Het HondenForum

De Duitse staande langhaar zelden verder dan 50 m en tenzij de begroeiing heel dicht is, altijd in het zicht. Net als onze overleden heidewachtel trouwens al was die heel soms wel even uit beeld.
Pup Sancho hangt meestal achter onze hakken of die van Tomas

Sacha loopt tegenwoordig meestal achter me, zo'n meter of 20. Ze wordt oud

Floor en Chester zijn eigenlijk altijd in het zicht, maar gaan wel verder weg. Maximaal 50 meter denk ik. Heel soms gaan ze even op jacht, ik loop gewoon door dan, ze weten me altijd weer te vinden. Ze zijn nooit langer dan 5 minuten weg trouwens en meestal kan ik ze terugroepen als ze gaan jagen, ik wil dat eigenlijk niet hebben. Maar ja, soms ruikt die ene fazant of konijn te lekker...

Hayley blijft altijd vrij dicht in de buurt, Lilo gaat ietsje verder, maar hobbelt ook altijd wel in de buurt, Zen weer wat verder als Lilo, maar zelfde verhaal als Liel en Hayley en Danne zal het een worst wezen, ze komt alleen terug als ik dat uitdrukkelijk vraag

Ik loop ook de hele tijd " braafff" en "goedzooooooo" met een hoog stemmetje te kirren, vinden die Podenco's kicken

Hier 2 zwaan kleef aans
Vind het wel erg fijn, maar anderzijds vind ik het soms ook wel jammer dat ze zichzelf niet zo snel kunnen vermaken.

Als een huppelkutje. Maar dat terzijde...

Max 25 meter voor mij uit. Om dit niet uit te rekken naar 100 meter, verstop ik mezelf eens in de zoveel tijd, zodat ze op mij blijft letten.
(Komt ze als een idioot teruggerend: VROUWTJUHHHHHHHHHH WAAR BEN JUHHHH)

Ze loopt gewoon los. Ik oefen nu dat als er een auto aankomt, ze naar mij moet komen, zitten, blijven = snoepje.
Ze gaat zowiezo niet van de stoeprand af zonder commando. Ik kan 300 meter lopen, en pas met het commando "oversteken" steekt ze over

Een meter of 50, misschien 60 is toch wel het maximum. Uit zicht op open vlaktes is hij nooit geweest, in een dichtbegroeid bos is hij met 10 meter al uit zicht natuurlijk . Volgens mij is hij nog nooit verder dan 150 meter van ons vandaan geweest bij 't wandelen, en dat dan op een strand ofzo. Over het algemeen blijft hij binnen een straal van 1 tot 30 meter ongeveer.

Ik wil haar goed binnen mijn zicht hebben, zodat ik kan zien als ze iets opvreet (wat niet hoort).

Ligt eraan welke omgeving dus.

Dus als ik dat hier zo allemaal zie loopt mijne veel te ver
Zou me niet zo uitmaken als hij zou komen als ik hem riep... Ik vind het echt stikvervelend om te staan wachten tot meneer zijn kop laat zien, en ik ben dan ook nog eens ongerust.

Kaa loopt altijd in de buurt en waar Kaa is is Kees, die plakken gigantisch aan mekaar er handig.

yvonne

Hier lopen ze alle drie zelden achter me maar altijd voor me uit, dus ik zie ze altijd en ze houden mij ook goed in de gaten. Meestal lopen ze tot een meter of 100 voor me uit als ze lekker aan het rennen zijn, Tapas keert eerder om dan de andere 2, ik denk dat zij tussen de 50 en 75 meter van me wegloopt.

sTefaniA schreef:Dus als ik dat hier zo allemaal zie loopt mijne veel te ver
Zou me niet zo uitmaken als hij zou komen als ik hem riep... Ik vind het echt stikvervelend om te staan wachten tot meneer zijn kop laat zien, en ik ben dan ook nog eens ongerust.

Kan ik me voorstellen, daar zou ik ook niet gelukkig mee zijn, misschien heb ik daarom extra getraind, jachthonden hebben nu eenmaal die naam terwijl jij eigenlijk een hele baasgerichte kruising hebt

Romy loopt een meter of 20 voor me uit en dan vooral als ze een geur te pakken heeft. Maar die is met een simpel fluitje terug te halen en dan zeg ik tegen haar 'niet zo ver' en blijft ze dichter bij me.
Onyx durft niet zo heel ver van me vandaan. Ze rent wel eens achter Room aan maar keert heel snel weer om om te kijken wat ik aan het doen ben.

Maar nu verstop ik me ook regelmatig (achter een boom of ik sla plotseling af) zodat ze me goed in de gaten houden.
Net als Marie-Josée heb ik dit goed getraind en blijf ik dit trainen.

Minyo ging eigenlijk nooit uit het oog. Een meter of 50 was wel de max, en nooit achter ons.

