar... sterkte ...
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:01
door MJ
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:02
door laura b
Sterkte de komende tijd

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:09
door doggielover
Ik snap je zo!

Zou voor mij ook niets zijn hoor zonder hond, die leegte zou ik ook niet tegen kunnen, al heb ik nog meer dieren dan alleen honden. Nogmaals veel sterkte en leef maar lekker toe naar de pup die er weer gaat komen hoor

Dat je van de een gehouden hebt, betekent niet dat je van de ander niet màg houden.
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:21
door Maaike
Marian, ik snap precies wat je bedoelt. In een half jaar ben je je maatjes kwijt, dat is gewoon verrekte snel op elkaar. (ik had dat helaas ook in anderhalve maand). de geluiden in huis mis je, die kop onderaan de trap en al dat soort zaken en kleine dingetjes zullen je nog weken een brok in de keel geven.
Ik denk aan je.
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:28
door aman.en.don
heel erg veel sterkte meid
ik weet wat je door maakt. ben een jaar geleden ook mijn hond kwijt geraakt. vond dat gat ook zo vreselijk moeilijk
ik heb een jaar geen hond gehad
ik hoop dat je snel een nieuw maatje vind en het gat een beetje kunt vullen. doe wat jou gevoel je ingeeft, een andere tip kan ik je niet geven.
nog maals heel veel sterkte

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:29
door Lisette1985
Dat is verschrikkelijk, ineens geen hond meer, inderdaad die "stomme" kleine dingetjes die je dan ineens mist waar je normaal niet eens bij stil staat...
Ik weet ook gewoon niet zo goed wat ik moet zeggen... vind het gewoon verschrikkelijk voor je

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:29
door Caro.
Vreselijk stil Marian

Ik dacht vanmorgen meteen aan je... die eerste ochtend hondloos is echt afschuwelijk
Door omstandigheden heb ik ooit 2 jaar geen hond kunnen hebben nadat mijn hond was overleden.
Van pure ellende heb ik toen een kat genomen

(Nobby dus, die nu nog rond hobbelt hier). Het was zo oorverdovend stil, saai en leeg.
Daar is echt helemaal niks aan.
Sterkte en ik hoop dat er snel een kanjertje op je pad komt

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:31
door Cash
Wat moet echt heel raar zijn denk ik.
Ik vond het al stil als er 1 van de 4 overleed.... laat staan als er dan helemaal niks meer in huis rondhobbelt.
Sterkte Marrian!
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:32
door Elmo/maureen
Sterkte

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:33
door Ariane
Ik zou willen dat ik een beetje van je pijn kon overnemen.

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:39
door Miss_Liz
He gatver.
Sterkte

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:44
door marian*
Iemand had het vanmorgen al over kussens,bakken enz opruimen tegen me.Ik moet er niet aan denken :N:
Die blijven lekker nog een poosje liggen en staan waar ze liggen en staan.Is het gat ietsje minder aanwezig.
Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:49
door Rebble
Ik heb nog nooit een hond verloren maar wel een aantal katten. Het moeilijkste vond ik altijd dat je ze steeds dácht te horen en dan elke keer weer het besef dat dat helemaal niet kon

Of dat je ineens opschrikt 'shit, moet de katten nog eten geven' en dan weer dat besef
Heel veel sterkte

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:49
door Mit
Ik kan me niet voorstellen hoe dat is....Het lijkt me heel erg leeg. Sterkte

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 10:57
door De3staffies
Tjeetje
Heel veel sterkte!!

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 11:00
door vivke1965
marian* schreef:Marie-Josée schreef:Oh Marian, dat lijkt me afschuwelijk

Daarom wil ik altijd twee honden, ik zou dat zwarte gat niet kunnen verdragen vrees ik.
Heel veel sterkte. De tijd heelt alle wonden zeggen ze en dat is echt zo al blijven we met de littekens zitten.
Die eerste dagen kruipen voorbij maar echt, het gaat uiteindelijk steeds beter.

Als het alleen aan mijzelf had gelegen had ik na Bente's dood om deze reden ook weer een pup genomen,maar dat had Max niet meer getrokken.
En daar was hij me veel te lief voor,dus heb ik een stapje opzij gedaan.Maar er komt er wel weer een,en dat kan weleens helemaal niet zo lang duren.
Niet omdat ik ze zo snel vergeten ben maar doodgewoon omdat dat "ik zonder hond" niet klopt.
Mijn nicht zei gisteren tegen haar moeder "Marian zonder hond?Dat kan niet want die
is hond".
En dat klopt ook wel een beetje.Alles ademt hier hond.En die is er nu niet.
Klopt niet.
Begrijp het gevoel maar al te best....verdrink jezelf nu maar even lekker in tranen...want dat heb je ook nodig...en dan weer uitkijken naar een nieuw maatje om je bij te staan...
Wacht niet te lang als ik je raad mag geven....tenminste, ik heb er heel veel troost aan gehad.
Sterkte nog deze tijd.

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 11:00
door xAmberx
Ik had/heb het al zo moeilijk toen Ziva overleed, die was er nog maar drie maanden. Inderdaad die leegte, geen wandelingen meer (ik heb het geprobeerd om alleen te gaan, maar dat klopte niet en daar werd ik alleen maar verdrietiger van), niet meer dat gekke beest wat opsprong bij elke beweging die ik maakte.
Ik heb wel de spulletjes opgeborgen, zelfs het meeste weggegooid omdat ik er niet naar wilde kijken steeds en ik de speeltjes ook neit aan een eventuele opvolger wilde geven.
Heel veel sterkte Marian

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 11:02
door *Esther
Sterkte Marian en voor jou ook Amber
Ik hoop dat er weer snel een hond op jullie pad mag komen

Re: En dan ineens
Geplaatst: 12 apr 2011 11:05
door Minhie
Nogmaals sterkte toegewenst.
Ik wens je ook snel een nieuw maatje toe, zodat het verlies dragelijker wordt.