Ik denk rond de 50 meter. Ik laat Bailey los als er hondjes in de buurt zijn, want dan luistert ze beter naar commando's
dan wanneer ze het hele park voor zichzelf heeft. In dat laatste geval vindt ze dan iets, meestal een zwerfvuil item,
waarmee ze dan een uitdaag spelletje probeert te beginnen en dan is het moeilijk haar te laten luisteren.
Maar als er dus hondjes zijn, laten we haar los, kijken even toe naar het spel en na een tijdje beginnen we dan langzaam
in de geplande richting te lopen. Tussen het spelen door houdt ze ons in de gaten en schuift dan ook steeds een stukje
onze richting op. Maar komt er dan een nieuw hondje bij, dan heb je kans dat ze de afstand tussen ons weer laat oplopen.
Dan moeten wij roepen (2 or 3x "Kom" en als we echt weg willen "Bye, Bye") en dan komt ze meestal als een gek op ons
afgestormd. Soms kijkt ze zelf vanaf de nieuwe, vergrote, afstand op en lijkt dan te denken "Shit, ze zijn nu wel erg ver
weg!" en dan komt ze ook wel spontaan als een razende aangerend; zelf het spel beëindigend. Of als de andere honden-
eigenaren eerder weg willen dan wij, en dus het spel willen beëindigen, loopt ze soms een eindje met hen mee. Dan moeten
we haar er ook even aan herinneren dat ze bij ons hoort, maar dan luistert ze meestal wel snel.
Als ze eenmaal met hondjes gespeeld heeft, kun je haar makkelijker los laten lopen want dan is ze meer geneigd naar
commando's te luisteren dan wanneer je haar meteen, in haar eentje, los laat.

Ligt eraan waar ik loop.
In het bos zit ze meestal aan mijn been geplakt, terwijl ze bij water een heel eind weg kan zijn.

Ligt eraan. Zijn er geen honden en zijn we alleen gaat hij niet verder dan metertje of 50 en sprint vervolgens weer terug. Zijn er andere honden dan loopt die sjaak dus lekker met de andere honden mee grrrrr wel kijkt hij steeds terug waar ik ben roepen heeft dan ook geen enkele zin helaas.

Hier 10, hooguit 20 meter, met echt spelen wat verder maar nooit uitzicht.
Af en toe wat blijven hangen, dan roep ik en zie ineens geen hond meer staat ze voor me

Izzie heeft een soort onzichtbare lijn tussen haar en mij zitten. Ze gaat niet verder dan een meter of 20. Bram zal het worst wezen hoe ver hij van me af is. Als hij iets ziet, dribbelt hij er naartoe

Diesel loopt niet verder dan 20 a 30 meter bij mij vandaan, hij heeft het ook nooit uit zichzelf gedaan, anders roep ik hem terug of geef ik hem het commando wacht. Op het strand mag hij iets verder lopen maar ook dat doet hij vaak niet. Ja als er ergens een groepje meeuwen zit die volgens Diesel even moeten gaan vliegen. Hij komt ook veel even buurten om te kijken wat ik aan het doen ben.

@ stefania; ik begrijp heel goed dat het frustrerend is als hij steeds zo ver loopt. Heb helaas geen tips voor je.

sTefaniA schreef: Ik ben het helemaal niet gewend om in mijn eentje te staan koekeloeren in het bos. En hij jaagt ook niet, dus wat hij daar dan wel aan het doen is weet ik niet Hij reageert ook niet als ik roep, ik mag gewoon heel blij zijn als hij zin heeft om terug te komen.

Fritz heeft ook wel eens zo'n dag en ik ga daar echt heel hard van mopperen.. Wat ie aant doen is.. geen idee.. snuffelen. Hij is er in ieder geval maar druk mee..
Heb nu wel door dat als hij zo druk is met snuffelen dat hij niet naar mij luistert, hij ook niet op andere honden reageert.. Maar ik krijg er wel de zenuwen van als ik andere honden zie lopen en ik heb hem niet in het oog..

Rambo en Loddie zie ik regelmatig niet, maar die komen dan toch om de 10 minuten even kijken dan gaan ze weer de bossies in. Die genieten dan echt volop en lopen zich helemaal leeg.
Poeh hobbelt wat achter mij aan of komt op de treeplank zitten en rijdt dan een stukkie mee. Af en toe stapt ze dan af en snuffelt even en dan hup weer op de treeplank.

Ik denk overigens dat Vera over het algemeen ook niet veel verder gaat dan een meter of 50 (dan gaat ze staan of zitten wachten), maar vergeleken bij Saar vind ik dat al best "de ruimte nemen"

Hier heel verschillend. Rowan blijft het dichts bij mij. Na 50m blijft hij wel wachten of komt hij even terug om gedag te zeggen.

Sita rent altijd in een cirkel om ons heen. Meer dan 100m gaat ze niet van ons af. Maar het is altijd de vraag waar ze is. Laatste tijd blijft ze veel beter op het pad, maar ze wil ook nog wel eens de bosjes ingaan.

Taro is een verhaal apart. Die heeft namelijk nog steeds niet bedacht dat hij ook eens achterom moet kijken waar wij zijn. Die kan echt 500m verder lopen zonder te beseffen dat wij er nog niet zien. Als je hem roept, dan komt hij overigens wel naar je toe, als hij klaar is met zijn luchtje en uiteraard op zijn dooie gemakje. En als hij onderweg nog een lekker luchtje heeft geroken, moet je nog even wat langer wachten.

Niet ver, zo tussen de 5 en 10 meter, denk ik zo.
Dat was met Sil in het begin wel anders. Maar ze heeft geleerd om 'op de paadjes' te lopen. Knappe meid is het.

Marie-Josée schreef:

sTefaniA schreef:Dus als ik dat hier zo allemaal zie loopt mijne veel te ver
Zou me niet zo uitmaken als hij zou komen als ik hem riep... Ik vind het echt stikvervelend om te staan wachten tot meneer zijn kop laat zien, en ik ben dan ook nog eens ongerust.

Kan ik me voorstellen, daar zou ik ook niet gelukkig mee zijn, misschien heb ik daarom extra getraind, jachthonden hebben nu eenmaal die naam terwijl jij eigenlijk een hele baasgerichte kruising hebt

Ik ga vandaag terug naar het bos en hij bekijkt het maar! Ik loop gewoon door en als hij niet komt laat ik hem achter

Luna blijft dicht in de buurt en loopt meestal naast me. Het is echt een 'contact'-hondje en als de dood om mij kwijt te raken, dus die hoef ik echt niet in de gaten te houden.

Xavi daarentegen is een ander verhaal. In het begin was het een drama. Hij had een enorm jachtinstinct en ging gewoon continu de hort op. 1x ben ik hem 10 minuten kwijt geweest en ik had echt het janken nader staan dan het lachen.
Toen ben ik heel hard hierop gaan trainen met een jachtfluitje (ik ben je nog altijd eeuwig dankbaar Jaap ) en nu gaat het super!
Hij is nog steeds een stuk zelfstandiger dan Luna, maar ik hoef niet bang te zijn hem kwijt te raken.
Als hij wild ziet, mag hij nog graag een sprintje trekken, maar voordat hij uit het zicht is, draait hij vanzelf om.
Eenmaal terug bij het baasje, wacht uiteraard een heeeeeeerlijke beloning!
Verder loopt hij meestal een stukje voor mij uit, maar nooit meer dan een meter of 30.

Uitzondering bij beide zijn de speelmomenten. Vaak zoek ik zandvlaktes op waar ze lekker kunnen rennen en dan gebruiken ze ook wel die hele ruimte en dat vind ik ook prima. Zodra ik doorloop, fluit ik en komen ze direct weer mijn kant op.

Ze gaan hier ook wel geregeld de hort op, Lola blijft wel altijd meer bij mij in de buurt, |Jakko is wat zelfstandiger daarin.
Ze blijven niet storend lang weg gelukkig, en meestal hoor ik ze wel in het bos, ritselend in struiken en ik op het bospad.

sTefaniA schreef: Ik ga vandaag terug naar het bos en hij bekijkt het maar! Ik loop gewoon door en als hij niet komt laat ik hem achter

Zo loop ik dus ook.. je let maar op mij en anders blijf je alleen achter. De honden kiezen dus altijd voor mij

Voor Amy maakt het erg uit of ze voor of achter loopt.

Ze wil nog wel eens achter raken als ze haar neusje ergens in steekt en dan is een meter of 50 goed mogelijk en komt ze mij daarna heel hard achterna rennen.

Voorlopen doet ze niet zo heel graag, dan is het met een meter of 10-20 wel klaar. Blijft ze wachten tot ik er bijna ben en neemt ze weer een sprintje.

Ben ik voor een terrier al heel blij mee

allebei lopen ze los zover als ik ze kan horen en/of zien en afhankelijk van de omgeving. Veel bomen en bosjes zijn ze niet zo ver en bij de dijken, aan het water, strand etc. Gaan ze wel ver, maar ik kan ze wl zien. 'niet te ver' en 'terug'werkt altijd, ze komen echt altijd terug als het moet. Tara moesten we dat wel aanleren, maar Gigi weet niet beter. Gigi let ook altijd erg op waar ik ben. Ze is als de dood dat ik zonder haar wegga! Tara is daar wat minder panisch op, maar wil ook niet bij me weg of iets. ook stuift ze niet meer weg om een kwartier later terug te komen.